మిషన్, ఇండియా దట్ ఈజ్ భారత్-2

[శ్రీ కోవెల సంతోష్ కుమార్ రచించిన ‘మిషన్, ఇండియా దట్ ఈజ్ భారత్’ అనే వ్యాస పరంపరని అందిస్తున్నాము.]

భారతదేశం స్వాతంత్ర్యం సాధించిందని మనం అనుకుంటాం. సార్వభౌమాధికార దేశంలో ఉన్నామని భావిస్తుంటాం. భారత దేశం గణతంత్ర రాజ్యమని, ప్రపంచంలోనే అతి పెద్ద ప్రజాస్వామ్య దేశమని చెప్పుకుంటాం. భారతదేశంలోని ప్రతి పౌరుడికి సమాన అధికారాలు ఉంటాయని, రాజ్యాంగం ప్రసాదించిన ఈ అధికారాలను ఏ వ్యక్తి అయినా స్వేచ్ఛగా అనుభవించవచ్చని కూడా మనం అనుకుంటుంటాం. రాజ్యాంగంలోని 25వ అధికరణం నుంచి 30వ అధికరణం వరకు మనం ఒకసారి గమనిస్తే, అందులో మతపరమైన అంశాల గురించిన ప్రస్తావన ఉంటుంది. ఉదాహరణకు మనం ఏ ఫోన్ వాడాలి? ఆండ్రాయిడా, యాపిలా, మరొకటా అన్న విషయంలో ఏ విధంగా స్వేచ్ఛ ఉంటుందో.. ఈ అధికరణలను అధ్యయనం చేస్తే.. ప్రతి వ్యక్తికి.. తన జీవన విధానాన్ని ఎలా ఉండాలో ఎంచుకొనే అధికారం సంపూర్ణంగా ఉంటుంది. మతం అన్నది కేవలం జీవన విధానమే. సామాజిక అంశం కాదు. ప్రతి వ్యక్తికి ఉండే ఈ అధికారం విషయంలో ఎవరికీ సందేహం ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. డా. బాబాసాహెబ్ అంబేద్కర్ నేతృత్వంలో మనం అనుసరిస్తున్న రాజ్యాంగమే ఈ అధికారాన్ని దేశంలోని ప్రతి పౌరుడికి అందించింది. ఈ అధికారాన్ని అనుసరించే అంబేద్కర్ కూడా చివరి రోజుల్లో బౌద్ధాన్ని స్వీకరించారు. కానీ రాజ్యాంగంలో పేర్కొన్న ఈ అధికారాలను ఈ దేశంలో చర్చి లాగేసుకుంటుంది. చర్చిని ఎవరూ ప్రశ్నించరు. ఇది స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన నాటి నుంచి యథేచ్ఛగా కొనసాగుతున్నది. సాక్షాత్తూ మొదటి ప్రధానమంత్రి జవహర్ లాల్ నెహ్రూయే క్రైస్తవ మతమార్పిడులను ఆపవద్దని, వారికి ఎలాంటి అడ్డంకులు పెట్టరాదంటూ ప్రధాని హోదాలో ముఖ్యమంత్రులకు లేఖ రాయటం ద్వారా రాజ్యాంగంలో పొందుపరచిన అధికరణలను ఆయనే ఉల్లంఘించారు. ఈ వైఖరికి తరువాతి కాలంలో సెక్యులర్ అనే ముసుగు తొడిగారు. రాజ్యాంగం అమలులోకి వచ్చి రెండేండ్లు కాకముందే 1952 అక్టోబర్ 17 న ప్రధానమంత్రి హోదాలో అన్ని రాష్ట్రాల ముఖ్యమంత్రులకు జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ ఓ అద్భుతమైన లేఖ రాశారు. అందులో క్రైస్తవ మిషనరీలు చేసే ఎలాంటి కార్యక్రమాలనైనా ఏ విధంగానూ అడ్డుకోరాదని విస్పష్టంగా పేర్కొన్నారు. ఆ లేఖ పూర్తిపాఠం ఇది.

“I have sometimes received complaints from Christian missions and missionaries both foreign and Indian, about the differential treatment accorded to them in certain States. It is said that there is some kind of harassment also occasionally.

Some instances of this kind have come to my notice. I hope that your Government will take particular care that there is no such discrimination, much less harassment. I know that there is a hangover still of the old prejudice against Christian missions and missionaries. In the old days many of them except in the far south, where they were indigenous, represented the foreign power and sometimes even acted more or less as its agents. I know also that some of them in the north-east encouraged separatist and disruptive movements. That phase is over. If any person, foreigner or Indian, behaves in that way still certainly we should take suitable action. But remember that Christianity is a religion of large numbers of people in India and that it came to the south of India nearly 2000 years ago. It is as much a part of the Indian scene, as any other religion. Our policy of religious neutrality and protection of minorities must not be affected or sullied by discriminatory treatment or harassment. While Christian missionaries have sometimes behaved objectionably from the political point of view, they have undoubtedly done great service to India in the social field and they continue to give that service. In the tribal areas many of them have devoted their lives to the tribes there. I wish that there were Indians who were willing to serve the tribal folk in this way. I know that there are some Indians now who are doing this, but I would like more of them to do so. It must be remembered that the Christian community, by and large, is poor and is sometimes on the level of the backward or depressed classes.

We permit, by our Constitution, not only freedom of conscience and belief but also proselytism. Personally I do not like proselytism and it is rather opposed to the old Indian outlook which is, in this matter, one of live and let live. But I do not want to come in other people’s ways provided they are not objectionable in some other sense.

In particular, I would welcome any form of real social service by anyone, missionary or not. A question arises, however, how far we should encourage foreigners to come here for purely evangelical work. Often these foreign countries raise funds on the plea of converting the savage heathens. I do not want anyone to come here who looks upon me as a savage heathen, not that I mind being called a heathen or a pagan by anybody. But I do not want any foreigner to come who looks down upon us or who speaks about us in their own countries in terms of contempt. But if any foreigner wants to come here for social service, I would welcome him.”

– Jawaharlal Nehru

ఈ లేఖ పై మరింత వ్యాఖ్యానించాల్సిన అవసరం లేదేమో. 1955లో మిషనరీ కార్యకలాపాలకు పుల్‌స్టాప్ పెట్టేందుకు ఒక బిల్లు పార్లమెంట్ ముందుకు వచ్చింది. ఈ సందర్భంగా నెహ్రూ మాట్లాడుతూ.. క్రైస్తవం ఈ దేశంలో రెండువేల ఏండ్ల నుంచి ఉన్నదని, అలాంటి క్రైస్తవ సోదరులకు తాము అణచివేతకు గురవుతున్నామనో.. ఇతర భయాందోళనలకు గురవుతున్నామన్న భావనలు కల్పించే చర్యలకు పూనుకోరాదు అన్నారు. నిజానికి భయాందోళనలు క్రైస్తవులలో లేదు. భారతీయులలో ఉండింది. ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే బ్రిటిష్ పెంపకానికి నిజమైన రూపంగా నెహ్రూ నిలిచాడు. ఇప్పుడు కూడా మనకు స్వాతంత్ర్యం వచ్చిందనో.. మనది గణతంత్ర రాజ్యమని మనం అనుకుంటే అంతకంటే పొరపాటు ఇంకేమైనా ఉంటుందా? 1950లో రాసుకున్న రాజ్యాంగాన్ని రాసుకున్న రెండేండ్లకే సాక్షాత్తూ ప్రధానమంత్రే అధికారికంగా ఉల్లంఘించారు. ఇక మిషనరీలు ఆగుతాయా?

రక రకాల ప్రలోభాల వల్ల మతం మార్చడం అన్నది రాజ్యాంగం ప్రసాదించిన ఈ అధికారాలకు పూర్తి వ్యతిరేకమైన చర్య. ప్రలోభాలు అంటే మరేమీ కాదు.. నాకు ఆరోగ్యం బాగాలేదు.. ట్రీట్‌మెంట్ కావాలి.. అంటే.. ట్రీట్‌మెంట్ ఇప్పించి మతం మార్చటం, మా అబ్బాయికి లేదా అమ్మాయికి స్కూల్లో సీటు కావాలంటే.. కాన్వెంట్‌లో సీటు ఇప్పించాలి.. ప్రతిగా మతం మార్చటం.. ఇవన్నీ కూడా ఒక మనిషి మరొకరికి సహాయం చేసే పేరుతో తన లక్ష్యాన్ని నెరవేర్చుకోవడం అంటారు. అంటే ఇన్సెంటివ్ ఆధారిత మత మార్పిడి అని నిర్వచించవచ్చేమో. మన రాజకీయ నాయకుల పరిభాషలో చెప్పాలంటే క్విడ్ ప్రోకో అనవచ్చు. నీకు నేను ఇది చేశాను. నాకు నువ్వు నేను కోరింది చేయి అని అన్నట్టు. క్రైస్తవ మతమార్పిడులు ఇట్లాగే ఉంటాయి. ఏ రకమైన ప్రలోభాలతో మతమార్పిడులు చేయడాన్ని రాజ్యాంగమే ఒప్పుకోదు. కానీ మన దేశంలో మాత్రం ఏదైనా ‘చల్ తా’  అన్నట్టు ఉంటుంది. యూనివర్సల్ డిక్లరేషన్ ఆఫ్ హ్యూమన్ రైట్స్ అనే వ్యవస్థ ఒకటుంది.. అది కూడా ఈ రకమైన ఇన్సెంటివ్ ఆధారిత మత మార్పిడులను ఒప్పుకోదు. కానీ ఇవేవీ వారి కార్యక్షేత్రంలోకి పనికిరావు.

భారతదేశంలో క్రైస్తవ మిషనరీల కార్యక్రమాలు పైకి ఏమీ కనిపించనప్పటికీ.. చాపకింద నీరులాగా విస్తారంగా జరుగుతుంటాయి. ప్రధానంగా వెనుకబడిన వర్గాలు, గ్రామీణ ప్రాంతాల్లోని ప్రజలు, పేదవారు, కొన్ని చోట్ల మధ్య తరగతి ప్రజలు వారి టార్గెట్‌గా ఉంటారు.. వారి వారి అవసరాలను, వారిలో ఉన్న అంధ విశ్వాసాలను సొమ్ము చేసుకొని పెద్ద ఎత్తున మతమార్పిడులు జరుగుతుంటాయి. క్రైస్తవ మతానికి ఇతర మతాల పట్ల సహిష్ణుత, సమాన గౌరవం అన్నవి లేవు. ప్రపంచాన్నంతటినీ క్రైస్తవమయం చేయాలన్న ఒక చారిత్రక దురాశలో ఉండిపోయిన మతం అది. భారతదేశమే కాదు, ఆసియా ఖండంలో విలసిల్లిన అత్యంత విశిష్టమైన యోగ సంప్రదాయాలను, విశ్వాసాలను నిరసించడం, తాము విగ్రహారాధన చేస్తూ.. ఇతర మతాల విగ్రహారాధనలను నిరసిస్తూ, బహుదేవతోపాసనను కించపరుస్తూంటారు. సహాయం చేస్తున్నామన్న పేరుతో మతమార్పిడులను చేస్తుంటారు. వీళ్ల ప్రధాన లక్ష్యం దళితులే ఉంటారు. వాళ్లను రకరకాలుగా ప్రలోభ పెట్టడం ద్వారా మతం మార్పించడం వరకు బాగానే ఉంటుంది. ఆ తరువాతే వారి జీవితం నరకప్రాయమవుతుంది. క్రైస్తవం స్వీకరించిన తరువాత వారికి హిందువులలో ఎస్సీ సమాజానికి వర్తించే అన్ని రకాల లబ్ధి వెళ్లిపోతుంది. దీంతో ఇంట్లో చర్చి, బయట అమ్మోరు తల్లి అన్నట్టు రెండు పడవల మీద కాలుమోపి నడవాల్సి వస్తుంది. ధైర్యంగా క్రైస్తవులమని బాహాటంగా చెప్పుకొని తిరగలేరు. అలా అని తమ సమాజంలోనూ గౌరవంగా ఉండలేరు. ఒకసారి మతం మారిన తరువాత చర్చి కూడా వాళ్లను పట్టించుకోదు. రెంటికి చెడ్డ రేవడిగా వాళ్ల పరిస్థితి మారిపోతుంది.

ఇందుకు సరైన ఉదాహరణ ఒకటి చెప్తాను. కేంద్ర పాలిత ప్రాంతమైన పుదుచ్చేరిలో 1990లో శాంతమేరీ, మౌనిన్ లకు సెల్వరాణి అనే అమ్మాయి జన్మించింది. మౌనిన్ స్థానిక షెడ్యూలు కులాల్లో ఒకటైన వల్లువన్ అన్న కులానికి చెందిన వ్యక్తి. సెల్వరాణి తల్లిదండ్రులిద్దరూ క్రైస్తవ మతంలోకి మారారు. సెల్వరాణికి పుట్టిన మూడో నెలలకే ఆమెకు బాప్టిజం చేశారు. క్రైస్తవ మత రిజిస్టర్‌లో పేరు నమోదు చేయించారు కూడా. వారి వివాహం కూడా భారత క్రైస్తవ వివాహ చట్టం ప్రకారం రిజిస్టర్ కూడా జరిగింది. అయినా కూడా, ఆమె విద్యాభ్యాసం మొత్తం ఆది ద్రావిడ హిందూ కోటా కింద అన్ని రాయితీలు పొందుతూ చదువుకుంది. డిగ్రీ తరువాత ప్రభుత్వ ఉద్యోగాన్ని కూడా సంపాదించింది. ప్రభుత్వ ఉద్యోగాన్ని సాధించిన సమయంలో ఆమె తాను వల్లువన్ కులానికి చెందిన హిందువును అనే రిజర్వేషన్ ప్రాతిపదికనే ఉద్యోగం సాధించింది. తరువాత ఆమెపై కేసు నమోదైంది. ఆమె సమర్పించిన కుల ధ్రువీకరణ సర్టిఫికెట్ నకిలీదని, ఆమె ప్రాక్టీసింగ్ క్రైస్తవురాలని అభియోగాలు మోపబడ్డాయి. ఒక విధంగా క్రిప్టో క్రిస్టియన్ అని చెప్పవచ్చు. అంటే ఆమె పేరులో మాత్రమే హిందూ పేరు ఉంటుంది తప్ప ఆమె తన సమాజంలోని ఏ సంప్రదాయాలను పాటించదు. పూర్తిగా క్రైస్తవ సంప్రదాయాన్నే అనుసరిస్తుంది. కానీ, హిందువుగా వచ్చే రాయితీలన్నింటినీ అనుభవిస్తుంది. ఎస్సీ సమాజానికి ఇచ్చే రక్షణలన్నింటినీ ఆమె అనుభవిస్తున్నది. ఎస్సీ సమాజానికి రక్షణలు కల్పించడం వెనుక ముఖ్య ఉద్దేశం, హిందూ, సిక్కు, బౌద్ధ మతాలలో ఎవరినైనా చిన్నచూపు చూడటం జరిగితే, వారికి రక్షణ కల్పించడం కోసం ఎస్సీ చట్టం తీసుకొని వచ్చారు. అదే విధంగా అనేక సంవత్సరాలుగా అభివృద్ధికి నోచుకోని సమాజాలను ఉన్నతీకరించడం కోసం  విద్యా ఉపాధి కోసం రిజర్వేషన్లు తదితర ఇతర సంక్షేమ హక్కులు కల్పించారు.

సెల్వరాణి.. పుట్టుకతో క్రైస్తవురాలు అయినప్పటికీ, పైన పేర్కొన్న రక్షణలన్నింటినీ పొందింది. ఉద్యోగం కూడా సంపాదించింది. దీనిపై కంప్లైంట్ ఇచ్చిన తరువాత కుల ధ్రువీకరణను విచారించి రద్దు చేశారు. దీనిపై ఆమె హైకోర్టుకు వెళ్లి అప్పీల్ చేసింది. తాను హిందువునని వాదించింది. కానీ, తాను హిందువు అని ఆమె ఏ విధంగానూ నిరూపించుకోలేకపోవడంతో హైకోర్టు ఆమె అప్పీలును కొట్టేసింది. తరువాత ఆమె సుప్రీం కోర్టుకు వెళ్లింది. సెల్వరాణి సుప్రీం కోర్టుకు వెళ్లిన తరువాత కొత్త వాదన చేసింది. ‘నా తల్లి దండ్రులు క్రైస్తవులే కానీ.. నేను హిందువుగా తిరిగి మతం మార్చుకున్నాను. మొదట క్రైస్తవురాలిని అయినప్పటికీ నేను తిరిగి హిందువుగా మతం మార్చుకున్నాను కాబట్టి.. హిందూ సమాజంలో ఉన్న రక్షణలన్నీ కూడా నాకు తిరిగి దక్కాల్సిన అవసరం ఉన్నది’ అని పేర్కొన్నది. ఇప్పుడు సుప్రీం కోర్టు ముందుకు రెండు విషయాలు వచ్చాయి. మొదటిది ఆమె నిజంగా హిందువుగా మారిందా? రెండవది ఆమె క్రైస్తవురాలిగా మారితే ఎస్సీ లకు లభించే రిజర్వేషన్లు కానీ, రక్షణలు కానీ వర్తిస్తాయా? అప్పుడు విచారణ మొదలైంది. ఆమెకు బాప్టిజం జరిగిన మాట వాస్తవం. జన్మించిన మూడో నెలలోనే బాప్టిజం అయింది కాబట్టి చిన్ననాటి నుంచే ఆమె క్రైస్తవురాలుగా మారింది. తండ్రి క్రైస్తవుడు, భారత క్రిస్టియన్ వివాహ చట్టం ప్రకారం వివాహం రిజిస్టర్ కూడా అయింది. దీంతో ఆమె జన్మత: క్రైస్తవురాలని రుజువైంది. ఆ తరువాత సుప్రీం కోర్టు కొన్ని కీలకమైన వ్యాఖ్యానాలు చేసింది. ‘మీరు క్రైస్తవురాలిగా మారిన మరుక్షణం నుంచి మీ ఎస్సీ అస్తిత్వం వెళ్లిపోతుంది. ఎందుకంటే క్రైస్తవులలో ఏ రకమైన క్యాస్ట్ ఐడెంటిటీ లేనే లేదు. పోనీ తిరిగి మతం మార్చుకున్నారంటే ఎట్లా ధృవీకరిస్తారు.. ఎవరైనా వ్యక్తిగా నేను తిరిగి మతం మార్చుకున్నానంటూ ఒక ఫార్మల్ డిక్లరేషన్ ఇస్తే సరిపోతుందా అంటే అది చెల్లుబాటు కాదు. మీరు తిరిగి మతం మార్చుకున్నారని మీరు ఏదైతే కులం అని చెప్పుకుంటున్నారో.. ఆ సామాజిక వర్గం కూడా మీరు మారారని అంగీకరించాలి. మీరు వారి కులాన్ని అనుసరిస్తున్నారని చెప్పాలి. మీ పంచాయతీ సర్టిఫికెట్ తీసుకొని రండి’ అని ఆదేశించింది. ఇదంతా జరిగిన తరువాత విచారణ పూర్తి అయిన తరువాత ఈ సెల్వరాణి అనే మహిళ క్రైస్తవ మతాన్ని అనుసరిస్తున్నట్టుగా రుజువు అయింది. ఈ సందర్భంలో సుప్రీం కోర్టు, ఇది రాజ్యాంగాన్ని మోసం చేయడమేనని కీలకమైన వ్యాఖ్య చేసింది. ఎస్సీ సముదాయం కోసం కల్పించిన అధికారాలను, రక్షణలను మతం మారిన తరువాత కూడా అదే కులం అని చెప్పుకొని లబ్ధి పొందడం మోసపూరిత చర్యగా పేర్కొన్నది. సెల్వరాణి వాదనలను తిరస్కరిస్తూ, ఆమె అప్పీలును కొట్టేసింది. ఆ తరువాత ఆ కుటుంబాన్ని మతం మార్చిన చర్చి.. వారి సమస్యను పట్టించుకోనే లేదు. వారిని వారి మానాన వదిలేసింది. ఇప్పుడు ఇలాంటి వారి పరిస్థితి ఏమిటి? మతం మార్చిన చర్చి లక్ష్యం పూర్తయింది. దీంతో ఎస్సీల్లోని తమ సొంత సముదాయం తమను దూరం చేసింది. తప్పుడు సర్టిఫికెట్ పెట్టినందుకు ఉద్యోగం పోయింది. ఆ కుటుంబం ప్రజాస్వామిక హక్కులను చర్చి  ఆ విధంగా కాలరాసింది.

***

తిండికటంచు లేక పర దేశములం బడి పీట వెట్టి కూ
ర్చుండి యొకింత వైద్య మని యొక్కిసుమంత మతం బటంచు నా
యుండిన నేల చీకటియు నూర్జితమూర్తులు వారు క్రొత్త మా
ర్తాండులు గాగ దుట్టతుదదాక బ్రతారణ భావ మూర్తులై

అందరు కట్టుగుడ్డయును నన్నము కల్గిన నేల జొచ్చి యీ
మందులు ధాత్రి సర్వులు సమానులటంచును మోసగించి తా
మొది ధరిత్రి రాజ్య మెదురొడ్డిన వారిని హింసచేయగా
గందురు వారి మాటలను గల్లను జూడగ నేర రల్పులున్

కవిసమ్రాట్ విశ్వనాథ సత్యనారాయణ గారి ప్రఖ్యాత కావ్యం ‘ఝాన్సీ రాణి’లోని పద్యాలివి. 1958లో క్రైస్తవ మిషనరీలు మన దేశంలోకి ఏ రకంగా వచ్చి.. మనల్ని ఎట్లా మోసం చేశాయో రెండు పద్యాలలో సున్నితంగా వెల్లడించారు. క్రైస్తవ సమాజానికి చెందిన మిషనరీలు, చర్చి ప్రజల భావోద్వేగాలు, వారి ఆర్థిక సామాజిక పరిస్థితులను ఆధారం చేసుకొని ఎట్లా విస్తరించుకుంటూ వెళ్తున్నాయో చెప్పటానికి ఈ ఉదాహరణ చాలు. ఇస్లాం ఏ చేస్తుందో అది మనకు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. దాన్ని తెలుసుకోవడం, అర్థం చేసుకోవడం చాలా తేలిక. కానీ మిషనరీలు అట్లా కాదు. మిషనరీల దగ్గరకు వచ్చేసరికి అది ఒక లోతైన సొరంగంలో జరుగుతున్నట్టు ఉంటుంది. ఆ సొరంగంలో ఏం జరుగుతుందో మనకు ఎంతమాత్రం తెలియదు. చాలా రహస్యంగా ఏమీ తెలియనట్టే జరిగిపోతుంటుంది. ఆధునీకరణ పేరుతో జరిగిపోతుంది. ప్రజల పరిస్థితులను మార్చడానికి మతమార్పిడులను చేస్తున్నట్టుగా ముసుగు ఉంటుంది. మిషనరీలు మంచి వేషధారణతో, సేవాభావంతో, చేతిలో మాల పట్టుకొని, చాలా ప్రశాంత వదనంతో ఉన్నట్టుగా కనిపిస్తారు. కానీ వాళ్లు చేసే పని క్యాన్సర్ నాలుగో దశలో బయటపడినట్టే ఉంటుంది. నాలుగో దశలో క్యాన్సర్ బయట పడ్డ రోగిని కాపాడటం భగవంతుడికి కూడా సాధ్యం కాదు.

ఉదాహరణకు ఒక మహా వృక్షం ఉన్నదనుకొండి.. ఆ చెట్టును కొట్టేయాలి.. ఎలా కొట్టేస్తారు.. ఇవాళ అంటే అత్యంత ఆధునిక యంత్రాలు వచ్చాయనుకొండి.. విశాల వ్యాసంతో కాండం కలిగిన మహా వృక్షాన్ని ఒక వైపు నుంచి మొదలు దగ్గర నెమ్మది నెమ్మదిగా గాట్లు పెడుతూ.. గాట్లను పెద్దవి చేస్తూ.. క్రాస్‌గా కట్ చేస్తూ వెళ్తారు. మీరు మరోవైపు నుంచి చూస్తే చివరి నిమిషం వరకు కూడా చెట్టును కూల్చేస్తున్నారన్న సంకేతాలు కూడా కనపడవు. అంతా కట్ చేసిన తరువాత చివరకు మన చేతి వేలితో ఒకసారి తాకితే చాలు అంతటి చెట్టు కూడా మొదలంటా కూలిపోతుంది.

భారతదేశంలో మిషనరీలు మతమార్పిడులకు అనుసరించిన విధానం ఇదే. మనం నూట నలభై కోట్ల మంది ఉన్నప్పటికీ.. భారత్‌ను ఇతర దేశాలతో పోలిస్తే మహా వటవృక్షంగానే వాళ్లు భావించారు. వేరే దేశాల్లో వంద గాట్లు పెడితే.. మన దగ్గర వెయ్యిగాట్లు పెడతారు. కొద్దిగా సమయం తీసుకుంటుందేమో.. కానీ ఈ చెట్టును కూలగొట్టమే అంతిమ లక్ష్యం. ఈ చెట్టును కూలగొట్టడానికి అత్యంత రహస్య ప్రణాళికను అమలు పరుస్తారు. అత్యంత రహస్యంగా.. రావణాసురుడిలాగా పది అంతకంటే ఎక్కువ రూపాలు ధరించి ఈ వ్యూహాన్ని అమలుచేస్తారు.

భారతదేశంలో 70 నుంచి వంద శాతం క్రైస్తవ మతాంతరీకరణ జరిగింది ఈశాన్య భారతదేశ రాష్ట్రాల్లో.. వాటిలో ముఖ్యంగా అరుణాచల్ ప్రదేశ్, నాగాలాండ్, మేఘాలయ, మణిపూర్, మిజోరాం రాష్ట్రాలు అధికంగా క్రైస్తవీకరణ జరిగాయి. ఇవే ఇంత తీవ్రంగా మతాంతరీకరణకు ఎందుకు ప్రభావితం అయ్యాయని ఆలోచిస్తే.. మిషనరీల మొదటి టార్గెట్ సరిహద్దు రాష్ట్రాలే. చెట్టుకు గాటు పెట్టడం అలా మొదలైంది. నాగాలాండ్‌లో మోన్ అనే ఒక జిల్లా ఉన్నది. ఇది అరుణాచల్ ప్రదేశ్‌కు సరిహద్దు జిల్లా.. నూటికి  నూరుశాతం క్రైస్తవీకరణ జరిగిన జిల్లా ఇది. పంకజ్ సక్సేనా అనే ఒక పరిశోధకుడు (స్వయంబోధ్, శత్రుబోధ్ అనే గ్రంథ రచయిత) ఆ ప్రాంతంలో క్రైస్తవీకరణ ఎట్లా జరిగిందో తెలుసుకోవడానికి వెళ్లారు. ఈ జిల్లాలో ‘కోనియ్’ అనే జాతికి సంబంధించిన ప్రజలు ఉంటారు. ఈ తెగకు సంబంధించిన నాయకులను, పాస్టర్లను, ఇతర పెద్ద మనుషులను సక్సేనా వెళ్లి కలిశారు. మీ ప్రాంతంలో క్రైస్తవీకరణ ఎట్లా జరిగింది అని అడిగారు. వాళ్లలో ఒక పెద్ద మనిషి తన అనుభవాలను వివరించాడు. ఈ పెద్ద మనిషి గ్రామానికే పెద్ద అన్నమాట. పంచాయతీ పెద్దలను ప్రభుత్వం కూడా గుర్తించి గౌరవిస్తుంది. ఆయన తీసుకున్న నిర్ణయాన్ని గ్రామం మొత్తం ఆమోదిస్తుంది. నాగాలాండ్ రూపురేఖలు ఎలా మారాయో ఆ పెద్దమనిషి వివరంగా చెప్పాడు. ఈ ప్రాంతంలోని వాక్చింగ్ అనే గ్రామానికి మొదట మిషనరీలు వచ్చాయి. మొదట్లో అక్కడి ప్రజలు మిషనరీలను పూర్తిగా అడ్డుకున్నారు. తమ సంప్రదాయాలను విచ్ఛిన్నం చేస్తే ఊరుకొనేది లేదని హెచ్చరించారు. తమ దేవుళ్లను కించపరిస్తే సహించేది లేదన్నారు. అదే సమయంలో ఎవరైనా కొత్త దేవుడు వస్తే.. తమ దేవతలతో పాటే ఆయనకూ పూజలు చేయడానికి ఇబ్బంది లేదన్నారు. అంతే కానీ, తమ సంప్రదాయాలను మార్చడానికి మాత్రం అంగీకరించేది లేదని కుండబద్దలు కొట్టారు. ఒక దశలో హింసాత్మక ఘటనలూ జరిగాయి. మిషనరీల మీద నాగాలు దాడి చేసి హతమార్చారు కూడా. ఒకేసారి వచ్చి మతం మారాలనే సరికి మిషనరీలకు ఇంత తీవ్రమైన విరోధం ఎదురైంది. అప్పుడు చర్చి తన దారి మార్చుకున్నది. ఇంకేముంది.. ముందు చెప్పినట్టు సేమ్ టు సేమ్.. చెట్టు కథే. చెట్టును ఒకేసారి నరకడానికి ప్రయత్నిస్తే.. విరోధం ఎదురవుతుంది. కొద్ది కొద్దిగా నరుక్కుంటూ పోవాలి.. ముందుగా ఆ పెద్ద మనిషి పూర్వికులలోనే అంటే రెండు మూడు తరాలకు ముందు ఆ ఇంట్లోనే మతమార్పిడి జరిగింది. చిన్న చిన్నగా ఆ కుటుంబమే మొత్తం ఊరును మార్చేసుకుంటూ పోయింది. రెండు మూడు తరాలు పోయేసరికి 80 శాతం క్రైస్తవీకరణ జరిగింది.

భారతదేశం అంతటా చర్చి అమలు చేస్తున్న వ్యూహానికి ఇది మన కండ్ల ముందున్న సాక్ష్యం. భారతీయులమైన మనం ఈ కూటనీతిని అర్థం చేసుకోవాలి. మన పట్ల ప్రపంచం ఏమని ఆలోచిస్తున్నది? ఇతర మత సమాజాలు ఏ విధంగా ఆలోచిస్తున్నాయి అన్న విషయాన్ని జాగ్రత్తగా గమనించాలి. మీకు ఇస్లాం, క్రైస్తవం, కమ్యూనిజం మీద ఆసక్తి ఉండకపోవచ్చు.. కానీ వారికి మాత్రం మీ మీద చాలా ఆసక్తి ఉన్నది. వాళ్లు నిరంతరం మిమ్మల్ని గురించే ఆలోచిస్తుంటారు. వాళ్ల పాపాన వాళ్లే పోతారని మీరు అనుకుని ఇగ్నోర్ చేయవచ్చు. కానీ.. వాళ్లు మాత్రం మీ కంటిని మీ చేతే పొడిపించేంత వరకు వదిలిపెట్టరు.

మిషనరీలు ప్రపంచ క్రైస్తవీకరణకు అనుసరించిన మిషన్‌లో అనుసరించింది మొత్తంగా ఇదే వ్యూహం. మిషనరీలు మన దేశంలో 15వ శతాబ్దం నుంచి తమ కార్యకలాపాలను పెద్ద ఎత్తున అమలు చేయడం మొదలు పెట్టాయి. సాధారణంగా భారతదేశంలో క్రైస్తవుల ప్రవేశం ఒకటో శతాబ్దంలోనే జరిగిందని క్రైస్తవులు చెప్పుకుంటారు. క్రీస్తు ప్రత్యక్ష భక్తుడని చెప్పుతున్న సెయింట్ థామస్ కేరళకు వచ్చి.. అక్కడ చర్చి కార్యకలాపాలు ప్రారంభించినట్టుగా భారతీయ క్రైస్తవులు విశ్వసిస్తారు. క్రీస్తు శకం 52లో అరేబియా సముద్రంలో పడవలో ప్రయాణించి కేరళలోని కొడుంగల్లూరుకు వచ్చారట. అప్పటికే కేరళ సముద్ర మార్గం ద్వారా రోమన్లతో వ్యాపారం చేయడం వల్ల కొందరు యూదులు కేరళలో స్థిరపడ్డారని చెప్తారు. ఈ యూదులకు ఈ థామస్ అనే ఆయన క్రైస్తవ మత ప్రచారం చేశారని, అంతే కాకుండా కేరళలో కొడుంగల్లూరుతో పాటు పాలయూర్, కొల్లాం, నిరాణం, నిలక్కల్, కొక్కమంగళం, కయలార్ లలో చర్చిలు కూడా కట్టారని చెప్తారు. యూదులతో పాటు కేరళలోని బ్రాహ్మణులను కూడా క్రైస్తవులుగా మార్చాడని కూడా ఒక కథనం ప్రచారంలో ఉన్నది. ఆ తరువాత చెన్నైకి దగ్గరలో ఉన్న మైలాపూర్‌లో క్రైస్తవ ధర్మ ప్రచారం చేస్తుండగా ఆయన్ను హత్య చేసినట్టుగా చెప్తారు. సెయింట్ థామస్ సంప్రదాయం అన్నది కూడా కేరళలో ఆచరిస్తున్నారు. ఈ సంప్రదాయాన్ని ఆచరించేవారిని నస్రానీలు అని పిలుస్తుంటారు. భారతదేశ క్రైస్తవులు తమ మతం ఈ దేశంలో చాలా ప్రాచీనమైనదని చెప్పుకోవడానికి ఈ కథనాన్ని చెప్తారు. కానీ సెయింట్ థామస్ స్థల పురాణానికి సంబంధించి ఏ చారిత్రక ఆధారమూ లేదు. ఆక్ట్ ఆఫ్ థామస్ అని ఒక గ్రంథం మాత్రమే ఉన్నది. ఇది కాల్పనిక నవల మాదిరి గ్రంథంగా ఉంటుంది. ఇందులోనూ థామస్ ఉనికికి సంబంధించి ఎలాంటి ఆధారమూ చూపలేదు. థామస్ ద్వారా భారత్‌లో క్రైస్తవానికి బీజం పడిందని చెప్పటం వెనుక ఆ మతానికి ఈ దేశంలో అత్యంత ప్రాచీనతను ఆపాదించే కుట్రే తప్ప మరొకటి కనిపించదు.

భారత్ లోకి పోర్చుగీసులు వచ్చిన తరువాతే మిషనరీల కార్యకలాపాలు జోరందుకున్నాయి. అంతకు ముందు మన దేశంలో క్రైస్తవులు ఉన్నట్టు ఎలాంటి ఆధారం కనిపించదు. ఎందుకంటే.. అప్పటి పోప్ అలెగ్జాండర్ (6).. ఒక గదిలో కూర్చొని ప్రపంచాన్ని రెండుగా విభజించి ఒక భాగం స్పెయిన్‌కు, మరో భాగం పోర్చుగల్‌కు ఇచ్చాడు. ప్రపంచ మ్యాపును ముందు పెట్టుకొని మధ్యలో ఒక గీత గీశాడు. దీన్ని ట్రీటీ ఆఫ్ టోర్డెసిల్లాస్ అంటారు. 1494 జూన్ 7 న ఈ ఒప్పందం జరిగింది. ఈ ఒప్పందం ప్రకారం పశ్చిమం వైపు ఉన్న ప్రపంచం అంతా స్పెయిన్‌కు, తూర్పు వైపు ఉన్న ప్రపంచం అంతా పోర్చుగల్‌కు పోప్ అప్పగించేశాడు. ఈ ట్రీటీ ప్రకారమే స్పెయిన్ కొలంబస్‌ను అమెరికాకు పంపించింది. ఆ వివరాలు తరువాతి వ్యాసాల్లో చర్చించుకుందాం. ఈ ఒప్పందంలో ఉన్న కీలకమైన అంశాలు ఏమిటంటే,

• The Line: The treaty established a north-south line of demarcation in the Atlantic Ocean, located 370 leagues west of the Cape Verde Islands.
• Spain’s Share (West): Any lands discovered or to be discovered west of this line belonged to the Crown of Castile (Spain). This gave Spain control over most of the Americas.
• Portugal’s Share (East): Lands east of the line belonged to Portugal. This allowed Portugal to claim Africa, Asia, and eventually Brazil.
• Purpose: The treaty was a diplomatic solution to disputes arising after Christopher Columbus’s 1492 voyage, shifting the original 1493 papal line further west to accommodate Portuguese interests in the Atlantic.
• Outcome: While this division initially gave Spain the majority of the Americas, it unintentionally allowed Portugal to claim the eastern part of South America (Brazil). The agreement was disregarded by other European powers like France and England.

దీని ప్రకారమే వాస్కొడిగామా కేరళకు నౌక వేసుకొని బయలుదేరాడు. పశ్చిమం వైపు వెళ్లిన స్పెయిన్ ఆ ప్రాంతాన్నంతా క్రైస్తవీకరించడంలో సక్సెస్ సాధించింది. కానీ, తూర్పు వైపు వచ్చిన పోర్చుగల్‌కు అది సాధ్యం కాలేదు. ముఖ్యంగా భారత్ వంటి అత్యంత శక్తిశాలి అయిన సామ్రాజ్యాన్ని క్రైస్తవీకరించడం జరగని పని. పోర్చుగీసులు ముందుగా గోవా, డయ్యు, డామన్ ప్రాంతాలకు చేరుకున్నారు. మన దేశంలో ఏం జరగాలో.. మన ప్రజలు ఎలా ఉండాలో సప్త సముద్రాల అవతల కూర్చున్న ఒకరు నిర్ణయించడం మొదలు పెట్టారు. ఇస్లాం ఎట్లాగైతే చిన్న చిన్న రాజ్యాలను మింగేస్తూ విస్తరించుకుంటూ వచ్చిందో.. చర్చి కూడా తన మిషనరీలను అదే పని అప్పగించింది. మహమ్మద్ ప్రవక్త ముందుగా ఇథియోపియా, సిరియా వంటి రాజ్యాలకు ఉత్తరాలు రాసి పంపించేవాడు. అందులో నేను దేవదూతను, నా ఆధిపత్యాన్ని మీరు అంగీకరించి తీరాలని పేర్కొనేవాడు. ఒప్పుకోనివారిపై విరుచుకుపడటం.. దారిదోపిడీ చేయడం నరసంహారం చేసి స్వాధీనం చేసుకోవడం జరిగేది. ఇదేవిధంగా ఎడారి రాజ్యాలన్నింటినీ కూడా మహమ్మద్ ప్రవక్త కానీ, ఆ తరువాత ఉమ్మయ్యద్ ఖలీఫాలు కానీ ఇస్లామీకరించుకుంటూ వెళ్లారు. అదే విధంగా క్రైస్తవ మిషనరీలు మన దేశంలో మన దేవుళ్లను నకీలీలను చేశాయి. వాళ్లు మన దగ్గరకు వస్తారు. మీరు క్రైస్తవుడు కాదు కాబట్టి మీకు రక్షణ లేదు అని చెప్తారు. సువార్త లాంటి పదాలు మనకు అర్థం కావు కాబట్టి మన కోసం కొత్త పదాలను తయారు చేస్తారు. మనకు సువార్త అంటే ఏసుక్రీస్తు నుంచి శుభ వార్త వచ్చిందంటారు. బైబిల్ చేతిలో పట్టుకొని తిరుగుతుంటారు. ఎవరు విన్నా.. వినకపోయినా.. రోడ్డు మీద నిలుచొని ఒక మైకు పెట్టుకొని సువార్త చదివి వెళ్లిపోతుంటారు. పేదల ఇండ్లకు వెళ్తారు. డబ్బులు ఇస్తారు. వారిలో ఒకరికి ఏసు దర్శనమవుతుందని చెప్తారు. ఒకరకమైన వశీకరణ పద్ధతిని వినియోగిస్తారు. అంతే.. మార్పు మొదలవుతుంది. కండ్లముందు ఏసు మాత్రమే కనిపిస్తాడు. స్వస్థతలు కనిపిస్తుంటాయి.. ఎదుటి వాళ్లు అందరూ దెయ్యాలుగా మారిపోతారు.. చర్చి ప్రయోజనం నెరవేరుతుంది.

(ఇంకా ఉంది)

కోవెల సంతోష్‌కుమార్

కోవెల సుప్రసన్నాచార్య గారి తనయుడు జర్నలిస్టు కోవెల సంతోష్ కుమార్. చక్కని రచయిత. దేవ రహస్యం, విలయవిన్యాసం, రామం భజే శ్యామలం, కల్లోల భారతం వంటి పుస్తకాలు వెలువరించారు.