అలనాటి అపురూపాలు – 304

సినిమా, సంగీతం, కళలు, క్రీడలు – ఇలా ఏ రంగమైనా, అందులో విశేష ప్రతిభ కనబరిచిన అలనాటి కొందరు వ్యక్తుల గురించి, వారి జీవితంలోని కొన్ని విశిష్ట ఘటనల గురించి, ఉదాత్త ఆశయాలతో జరిగిన కొన్ని కార్యక్రమాల గురించి అరుదైన విషయాలను అపురూపమైన చిత్రాలతో ‘అలనాటి అపురూపాలు’ పేరిట సంచిక పాఠకులకు అందిస్తున్నారు లక్ష్మీ ప్రియ పాకనాటి.

~

ట్రావెన్‍కోర్ సిస్టర్స్:

తర్వాతి కాలంలో ‘ట్రావెన్‍కోర్ సిస్టర్స్’గా పేరుపొందిన ముగ్గురు సోదరీమణుల కథ ఇది.

తంకప్పన్ పిళ్ళై సంపన్న భూస్వామి. అతని భార్య సరస్వతియమ్మ తిరువనంతపురం లోని ఓ పెద్ద నాయర్ కుటుంబానికి చెందినవారు. వారు ఒకప్పటి ట్రావెన్‌కోర్ సంస్థానం లోని తిరువనంతపురంలో నివసించారు. వారికి నలుగురు పిల్లలు ఉన్నారు. లలిత 1930లో పద్మిని 1932లో, రాగిణి 1939లో జన్మించారు.  తరువాత కుమారుడు చంద్రకుమార్ పుట్టాడు. తిరువనంతపురంలోని పూజపురలోని మలయా కాటేజ్ అనే రాజభవనంలో ఒక పెద్ద ఉమ్మడి కుటుంబంలో నివసిస్తున్నందున, చాలా చిన్న వయస్సులోనే కళలను నేర్చుకోవడానికి పిల్లలకి ప్రోత్సహం లభించింది. లలిత, పద్మిని కథకళి విద్వాంసుడు గురు గోపీనాథ్ వద్ద నృత్య శిక్షణను ప్రారంభించారు. లలితకు ఎనిమిదేళ్ల వయసులో తమిళ చిత్రంలో నటించడానికి అవకాశం లభించింది. తండ్రి అకాల మరణంతో, తల్లీపిల్లలు తమను తాము పోషించుకోవలసి వచ్చింది. వారు అవకాశాలను వెతుక్కుంటూ మద్రాస్‌కు వలస వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నారు. మద్రాస్‌లో వారు గొప్ప నట్టువానర్, చలనచిత్రాలలో నృత్య దర్శకుడు వుజావూర్ రామయ్య పిళ్ళై వద్ద నృత్య శిక్షణను కొనసాగించారు. ఆయన త్వరలోనే వారికి నృత్యంలో పరిపూర్ణులను చేశారు. రామయ్య పిళ్ళై తోటి విద్యార్థులైన కమల, రాధ, పద్మ సుబ్రహ్మణ్యం వంటి వారితో కూడా వారికి జీవితాంతం స్నేహం ఏర్పడింది. ఆ సమయంలోనే 1948లో తన ‘కల్పన’ చిత్రానికి నృత్యకళాకారులను కోరుతూ నృత్య కళాకారుడు ఉదయ్ శంకర్ ఒక ప్రకటన వేశారు. పద్మిని ఎంపికైంది. ఆమెకు కేవలం పదిహేడేళ్లు. ఆ సినిమా పెద్దగా హిట్ కాలేదు, పైగా ఆమె ఒక చిన్న సన్నివేశంలో మాత్రమే కనిపించారు. ఒక సంవత్సరంలోనే, ఆ సోదరీమణులకు ‘వేలైక్కరి’, ‘గీత గాంధీ’, ‘కృష్ణ విజయం’, ‘పావలకోడి’ వంటి అనేక సినిమాల్లో నృత్యం ఆఫర్లు రావడం ప్రారంభించాయి. త్వరలోనే పద్మినికి మరిన్ని సినిమాలు వచ్చాయి. ఆమెను ఒక స్టార్‌గా ఎదిగారు. 1950లో వచ్చిన ‘మంథిరి కుమారి’ చిత్రంలో కరుణానిధి ఆవేశపూరిత సంభాషణలు ఉన్నాయి, అవి ప్రసిద్ధి చెందాయి, అనేక వివాదాలను రేకెత్తించాయి. ఆ చిత్రంలోని ఒక నృత్య సన్నివేశంలో ముగ్గురు సోదరీమణులు ప్రదర్శన ఇచ్చారు.

1950లో తెలుగు నిర్మాత మరియు దర్శకుడు శ్రీరాములు నాయుడు తీసిన మలయాళ చిత్రం ‘ప్రసన్న’ ఈ ముగ్గురు సోదరీమణులను మొదటిసారిగా పరిచయం చేసింది. ఈ చిత్రం భారీ విజయాన్ని సాధించింది, ఈ సినిమాలోని పాటలు నేటికీ క్లాసిక్స్‌గా పరిగణించబడుతున్నాయి. 1953 నాటికి పద్మిని భారతదేశంలోని అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన ఫిల్మ్ జర్నల్ ఫిల్మ్‌ఫేర్ కవర్‌పై కనిపించింది. అయితే, ఇవేవి ఆమెని, ఆమె సోదరీమణులను శాస్త్రీయ నృత్య శిక్షణ నుండి ఆపలేదు. బొంబాయిలో, వారు గురు మహాలింగం పిళ్లై వద్ద భరతనాట్యంలో శిక్షణను కొనసాగించారు. 1960ల ప్రారంభంలో, పద్మిని అమెరికాకు చెందిన వైద్యుడు టికె రామచంద్రన్‌ను వివాహం చేసుకున్నారు. దీని తరువాత, పద్మిని మద్రాస్, అమెరికాల మధ్య తిరిగారు. ఈలోగా, మిగిలిన ఇద్దరు సోదరీమణులు మలయాళ సినిమాల్లో సంచలనం సృష్టించారు.

ఈ సోదరీమణులు శాస్త్రీయ నృత్యకారులుగా మరియు సినిమాల్లో నాట్యగత్తెల్లా, నటీమణుల్లా చురుకైన జీవితాన్ని గడిపారు. వారు మలయాళం, తమిళం మాత్రమే కాకుండా కన్నడ, తెలుగు, హిందీ సినిమాలలో కూడా నటించారు. వారు ఆ కాలంలోని అగ్ర హీరోలైన ఎంజిఆర్, శివాజీ గణేషన్, జెమిని గణేషన్, ఎన్.టి. రామారావు, అక్కినేని నాగేశ్వరరావు, రాజ్ కపూర్, దిలీప్ కుమార్, దేవ్ ఆనంద్ వంటి వారితో కలిసి నటించారు.

పద్మిని 250కి పైగా చిత్రాల్లో నటించారు. ‘మధురై వీరన్’, ‘అమరదీపం’ (1956), ‘వీర పాండియ కట్టబోమన్’ (1959), ‘చిట్టి’ (1966), ‘పెన్ దైవం’, ‘వియత్నాం వీడు’ (1970) వంటివి గుర్తుండిపోయే ఆమె సినిమాలలో కొన్ని. ఆమె అత్యంత ఇష్టంగా గుర్తుపెట్టుకునే తమిళ చిత్రం ‘తిల్లానా మోహనాంబాల్’ (1968), ఇందులో ఆమె శివాజీ గణేశన్‌కి జోడీగా బాగా నప్పారని నిరూపితమైంది. 1958లో జెమినీ గణేశన్‌తో ‘వంజికోట్టై వాలిబన్’ హైలైట్. పద్మిని, ఆమె సమకాలికురాలు వైజయంతిమాల బాలి మధ్య అద్భుతమైన ‘డ్యాన్స్ డ్యుయల్’ ఉంది, ఇది భారతీయ సినిమాలో అత్యుత్తమ నృత్య సన్నివేశాలలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది. భరతనాట్య గురువులలో మరొక ప్రముఖుడు, ప్రసిద్ధ నట్టువానర దండాయుధపాణి పిళ్లై దీనికి నృత్య దర్శకత్వం వహించారు. సినీ విమర్శకులు, ఇద్దరు తారల మిత్రులు – నిజ జీవితంలో శత్రుత్వం, పోటీ తెరపై ఎలా ప్రతిబింబిస్తాయో ఈ సన్నివేశంలో చూడవచ్చని వ్యాఖ్యానించారు.

పద్మిని నటించిన ప్రముఖ హిందీ చిత్రాలలో రాజ్ కపూర్‍తో కలిసి నటించిన ‘జిస్ దేశ్ మే గంగా బెహతీ హై’ (1960), ఇంకా అంతకు ముందు మూడు సంవత్సరాల క్రితం ఆయన తండ్రి పృథ్వీరాజ్ కపూర్‌తో కలిసి ఇండో-రష్యన్ సహకారంతో నిర్మించిన ‘పరదేశి’ ఉన్నాయి. రష్యన్లు ‘మేరా నామ్ జోకర్’ లో పద్మిని నటనకు ఎంతగానో ముగ్ధులయ్యారు, 1971 లో ఆమె గౌరవార్థం ఆమె స్టాంపును విడుదల చేశారు. భరతనాట్యం కళాకారులుగా, తెరపై కథానాయికలుగా ముగ్గురు సోదరీమణులలో ప్రతి ఒక్కరి గురించి మరియు వారి వ్యక్తిగత విజయాల గురించి మనం ఇంకా ఎంతో చెప్పుకోవచ్చు.

ట్రావెన్‌కోర్ సోదరీమణులు అనేక పెద్ద ఉత్సాదనల ప్రచార ప్రకటనలలో నటించారు. లక్స్ నుండి ఎయిర్ ఇండియా వరకు, అనేక ఇతర పెద్ద బ్రాండ్‌ల వరకు, ఆ దశాబ్దాలలో వారు అనేక ప్రకటనలు ప్రచారం చేశారు. అయితే, వారి వ్యక్తిగత జీవితాల్లో ఏదీ సరిగ్గా లేదు. రాగిణి భర్త మాధవన్ తంపి ఆమె కంటే ఒక దశాబ్దం చిన్నవాడు. తాగుబోతు, జూదగాడు, స్త్రీలోలుడు, దండగమారి భర్త అయిన అతను రాగిణితో తరచూ దెబ్బలాడేవాడు, దీని వలన ఆమెకు వ్యక్తిగతంగా ఎంతో వేదన కలిగింది. దీనికి తోడు 1971లో ఆమెకు రొమ్ము క్యాన్సర్ సోకినట్లు గుర్తించారు. ఆ తర్వాత పరిస్థితి దిగజారింది. రాగిణి 1976లో క్యాన్సర్‌తో పోరాడుతూ మరణించింది. వెండితెరపై ఆమె సమకాలీనులు – మధుబాల, మీనా కుమారి, గీతా బాలి లానే ఆమెకు కూడా నలభై సంవత్సరాలు నిండలేదు.

పెద్దమ్మాయి లలిత కూడా 1982లో క్యాన్సర్‌తో మరణించింది. దీనితో పద్మిని ఒంటరిగా మిగిలిపోయారు. ఆమె అమెరికాలో నివసించి అక్కడ ఒక నృత్య పాఠశాలను స్థాపించి విద్యార్థులకు శిక్షణ ఇచ్చారు. 2006లో, ఆమె 35 సంవత్సరాల తర్వాత చెన్నైకి మకాం మార్చారు. ఆమెను అభిమానులు, మాజీ ముఖ్యమంత్రి కరుణానిధితో సహా పలువురు స్వాగతించారు. అదే సంవత్సరం ఆమె తీవ్రమైన గుండెపోటుతో మరణించారు. పద్మిని మరణంతో, ట్రావెన్‌కోర్ సోదరీమణుల శకం ముగిసింది. 2008లో, భారత ప్రభుత్వం తపాలా శాఖ ఈ ముగ్గురు సోదరీమణులకు అంకితం చేసిన ప్రత్యేక కవర్‌ను విడుదల చేసింది.

వారి విస్తృత కుటుంబంలో శోభన, వినీత్ వంటి నటులు, నృత్యకారులు ఉన్నారు. చాలా మంది నటులు, నృత్యకారులు మరియు కథానాయికలు కేరళ నుండి ఉద్భవించి పేరు సంపాదించారు. కానీ ట్రావెన్‌కోర్ సోదరీమణులు ఒకప్పుడు చూపిన విధంగా  ఆకర్షణీయమైన, శక్తివంతమైన ప్రభావాన్ని ఎవరూ చూపలేదు.

***

శోభా వారియర్‌కి ఇచ్చిన ఓ ఇంటర్యూలో పద్మినికి తమ గురించి ఇలా చెప్పారు: ట్రావెన్‍కోర్ సోదరీమణులు సినిమాల్లోకి ప్రవేశించడం అనుకోకుండా జరిగింది, మా మామ ఒకరు ముంబైకి వెళ్ళినప్పుడు ప్రఖ్యాత నృత్యకారుడు ఉదయ్ శంకర్‌ను విందుకు ఆహ్వానించారు. ఉదయ్ శంకర్ తాను నృత్యం ఆధారంగా నిర్మించాలనుకుంటున్న చిత్రంలో నటించడానికి మమ్మల్ని మద్రాస్‌కు పిలిపించాడు.

అలా 14 ఏళ్ల వయసులో నేను నటిగా మారాను. నా తొలి తమిళ చిత్రం ‘మనమగల్’ పెద్ద హిట్ అయింది, నేను తమిళంలో హిట్ అయ్యాను. నా సోదరీమణులు మలయాళ చిత్రాలపై మాత్రమే దృష్టి పెట్టారు, నేను తమిళంలో ఎక్కువగా నటించాను. అయితే మలయాళ చిత్రం ‘అధ్యాపిక’ (టీచర్) లో టీచర్ పాత్ర పోషించాను. ఈ సినిమా త్రివేండ్రంలో కేవలం 13 రోజుల్లో పూర్తయింది. ఈ చిత్రానికి జాతీయ అవార్డు వచ్చింది”.

సంభాషణని కొనసాగిస్తూ, “మేము ఒకే వృత్తిలో ఉన్నందున ఆ రోజుల్లో మా అక్కచెల్లెళ్ళం చాలా బాగా గడిపాము. మేము సినిమాల్లో నటించేవాళ్ళం, వేదికపై నృత్యం చేసేవాళ్ళం. మేము డాన్సర్స్ ఆఫ్ ఇండియా అనే బృందాన్ని ఏర్పాటు చేసాము” అని జోడించారు.

ఆ నృత్య బృందంలో ముగ్గురు సోదరీమణులు మాత్రమే కాకుండా వారి బంధువులైన సుకుమారి, అంబిక కూడా ఉన్నారు, ఆ ఇద్దరూ మలయాళంలో ప్రసిద్ధ నటీమణులు. (నిజానికి, సుకుమారి సినిమాల్లో నటిస్తారు, కానీ నృత్యం అంటే వారికి చాలా ఇష్టం, సినిమాలు ముఖ్యం కాదు) వారు సినిమాల్లో ప్రదర్శించినవి – పాములవారు, కృష్ణ లీల, రాధాకృష్ణుల కథ మొదలైనవి – రంగస్థలం నుండి నేర్చుకున్నారు. వారు తమ బృందంతో ప్రపంచమంతా తిరిగేవారు. వారి ప్రసిద్ధ నృత్య నాటకాలలో ఒకటైన రామాయణంలో, పద్మిని సీతగా, ఆమె చెల్లెలు రాగిణి రాముడిగా నటించారు. పెద్దామె లలిత రావణుడిగా, సుకుమారి హనుమంతుడిగా, అంబిక భరతుడిగా నృత్యం చేశారు.

“పొడవైనది కావడంతో, రాగిణి ఎల్లప్పుడూ పురుష పాత్రలను పోషించేది. నేను అందరికంటే పొట్టి కాబట్టి, అన్నిటిలోనూ మహిళా ప్రధాన పాత్రను పోషించాను.” చెప్పరామె.

“నేను ఎక్కువగా విషాద పాత్రలను పోషించేదానిని. రాగిణి హాస్య పాత్రలలో, లలిత పిశాచ పాత్రలలో బాగా నటించేవారు.”

ఆ తర్వాత పద్మిని – తాము సినీరంగంలో మెరిసిన 1940లను 1990ల నాటి పరిస్థితులతో పోల్చారు. “అప్పటికి, నేటి కాలానికి మధ్య పెద్దగా తేడా లేదు. సాంకేతికంగా సినిమాలు చాలా మెరుగుపడ్డాయి. ఆ రోజుల్లో, మేము ఒకసారి ఒక సినిమాపై మాత్రమే దృష్టి పెట్టేవాళ్ళం. మేము పూర్తి స్క్రిప్ట్ చదివి, అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తి అయిన దర్శకుడితో చర్చించేవాళ్ళం. ఆ రోజుల్లో చాలా మంది దర్శకులు స్టూడియో యజమానులు, వారే నిర్మాతలు.”

తన గొంతు హస్కీగా ఉన్నప్పటికీ, ఆమె తన అన్ని చిత్రాలలో స్వయంగా డబ్బింగ్ చెప్పుకునేవారు. “నేను మలయాళం, తమిళం, తెలుగు, హిందీ చిత్రాలలో నటించేదానిని. నాకు ఏ భాషలోనూ డబ్బింగ్ చెప్పించే అవసరం రాలేదు. దాని కోసం, మీరు చాలా కష్టపడాలి. ఏ డబ్బింగ్ ఆర్టిస్టు కూడా మీరు తెరపై చేసే దానికి పూర్తి న్యాయం చేయలేరని నేను నమ్ముతాను. నేటి నటీమణులు తమ స్వరాన్ని డబ్బింగ్ చేయడానికి ఎందుకు అంగీకరిస్తారో నాకు అర్థం కావడం లేదు. సమయం లేకపోవడమా? లైన్స్ నేర్చుకోవడానికి సోమరితనమా? మేము మూడు షిఫ్టులలో పని చేసేవాళ్ళం కానీ మేకప్ చేసేటప్పుడు, డైలాగ్ రైటర్ మాకు లైన్స్ చదివి వినిపించేవాడు. అలా మేము లైన్స్ నేర్చుకున్నాము.” అన్నారామె.

సినిమాలు బ్లాక్ అండ్ వైట్ నుంచి కలర్‌కి మారినప్పుడు మేకప్ ఎలా మారుతుందో కూడా ఆమె చెప్పుకొచ్చారు. “నా మొదటి కలర్ చిత్రం తమిళంలో ‘వల్లి’. మేకప్ రంగులో పూర్తిగా భిన్నంగా ఉండేది. బ్లాక్ అండ్ వైట్ సినిమాల్లో, మేము షేడ్స్ ఉన్న డార్క్ మేకప్ వేసుకునేవాళ్ళం, కానీ కలర్ సినిమాలలో, అది గులాబీ రంగులో, ప్లెయిన్‌గా ఉండేది.”

***

1952లో పద్మిని ‘కల్పన’ అనే చిత్రంలో నృత్యం ద్వారా హిందీ చిత్ర పరిశ్రమలోకి అడుగుపెట్టారు. కానీ ఆమెకు పూర్తి నిడివి పాత్ర ‘మిస్టర్ సంపత్’ (ఈ చిత్రం ఆర్.కె. నారాయణ్ రాసిన పుస్తకం ఆధారంగా రూపొందించబడింది) లో మోతీ లాల్ సరసన లభించిది. ‘మిస్టర్ సంపత్‌’ను మొదట తమిళంలో పుష్పవల్లి (రేఖ తల్లి) తో నిర్మించారు, హిందీలో ఆ పాత్రను పద్మిని పోషించారు.

నర్గీస్ ఆర్కే స్టూడియోస్ నుంచి బయటకు వచ్చిన తర్వాత, అందులో చేరిన మొదటి నటి పద్మిని. ఆ సోదరీమణులు నర్గీస్‌కు, రాజ్ కపూర్‌ కు 1953 నుండి తెలుసు. బొంబాయి, మద్రాస్ సినీ తారల మధ్య జరిగిన క్రికెట్ మ్యాచ్‌లో వారు నర్గీస్‌ను కలిశారు. పద్మిని మద్రాస్ తరపున అత్యధిక స్కోరు సాధించగా, నర్గీస్ బొంబాయి తరపున అదే చేశారు. ఆ రోజు నుండి, ఇద్దరూ మంచి స్నేహితులు అయ్యారు.

నర్గీస్, రాజ్ కపూర్ మద్రాసులో ‘చోరీ చోరీ’ షూటింగ్ కోసం వచ్చినప్పుడు, పద్మిని తల్లి వారికి ఉండడానికి ఒక ఇల్లు ఇచ్చారు, అది ఆ సోదరీమణులు నివసించే ప్రదేశానికి దగ్గరగా ఉండేది. కాబట్టి వారు ప్రతిరోజూ కలుసుకునేవారు. నర్గీస్ పద్మిని షూటింగ్‌కు వెళ్లేవారు, పద్మిని – సెట్స్‌లో నర్గీస్‌ను చూడటానికి వెళ్లేవారు. కానీ పద్మిని కంటే, ఆమె చెల్లెలు రాగిణి నర్గీస్‌తో సన్నిహితంగా ఉండేవారు.

1957లో, లలిత వివాహం చేసుకుని సినిమాలు మానేసి త్రివేండ్రంలో స్థిరపడ్డారు. 1961లో, పద్మిని డాక్టర్ రామచంద్రన్‌ను వివాహం చేసుకున్నారు. 1970లో, వారు అమెరికాకు వలస వెళ్లారు.

1996 నాటికి పద్మిని తప్ప, లలిత, రాగిణి ఇద్దరూ లేరు.

***

“నేను వారిని చాలా మిస్ అవుతున్నాను” అని అన్నారు పద్మిని. “ఒకసారి లలిత అమెరికాకు వచ్చినప్పుడు, 23 సంవత్సరాల తర్వాత ఆమెను వేదికపై నృత్యం చేయించాను. మేము చికాగోలో కలిసి ప్రదర్శన ఇచ్చాము. రాగిణి వచ్చినప్పుడు, మేము కలిసి వేదికపై ప్రదర్శన ఇచ్చాము. అవి మరపురాని క్షణాలు.” అన్నారామె.

1992లో, వారి మేనకోడలు, నటి శోభన, పద్మినిని చూడడానికి వచ్చినప్పుడు, వారు ‘వల్లి తిరుమణం’ నృత్య-నాటకాన్ని ప్రదర్శించారు. శోభన వల్లి కాగా, పద్మిని, మురుగన్.

దివంగత జి. అరవిందన్ చివరి చిత్రం, ‘వాస్తుహార’ (మోహన్‌లాల్, శోభన ప్రధాన పాత్ర పోషించారు) లో పద్మిని చిన్న పాత్ర పోషించింది. ఆమె అరవిందన్ చిత్రంలో ఎలా నటించిందో తెలుసుకోవాలని ఆసక్తిగా ఉంది. “నా కొడుకు అరవిందన్‌ను కలవడానికి వెళ్ళాడు. అరవిందన్ తాను తీసున్న ‘వాస్తుహార’లో నటిస్తారా అని నన్ను అడిగాడు. నేను అతని గురించి చాలా విన్నాను కాబట్టి అతనితో కలిసి పనిచేయాలని కోరుకున్నాను, వెంటనే ఆ పాత్రను అంగీకరించాను. అతను సెట్స్‌లో అరుదుగా మాట్లాడేవాడు. మాకు ఏదైనా చెప్పాలనుకుంటే, మా దగ్గరికి వచ్చి చాలా తక్కువ స్వరంలో చెప్పేవాడు. అతను మా నటనలో ఎప్పుడూ జోక్యం చేసుకోలేదు. మాకు పూర్తి స్వేచ్ఛ ఇచ్చాడు. కొంతమంది దర్శకులు చాలా గొడవ చేస్తారు. కానీ అరవిందన్ చాలా భిన్నంగా ఉన్నాడు మరియు నేను ఆ అనుభవాన్ని ఆస్వాదించాను.”

తాను నటించిన నటుల్లో శివాజీ గణేషన్, రాజ్ కపూర్‌లు తనకు అత్యంత ఇష్టమైనవారని ఆమె అన్నారు. దక్షిణాదిలో పని చాలా క్రమబద్ధంగా మరియు క్రమశిక్షణతో ఉండేదని, ముంబైలో ప్రతిదీ ఆలస్యంగా ప్రారంభమవుతుందని ఆమె అన్నారు. “శివాజీ కూడా గంట ముందుగానే లొకేషన్‌కు చేరుకునేవారు. ఆయన అనుసరించిన క్రమశిక్షణ అలాంటిది” అని ఆమె అన్నారు.

“నా విజయాన్ని, ఆనందాన్ని నేను దేవునికి ఆపాదిస్తాను. దేవుడు లేకుండా ఏమీ లేదు.” అన్నారామె, కీర్తి ఆమెను ప్రభావితం చేసినట్లు లేదు.

“ఇదంతా ఒక వ్యక్తి స్వభావం మీద ఆధారపడి ఉంటుంది,” అని ఆమె సమాధానమిస్తుంది. “మా అమ్మ మమ్మల్ని క్రమశిక్షణతో పెంచింది. మేము పాటించాల్సిన “లక్ష్మణ రేఖ” ఉండేది. అమ్మ ట్రావెన్‌కోర్ నుండి ఒక వింత ప్రదేశానికి (మద్రాస్) వచ్చి, మమ్మల్ని అందరినీ స్టార్‌లుగా చేసి, మాకు పెళ్లిళ్లు కూడా చేసింది.. అన్నీ పెద్దలు కుదిర్చిన వివాహాలే. ఉత్తమ కుటుంబాల సంబంధాలే.

“మీ వారు మీకు మద్దతు ఇచ్చి, అర్థం చేసుకున్నారా?” అన్న ప్రశ్నకు, “మాది చాలా సంతోషకరమైన వివాహం,” అని ఆమె చెప్పారు. “నా భర్తను నేను చాలా మిస్ అవుతున్నాను. ఆయన సెప్టెంబర్ 16, 1981న మరణించారు. ఆయనకి కళలంటే బాగా ఇష్టం. చాలా బాగా పాడగలరు. నా నృత్య ప్రదర్శనల సమయంలో నా భర్త మొదటి వరుసలో కూర్చునేవారు. ఆయన నా ఉత్తమ విమర్శకుడు” చెప్పారు పద్మిని.