Site icon సంచిక – తెలుగు సాహిత్య వేదిక

భారతమాత ప్రశ్న-8

[శ్రీమతి శైలజామిత్ర రచించిన ‘భారతమాత ప్రశ్న’ అనే దీర్ఘ కవితని అందిస్తున్నాము. ఇది 8వ భాగం.]

~

రాజ్యాంగం ఏడుస్తోంది

నన్ను..
తోలు అట్టల మధ్య
బంధించిన పుస్తకమని అనుకోకు.

నేను..
వేలాది త్యాగాల
చివరి సంతకం.

అనేక కన్నీటి చుక్కలతో
రాసిన ప్రతిజ్ఞ.

బానిస సంకెళ్లను
తెంచిన స్వేచ్ఛా శ్వాస.

నా ప్రతి అక్షరం..
ఒక అమరుని రక్తపు చుక్క.

నా ప్రతి పుట..
ఒక తల్లి నిరీక్షించిన ఉదయం.

నేను రాసింది
చట్టాలు మాత్రమే కాదు..

మనిషిని
మనిషిగా నిలబెట్టే విలువలు.

నేను చెప్పాను..
అందరూ సమానమని.

కానీ..
మీరు
సమానత్వానికే
కొలతలు పెట్టారు.

నేను చెప్పాను..
స్వేచ్ఛ
ప్రతి మనిషి జన్మహక్కు అని.

మీరు..
స్వేచ్ఛను
భయంతో కొలిచారు.

నేను చెప్పాను..
న్యాయం
కళ్లకు గంతలు కట్టుకుంటుందని.

కానీ..
మీరు దానికి
రంగులద్దారు.

అధికారపు మెట్లపై
నా అక్షరాలు
ధూళిలో కలుస్తుంటే..

ప్రజల మౌనం
నన్ను ఇంకా ఎక్కువగా ఏడిపించింది.

నన్ను మార్చడానికి
మీకు హక్కు ఉంది.

కానీ..
నన్ను మరిచిపోయే
హక్కు లేదు.

నన్ను చదవడం
పరీక్ష కోసం కాదు..
దేశాన్ని అర్థం చేసుకోవడం కోసం.

ఒకప్పుడు..
నన్ను చేతిలో పట్టుకొని
స్వప్నాలు చూశారు.

ఇప్పుడు..
నన్ను అలమారాలో పెట్టి
స్వార్థాలను చదువుతున్నారు.

నేను భారతమాత గుండెల్లో
కొట్టుకునే ధర్మం.

నా శ్వాస ఆగితే..
ప్రజాస్వామ్యం
కేవలం పదంగా మిగులుతుంది.

అందుకే..
నన్ను కాపాడకండి.
నా ఆత్మను
మీ జీవితాల్లో నిలబెట్టండి.

“రాజ్యాంగం కాగితం కాదు..
ప్రజల గౌరవానికి శాశ్వత ప్రమాణం.”

“చట్టాన్ని చదివినవాడు విద్యావంతుడు..
చట్టాన్ని జీవించిన వాడే భారతీయుడు.”

(సశేషం)

Exit mobile version