Site icon సంచిక – తెలుగు సాహిత్య వేదిక

భారతమాత ప్రశ్న-2

[శ్రీమతి శైలజామిత్ర రచించిన ‘భరతమాత ప్రశ్న’ అనే దీర్ఘ కవితని అందిస్తున్నాము. ఇది 2వ భాగం.]

~

రక్తం రంగు ఒక్కటే

యుద్ధభూమిలో
ఒక సైనికుడు పడిపోయాడు..
అతని రక్తాన్ని
నేల నిశ్శబ్దంగా తాగింది.

ఆ నేల
ఒక్క క్షణం కూడా అడగలేదు..

“నీ కులం ఏమిటి?”
“నీ మతం ఏది?”
“నీ భాష ఏది?”

ఎర్రగా జారిన రక్తం
ఒకే సమాధానం చెప్పింది..

“నేను ప్రాణాన్ని..
నాకు పేర్లు లేవు.”

ఆసుపత్రి గుమ్మం ముందు
ఒక తల్లి ఏడుస్తోంది.
లోపల
రక్తం కోసం వైద్యుడు పరుగెడుతున్నాడు.

రక్తం ఇచ్చిన చేయి
ఎవరిదో ఎవరికీ తెలియదు.

బతికిన ప్రాణం మాత్రం
ఒక నిజం నేర్పింది.

మనిషిని కాపాడేది
మతం కాదు..
మనిషే.

అగ్నిప్రమాదంలో కాలిపోతున్న ఇల్లు
మతాన్ని పిలవదు.

వరదలో కొట్టుకుపోయే బిడ్డ
కులాన్ని పట్టుకోదు.

భూకంపంలో కూలిపోయిన గోడల కింద
రాజకీయ పార్టీలు కనిపించవు.

అక్కడ వినిపించేది
ఒకే అరుపు..

“రక్షించండి!”

ఆ అరుపుకు
ఒకే భాష.

ఆ కన్నీటికి
ఒకే రుచి.

ఆ గుండెకు
ఒకే చప్పుడు.

జీవించి ఉన్నప్పుడు మాత్రమే
మనిషికి
వేల పేర్లు ఎందుకు?

చనిపోయాక
ఒక శవపేటికలో
అందరూ ఒక్కటే కదా!

నేను భారతమాతను..

నా పిల్లలందరి గుండెల్లో
ఒకే రక్తాన్ని ప్రవహింపజేశాను.

మీరే దానికి
విభేదాల రంగులు పూశారు.

అద్దంలో కనిపించేది
ముఖం మాత్రమే.

గాయం తెరిస్తే
కనిపించేది
మనిషే.

“రక్తం రంగు మారలేదు..
మారింది మనసు చూసే చూపే.”

“గుండె చప్పుడు ఒక్కటే..
దాన్ని విడదీసింది మనిషి అహంకారమే.”

(సశేషం)

Exit mobile version