[శ్రీ సి.హెచ్. ప్రతాప్ గారి ‘సృష్టికి ఆధారభూతుడు భగవంతుడే’ అనే రచనని అందిస్తున్నాము.]
భగవద్గీత 15 వ అధ్యాయం, 12 వ శ్లోకం
యదాదిత్యగతం తేజో జగద్భాసయతేయఖిలమ్।
యచ్చంద్రమసి యచ్చాగ్నౌ తత్తేజో విద్ధి మామకమ్॥
సూర్యునిలో ఉండి సమస్త విశ్వాన్ని ప్రకాశింపజేసే కాంతి, చంద్రునిలో ఉండి అగ్నిలో కూడా ఉన్న కాంతి – ఆ కాంతి నాదని తెలుసుకో అని శ్రీ కృష్ణ భగవానుడు అర్జునుడికి తన అవతారం ప్రాశస్త్యాన్ని బహు చక్కగా వివరిస్తున్నాడు.
భగవంతుని అనుగ్రహం, సంకల్పం వలనే అన్ని గ్రహాలు అంతరిక్షంలో నిలిచి వున్నాయన్నది నిర్వివాదాంశం. భగవంతుడు ఈ సృష్టిలో వున్న ప్రతీ కణం నందు, పిపీలికాది బ్రహ్మ పర్యంతం వ్యాపించి వున్నాడు. వేదాల ప్రకారం విశ్వరూపధారియైన ఆ విష్ణుమూర్తి విరాటస్వరూపంలో గతం, వర్తమానం మరియు భవిష్యత్తుకు సంబంధించిన సమస్త ప్రపంచం నిబిడీకృతమై గోచరిస్తుంది. భూమి, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం వంటి పంచభూతాలతో పాటు అహంకారము, మహత్తత్త్వము అనే ఏడు ఆవరణలే ఆ మహాపురుషుని శరీరంగా భాసిస్తుండగా, ఈ బ్రహ్మాండమంతటికీ ఆయనే మూలాధారమై స్వయంప్రకాశంతో వెలుగొందుతున్నాడు.
ధర్మశాస్త్రాలు, వేదాలు మరియు ఉపనిషత్తుల సారాంశం ప్రకారం భగవంతుడే ఈ విశ్వం యొక్క సృష్టి, స్థితి, లయలకు మూలకారకుడు. భగవద్గీతలో మరొక శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ “అహం క్రత్స్నస్య జగతః ప్రభవః ప్రలయస్తథా” అని పలికినట్లుగా, సమస్త లోకాలకు ఆయనే కర్త, కర్మ మరియు క్రియగా ఉన్నాడు. ఆధునిక విజ్ఞానశాస్త్రం ప్రతిపాదించే బిగ్ బ్యాంగ్ వంటి సిద్ధాంతాలు కూడా సృష్టికి ఒక ‘ప్రథమ కారణం’ ఉండాలని సూచిస్తాయి, ఆ మూలశక్తిని మనం దైవత్వంగా గుర్తించవచ్చు. భగవంతుడు తన మాయాశక్తి ద్వారా సూక్ష్మమైన అణువుల నుండి అనంతమైన గ్రహరాశుల వరకు ఈ ప్రపంచాన్ని సృజించాడు. కేవలం సృష్టించడమే కాకుండా, సూర్యరశ్మి ప్రసరించడం, భూమి తన చుట్టూ తాను తిరగడం మరియు ప్రతి జీవిలో ప్రాణశక్తి ప్రవహించడం వంటి నిరంతర ప్రక్రియల ద్వారా ఈ విశ్వాన్ని ఆయన రక్షిస్తున్నాడు. కాలక్రమంలో సంభవించే మహాప్రళయాలు లేదా విపత్తులు కూడా దైవిక కాలచక్రంలో భాగమే; ఇవి పాతదానిని తుడిచివేసి నూతన సృష్టికి మార్గం సుగమం చేస్తాయి. విజ్ఞానశాస్త్రం సృష్టి ‘ఎలా’ జరుగుతుందో వివరించగలిగితే, ఆ సృష్టి ‘ఎందుకు’ జరుగుతుందో తెలిపేది మాత్రం కేవలం దైవలీల మాత్రమే. విశ్వవ్యాప్తంగా కనిపించే క్రమశిక్షణ, ప్రకృతి సౌందర్యం ఆ సర్వాధికారి ఉనికికి నిదర్శనాలుగా నిలుస్తాయి.
ఈ విశ్వంలో సంభవించే ప్రతి పరిణామం పరమాత్మ సంకల్పం మేరకే జరుగుతుంది. శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ “మయా తతమిదం సర్వం జగదవ్యక్తమూర్తినా” అని ప్రబోధించినట్లుగా, ఈ సమస్త జగత్తు ఆయన అదృశ్య శక్తితోనే వ్యాపించి నడపబడుతోంది. నిత్యం జరిగే సూర్యోదయాలు, మేఘాల నుండి కురిసే వర్షం, జీవుల జనన మరణాలు మాత్రమే కాక, మానవ జీవితంలో ఎదురయ్యే సుఖదుఃఖాలు, సంపదలు అన్నీ ఆ దైవిక ఇచ్ఛలో భాగమే. మనిషి భావించే ప్రతి చిన్న ఆలోచన లేదా కోరిక కూడా దైవం నిర్దేశించిన ఒక బృహత్తర ప్రణాళికలో ఇమిడి ఉంటుంది. ఆధునిక విజ్ఞానశాస్త్రం ప్రకృతి సిద్ధాంతాల యొక్క కార్యకారణాలను వివరించగలిగినా, ఆ ఘటనల వెనుక ఉన్న అసలు పరమార్థాన్ని మాత్రం దైవలీలగానే పరిగణించాలి. ప్రకృతిలో కనిపించే అద్భుతమైన సమతుల్యత మరియు సౌందర్యం ఆ సర్వేశ్వరుని సంకల్పాన్ని నిరంతరం చాటిచెబుతుంటాయి. తృణము కూడా ఆయన ఆజ్ఞ లేనిదే కదలదనే సత్యం ద్వారా ప్రతిదీ ఆ దైవ ఇచ్ఛానుగుణమేనని స్పష్టమవుతోంది.
