గొడగూచి

[మహాశివరాత్రి సందర్భంగా ‘గొడగూచి’ అనే కవిత అందిస్తున్నారు శ్రీమతి రాజేశ్వరి దివాకర్ల.]

ముగ్ధ బాలిక, దీపకళిక,
బంగరు తునక, అమాయిక,
శిష్ట నియమాచార వ్రతుడు
శివదేవుని పుత్రిక.

శివమయమే జీవనముగ,
నిత్య లింగార్చన చేయువాడు,
పూజావిధికి భంగమగునని
ఎచ్చోటికీ కదలడు.

అనివార్యముకాగ ఒకపరి
పొరుగూరికి పయనమై
దిగులుచెందె శివభక్తుడు
శివ నివేదన మెట్లగునని

ముద్దుల కుమరితెను చేరబిలిచి
మురిపెముగ పలికెనిట్లు –
“దేవదేవునకు నిత్యము
కమ్మగ కాచిన కుంచెడు పాలు అర్పించవలెను.

నీ బొమ్మకు పొత్తికలు తెచ్చి ఇత్తుము,
శ్రద్ధగ పాలను ఆరగింప బెట్టి,
తీర్చుము నియమము నని గోముగ పలికి
భార్యతోడుగ బయలుదేరె శివదేవుడు.”

తండ్రి మాట శాసనముగ,
మడిగట్టి విభూతి దాల్చి,
గంగిగోవు పాలు కాచి సంతసమున
శివాలయమును చేరెను బాలిక.

కరమున పాలగిన్నె ధరించి
ఇందుధరుని మ్రొక్కి నిలిచె,
“పాలు త్రాగుము తండ్రీ” అని
విన్నవించి కను మరుగున కరిగె.

మరలి వచ్చి చూచినపుడు
ఇంచుక కొరగాకున్న గిన్నెను కని,
చిన్ని మనసు వేడుకొన సాగె
భక్తి తోడ కలవరపడి.

“లోపమేమి చెప్పుమయ్యా?
పాలు పలుచనాయెనా?
అడుగంట మాడెనా?
కలకండ కలుపనా? నెయ్యి వేయనా?”

అని పలు విధముల బ్రతిమాలగ
నిశ్చలుడై నిలిచె శివుడు,
నెచ్చెలి తానైనట్లు మందలించె
చనువు చూపి ఆ దేవుని బాలిక,

మెత్తబడని “గట్టు రాపట్టి పతిని”గాంచి,
కడు వెతలన్ బడి కన్నీరు కార్చె,
“నాన్న వచ్చి శిక్షించునన్నని ”
నిక్కమున పలికె నా చిట్టి తల్లి

పలుకని లింగముకడ గిలగిల
లాడుచు తలను బాదుకొను
పసి దానిని ఆదుకొన వచ్చె
భక్తవశంకరుడు శివుడు.

కుత్తుక బంటిగ కోరిక తీరగ
పాలగోర నెత్తి ఆరగించెను,దుహితను
ఆరడి బెట్టి శివుడాడిన ఆటలను
తన వారికి చెప్పెదనని బింకములాడె బాలిక.

కడు నెయ్యము నెరపి పాప ఎడపక
తెచ్చెడు కుంచెడు పాలను
శివుడు ముదమున త్రాగెను
ప్రతిదినము నిరాటంకముగను.

రిత్త కోర చేత పట్టుకొని కుమారిక
ఇంటికి తిరిగివచ్చుచున్న వేళ,
ఎదురుగ కన వచ్చిన తల్లిదండ్రులను చూచి
హర్షముతో చెప్పె వైనమునంతను.

తండ్రి మండిపడెను వెంటనే,
కోపాగ్ని రగిలెను ఘనముగ,
“అబద్ధములాడితివి” అంటూ
బాలను దండించెను.

“ఋజువును చూపు” మనుచు
ఘర్షణకు దిగెను తండ్రి,
మరునాడు పినాకి గుడికి
కూతుచే పాలు పట్టించుకొని చేరెను.

ముక్కంటి ముందుంచి ఆరగింపు మనగ
మౌనమున నిలిచె శివుడు,
శివార్హమైన పాలు పొట్టన పోసుకొనినదని
తండ్రి పట్టగ రాని కోపమున దుమికి రాగ

కఠిన శిక్షకు భయపడి, కుమరిత
శంభు కడకు పరుగున పారెను,
అద్భుతమా క్షణమున వక్షమును తెరచెను.
లింగము పాపను లోగొనెను

“హా సుత!” అని తండ్రి పట్టుకొన బోవగా,
జుట్టు పాయ ఒకటి మిగులగ చేతికి చిక్కెను.
గొడగూచి ఆమె పేరు
కడ లేని ముగ్ధ స్నేహ భక్తికి దిక్సూచి.

రాజేశ్వరి దివాకర్ల

డా. రాజేశ్వరి దివాకర్ల విశ్రాంత తెలుగు ఆచార్యులు. ప్రవృత్తి రీత్యా కవయిత్రి, రచయిత్రి, అనువాదకురాలు. కళాప్రపూర్ణ దివాకర్ల వేంకటావధాని గారు, చంద్రావతి గార్ల కుమార్తె. భూమి తడిపిన ఆకాశం, నీరు స్తంభించిన వేళ, నక్షత్రదాహం, కాగితం సంచీ అనే కవితాసంపుటులు, పగడాల దీవి అనే కథాసంపుటి ప్రచురించారు. సోమనాథ కళాపీఠం వారి సాహిత్య పురస్కారం, పొట్టి శ్రీరాములు విశ్వవిద్యాలయం వారి మాతృవందనం పురస్కారం పొందారు. అనేక కవితలకు బహుమతులు పొందారు.