సినిమా, సంగీతం, కళలు, క్రీడలు – ఇలా ఏ రంగమైనా, అందులో విశేష ప్రతిభ కనబరిచిన అలనాటి కొందరు వ్యక్తుల గురించి, వారి జీవితంలోని కొన్ని విశిష్ట ఘటనల గురించి, ఉదాత్త ఆశయాలతో జరిగిన కొన్ని కార్యక్రమాల గురించి అరుదైన విషయాలను అపురూపమైన చిత్రాలతో ‘అలనాటి అపురూపాలు’ పేరిట సంచిక పాఠకులకు అందిస్తున్నారు లక్ష్మీ ప్రియ పాకనాటి.
~
స్వరకర్త రవి:
హిందీ సినిమా రంగంలో ‘రవి’ పేరుతో ప్రసిద్ధులైన సంగీత దర్శకుడి పూర్తి పేరు రవిశంకర్ శర్మ. ఆయన మార్చి 3, 1926న ఢిల్లీలోని ఒక మధ్యతరగతి కుటుంబంలో జన్మించారు. ఇంట్లో అనుకూలమైన సంగీత వాతావరణం లేదు, కానీ రవికి చిన్నప్పటి నుంచి పాడటం అంటే చాలా ఇష్టం. తన పొరుగున జరిగే మతపరమైన సమావేశాలలో బుధవారం పూట భజనలు పాడేవారు. ఆయన గానానికి ముగ్ధుడైన తండ్రి ఆయనకి హార్మోనియం కొనిచ్చారు, అది ఆయన గానాన్ని మరింత మెరుగుపరిచింది. రవి మెట్రిక్యులేషన్ పరీక్షలో ఉత్తీర్ణులై, కుటుంబ పోషిణ కోసం ఢిల్లీలోని ఇండియన్ పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ విభాగంలో చేరారు. అదృష్టం కొద్దీ ఓ రోజున, ఢిల్లీ వచ్చిన ప్రముఖ గాయకులు మహమ్మద్ రఫీని కలిశాడు రవి. రఫీ ఆయనకి కొన్ని విలువైన చిట్కాలు చెప్పి నేపథ్య గాయకుడు కావాలనే తన కోరికను కొనసాగించమని ప్రోత్సహించారు. ఆ మాటలతో బాగా ప్రభావితమైన రవి ఉద్యోగానికి దీర్ఘకాలిక సెలవు పెట్టి బొంబాయికి చేరారు. దక్షిణాదిలో ఆయనని ‘బొంబాయి రవి’ అని పిలిచేవారు, కానీ నిజానికి ఆయన ఢిల్లీ నుండి బొంబాయికి వెళ్ళారు. బొంబాయి నగరంలో మొదటి కొన్ని రాత్రులు మలాడ్ రైల్వే స్టేషన్లోని ప్లాట్ఫామ్పై నిద్రపోతూ గడిపారు. అప్పుడే ఆయన పోరాటం ప్రారంభమైంది, ఎన్నో ప్రయత్నాల తర్వాత – ఫిల్మిస్థాన్ సంగీత విభాగంలో తబలా వాయించే వ్యక్తిగా చేరారు. కోరస్లో పాడటం కూడా ప్రారంభించారు.
నాగిన్ సినిమా కోసం పనిచేస్తున్నప్పుడు తాను కూర్చిన సుమారు 30 బాణీల నుంచి ఏవైనా మూడింటిని ఎంపికజేయమంటే, రవి ‘మన్ డోలే మేరా తన్ డోలే’, ‘ఊంచి ఊంచి దీవరోన్ కో’ అనే పాటల బాణీలను ఎంచుకున్నారట. ఆ రెండు పాటలు సూపర్ హిట్ అయి హేమంత్ కుమార్ని అగ్రస్థానంలో నిలిపాయి. తాను కూర్చుతున్న బాణీలలో ఏది క్లిక్ అవుతుందో చెప్పగలే విశేష ప్రజ్ఞ రవికి ఉందని హేమంత్ అనేవారు.
రవి ప్రతిభ గురించి అందరికీ తెలియడంతో, దర్శక-నిర్మాత దేవేంద్ర గోయెల్ హేమంత్ కుమార్ వద్దకు వెళ్లి, తన రాబోయే చిత్రం కోసం రవిని విడిచిపెట్టమని వేడుకున్నారు. హేమంత్ కుమార్ వెంటనే అంగీకరించారు, కానీ రవి తనంతట తానుగా బయలుదేరడానికి ఇష్టపడలేదు, చివరికి తన మంచి కోసం ‘తొలగించబడ్డారు’. ఆ విధంగా, 1955లో, రవి గోయెల్ గారి ‘వచన్’ (1955) కోసం ‘చందా మామా దూర్ కే’ (లాలి పాట, ఆశా); ‘జబ్ లియా హాత్ మే హాత్’ (రొమాంటిక్ డ్యూయెట్, రఫీ-ఆశా); ‘ఓ జానే వాలే బాబు ఏక్ పైసా దే దే, ఓ బాబు’ (మరపురాని యాచక పాట) వంటి పాటలను స్వరపరిచారు. ఈ చిత్రం, పాటలు భారీ విజయాలు సాధించాయి. దాంతో రవి అగ్రశ్రేణి సంగీత దర్శకుడయ్యారు, నౌషాద్, ఓపి నయ్యర్ వంటి ప్రముఖ సంగీత దర్శకులతో పోటీ పడ్డారు.
ఆయన శైలి ప్రత్యేకమైనది, ఢిల్లీ యొక్క వంకరటింకర సందుల నుండి వారసత్వంగా వచ్చింది. పశ్చిమ ఉత్తరప్రదేశ్, పంజాబ్లలో మూలాలు కలిగిన ఆయన సంగీతం జానపదంగా, లలితంగా, చెవికి ఇంపుగా ఉండేది. రవి మినిమలిస్ట్. ఏవో కొన్ని మినహాయింపులు తప్ప, ఆయన ఆర్కెస్ట్రా చాలా ప్రశాంతంగా ఉండేది. ఆయన సంగీతం గాయకుడిని ఎప్పుడూ ముంచెత్తలేదు. దాని ప్రభావం ఎల్లప్పుడూ సున్నితంగా, మృదువుగా ఉండేది. గాయని/గాయకుడు ఎల్లప్పుడూ కేంద్రంగా ఉండి తన గాత్ర నైపుణ్యాన్ని ప్రదర్శించడానికి కళాకారుడికి పూర్తి వెసులుబాటు కల్పించిది రవి సంగీతం.
ఆయన ఇంటర్ల్యూడ్లు సున్నితంగా, అంతరాయం కలిగించకుండా ఉండేవి. జోహ్రా జబీన్ వంటి పాటలో కూడా, దాని స్వాభావిక పంజాబీ కోలాహలం, ధోలక్లు మరియు చప్పట్లు గానాన్ని అధిగమించలేదు. తన సంగీతాన్ని మానసిక స్థితికి అనుగుణంగా అద్భుతంగా మలచుకోగలిగారు రవి. ఇది అత్యున్నత స్థాయి నైపుణ్యం.
ఇతర సంగీత దర్శకులు తమ సౌండ్ట్రాక్లను 100 మంది ఆర్కెస్ట్రాలు, అనేక వాయిద్యాలతో నింపగా, రవి మాత్రం సాధారణంగా తన బృందాన్ని షెహనాయ్, సంతూర్, గిటార్లకు పరిమితం చేశారు. మినిమలిజం తన శ్రావ్యతని, సాహిత్యాన్ని ప్రస్ఫుటం చేయడానికి అనుమతించారు.
‘వచన్’ హిట్ అయ్యాకా. దేవేంద్ర గోయెల్, రవి కలిసి తొమ్మిది సినిమాలు చేశారు. ఈ చిత్రాల సంగీత బాణీలు బాగా ప్రశంసలు అందుకున్నాయి. ‘నరసీ భగత్’ సినిమాలోని రాగ్ కేదార్ ఆధారంగా రూపొందించిన భక్తి గీతం, ‘దర్శన్ దో ఘనశ్యామ్’ (హేమంత్ కుమార్ – మన్నా డే- సుధా మల్హోత్రా) దేశవ్యాప్తంగా హిట్ అయింది. పౌరాణిక చిత్రాలు భారతీయ ప్రేక్షకులలో శాశ్వతంగా ప్రాచుర్యం పొందాయి. ప్రభు కి మాయ (1955), అయోధ్యపతి (1956), నాగ్ పంచమి (1972) సినిమాలకు సంగీతం అందించారు రవి.
దేవేంద్ర గోయెల్ లాగే, ఎ.ఎ. నదియాద్వాలా, ఎస్.డి. నారంగ్ కూడా తమ సినిమాలకు రవితో ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నారు. నదియాద్వాలా ‘అయోధ్యపతి’ సినిమాని నిర్మించారు. నదియాద్వాలా గారి ‘దుల్హన్’ సినిమాకి ‘కైసే జాన్ మై పియా’, ‘జియా శ్యామాయే నజర్ ఝుకీ జాయే’ (ఆశా), ‘మోర్ గోర్ గోర్ గాల్’ (రఫీ-శంషద్) వంటి చిరస్మరణీయమైన పాటలను రవి స్వరపరిచారు. రవి చివరి చిత్రం (దేవేంద్ర గోయెల్ తో పన్నెండవది) ఆద్మీ సడక్ కా. ఇందులో చాలా ప్రజాదరణ పొందిన పెళ్ళి పాట, ‘ఆజ్ మేరే యార్ కి షాదీ హై’ (రఫీ) ఉంది, ఇది వివాహ ఊరేగింపులకు ప్రధానమైనదిగా మారింది. చౌదవీ కా చాంద్ కోసం రవి ప్రసిద్ధ దర్శకుడు గురుదత్ తో కలిసి పనిచేసారు. సంగీత ప్రియుల అభిప్రాయం ప్రకారం, ఇది రవి ఉత్తమ సంగీతం. అన్ని పాటలు సూపర్ హిట్ అయ్యాయి. ఫిల్మ్ఫేర్ అవార్డు రవికి దక్కలేదు కానీ ‘చౌదవీ కా చాంద్ హో’ అనే టైటిల్ ట్రాక్కు ఉత్తమ గేయ రచయిత అవార్డును పొందారు షకీల్ బదయుని.
బొంబాయిలో వరుస హిట్లను అందిస్తున్నప్పుడు దక్షిణ భారత నిర్మాతలు రవిని ఆహ్వానించారు. జెమినీ ఫిలిమ్స్కు చెందిన ఎస్ఎస్ వాసన్ ‘ఘూంఘట్’ సినిమాకు ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నారు. ఈ సినిమాకి రవి చక్కని సంగీతం అందించారు; మోరీ ఛమ్ ఛమ్ బాజే పయాలియా, లాగే నా మోరా జియా, మోరీ పట్ రఖో గిర్ధారి (లతా) వంటి పాటలతో పాటు ఆశా-మహేంద్ర కపూర్ యుగళగీతం, ‘దో నైన్ మిలే దో ఫూల్ ఖిలే’ సూపర్ హిట్ అయ్యాయి. ‘ఘూంఘట్’ విజయం తర్వాత జెమినీ వారు రవితో ఘరానా, గ్రహస్తి, ఔరత్, పైసా యా ప్యార్, సమాజ్ కో బదల్ డాలో సినిమాలు చేశారు. ఈ చిత్రాలన్నింటికీ సంగీతం చాలా ప్రశంసలు అందుకుంది. దక్షిణ భారత చలనచిత్ర పరిశ్రమకు రవి చేసిన మరో చిత్రం ‘నజరానా’. రాజ్ కపూర్-వైజయంతిమాల నటించిన ఈ సినిమాకి చక్కని సంగీతం అందించారు రవి. ఈ సినిమాలోని రెండు దీపావళి పాటలు (ఒకటి సంతోషం, మరొకటి విషాదం), మేలే హైఁ చిరాగోం కే రంగీన్ దివాలీ హై (లతా), ఏక్ వో భీ దివాలీ థీ (ముఖేష్); బాజీ కిసీ నే ప్యార్ కీ, ఏక్ ప్యాసా తుజే మైఖానా దియే జాతా హై (రఫీ), వంటివి ఆయన కెరీర్లో గొప్ప మైలురాళ్ళుగా నిలిచాయి. రాఖీ చిత్రంలో ‘రాఖీ ధాగోన్ కా త్యోహర్’ (రఫీ) అనే ఎవర్గ్రీన్ పాట ఉంది. ‘భరోసా’లో, రవి ‘యే ఝుకే ఝుకే నైనా’, ‘ఇస్ భారీ దునియా మే’ (రఫీ), మహేంద్ర కపూర్ లతా ఆలపించిన గొప్ప యుగళగీతం – ‘ఆజ్ కీ ములాకాత్ బస్ ఇత్నీ’ వంటి హిట్లను అందించారు. దక్షిణాది నుండి నిర్మించిన ఖాన్దాన్ చిత్రానికి రవి తన మొదటి ఫిల్మ్ఫేర్ అవార్డును అందుకున్నారు. రాగ దర్బారీ ఆధారిత తుమ్హీ మేరే మందిర్ (లతా), నీలే గగన్ పర్ ఉడ్తే బాదల్ (రఫీ-ఆశా), భక్తిగీతం, బడి దేర్ భాయ్ నంద్లాలా, కల్ చమన్ థా (రఫీ) వంటివి అత్యంత ప్రజాదరణ పొందాయి. రవి మ్యాజిక్ అత్యుత్తమంగా ఉంది. ‘గుమ్రా’ సినిమాతో రవి బి.ఆర్. చోప్రా శిబిరంలో చేరారు. వారి కోసం తొమ్మిది సినిమాలు చేసారు, మంత్రముగ్దులను చేశారు. ‘వక్త్’ అనేది బి.ఆర్. చోప్రా తీసిన మొదటి కలర్ మల్టీ స్టారర్. రవి సంగీతం ప్రేక్షకులను మంత్రముగ్ధులను చేసింది. మైనే ఏక్ ఖ్వాబ్ సా దేఖా హై, దిన్ హై బహార్ కే (ఆశా-మహేంద్ర కపూర్), చెహ్రే పే ఖుషీ ఛా జాతీ హై, వంటి మరెన్నో సూపర్ హిట్ డ్యూయట్స్ అందించారు రవి. రామానంద్ సాగర్ గారి గోల్డెన్ జూబ్లీ హిట్ ‘ఆంఖేఁ’లో, రవి – మిల్తీ హై జిందగీ మే, గైరోన్ పే కరమ్ (లతా), ఉస్ ముల్క్ కి సర్హద్ కో కోయ్ చూ నహీఁ సక్తా (రఫీ), సూపర్-హిట్ కామెడీ నంబర్, తుజ్కో రఖే రామ్ తుజ్కో అల్లా రఖే (మన్నా డే – ఆశా) వంటి మరికొన్ని హిట్ నంబర్లను అందించారు.
‘హమ్రాజ్’ సినిమా ద్వారా, సాహిర్ రవి అదే మ్యాజిక్ సృష్టించారు. మహేంద్ర కపూర్ పాడిన ‘నీలే గగన్ కే తలే’, ‘నా మూ చుపా కే జియో’, కిస్సీ పత్తర్ కి మురాత్ సే, తుమ్ అగర్ సాథ్ దేనే కా వాదా కరో వంటి గొప్ప పాటలు అందించారు. ‘నీలే గగన్ కే తలే’ పాటకి మహేంద్ర కపూర్ కి ఫిల్మ్ఫేర్ అవార్డు (నేపథ్య గానం) తెచ్చిపెట్టింది. ధుంద్, ఆద్మీ ఔర్ ఇన్సాన్ చిత్రాలలో సాహిర్ కవిత్వానికి రవి పూర్తి న్యాయం చేశారు.
బి.ఆర్. చోప్రా యొక్క గోల్డెన్ జూబ్లీ ‘నిఖా’లో రవి తన క్రియేటివ్ బెస్ట్ అందించారు. ఆ సినిమాలో, రాగ దర్బారి (సల్మా అఘా), యుగళగీతంలో దిల్ కే అర్మాన్ అన్సూఁ మే బెహ్ గయే, దిల్ కి యే అర్జూ థీ (సల్మా అఘా-మహేంద్ర కపూర్) సూపర్ హిట్ పాటలుగా నిలిచాయి. కానీ దేహ్లీజ్, అవామ్, ఆజ్ కీ ఆవాజ్, తవైఫ్ సినిమాలు సంగీతపరంగా గొప్ప ప్రభావం చూపలేకపోయాయి.
రవి యొక్క ఇతర చిత్రాలలో ప్రస్తావించదగినవి చైనా టౌన్, బార్ బార్ దేఖో, రాక్ ఎన్ రోల్ నంబర్ (రఫీ), యుగళగీతాలు, దేఖో జీ ఏక్ బాలా జోగి (రఫీ-మినూ పురుషోత్తం), హమ్ సే నా పూఛో హమ్ కహాఁ చలే (రఫీ-ఆశా), బడా కాతిల్ హై మేరా యార్, ఇతర సోలో గీతాలు. యమ్మా యమ్మా దో పర్వానే ఏక్ సమా (ఆశా), క్యా తేరీ మెహఫిల్ హై సనమ్ (రఫీ), టైటిల్ సాంగ్ చైనా టౌన్, చైనా టౌన్ (ఆశా) అత్యంత ప్రజాదరణ పొందాయి. ‘యే రాస్తే హై ప్యార్ కే’ నానావతి హత్య కేసు ఆధారంగా తీసిన సినిమాలో ఆజ్ యే మేరీ, ఇంకా టైటిల్ సాంగ్ యే రాస్తే హై ప్యార్ కే (ఆశా), యే ఖామోషియాఁ యే తన్హాయియాఁ (రఫీ-ఆషా), మెర్సియా స్టైల్ పాట, కోయి ముజ్ సె పూఛే, తుమ్ జిస్ పర్ నజర్ డాలో (రఫీ) పాట శ్రోతలను కట్టిపడేసింది.
ఆజ్ ఔర్ కల్లో సాహిర్, రవి కలిసి సంగీత ప్రియులను ఆకట్టుకున్నారు, యే వాదియాఁ యే ఫిజాయెఁ (రఫీ), ముజే గలే సే లగా లో (ఆశా-రఫీ), ఇత్నీ హసీ ఇత్నీ జవాన్ రాత్ (రఫీ), మౌత్ కిత్నీ భీ సంగ్ దిల్ హో (ఆశా) సంగీతాన్ని అలరించారు. రవికి ఇష్టమైన వాటిలో ఒకటి రఫీ నంబర్, ఉస్తాదోన్ కే ఉస్తాద్లో సౌ బార్ జనమ్ లీంగే.ఆజ్ ఔర్ కల్లో సాహిర్ మరియు రవి కలిసి సంగీత ప్రియులను ఆకట్టుకున్నారు, యే వడియాన్ యే ఫిజాయెయిన్ (రఫీ), ముజే గలే సే లగా లో (ఆశా-రఫీ), ఇత్నీ హన్సీ ఇత్నీ జవాన్ రాత్ (రఫీ), మరియు మౌత్ కిత్నీ భీ పాడిన దిల్ హో (ఆషా) సంగీతాన్ని అలరించారు. రవికి ఇష్టమైన వాటిలో ఒకటి రఫీ పాడిన, ఉస్తాదోఁ కే ఉస్తాద్లో ‘సౌ బార్ జనమ్ లేంగే’ పాట.
200 కి పైగా సినిమాల కెరీర్లో రవికి ఉండిన ఏకైక విచారం ఏమిటంటే, చౌదవీ కా చాంద్ సినిమా తర్వాత గురు దత్ కోసం మరిన్ని సినిమాలు చేయలేకపోవడం. దత్ తీయబోయే అనేక చిత్రాలకు సంగీతం అందించడానికి రవి సిద్ధమే, నిద్ర మాత్రలు అధిక మోతాదులో తీసుకోవడం వల్ల దత్ కెరీర్ ముగిసింది. “గురు దత్ నాకు సంగీతం సమకూర్చడానికి మరియు అతని కోసం ట్యూన్లను ఎంచుకోవడానికి స్వేచ్ఛా హస్తం ఇచ్చిన ఏకైక చిత్రనిర్మాత” అని రవి అంటాడు. “అతను చనిపోకపోతే, నేను బహుశా మన కాలంలోని గొప్ప సంగీత దర్శకులలో ఒకరిని అయ్యేవాడిని.”
రవి 109 చిత్రాలకు సంగీతం అందించారు. బాలీవుడ్లో ఆయన చివరి చిత్రం వో సుబా కభీ తో ఆయేగి (1991). ఆయనకు బొంబాయిలో పెద్దగా పని రాలేదు కానీ దక్షిణాదిలో ‘బాంబే రవి’గా ప్రసిద్ధి చెందారు. ఆయన పర్ణియం, సుఖ్రూథం అనే మలయాళ చిత్రాలకు హిట్ సంగీతం అందించారు. ఖండన్ తో పాటు నక్షత్రార్గల్ చిత్రానికి జాతీయ అవార్డు; దక్షిణ భారత చిత్రం సర్గమ్ కు రెండు ఫిల్మ్ఫేర్ అవార్డులు, అనేక రాష్ట్ర అవార్డులు మరియు పద్మశ్రీని గెలుచుకున్నారు.
రవి తన భజన పాట దర్శన్ దో ఘనశ్యామ్ (నర్సీ భగత్) పై ఓ వివాదాన్ని ఎదుర్కోవలసి వచ్చింది, హేమంత్ కుమార్ తన పూర్వ శిష్యుడికి తన వంతు కృషి చేసారు. స్లమ్డాగ్ మిలియనీర్ చిత్రంలో రవి ముందస్తు అనుమతి లేకుండా ఆ భజనను ఉపయోగించారు. పుండుపై కారం చల్లినట్టు, దాని గీత రచయితగా సూరదాస్ అని తప్పుగా పేర్కొన్నారు. ఈ పాట సాహిత్యాన్ని గోపాల్ సింగ్ నేపాలీ రాశారు. రవికి శాస్త్రీయ సంగీతం గురించి తెలియదు. నరసీ భగత్ నిర్మాత 40ల నాటి రాగ్ కేదార్ ఆధారిత భజనను వినమని అడిగాడు, దాని ఆధారంగా రవి ఈ పాటను రూపొందించారు.
వ్యక్తిగత జీవితం:
రవి – కాంతి గారిని 1946లో వివాహం చేసుకున్నారు, ఆమె 1986లో మరణించారు. వారికి ఇద్దరు కుమార్తెలు వీణ, ఛాయ; ఒక కుమారుడు అజయ్ ఉన్నారు. చివరి కాలంలో ఆయన తన కోడలు, నటి వర్షా ఉస్గావ్కర్ నుండి వ్యక్తిగత సమస్యలను ఎదుర్కొన్నారు.
అజయ్, వర్షా రవిని ఇంటి నుండి వెళ్ళగొట్టారు. అజయ్ తన భార్య పట్టుదలతో ఈ నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. రవి అమెరికాలో ఉన్నప్పుడు వర్ష వారిపై కేసు పెట్టి ఆస్తి వివాదంలోకి లాగింది. రవి ముంబైకి తిరిగి వచ్చే వరకు ఇదంతా ఆయనకు తెలియదు.
భార్య చనిపోయినప్పటినుంచి రవిని ఆయన కూతురు ఆయనతోనే ఉంటూ ఆయనను చూసుకుంది. అమెరికా నుంచి రాగానే వర్షా సమస్యలు సృష్టించసాగింది. రవి కొడుకు కోడలిపై కేసు వేశారు.
అయితే, రవి జీవితం అంతులేని పోరాటంగా అనిపిస్తుంది. “కొన్నిసార్లు, మీ స్వంత వ్యక్తులే మిమ్మల్ని నిరాశపరుస్తారు” అని ఓ ఇంటర్వ్యూలో చెప్పారు రవి.
రవి మార్చి 7, 2012న 86 సంవత్సరాల వయసులో బొంబాయిలో మరణించారు.
పాకనాటి లక్ష్మీ ప్రియ, బాల్యం నుండే పాత సినిమాలు, సంగీతం పట్ల అభిరుచి కలిగి ఉన్నారు. చలన చిత్రాల విషయ సేకరణకర్త అయిన తన తండ్రిగారి నుండి ఎన్నో సంగతులు తెలుసుకున్నారు, నేర్చుకున్నారు. ఈ సంప్రదాయాన్ని ఆమె సోదరుడు కొనసాగిస్తున్నారు, వారి ఇల్లు సేకరణల నిధి. పుస్తక పఠనం పట్ల ఆసక్తిగల లక్ష్మీ ప్రియ నిత్య విద్యార్థిగా ఉండడానికి ఇష్టపడతారు. ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం నుండి ఎం.ఎస్.సి జువాలజీలో బంగారు పతకం సాధించారు. అదే విశ్వవిద్యాలయం నుండి ఎంబిఎ చేశారు. ఒక బిజినెస్ స్కూల్లో మార్కెటింగ్ బోధించారు. సున్నితమైన ఆరోగ్యం కారణంగా ఉద్యోగాన్ని విడిచిపెట్టారు. ప్రస్తుతం – పాతకాలపు అభిమానుల ఆనందం కోసం, వారు పాత చిత్రాలు, పాటలు మరియు సమాచార పోస్ట్లను ఆస్వాదించేందుకు ఫేస్బుక్లో మ్యూజిక్ గ్రూప్స్ నిర్వహిస్తున్నారు.