Site icon సంచిక – తెలుగు సాహిత్య వేదిక

భారతమాత ప్రశ్న-10

[శ్రీమతి శైలజామిత్ర రచించిన ‘భారతమాత ప్రశ్న’ అనే దీర్ఘ కవితని అందిస్తున్నాము. ఇది 10వ భాగం.]

~

హిమాలయం గర్జన

నేనే..
ఉత్తర దిక్కున
నిశ్శబ్దంగా నిలిచిన
శిల కాదు..

కాలానికి
కాపలాదారిని.

నా శిఖరాలపై
మంచు మాత్రమే లేదు..

వేల యుగాల
జ్ఞాపకాలు పేరుకున్నాయి.

నేను చూశాను..
అశ్వాల దండయాత్రలను.
రాజ్యాల పతనాలను.
ఋషుల తపస్సును.
యోధుల పరాక్రమాన్ని.

ఈ నేల కోసం
రక్తం చిందించిన
అమరుల చిరునవ్వులను.

నా ఒడిలోంచి
గంగా పుట్టింది.

ఆమె నీటిలో
శరీరాలు మాత్రమే కాదు..

పాపాలూ,
పశ్చాత్తాపాలూ,
ప్రార్థనలూ
ప్రవహించాయి.

నేను ఎన్నడూ
ఎత్తు గురించి గర్వించలేదు.

పర్వతాన్ని
పెద్దది చేసేది
దాని శిఖరం కాదు..
దాని సహనం.

ఈ రోజు..
నా కళ్ల ముందు
మనిషి
మనిషిని కొలుస్తున్నాడు.

భాషతో.
కులంతో.
మతంతో.
ధనంతో.
అధికారంతో.

కానీ..
కాలం మాత్రం
అందరినీ
ఒకే మట్టిగా మార్చేస్తుంది.

గాలి నన్ను అడిగింది..
“ఇంత చూసిన నువ్వు..
ఎందుకు మౌనంగా ఉన్నావు?”
నేను నవ్వాను.

మౌనం
బలహీనత కాదు..

పేలబోయే
మెరుపుకు ముందు
ఆకాశం తీసుకునే
దీర్ఘ శ్వాస.

నేను భారతమాత
నుదుటి తిలకం.

నా శిఖరాలపై
త్రివర్ణ పతాకం
రెపరెపలాడినంతకాలం..

ఈ నేల
తలవంచదు.

నా గర్జన
యుద్ధాన్ని పిలవదు.

జాగృతిని పిలుస్తుంది.

“హిమాలయం ఎత్తు వల్ల గొప్పది కాదు..
వంగని స్వభావం వల్ల మహోన్నతం.”

“పర్వతాలు అరవవు..
చరిత్ర వినిపించలేని సత్యాలను మోస్తాయి.”

(సశేషం)

Exit mobile version