[శ్రీ చందలూరి నారాయణరావు రచించిన ‘పెద్దరికం’ అనే కవితని పాఠకులకు అందిస్తున్నాము.]
ఏదైనా
ఆయన పోయాక
కొంత కాలం
కాలానిది చులకనే
వెలితి ఛాయల మధ్య
ముఖాలు రాసుకుంటూ
మాటలు పుట్టినా
కళ్ళముందే కరిగిపోతాయి
ఏకాంత ప్రవాహంలో
కొట్టుకుపోతున్న పాత రోజులు
నెట్టుకొస్తున్న కొత్త రోజులకు మధ్య
ఏ పదం చప్పుడైనా
ఆ గొంతు పోలికే
ఏ వాక్యం నడిచినా
ఆ పాదం అలికిడే..
ఆయన లేని ఇంటిలో
నాలో కనిపించేది
ఆయన పెద్దరికమే
