రక్తపు నీడ

[శ్రీ సి.హెచ్. ప్రతాప్ రచించిన ‘రక్తపు నీడ’ అనే కథని పాఠకులకి అందిస్తున్నాము.]

గోదావరి తీరంలోని వెలగలూరు గ్రామం ఆ రాత్రి నిశ్శబ్దంగా ఉంది. సాయంత్రం కురిసిన వర్షంతో మట్టి రోడ్లు తడిసి ఉన్నాయి. అర్ధరాత్రి దాటిన తర్వాత గ్రామం చివర ఉన్న లక్ష్మి ఇంటి వైపు నుంచి ఒక్కసారిగా కేకలు వినిపించాయి.

“ఎవరైనా రండి.. కాపాడండి!”

పొరుగువారు పరుగెత్తుకొచ్చేసరికి ఇంటి గుమ్మం ముందు రక్తపు మరకలు కనిపించాయి. లోపల లక్ష్మి కదలకుండా పడి ఉంది. ఆమె భర్త సూర్యనారాయణ భుజానికి తీవ్ర గాయం కావడంతో గోడకు ఆనుకుని ఉన్నాడు.

పోలీసులు వచ్చేసరికి లక్ష్మి ప్రాణాలు కోల్పోయినట్లు నిర్ధారించారు. సూర్యనారాయణను వెంటనే ఆసుపత్రికి తరలించారు.

సీఐ రాఘవేంద్ర ఇంటిని జాగ్రత్తగా పరిశీలించాడు. పగిలిన కుర్చీ, చెల్లాచెదురైన వస్తువులు, నేలపై రక్తపు మరకలు, గుమ్మం దగ్గర పడివున్న చెప్పులు – ఇవి సాధారణ కుటుంబ గొడవను మించిన ఏదో జరిగిందని సూచిస్తున్నాయి.

“గొడవకు ముందు ఇంటి దగ్గర ఎవరైనా కనిపించారా?” అని ఆయన పొరుగువారిని ప్రశ్నించాడు.

ఒక వ్యక్తి ముందుకు వచ్చాడు.

“సార్.. నలుగురైదుగురు బయట కనిపించారు. చీకటిగా ఉండటంతో ముఖాలు గుర్తుపట్టలేకపోయాను.”

మరో వ్యక్తి చెప్పాడు.

“వాళ్లు బయటివాళ్లలా కనిపించారు. ఒకేసారి ఇంట్లోకి వెళ్లారు.”

రాఘవేంద్ర వెంటనే ఒక నిర్ణయానికి రాలేదు. సాక్షుల మాటలను సంఘటనా స్థలంలోని ఆధారాలతో, సీసీటీవీ దృశ్యాలతో సరిపోల్చాలని ఆదేశించాడు.

లక్ష్మి తండ్రి వెంకటేశ్వర్లు రెండేళ్ల క్రితం తనకున్న ఎనభై సెంట్ల పొలాన్ని కుమార్తె పేరుపై కాకుండా ఆమె ఇద్దరు కుమారుల పేర్లపై రిజిస్టర్ చేశాడు.

“వాళ్ల భవిష్యత్తు కోసం ఈ భూమి ఉండాలి,” అని ఆయన అప్పట్లో చెప్పాడు.

ఆ నిర్ణయం లక్ష్మి అన్నకు మాత్రం తీవ్ర అసంతృప్తిని కలిగించింది.

“భూమి కుటుంబంలోనే ఉండాలి. నీ పిల్లల పేర్లపై ఎందుకు రాశాడు నాన్న?” అని అతడు తరచూ ప్రశ్నించేవాడు.

లక్ష్మి మాత్రం ఒప్పుకోలేదు.

“నాన్న తన ఇష్టంతో రాశాడు. ఇప్పుడు దాన్ని మార్చడం నా చేతిలో లేదు.”

మాటలు గొడవలయ్యాయి. గొడవలు బెదిరింపులుగా మారాయి.

అయినా ఇంతకీ విషయం ప్రాణాలు తీసే స్థాయికి చేరుతుందని కుటుంబ సభ్యులు ఊహించలేదు.

హత్య తర్వాత పోలీసులు ఇంటి పరిసరాల్లోని ఇళ్లను ఒక్కొక్కటిగా పరిశీలించారు. అప్పుడు టీ దుకాణం యజమాని వెంకటరావు ఒక విషయాన్ని గుర్తుచేశాడు.

“సార్.. గత వారం రోజులుగా ఒక కొత్త వ్యక్తి రెండు మూడు సార్లు ఇక్కడికి వచ్చాడు. బైక్‌పై వచ్చి టీ తాగి కొద్దిసేపు కూర్చునేవాడు.”

“ఎవరితోనైనా మాట్లాడేవాడా?”

“ఒకసారి ఇంకొక వ్యక్తితో కనిపించాడు. వాళ్లు ఏం మాట్లాడుకున్నారో తెలియదు.”

పోలీసులు ఆ వివరాన్ని నమోదు చేసి సమీపంలోని సీసీటీవీ కెమెరాలను పరిశీలించారు. ఒక కెమెరాలో లక్ష్మి ఇంటి వైపు వెళ్తున్న బైక్ కనిపించింది. నంబర్ ప్లేట్ పూర్తిగా స్పష్టంగా లేకపోయినా, బైక్ వెనుక భాగంలోని ప్రత్యేక గుర్తును గుర్తించగలిగారు.

రెండు రోజుల తర్వాత బైక్ యజమాని శేఖర్‌ను పోలీసులు గుర్తించారు.

“ఆ రోజు బైక్ ఎక్కడ ఉంది?”

“నా దగ్గరే ఉంది సార్.”

రాఘవేంద్ర సీసీటీవీ ఫొటో అతని ముందు పెట్టాడు.

శేఖర్ మౌనంగా ఉండిపోయాడు.

చివరకు తలవంచి,

“నాకు తెలిసిన ఒక వ్యక్తి అడిగి తీసుకెళ్లాడు,” అన్నాడు.

ఆ వ్యక్తి పేరు చెప్పాడు.

రాఘవేంద్ర ఆ పేరును నమోదు చేశాడు. కానీ అతడే ప్రధాన కుట్రదారుడని ఇంకా నిర్ణయించలేదు.

ఇంతలో పోస్టుమార్టం నివేదిక వచ్చింది. లక్ష్మిపై పదునైన ఆయుధంతో పలుమార్లు దాడి జరిగినట్లు వైద్యులు నిర్ధారించారు. సూర్యనారాయణకు కూడా లోతైన గాయాలు ఉన్నాయి.

ఫోరెన్సిక్ బృందం ఇంటి నుంచి రక్త నమూనాలు, పాదముద్రలు, దుస్తులపై ఉన్న సూక్ష్మ ఆనవాళ్లు, పగిలిన వస్తువులపై వేలిముద్రలు సేకరించింది.

ఇంటి బయట లభించిన చెప్పుల ముద్రలను పరిశీలించినప్పుడు వేర్వేరు పరిమాణాలకు చెందిన పాదముద్రలు ఉన్నట్లు తేలింది.

ఇప్పుడు పోలీసులకు ఒక విషయం స్పష్టమవుతోంది – దాడిలో ఒకరి కంటే ఎక్కువ మంది ఉన్నారు.

కానీ ఎంతమంది?

దానికి సమాధానం సీసీటీవీ ఇచ్చింది.

పక్క గ్రామానికి వెళ్లే రోడ్డులోని ఒక కెమెరాలో సంఘటన జరిగిన రాత్రి ఒక వాహనం కనిపించింది. వాహనం కొద్దిసేపు లక్ష్మి ఇంటి సమీపంలో ఆగింది. కెమెరా దృశ్యాలను ఫ్రేమ్‌-బై-ఫ్రేమ్ పరిశీలించగా వాహనం నుంచి వరుసగా దిగుతున్న ఆరుగురు వ్యక్తులు కనిపించారు.

ముఖాలు స్పష్టంగా లేవు.

కానీ సంఖ్య మాత్రం స్పష్టంగా ఉంది.

“ఇది ముందుగా ప్లాన్ చేసిన దాడి,” అన్నాడు రాఘవేంద్ర.

ఇప్పుడు దర్యాప్తు మరో దశలోకి వెళ్లింది.

ఆ వాహనం ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది? ఎక్కడికి వెళ్లింది? దాన్ని ఎవరు అద్దెకు తీసుకున్నారు?

పోలీసులు మార్గమధ్యంలోని సీసీటీవీ కెమెరాలను పరిశీలించారు. ఒక పెట్రోల్ బంక్ కెమెరాలో అదే వాహనం కనిపించింది. అక్కడి సిబ్బంది డ్రైవర్‌ను గుర్తుపట్టలేకపోయినా, వాహనం అద్దెకు తీసుకున్న వ్యక్తి పేరు రికార్డులో ఉంది.

ఆ పేరు శేఖర్ ఫోన్‌లోని పరిచయాలతో సరిపోలింది.

తర్వాత పోలీసులు కాల్ డేటాను పరిశీలించారు. హత్యకు ముందు మూడు రోజుల పాటు కొన్ని నంబర్ల మధ్య తరచూ సంప్రదింపులు జరిగినట్లు బయటపడింది. సంఘటన జరిగిన గంట ముందు కూడా ఆ నంబర్ల మధ్య సంభాషణ జరిగింది.

మరో కీలక ఆధారం వచ్చింది.

హత్యకు కొద్దిసేపటి ముందు లక్ష్మి ఇంటి సమీపంలోని మొబైల్ టవర్ పరిధిలో ఆ ఫోన్ నంబర్లలో కొన్ని యాక్టివ్‌గా ఉన్నట్లు సాంకేతిక విశ్లేషణలో తేలింది.

ఒక్కో ఆధారం మరో ఆధారాన్ని బలపరుస్తోంది.

రాఘవేంద్ర మళ్లీ కుటుంబ ఆస్తి పత్రాలను పరిశీలించాడు. ఎనభై సెంట్ల భూమి నిజంగానే లక్ష్మి ఇద్దరు కుమారుల పేర్లపై ఉంది.

కుటుంబ సభ్యులను విడివిడిగా ప్రశ్నించినప్పుడు ఒకే విషయం పలువురి వాంగ్మూలాల్లో బయటపడింది – భూమిని మార్చాలని లక్ష్మిపై తీవ్ర ఒత్తిడి జరిగింది.

అయితే రాఘవేంద్ర తన బృందానికి స్పష్టం చేశాడు:

“ఆస్తి వివాదం ఒక ఉద్దేశ్యాన్ని చూపుతుంది. కానీ హత్య చేయించినట్టు నిరూపించదు. ఉద్దేశం, అవకాశం, కుట్ర – మూడింటినీ ఆధారాలతో కలపాలి.”

శేఖర్‌ను మరోసారి విచారించారు.

“బైక్ తీసుకెళ్లింది ఎవరు?”

అతను చెప్పిన వివరాలు ఇప్పటికే లభించిన ఫోన్ కాల్స్, వాహన కదలికలతో సరిపోయాయి.

“ఆ వ్యక్తి ఒక్కడేనా?” అని రాఘవేంద్ర అడిగాడు.

శేఖర్ కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు.

“కాదు సార్. ఆ రోజు ఇంకొంతమంది ఉన్నారు.”

“ఎంతమంది?”

“ఆరుగురు.”

ఇప్పుడు సీసీటీవీ, సాక్షుల వాంగ్మూలం, వాహన కదలికలు ఒకే దిశను చూపుతున్నాయి.

ప్రధాన అనుమానితుడు అప్పటికే గ్రామం విడిచి వెళ్లిపోయాడు. ఫోన్ స్విచ్ ఆఫ్ చేశాడు. ఇంటికి తాళం వేశాడు.

పోలీసులు అతని కదలికలను ట్రాక్ చేస్తూ టోల్‌గేట్లు, రైల్వే స్టేషన్లు, బస్‌స్టాండ్లు పరిశీలించారు. చివరకు ఒక టోల్‌గేట్ కెమెరాలో అతని కారు కనిపించింది.

ప్రత్యేక బృందం విజయనగరం సమీపంలోని ఒక లాడ్జిలో అతడిని గుర్తించింది. ఉదయం ఆరు గంటలకు తలుపు తట్టారు.

“పోలీసులు. తలుపు తీయండి.”

కొద్దిసేపటి తర్వాత తలుపు తెరుచుకుంది.

రాఘవేంద్ర ఎదుట నిలబడి ఉన్న అతని ముఖంలో భయం స్పష్టంగా కనిపించింది.

అతడిని అదుపులోకి తీసుకుని పోలీస్ స్టేషన్‌కు తరలించారు.

కొన్ని గంటల విచారణ తర్వాత అతని నిశ్శబ్దం క్రమంగా కరిగిపోయింది.

“భూమి నా చేతికి వస్తుందని అనుకున్నాను సార్. కానీ ఆమె ఒప్పుకోలేదు. మొదట భయపెట్టాలని మాత్రమే అనుకున్నాను. వాళ్లను పిలిపించి మాట్లాడిస్తే భూమి పత్రాలు మార్చేస్తుందని అనుకున్నాను.”

రాఘవేంద్ర ప్రశాంతంగా అడిగాడు: “మరి దాడి ఎందుకు జరిగింది?”

అతను తలదించుకున్నాడు.

“ఆమె గట్టిగా ఎదిరించింది. పరిస్థితి అదుపు తప్పింది. నేను ఆపలేదు. పారిపోవాలని మాత్రం ముందే నిర్ణయించుకున్నాను.”

కొద్దిసేపటి తర్వాత అతను మరో విషయాన్ని అంగీకరించాడు.

“వాళ్లను తీసుకురావడానికి బైక్, వాహనం ఏర్పాట్లు చేశాను. హత్య తర్వాత వెంటనే అక్కడి నుంచి వెళ్లమని చెప్పాను.”

ఈ ఒప్పుకోలు ఒక్కటే కేసుకు ఆధారం కాదు. కానీ పోలీసులు ఇప్పటికే సేకరించిన సీసీటీవీ దృశ్యాలు, కాల్ డేటా, వాహన రికార్డులు, సాక్షుల వాంగ్మూలాలు, ఫోరెన్సిక్ ఆధారాలు అతని మాటలకు అనేక కీలక అంశాల్లో మద్దతు ఇచ్చాయి.

అదే రాత్రి ప్రత్యేక బృందాలు వివిధ ప్రాంతాల్లో దాడులు చేసి శేఖర్‌తో పాటు దాడిలో పాల్గొన్న మిగిలిన వ్యక్తులను కూడా అరెస్టు చేశాయి.

స్టేషన్‌లో కేసు నమోదు పూర్తయ్యేసరికి వెలగలూరులో ఉదయం సూర్యుడు ఉదయించాడు.

పోలీసుల సుదీర్ఘ విచారణ, సాక్ష్యాధారాల సమక్షంలో జరిగిన ప్రశ్నల అనంతరం ప్రధాన నిందితుడు తన అసలు ఉద్దేశాన్ని వెల్లడించాడు.

మధుసూదన్, మృతురాలు లక్ష్మి అన్న, చివరకు నేరాన్ని అంగీకరిస్తూ తన నేరానికి కారణాన్ని వివరించాడు. “ఆ ఎనభై సెంట్ల భూమి నా చేతికి రావాలని మొదటి నుంచీ ఆశపడ్డాను. నాన్న ఆ భూమిని లక్ష్మి ఇద్దరు కుమారుల పేర్లపై రాయడంతో నేను తీవ్రంగా అసంతృప్తి చెందాను. లక్ష్మిని పలుమార్లు ఒత్తిడి చేసి పత్రాలు మార్చాలని కోరాను. ఆమె ప్రతిసారీ నిరాకరించడంతో నా కోపం కక్షగా మారింది. కుటుంబ సభ్యులు నన్ను సమాధానపరిచినా నేను ఆస్తి మీద ఉన్న పట్టును వదులుకోలేకపోయాను. చివరకు ఆమెను భయపెట్టి భూమి పత్రాలు మార్చించాలనే ఉద్దేశంతో బయటివారిని సంప్రదించాను. వారు ఇంటికి వెళ్లినప్పుడు పరిస్థితి అదుపు తప్పుతుందని నాకు తెలుసు. అయినప్పటికీ వారిని ఆపలేదు. దాడి జరుగుతుండగా లక్ష్మి ప్రాణాలకు ప్రమాదం ఉందని అర్థమైనా నేను అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాను. ఆ భూమి కోసం నా సొంత చెల్లెలి ప్రాణాన్ని బలిగొన్నాను. ఇప్పుడు ఆలోచిస్తే నేను కోల్పోయింది భూమి కాదు, నా కుటుంబమే” అని మధుసూదన్ పోలీసుల ఎదుట అంగీకరించాడు.

అయితే అతని ఒప్పుకోలుతో పాటు ఇప్పటికే సేకరించిన సీసీటీవీ దృశ్యాలు, కాల్ డేటా, వాహన రికార్డులు, సాక్షుల వాంగ్మూలాలు, ఇతర ఫోరెన్సిక్ ఆధారాలను పోలీసులు కేసులో నమోదు చేశారు.

రాఘవేంద్ర కేసు ఫైల్ మూసివేస్తూ నెమ్మదిగా అన్నాడు: “ఎనభై సెంట్ల భూమి అక్కడే ఉంది. కానీ దాని కోసం పోయిన ప్రాణం తిరిగి రాదు.”

ఆస్తి కోసం మొదలైన కుటుంబ విభేదం కక్షగా మారింది. కక్ష కుట్రగా మారింది. కుట్ర కిరాయి హంతకుల దాడికి దారితీసింది. అయితే సాక్షుల సమాచారం నుంచి ప్రారంభమైన దర్యాప్తు, సీసీటీవీ, సాంకేతిక ఆధారాలు, ఫోరెన్సిక్ పరిశీలన, కాల్ డేటా విశ్లేషణ, వాహన కదలికలు చివరకు కుట్రను ఛేదించాయి.

ప్రధాన కుట్రదారుడితో పాటు దాడిలో పాల్గొన్న నిందితులందరూ పోలీసుల చేతికి చిక్కారు.

వెలగలూరులో ఆ రాత్రి జరిగిన హత్యకు తెరపడింది.

కానీ ఆ ఎనభై సెంట్ల పొలంపై పడిన రక్తపు నీడ మాత్రం ఆ కుటుంబాన్ని చాలా కాలం వెంటాడుతూనే ఉంటుంది.