మధ్యాక్కర-
౧. ఎండలో నొకచెంప కంద, హింసగా తోచెనే రమణి
మండెనే హృదయమ్ము మేను, మానినీ వినుమునా బాధ
బండలన్ పగులగా కొట్టు, పాటును పడువారి తలువ
నిండెనే నా కండ్లు చెలియ, నీరుగా కరుగ, నా మనము.
***
౨.ఇండ్లను కట్టెడు వేళ నిద్ధర నున్నట్టి చెట్లఁ –
గండ్లను, బుద్ధిని మూసి కాటువేసిన పాపఫలము
ముండ్ల చెట్లనుఁ గూడ నిచట ముదమార కానంగలేము,
పండ్లనుఁ బండించి యిచ్చు పాదపముల వెన్ని గలవు?
***
౩. పాదమిట్టుల కాలుచుండ పరుగునుఁదీసెడు వేళ
పాదరక్షలు కొన లేని బడుగుజీవులఁ నెట్లు మరతు?
మీదుమిక్కిలినేటికేడు మిన్నయగుచునుండె వేడి,
పోదమనగ వేరు గలదె భూమిని వీడినన్ మనకు?
***
౪. మల్లెపూలని, మామిడి యని మదిని మురిపెమందరాదొ!
యెల్ల తావుల తావుఁ బఱపు హేరాళ సుమరాశి గనవొ!
యుల్లము రంజిల్లదేమొ! యొప్పు కొనగ నెట్టి బెట్టొ!
చల్లని కుండల నీటి చక్కటి రుచినెఱుంగవొకొ!
***
౫.గొడుగులు, వీవనల్ దెచ్చి కొందరికైనను పంచి,
వడలక వాడక యుండ పచ్చని చెట్లను తడిపి,
కుడువగ నీటిని నింపి కొన్ని కుండలనైన యుంచి,
నడకదారులఁ బెట్టఁ దగును, నడచిపోయెడు వారికొఱకు.
***
౬.ఆటపాటల పసి వాండ్రు హాయిగా నుందురో గాదొ!
మాటమాటకు మురిపించి మాయలఁ జేయగా రారొ!
పేటలో పెండ్లిండ్ల, పల్లె పేరంటముల కళ లేదొ!
తోటలో నుయ్యాల లూగ తొందర కలుగునో లేదొ!
***
౭.చెమటలుఁ బట్టుచునున్న చింతలేమియు లేని వారు
గుములు గుములు జేరిరదిగొ కూడినాడుకొనగ, శలవు
తమ బడులకటంచు మురిసి- దగ్గరకుఁ బిలిచి పాట
కమనీయముగ నేర్పుమోయి, ఖండనమండనలేల?
***
౮. ద్విపద
లోటులనెంచగా లొసుగులునటులె
నోట మంచి పలుక నూరును నటులె.
బుసిరాజు లక్ష్మీదేవి దేశాయి విమర్శకులు, అనువాదకురాలు. అత్యంత లోతైన రీతిలో విమర్శలు చేయగల అరుదైన విమర్శకులు.