[శ్రీ సి.హెచ్. ప్రతాప్ రచించిన ‘చివరి మలుపు’ అనే కథని పాఠకులకి అందిస్తున్నాము.]
తలుపు పూర్తిగా మూసి లేదు. అదే మొదటి అనుమానం.
ఉదయం తొమ్మిది గంటల సమయంలో రవి ఆ ఇంటి దగ్గరకు వచ్చాడు. ఎన్నిసార్లు తలుపు తట్టినా లోపల నుంచి స్పందన లేదు. చివరకు తలుపును నెమ్మదిగా నెట్టాడు.
తలుపు తెరుచుకుంది.
“లతా..!”
సమాధానం లేదు. రవి రెండు అడుగులు లోపలికి వేశాడు. హాల్ దాటి గదివైపు వెళ్లాడు.
అక్కడ కనిపించిన దృశ్యంతో అతని కాళ్లు ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాయి.
లత నేలపై పడి ఉంది. ఆమె అచేతనంగా పడి వుంది .
రవి దగ్గరకు వెళ్లి పిలిచాడు.
“లతా.. వినిపిస్తుందా?”
ఎలాంటి స్పందన లేదు.
అతను భయంతో వెనక్కి వెళ్లి వెంటనే పోలీసులకు ఫోన్ చేశాడు. పది నిమిషాల్లో పోలీసులు అక్కడికి చేరుకున్నారు.
ఇన్‌స్పెక్టర్ అరవింద్ గదిలోకి అడుగుపెట్టగానే చుట్టూ ఒకసారి పరిశీలించాడు. ఎక్కడా పెద్దగా వస్తువులు చెల్లాచెదురుగా లేవు. తలుపులు, కిటికీలు సాధారణంగానే ఉన్నాయి.
మొదటి చూపులో అది ఆత్మహత్యలా కనిపించేలా ఎవరో ప్రయత్నించినట్లు అనిపించింది.
కానీ అరవింద్‌కు ఆ దృశ్యం సహజంగా అనిపించలేదు.
“ఎవరూ ఏ వస్తువునీ తాకకండి.”
ఫోరెన్సిక్ బృందాన్ని పిలిపించారు.
మృతదేహం చుట్టూ ఉన్న ప్రతి వస్తువును పరిశీలించారు. గది ఫొటోలు తీశారు. తలుపులు, కిటికీలు, నేలపై ఉన్న ఆనవాళ్లు, ఫోన్ – ఏదీ వదల్లేదు.
కొద్దిసేపటికే పోస్టుమార్టం కోసం మృతదేహాన్ని తరలించారు. పోలీసుల ముందు మొదటి ప్రశ్న నిలిచింది.
లత ఆత్మహత్య చేసుకుందా? లేక ఎవరో ఆమెను హత్య చేశారా?
లత వివాహిత.
అయితే కొంతకాలంగా ఆమె భర్త మోహన్, పిల్లలకు దూరంగా ఉంటూ రాజేష్ అనే వ్యక్తితో కలిసి జీవిస్తున్నట్లు పోలీసులకు తెలిసింది.
అంతే. కేసులో మొదటి అనుమానితుడు రాజేష్ అయ్యాడు.
కానీ పోలీసులు అతడిని వెంటనే నిందితుడిగా నిర్ణయించలేదు.
“అతడిని చివరిసారి ఎవరు చూశారు?”
“లతతో అతడి సంబంధం ఎలా ఉంది?”
“ఇద్దరి మధ్య గొడవలు జరిగేవా?”
“హత్య జరిగిన సమయంలో అతడు ఎక్కడ ఉన్నాడు?”
ఒక్కో ప్రశ్నకు సమాధానం కోసం పోలీసులు విచారణ ప్రారంభించారు.
రాజేష్‌ను ప్రశ్నించారు.
“నిన్న రాత్రి ఎక్కడ ఉన్నావు?”
“ఇంట్లోనే ఉన్నాను.”
“లతతో చివరిసారి ఎప్పుడు మాట్లాడావు?”
“రాత్రి.”
“ఏం మాట్లాడారు?”
రాజేష్ కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు.
“సాధారణ విషయాలే.”
అరవింద్ అతడిని గమనించాడు.
“మీ ఇద్దరి మధ్య గొడవ జరిగిందా?”
రాజేష్ సమాధానం చెప్పడానికి కొంత సమయం తీసుకున్నాడు.
“చిన్న గొడవ జరిగింది.”
ఇది పోలీసులకు కొత్త ఆధారం. కానీ ఒక్క గొడవతో హత్యను నిర్ధారించలేరు.
దర్యాప్తు కొనసాగింది. పోలీసులు లత భర్త మోహన్‌ను కూడా విచారించారు.
వివాహ జీవితంలో సమస్యలు ఉన్నాయా? లతతో ఇటీవల మాట్లాడారా?
ఆమె ఎవరితోనైనా డబ్బు విషయంలో గొడవపడిందా? ఎవరైనా ఆమెను బెదిరించారా?
మోహన్ తనకు తెలిసిన వివరాలన్నీ చెప్పాడు. అతడి ఫోన్‌ను కూడా పరిశీలించారు.
లతకు సన్నిహితంగా ఉన్న మరో ఇద్దరిని పోలీసులు ప్రశ్నించారు. ఆమెతో తరచూ మాట్లాడే వ్యక్తులను కూడా విచారణకు పిలిచారు.
ప్రతి ఒక్కరి వాంగ్మూలాన్ని విడివిడిగా నమోదు చేశారు. ఒకరి మాట మరొకరి మాటతో పోల్చారు.
ఎక్కడైనా వైరుధ్యం కనిపిస్తుందా? ఎవరైనా ఏదైనా దాస్తున్నారా? పోలీసులు ఓర్పుగా ముందుకు సాగారు.
కానీ కేసు మాత్రం ఇంకా చీకటిలోనే ఉంది. అప్పుడు దర్యాప్తు అధికారికి ఒక విషయం గుర్తొచ్చింది.
లత ఫోన్.
ఫోన్‌ను స్వాధీనం చేసుకుని సాంకేతిక నిపుణులకు ఇచ్చారు. ఫోన్‌లోని కాల్ వివరాలు పరిశీలించారు.
సందేశాలు పరిశీలించారు. చివరిసారిగా ఎవరితో మాట్లాడింది? ఎప్పుడు మాట్లాడింది?
ఆమె ఫోన్ నుంచి చివరి సందేశం ఎప్పుడు వెళ్లింది? ప్రతి వివరాన్ని సమయ క్రమంలో అమర్చారు.
అక్కడే కేసులో మొదటి పెద్ద మలుపు కనిపించింది. లత ఫోన్ నుంచి ఆమె భర్త మోహన్‌కు కొన్ని సందేశాలు వెళ్లాయి.
ఆ సందేశాలు చూస్తే లత తీవ్ర నిరాశలో ఉన్నట్లు అనిపించింది. మొదట పోలీసులు కూడా వాటిని ముఖ్యమైన ఆధారంగా భావించారు.
కానీ అరవింద్‌కు ఒక సందేహం వచ్చింది. “ఈ సందేశాలను లతే పంపిందని ఎలా నిర్ధారించగలం?”
అదే ప్రశ్న దర్యాప్తు దిశను మార్చింది.
సందేశాలు పంపిన సమయం, ఆ సమయంలో ఫోన్ ఉన్న ప్రదేశం, ఫోన్ వినియోగానికి సంబంధించిన సాంకేతిక వివరాలను పరిశీలించారు.
మరోవైపు సంఘటనా స్థలంలో లభించిన ఆధారాలను కూడా మళ్లీ పరిశీలించారు.
ఆత్మహత్యలా కనిపించేలా ఎవరో ప్రయత్నించి ఉండవచ్చన్న అనుమానం బలపడింది.
ఇప్పుడు పోలీసులు మళ్లీ రాజేష్ వైపు చూశారు. రాజేష్‌ను మరోసారి విచారణకు పిలిచారు.
ఈసారి ప్రశ్నలు మరింత స్పష్టంగా ఉన్నాయి.
“నిన్న రాత్రి లతతో గొడవ ఎందుకు జరిగింది?”
“నువ్వు ఇంటి నుంచి ఎప్పుడు వెళ్లావు?”
“ఆమె ఫోన్‌ను చివరిసారిగా ఎప్పుడు చూశావు?”
రాజేష్ చెప్పిన సమాధానాలను పోలీసులు ఇప్పటికే సేకరించిన సాంకేతిక వివరాలతో పోల్చారు.
ఒకటి సరిపోలలేదు. తర్వాత మరొకటి.
మరో సమాధానం కూడా అనుమానాస్పదంగా కనిపించింది. అరవింద్ వెంటనే అతడిని నిందితుడిగా ప్రకటించలేదు.
ఇంకా ఆధారాలు కావాలి. పోలీసులు అతడి కదలికలను మళ్లీ పరిశీలించారు.
అతడు చెప్పిన సమయాలకు సంబంధించిన సమాచారాన్ని ధృవీకరించారు.
అతడి ఫోన్ వినియోగ వివరాలను పరిశీలించారు. చివరకు అనేక చిన్న ఆధారాలు ఒకే దిశలో చూపించడం ప్రారంభించాయి.
హత్య జరిగిన సమయంలో రాజేష్ చెప్పిన కథనం పూర్తిగా సరిపోలడం లేదు.
అతడిని మూడోసారి విచారించారు. ఈసారి అరవింద్ అతడి ముందుకు ఆధారాలను ఒక్కొక్కటిగా పెట్టాడు.
“ఇది నీ ఫోన్ వివరాలు.”
రాజేష్ మౌనంగా ఉన్నాడు.
“ఇది లత ఫోన్ నుంచి పంపిన సందేశాల సమయం.”
అతడు తలదించుకున్నాడు.
“ఇది నువ్వు చెప్పిన సమయంతో సరిపోలడం లేదు.”
గదిలో నిశ్శబ్దం.
కొన్ని క్షణాల తరువాత రాజేష్ ముఖంలో ఆందోళన కనిపించింది.
పోలీసుల ప్రకారం, ఆ తర్వాత విచారణలో లతతో తనకు జరిగిన గొడవ గురించి అతడు వివరాలు వెల్లడించాడు.
మద్యం సేవించే విషయంలో ఇద్దరి మధ్య తరచూ వివాదాలు జరిగేవని తేలింది. ఆ రోజు కూడా మాటల తూటాలు మొదలై తీవ్ర గొడవగా మారినట్లు పోలీసులు తెలిపారు.
ఆ గొడవలో రాజేష్ లతపై దాడి చేసి, నైలాన్ తాడుతో ఆమె మెడను బిగించి హత్య చేసినట్లు దర్యాప్తులో వెల్లడైనట్లు అధికారులు పేర్కొన్నారు.
అక్కడితో అతడి నేరం ముగియలేదు. హత్యను ఆత్మహత్యగా చిత్రీకరించాలని ప్రయత్నించాడు.
లత ఫోన్‌ను ఉపయోగించాడు. ఆమె భర్తకు, బంధువులకు తప్పుడు సందేశాలు పంపాడు.
తర్వాత అక్కడి నుంచి పరారయ్యాడు. అతడి లెక్కలో ఒక్క విషయం మాత్రం లేదు.
ఫోన్ మాట్లాడుతుంది. అది మాటలతో కాదు. సమయాలతో. సాంకేతిక వివరాలతో. కదలికలతో.
పోలీసులు సేకరించిన ఆధారాలు చివరకు అతడి కథనాన్ని ఛేదించాయి.
రాజేష్‌ను పోలీసులు అరెస్ట్ చేశారు. కోర్టులో హాజరుపరిచి రిమాండ్‌కు తరలించారు.
రవి మొదట ఆ ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టినప్పుడు కనిపించింది ఒక మృతదేహం మాత్రమే.
ఆ తర్వాత అది ఆత్మహత్యగా కనిపించింది. తర్వాత అనుమానాస్పద మృతిగా మారింది.
ముగ్గురు, నలుగురు వ్యక్తులపై అనుమానాలు వచ్చాయి. ప్రతి ఒక్కరినీ పోలీసులు విచారించారు.
ప్రతి వాంగ్మూలాన్ని మరో ఆధారంతో పోల్చారు. చివరకు ఒక చిన్న ఫోన్ సందేశం కేసుకు తాళం చెవిగా మారింది.
హంతకుడు నేరాన్ని దాచేందుకు మృతురాలి ఫోన్‌ను ఉపయోగించాడు. కానీ అదే ఫోన్ అతడి అబద్ధాలను బయటపెట్టింది.
నేరం జరిగినప్పుడు అక్కడ ఎవరూ సాక్షిగా లేకపోయినా.. నేరం తర్వాత నిందితుడు వేసిన ప్రతి అడుగు ఒక సాక్షిగా మారవచ్చు.
అదే ఈ హత్య మిస్టరీలో చివరి మలుపు.
