అసిరవ్వ

[శ్రీ సింహప్రసాద్ గారు రచించిన ‘అసిరవ్వ’ అనే కథని పాఠకులకు అందిస్తున్నాము. సంచిక – బెహరా వెంకట సుబ్బారావు ద్వితీయ జాతీయ స్మారక కథల పోటీ 2026లో సాధారణ ప్రచురణకి ఎంపికైన కథ.]

“బుడ్డోడా, ఒరే బుడ్డోడా! ఎక్కడ సచ్చావురా! పొద్దుటాల నుంచి అయిపులేవు కదరా! తిండీ తిప్పల్లేకుండా యాడ దొర్లుతున్నావురా! బుడ్డోడా! ఒరే బుడ్డోడా!..”

అరుస్తున్నట్టు పిలుస్తూ పడుతూ లేస్తూ మనవడి కోసం వెదుకుతోంది అసిరి. ఆమెకు ఎనభై ఏళ్ళపై మాటే. ఒంట్లో ఎముకలు తప్ప రక్త మాంసాలు లేవు. కాని కళ్ళల్లో కోటి కలలు, గుండెల్లో గుండెపట్టనన్ని ఆశలు ఉన్నాయి!

అవన్నీ కూడా మనవడు బుడ్డోడి గురించే. లేని శక్తి కూడదీసుకుంటూ అక్కడా ఇక్కడా ఆ పనీ ఈ పనీ చేసి వాడికి కంటికి రెప్పలా మారి కాస్తోంది!

“రేపో మాపో టపా కట్టేలాగున్నావు. నీకెందుకే ఈ తాపత్రయం!” పేటలోని ఒకరన్నారు.

“ఆడే నా పేణమయ్యా. ఆడికోసమే ఈ పాకులాట! నా బుడ్డోడిని ఎవురైనా సూసేరా! తెల్లారి లేత్తానే ఎల్లాడు. ఇంతదాకా అయిపులేడు ! ఆకలి, ఎండ ఎరక్కుండా యాడ అగోరిత్తన్నాడో ఎధవన్నర ఎధవ!”

నవ్వాడతడు. “వాడు చిన్నోడు కాదే అసిరీ, సిసింద్రీ. ఇట్టే అల్లుకుపోతాడు. అంటించకుండానే చిందులేస్తాడు. వాడి గురించి బెంగెట్టుకొని నువ్వు కాటికిపోతావు గాని, ఆడికేం కాదు. ఎలాగైనా చెలాయించి బతికేస్తాడు!”

“ఏం బతుకుతాడో ఏవో నాయనా! వాడి అమ్మ అప్పుడెప్పుడో దొంగసారా తాగి పైకిపోయింది. అందులో కలపగూడనిదేదో కలిపినారంట. నా కొడుకు అదేరా బుడ్డోడి అబ్బ కరోనా టయంలో నోట్లోకి పీల్చేది – ఆక్సిజనో ఏదో అంటారే అది ఆసుపత్రిలో లేకపోయేసరికి వూపిరందక పోయాడు! నేనొక్కద్దాన్నీ కొరివి దయ్యంలా మిగిలిపోయా! ఎందుకనుకున్నావు, అడి కోసవేఁ! నాను గాపోతే ఆడి అతీగతీ ఇంకెవడు సూత్తాడు బాబయ్యా. ఆడికి నాను, నాకు ఆడు! ‘ఆడ్ని సూసుకుంటా బతికేయవే అసిరీ’ అని కొండమీది దేవుడు నా ముకం మీద రాసేడు. ఏం సేత్తాను సెప్పు!”

“అలాంటి పరిస్థితుల్లో ఎవరైనా అలాగే చేస్తారు గాని వాడి మీద ఎక్కువ ఆశలు పెట్టుకోకు. ఇవాళ రేపు కడుపున పుట్టినోళ్ళే కన్నోళ్ళ కడుపుకింత ముద్ద పడేయడం లేదు. రేపెప్పుడో వాడు ఎదిగొచ్చేక చల్మని ఎగిరి పోతాడు గాని నిన్ను చూస్తా ఇక్కడే కూర్చోడే పిచ్చిదానా!” సన్నగా మందలించాడు.

“ఇక్కడే కూకుంటే ఏవుంది గాడిదగుడ్డు! అడుక్కుతిందావన్నా రెండు ముద్దలు దొరకవు! ఆడు ఎగరాల. ఎదగాల. బాగుండాల. పది కాలాలపాటు పచ్చగా ఉండాల! నాకేం పరవన్నాలు పెట్టక్నర్నేదు. గుక్క ఇడిసేక గుప్పెడు బూడిద సేత్తే శాన!”

“అబ్బో ముసిల్దానికి మాలావు కోరికే వుండాది!” నవ్వుకుంటూ దాటిపోయాడు.

“బుడ్డోడా! ఓరోరి బుడ్డో! ఎక్కడని వెతకన్రా నాయనా. కాళ్ళు పీకుతున్నాయిరా సన్నాసీ!..” మట్టిరోడ్డు పక్క నున్న బండ మీద చతికిలబడింది.

“ఎనకదారంట ఒచ్చినాడేమో. మతి లేని దాన్ని, ఇటే వత్తాడని ఈడ తగలడ్డా!” పెద్ద పెద్ద అడుగులేసుకుంటూ గుడిసెకెళ్ళింది అసిరి.

ఆమె అల్లంత దూరాన కంటబడగానే రివ్వున ఎదురొచ్చాడు ఏడెనిమిదేళ్ళ మనవడు.

సంతోషం తిన్నట్టు అక్షరాలా గాలిలో తేలిపోతున్నాడు!

నానమ్మ చుట్టూ స్టైలుగా తిరుగుతూ, “ఎలాగున్నానే అవ్వా!” అడిగాడు.

బుగ్గలు నొక్కుకుంది. “ఏంట్రా, అప్పుడే మొగోడివయ్యావేంది!”

“నన్ను కాదే, నా సొక్కా సూడెహె”

కళ్ళు చికిలించి చూసింది. “ఓరి ఓరి. నీ రంగుల సొక్కా భలే బాగుండాది. దానిమీద సినిమావోడి బొమ్మ వుందేంట్రా!”

“మా హీరో శివసింగం. లుక్కు అదిరిపోయింది గదే!” అంటూనే ఓ సినిమా పాట అందుకుని అచ్చం వాడి అభిమాన హీరోలా స్టెప్పులేశాడు.

మురిసిపోయింది. “బాగానే వుంది సంబడం! ఈ సొక్కా ఎక్కడిదిరా బుడ్డోడా!”

“మా ఫ్యాన్స్ సంగం వోళ్ళు ఇచ్చారే. రేపు మా హీరో మనూరు వత్తన్నాడు తెలుసా!” ఫోజు కొట్టాడు.

“ఇక్కడి దేవున్ని సూట్టానికా!”

“కాదెహె. సింగిల్‌గా వస్తన్న సింహం – సినిమా వచ్చేవారం రిలీజవుతుందే!”

“సింహం జనాల్లోకి రావడం ఏంట్రా సచ్చినోడా! వాడి మతి మండినట్టే వుంది!”

“మా హీరోయే సింహం. మా హీరోయే దేవుడు. మా హీరో సినిమాకి రావే అంటే ఇనవు. అందుకే నీకేం తెలట్లేదు. మా హీరో దేవుడి ఏసవే కాదు, అబ్బో శానా ఏసాలేస్తాడు. డాన్సు లైతే ఇరగదీత్తాడు. మేం ఫ్యాన్సుమి. ఫ్యాన్సు అంటే మా హీరో కోసం పేణాలిచ్చేటోల్లవి!” కాలర్ ఎగరేసి గొప్పగా చెప్పాడు.

“సినిమావోడికి నువ్వూ నేనూ పేణాలివ్వడం ఏంట్రా!.. ఆడేవన్నా అమ్మోరా రక్తం జుర్రుకోడానికి! ఈ గొడవకేంగాని గుడిసెలోకి పద అంబలన్నం తాగుదువు. నంజుకి వుందిలే గింజుకోకు! ఒంట్లో సెక్తి వుంటేనే పేణాలు సల్లగుంటాయిరా బుడ్డోడా!” రెక్కపట్టుకొని లోపలికి లాక్కెళ్ళింది అసిరవ్వ.

గిన్నె ముందు కూర్చొని “అవ్వా, ఒకేలు పట్టుకో” అయిదువేళ్ళూ చాపాడు.

“ముందు గంజి తాగొరేయ్”

“తాగుతాన్లే. ముందుగాల ఒకేలు పట్టుకో”

కాస్త తటపటాయిస్తూనే ఒక వేలు పట్టుకుంది.

బోలెడు నిరాశపడ్డాడు. “మూడో ఏలు పట్టుకున్నావేంటి. అయిదోది పట్టుకుంటే సినిమా అయిదొందల కోట్లు కొల్లగొట్టేది. ఏ మాత్రం తగ్గినా గోపీగాడి ఫ్యాన్సు ముందు తలెత్తుకోలేం!”

“ఆడికేవొత్తే మనకేంట్రా! మనకేవన్నా కూడొత్తదా గుడ్డొత్తాదా!”

“రేపు సభకి మనపేటలోకి కుర్రాళ్ళని పోగేసుకెళ్లే పని నాకు వప్పజెప్పేరే. నువ్వూ రావాలి అవ్వా. ఇళ్లల్లో ఎవరూ వుండకూడదు..”

“మనిసికెంత కూలి ఇత్తన్నార్రా!”

“ఎలచ్చన్ సబ కాదే. వొచ్చేవారం మా హీరో సినిమా రిలీజుందని సెప్పేగా.. అందుకోసరం సభ ఎట్టారు!”

“పైసలు రాలని పనులెందుకురా నీకూ! ఇంకేదైనా సెయ్యి. బడికెల్లు. అచ్చరం ముక్కైనా వత్తది. బజార్లో సిన్నా సితకా పనుల్జెయ్యి. అయిదూ పదీ ఇత్తారు..!”

“ఓసోసి అవ్వా. మేం ఫ్యాన్సుం. కిరాయి తీసుకుంటామేంటే పిచ్చిదానా..!” పగలబడి నవ్వాడు.

అసిరీ నవ్వేసింది. “నువ్వలా నవ్వుతుంటే నీ అయ్యని సూసినట్టే వుంటాదిరా. వాడూ ఇలాగే నవ్వేడంటే పొట్ట చెక్కలైనట్టు నవ్వేటోడు!” కళ్ళు తుడుచుకుంది.

“ఎహె ఇప్పుడా గోలెందుకు ముసిల్దానా. మా హీరో బొమ్మ సూపర్ డూపర్ హిట్టు కొట్టాలని దేవుల్లందరికీ దణ్ణవెట్టుకో”

“నీకోసవైతే ఎట్టుకుంటాను గాని ఆడెవడో సినిమావోడి కోసం నేనెందుకు ఎట్టుకుంటారా పిచ్చి సన్నాసీ!”

“ఆ హీరో నా పేణం గనక. ఆడికోసం పడిసచ్చే ఫ్యాన్ని గనక! రేపు నువ్వూ రావాల. వూరికే కబుర్లు సెబితే కాదు జైజైలు కొట్టాల. దెబ్బకి రీసౌండు రావాల. గోపిగాడి ఫ్యాన్సు గుండెలు అదిరిపోవాల!” అంటూనే పరుగందుకున్నాడు బుడ్డోడు.

“సీకటి పడకుండానే ఒచ్చీరా బుడ్డోడా. నీకోసం ఎదికి సావలేను!”

రోడ్డు మీదకెళ్ళి మరీ చెప్పింది గాని వాడు వినిపించుకోలేదు.

“ఏం పిల్లలో ఏవో!” గొణుక్కుంది.

“వాడిని గారంసేసి నెత్తికెక్కించుకున్నావే ముసిలీ. ఆడు గాలికి తిరుగుతున్నాడు. ఏదో పనిలో పెడితే పదో పరకో తెత్తాడు గందా!” పొరుగింటామె సాగదీసింది.

“పసిపిల్లోడ్ని పనికి పంపనా! సెప్పడానికి నీకు నోరెలా ఒచ్చిందే సుప్పనాతీ!” తగువుకు దిగింది అసిరి.

నువ్వలాగ అంటే, నువ్విలాగ అని ఒకర్నొకరు దెప్పుకున్నారు. తిట్టుకున్నారు. జుట్లు పట్టుకున్నారు. మధ్యలో ఎవరో కల్పించుకొని సర్ది చెప్పబోయారు. దాంతో ఇద్దరికీ మండిపోయింది. జాయింటుగా అతగాడి మీద పడ్డారు!

“ముసిల్దాన్ని పదికాదు వంద మాటలన్నా పడతాది. మనవడ్ని ఒక్క మాటన్నా అమ్మోరి తల్లిలా మీద పడి కరిసేత్తాది. దానినోట్లో నోరు పెట్టకే అంటే ఇనవు గందా!” రెండో ఆమె అత్త వచ్చి అరిచేసరికి విడివడ్డారు. ఇదే అదనని మగాయన మాయమైపోయాడు!

జుట్టు సరిచేసుకుంటూ, “దెబ్బతగిలిందా ముసిల్దానా!” అడిగిందామె.

“కొడితే కొట్టావులే. నువ్వు పరాయిదానివేంటే. నా బుడ్డోడు సల్లగా వుంటాడు, గొప్పోడవుతాడని ఓపాలి సెప్పు సాలు. నువ్వు సూళ్ళేదుగాని సినిమా వోడిలా డాన్సులు సేత్తాడే. సూట్టానికి రెండుకళ్ళూ సాలవనుకో. బోలెడన్ని పాటలు వచ్చే. సినిమా వూసులు ఎన్ని సెబుతాడనీ!”

“ఇంకా సూత్తావేం సినిమాల్లోకి తోలెయ్. పెద్ద హీరో అయి నిన్ను ఇమానం ఎక్కిత్తాడు!” నవ్వింది.

“ఏవో, ఆడు అంతోడవుతాడేమో, ఎవరు సూడొచ్చారు..!”

సంబరంగా అనుకుంటూ వెనుదిరిగిన అసిరి వెనకాల పొరుగింటామె వెక్కిరించడం కంటబడలేదు. లేకపోతే మరో రామరావణ యుద్ధం జరిగేదే!

మర్నాడు మళ్ళీ అదే టీషర్టు తొడుక్కొని రెడీ అవడమే కాదు అసిరవ్వ వచ్చేదాకా వూరుకోలేదు.

“బోలెడు జనం ఒచ్చినారంటే పెద్ద హిట్టు కొట్టినట్టే!.. నాకు తెల్సుగా! గేరంటీ హిట్టు!” గుక్క తిప్పుకోకుండా కబుర్లు చెబుతూ తీసుకెళ్ళాడు బుడ్డోడు.

దారి పొడవునా కనిపించిన ప్రతివారికీ కరపత్రాలు పంచుతూ సభకి రమ్మని పిలిచాడు.

గ్రౌండుకెళ్ళారు. ఇసుక వేస్తే రాలనంతమంది జనం! అసిరి గుండె చెదిరింది. బుడ్డోడ్ని వెనక్కి లాగి గట్టిగా పట్టుకుంది.

“వూరంతా ఇక్కడే వుందొరేయ్. జనంలోకి ఎళ్ళమాకురా బుడ్డోడా, తొక్కేత్తారు..!” వారించింది.

బుడ్డోడు గట్టిగా ఈల వేసి మైక్లో వస్తున్న అభిమాన హీరో పాటకు డ్యాన్స్ చేశాడు. మరికొందరు కలిశారు. ‘సూపర్ హిట్’ అని గోలగోలగా అరిచారంతా.

“ఒరె ఒరె బుడ్డోడా. ఆంబోతుల మద్దెన లేగదూడలా నలిగి పోతావొరేయ్. బేగే ఈ పక్కకొచ్చెయ్” అసిరి అరిచి చెప్పింది. కాని ఆ గోలలో వాడికేమీ విన్పించలేదు.

ఇంతలో 40 అడుగుల హీరో కటౌట్కి డప్పుల దరువుల మధ్య పాలాభిషేకం మొదలెట్టేసరికి పొలోమంటూ అక్కడికి వెళ్ళిపోయారంతా. బుడ్డోడు వెళ్ళబోతుంటే వాడి చొక్కాపట్టుకుని ఆపేసింది. ఆమె పట్టు విడిపించుకోడానికి గింజుకోసాగాడు!

“మందలోకెల్లమాకురా. నీకెంతైనా పున్నెం వుంటాది! ఇక్కడికి కన్పిత్తాదిరా. నేను సచ్చినంత ఒట్టురా, ఎళ్ళొద్దొరేయ్” బతిమాలింది.

కసురుతూనే ఆగిపోయాడు.

పాల క్యాన్లు తెచ్చి కటౌట్ మీద గుమ్మరిస్తున్నారు.

“అవి నిజం పాలేనేంట్రా! అయ్యయ్యో. బంగారంనాంటి పాలు నేలపాలు సేత్తన్నార్రా. ఎవరైనా ఆపండొరే. పసిపిల్లలకు పంచితే వారి కడుపులు నిండుతాయిరా..!” లబలబలాడింది అసిరి.

నవ్వాడు బుడ్డోడు. “గోపీగాడి సినిమా రిలీజైనప్పుడు వాడి ఫ్యాన్సు పదికేన్లు పాలు పోశారు. వాడి కన్నా మా హీరో డబుల్ గొప్ప. అందుకే పాతిక కేన్లు తెచ్చారు!” గొప్పగా చెప్పాడు.

“అయ్యో అయ్యో. పాడుకాలవై పోయిందర్రా. ఆపండి ఆపండి..!” అరుస్తూ ముందుకెళ్ళబోయింది గాని అభిమాన జనం దడి కట్టేశారు. జైజైలు, జిందాబాద్లు, ఈలలు మధ్య అభిమానుల కోలాహలం మధ్య అసిరి మాటలు ఏ చెవికీ సోకలేదు!

దిష్టి బొమ్మల్లా నిలబడున్న పోలీసుల్ని అడిగింది. “వెళ్ళెళ్ళు, మాకింకేం పని లేదనుకున్నావా!” కసిరారు.

“ఫ్యాన్సు అంటే మజాకా కాదే అవ్వా. శానా శానా సెయ్యాల. ఇప్పుడేం సూశావు, రేపు రిలీజుకి సూడు, భూవి ఆకాశం అదిరిపోతాయి . అంత యవ్వారం వుంది!”

చప్పరించింది. “అబ్బే నాకేం నచ్చలేదురా బుడ్డోడా. ఆ సినిమా వోడు దేవుడే అన్నావుగా. కాసిని మంచిపనులు సేయొచ్చుగా..!”

బుర్ర గోక్కున్నాడు బుడ్డోడు.

ఇంతలో హెలికాఫ్టర్ గ్రౌండ్ చుట్టూ ఒకసారి తిరిగి నిర్దేశిత ప్రదేశంలో ఆగింది. పొలోమంటూ జనం తోసుకెళ్ళారు.

“మా హీరో వచ్చాడు అవ్వా. దొరలా వుంటాడు సూడు..!”

“ఎక్కడా అగపట్టం లేదురా”

“దగ్గరికెళ్దాం రా..” ఆమె చేయి పట్టుకుని లాగాడు.

“ఆడు ఇటేగా ఎళ్ళాల్సింది. ఇక్కడే వుందాంరా.. జనంలోకెళ్తే పచ్చడైపోతామొరేయ్!”

నిరాశపడ్డాడు. వాడికేమీ కనిపించడం లేదు. కొంచెం ఎత్తైనదేదైనా వుందేమో ఎక్కుదామని చూశాడు గాని ఏమీ కన్పించలేదు. వాడిపాట్లు చూచి లేని సత్తువ తెచ్చుకొని ఒక నిముషం పాటు ఎత్తి పట్టుకుంది. హెలికాప్టర్ తప్ప హీరో కనిపించలేదు. దగ్గరికి వెళ్ళనివ్వలేదని గునిశాడు.

బాణాసంచా పెద్ద ఎత్తున కాల్చారు. హీరోని రకరకాల బిరుదులతో బాటు ‘సింగిల్‌గా వస్తున్న సింహం’ అంటూ పూలు చల్లుతూ జయ జయ ధ్వానాలు చేశారు. ఒకటే అరుపులూ, ఈలలు, డాన్సులు!

ఇంతలో ఏనుగుని తీసుకునిరాగా దానిమీదకెక్కించి హీరోని వేదిక దగ్గరికి తీసుకొచ్చారు. వేదిక ముందున్న అశేష జనం హర్షధ్వానాలు చేశారు. చిందులేశారు.

మందుగుండు సామాగ్రి అరగంటసేపు జనాన్ని అదరగొట్టింది. ఆకాశంలోకి సైతం దూసుకెళ్ళి రంగురంగుల రవ్వలు రాల్చుతూ పేలాయి. అబ్బురంగా చూశారంతా.

కార్యక్రమం మొదలైంది. ఆ సినిమాలో నటించిన హీరోయిన్, ఇద్దరు క్యారెక్టర్ ఆర్టిస్టులు, విలన్ పాత్రధారి, దర్శకుడు, నిర్మాత, సంగీత దర్శకుడు ఆల్రెడీ స్టేజిమీద ఆసీనులై వున్నారు. హీరోని పొగడ్తలతో ముంచెత్తుతూ ఆహ్వానించింది యాంకర్. అతడి హిట్ సినిమాల్లోని క్యాచీ డైలాగ్స్ చెప్పింది. జనంలో ఊపు తీసుకొచ్చింది.

సినిమా గురించి ‘అదరహో’ లెవెల్‌కి ఎత్తేస్తూ మాట్లాడారంతా.

హీరో శివసింగం వంతు వచ్చింది. అభిమానులు పదిమంది అతి పెద్ద పూలదండ మోసుకుంటూ వచ్చి అతడి మెడలో అలా వేస్తున్నట్లు పట్టుకుని ఫొటోలు తీశాక తీసుకుపోయారు. తప్పట్లు, ఈలలు, డాన్సులు – అదరగొట్టారు అభిమానులు. వారి ఆనంద కోలాహలంతో ప్రాంగణం దద్దరిల్లింది.

“నాకేం కన్పిత్తలేదే..” అంటూ జనంలోకి దూరిపోయాడు బుడ్డోడు.

వాడ్ని పిలుస్తూ ‘ఆగొరే’ అని అరుస్తూ వెంటబడింది అసిరి. కాని జనం పిసరంత చోటివ్వలేదు. కొందరేమో “రేపోమాపో సచ్చేలాగున్నావు నీకు సినిమా పిచ్చేంటే” అని అసిరిని తిట్టారు. ఈసడించారు.

మరి చేసేదిలేక నిస్సహాయంగా నిలబడిపోయి కనిపిస్తున్నంత మేర కళ్ళతో వెదకసాగింది అసిరి!

జనం కాళ్ళ మధ్యనుంచి దూరుతూ వెళ్ళిన బుడ్డోడు మరి ముందుకెళ్ళేదారి లేక ఆగాడు. సభకు ఒక పక్కకు వచ్చేశాడు. మోకాళ్ళెత్తి చూశాడు గాని స్టేజి తప్ప వాడికేం కనపడలేదు. చాలామంది జనం నిలబడే వున్నారు మరి!

కొంచెం దూరంలో ఒకింటి గోడెక్కి కూర్చుని చూస్తున్నారు కొందరు.

వారిని బతిమాలగా చెయ్యిపట్టుకుని బుడ్డోడ్ని పైకి లాగారు.

“చోటు లేదెహె” అన్నవారే హీరో బొమ్మవున్న టీషర్టుని చూచి, “మనోడేరా” అంటూ కొంచెం జరిగి ఒక పిర్ర పట్టేంత చోటిచ్చారు. అదే మహా ప్రసాదం అనుకుని సర్దుకు కూర్చున్నాడు.

హీరో కన్పించాడు. దేవుడు కన్పించినట్టు ఉప్పొంగిపోయాడు. ఈల వేశాడు. అరిచాడు. తప్పట్లు కొట్టాడు!

ఇంతలో ఎవరూ ఊహించని ఘటన జరిగింది.

40 అడుగుల కటవుట్ స్టాండ్ మీదకు జనం చాలా మంది ఎక్కేసరికి అది మోయలేక విరిగిపోయింది. కటౌట్ జనం మీద పడుతోంటే జనం కకావికలుగా పరుగెత్తారు. తోపుడు, తొక్కిసలాట, గందరగోళం!

సరిగ్గా అప్పుడే బుడ్డోడు తదితరులు ఎక్కిన గోడ విరిగిపడింది. దానికింద కొందరు చిక్కిపోయి ఆర్తనాదాలు చేశారు!

హీరోని బౌన్సర్ల సాయంతో బయటికి తీసుకుపోయారు అభిమానులు. ఇతరుల్ని పోలీసులు బలవంతంగా దారిచేసి తీసుకుపోయారు.

మరి పదినిముషాల్లో హీరో ఎక్కిన హెలికాఫ్టర్ గాలిలో లేచింది.

జనం పిచ్చిగా అటుఇటు పరుగులు పెట్టారు. పోలీసులు లాఠీలు ఝళిపిస్తూ విజిల్స్ వేస్తూ జనంలోకి చొచ్చుకొచ్చారు. తోసుకెళ్తున్న జనం తాకిడికి పిల్లలూ మహిళలూ, వృద్ధులూ తట్టుకోలేక కూలబడుతున్నారు. వారిని తొక్కుకుంటూ వెళ్ళిపోతున్నారు తప్ప ఎవరూ ఆగటం లేదు. వారిని అదుపు చేయడం అసాధ్యమని చేతులెత్తేశారు పోలీసులు!

గేట్లు ఎత్తేస్తే ఉరికిన జలవాహినిలా జనసంద్రం మధ్య చిక్కుకుపోయింది అసిరి. అరుస్తున్నా సరే తోసేసి తొక్కుకుంటూ వెళ్ళిపోయారు. కింద పడింది. బూటు కాళ్లు ఆమెని కసబిసా తొక్కేసాయి. ఎవరో ఆమె చేయి పట్టుకుని ఒక పక్కకు లాగేరు. ఆ సరికే చాలా దెబ్బలు తగిలాయి. కుడి చెయ్యి పైకి లేవటం లేదు. అయినా లెక్కచేయకుండా మనవడి గురించి ఆత్రుత, ఆందోళనతో ఊగిపోయింది!

ఏడుపు తన్నుకొచ్చింది. ఏడుస్తూ ముక్కు చీదుతూ ‘బుడ్డోడా! బుడ్డోడా!’ అని ఎలుగెత్తి పిలుస్తోంది.

మొత్తం గ్రౌండ్ ఖాళీ అయిపోయింది. మృత్యువాత పడినవారినీ, క్షతగాత్రుల్నీ అంబులెన్సులోకి ఎక్కిస్తున్నారు పోలీసులు.

అసిరిని బలవంతంగా అంబులెన్స్ ఎక్కించబోతే వారిని తోసేసింది.

“నా బుడ్డోడు ఇక్కడే యాడనో వున్నాడు. కాసింత కనికరించి సూచిపెట్టు బాబయ్యా. సిన్నోడయ్యా. మీకు దణ్ణవెడతా సూడండయ్యా ఏడున్నాడో!” బిగ్గరగా ఏడవసాగింది.

“బతికున్నోళ్ళు ఒక్కరూ గ్రౌండులో లేరు. అంతా వెళ్ళిపోయారు. చచ్చినవాళ్ళలో వున్నాడేమో చూడాలి!”

“అలా మాటాడొద్దు బాబయ్యా. ఆడికేం కాదు. దేవుడు సల్లగా సూత్తాడు..”

“కుర్రాడు కదా. ఇందాకెప్పుడో తప్పించుకుని వెళ్ళిపోయుంటాడులే. నీ గాయాలకు ఆసుపత్రిలో మందు వేయించి పంపేస్తాం, పద. ఈలోగా వాడిని వెదికి తెస్తాంలే. పదపద..” అంబులెన్స్ ఎక్కించారు.

అసిరికి మందువేసి కట్లు కట్టారు. ఎముకలు విరగక పోవడం అదృష్టం అన్నారు. తన బాధ దిగమింగి బుడ్డోడి కోసం పలవరించ సాగింది!

ఆసుపత్రిలో కనిపించిన ప్రతి ఒక్కర్నీ బుడ్డోడి గురించి అడుగుతూనే వుంది.

మంత్రులూ, ఇతరులూ, పోలీసు అధికారులూ వచ్చి క్షతగాత్రుల్ని పరామర్శించారు. గాయాలు పాలైన వారికి పాతికవేలు, చనిపోయిన వారి కుటుంబాలకు లక్ష చొప్పున ఇస్తామని ప్రకటించారు.

మీడియాలో పెద్ద చర్చలు, విమర్శలు మొదలయ్యాయి. ప్రతిపక్షం అయితే ముఖ్యమంత్రి మీద విరుచుకుపడింది. జరిగిన ఘోరానికి నైతిక బాధ్యత వహించి తక్షణం పదవికి రాజీనామా చేయాలని పెద్దగా అరుస్తూ టీవీ మైక్ ముందు డిమాండ్ చేశారు.

పోలీసులు సరైన రక్షణ చర్యలు తీసుకోలేదని హీరో అభిమాన సంఘాలు ఆరోపిస్తే, ఇంతమందిని సమీకరిస్తున్నట్టు తమకు చెప్పలేదన్నారు పోలీసులు. అనుమతీ తీసుకోలేదన్నారు. ఫ్రైవేటు కార్యక్రమం గనుక అంబులెన్సులు, ఫైర్ ఇంజెన్, సెక్యూరిటీ ఏర్పాట్లు వారే చేసుకోవాలని ప్రత్యారోపణ చేశారు.

కుటుంబ సభ్యుల్ని కోల్పోయినవారు గుండెలు బాదుకుంటూ రోదిస్తున్నారు.

మూడో రోజున అసిరిని డిశ్చార్జి చేశారు.

ఇంటికి దూసుకెళ్ళింది. బుడ్డోడు కనిపించలేదు. అందర్నీ అడిగింది. వాడు ఇంటికి రానేలేదన్నారు!

పోలీసు స్టేషన్కెళ్ళి లబోదిబోమంది. సరైన సమాధానం ఇవ్వలేదు. ఆసుపత్రికి పరుగెత్తింది. అందర్నీ అడిగింది. అంతా కలయతిరిగింది. ఆచూకీ లభించలేదు!

“మార్చురీలో వెదికావా! తొక్కిసలాటలో ఇరవైమంది దాకా చనిపోయారు. గుర్తుపట్టని శవాలు అక్కడే పడి ఉన్నాయి..!”

భోరున ఏడుస్తూ పరుగులాంటి నడకతో వెళ్ళింది.

బతిమాలాక ఇద్దరు పిల్లల శవాలు చూపించారు.

పచ్చడైన బుడ్డోడిని చూడగానే అసిరికి స్పృహ తప్పింది!

మరి వారం పదిరోజులకు జీవశ్చవంలా పడిఉన్న అసిరి గుడిసెకి కొందరు శివసింగం అభిమానులొచ్చారు. “హీరోగారు చనిపోయిన ప్రతి ఒక్కరికీ పాతికవేలు ఇస్తున్నారు. ప్రభుత్వం ప్రకటించిన లక్ష గాకుండా విడిగా ఉదార హృదయంతో ఇస్తున్నారు. మా హీరో అంటే రియల్ హీరోయే అని తెలుసుకోండి!” అంటూ పాతికవేలు అసిరి చేతిలో పెట్టి, ఆనంద ముఖాలతో ఫొటోలు దిగారు.

“ఇది మా బుడ్డోడి పేణానికి కిరాయా బాబయ్యా!”

వారి నోళ్లు తెగలలేదు. “ఈ నెత్తురుకూడు తినలేను. నా బుడ్డోడికి ఇది ససేమిరా నచ్చదు బాబయ్యా తీసుకుపోండి!” తిరిగి ఇచ్చేసింది!

బుడ్డోడి చావుకి కారణం ఎవరని ఆమె పీల గొంతు అడగలేదు! ఏ వెర్రి గాలీ ప్రశ్నించలేదు!

అసిరవ్వ కళ్ళనుంచి ధారాపాతంగా కారుతున్న రక్తకన్నీరు తుడిచే చేతుల కోసం ఆమె కళ్ళు, మనసు గంపెడు ఆశతో ఎదురు చూస్తూనే వున్నాయి!