రంగుల హేల 68: ఎటు వెళ్తున్నాం? మనం!!

[సంచిక మాసపత్రికలో ప్రముఖ రచయిత్రి శ్రీమతి అల్లూరి గౌరీలక్ష్మి గారు అందిస్తున్న కాలమ్ ‘రంగుల హేల’.]

ఎటు వెళ్తున్నాం? మనం!!

రాజకీయ నాయకులు రాజకీయమే చేస్తారు. ప్రాణాయామం చేసుకుంటూ గదిలో ఓ మూల కూర్చోరు కదా! అది అందరికీ తెలిసిన సంగతే! అయినా ఒకోసారి ఎన్నికలయిన తర్వాత మెజారిటీ తక్కువయినప్పుడు అధికారంకోసం పార్టీలు వేసే ఎత్తులూ, జిత్తులూ, అభ్యర్థులతో ఇతరపార్టీల వారి బేరసారాలూ, సొంతపార్టీ నుంచి బెదిరింపులూ, అవి తప్పించడం కోసం ఎమ్మెల్యేలను పొరుగు రాష్ట్రంలోని హోటళ్లలో బంధించడం మొదలైన విన్యాసాలు చూసి ముక్కున వేలేసుకుని ఆశ్చర్యపడిపోతూ ఉంటాం. చివరికి ఎవరో ఒకరు అధికార పీఠం ఎక్కుతారు. అక్కడితో ఆ ఎపిసోడ్ పూర్తవుతుంది.

ఏ రాష్ట్రంలో ఎలక్షన్ జరిగి ఏ పార్టీ పవర్ లోకి వచ్చినా ఏమున్నది గర్వకారణం? అన్ని పార్టీల మేనిఫెస్టోలూ ఒకటే! కవర్ పేజీ రంగులు మాత్రమే వేరు వేరు. అందులో చాలా ఉదార చాకోలెట్లు ఉంటాయి. మన రాష్ట్ర ఖజానా లోంచి తీసి మనకే విందులు వడ్డిస్తామంటారు. అది కూడా తమ ప్రభుత్వ పదవుల్లో వారు అన్ని రకాల సౌకర్యాలకీ తీసుకోగా మిగిలితేనే! మొత్తం రాష్ట్ర బడ్జెట్‌కి సరిపడినన్ని ఉచితాలు. రాష్ట్ర బడ్జెట్‌ని క్లోన్ చేసి అంతే బడ్జెట్ మరొకటి పుట్టిస్తే తప్ప వారిచ్చిన వాగ్దానాలు నెరవేర్చలేరు. అందుకే రాష్ట్రాధినేతలు తలకు మించిన అప్పులు చేస్తూ కంకర రోడ్డు మీద ఒంటెద్దు బండిని లాగినట్టు పరిపాలిస్తుంటారు. అభివృద్ధి ప్రాజెక్ట్‌లు శంకుస్థాపన రాయి కిందే నిద్రపోతూ ఉంటాయి. ప్రజలకు కూడా నాయకులు ఎక్కడి నుంచి తాయిలాలు తెచ్చిస్తారు అన్న అవగాహన ఉండదు. అలా ఆశపడి కొత్త కొత్త నాయకుల్ని గెలిపిస్తుంటారు, గొర్రెలు అప్పుడప్పుడూ కసాయిలను మార్చినట్టుగా. పేదలకి కార్పొరేట్ వైద్యం అని చెప్పి గెలిచాక ఆ ప్రైవేట్ హాస్పిటల్స్ వాళ్ళకి చెల్లించాల్సిన బిల్లులు కోట్లు దాటాక ప్రభుత్వం ఆ బాకీలు ఎగ్గొడుతుంది. వాళ్ళు పేదలను వెళ్ళగొడతారు. ఈ విషయాలు మళ్ళీ ఎన్నికలొచ్చేవరకూ ఎవరూ గమనించరు.

కుటుంబం స్వార్ధానికి దారితీస్తుందని పెళ్లి చేసుకోకుండా ఉన్న నాయకులు కూడా ప్రజాస్వామ్య సమాఖ్యస్ఫూర్తిని మర్చిపోయి చరిత్రలోని రాజులకుమల్లే రాజ్యవిస్తరణ కాంక్షను మాత్రం వదులుకోలేకపోవడం చిత్రాల్లోకెలా చిత్రం! అలా మనిషి తన తర్వాత కూడా తమ పార్టీని శాశ్వతంగా నిలబెట్టుకోవాలనుకోవడం అమాయకత్వం అని మన చరిత్ర చెబుతోంది కదా! అది గుర్తు చేసుకోవలసిన అవసరం లేదా?

అంతర్జాతీయంగా, దేశాలు ఒకదానితో మరొకటి పలు కారణాలతో యుద్దానికి దిగితే ఆపడానికి అన్ని దేశాలూ కలిసి ఒక పెదరాయుడిగా ఉండే సంస్థని ఏర్పరచుకున్నప్పటికీ అది ఆ పనిచేసే శక్తి లేక బలహీనపడి ఐసీయులో ఉంది. అంచేత ప్రపంచ ధనిక దేశాధ్యక్షుడు ఆడింది ఆట పాడింది పాటగా చెల్లుబాటవుతోంది. అంతర్జాతీయ చట్టాల అమలుకు తమవంతు బాధ్యత తీసుకోవాల్సిన మిగిలిన దేశాల పెద్దలు కూడా రకరకాలుగా కూటములు కట్టి రాజకీయం చేస్తున్నారు. అందరికీ ఆర్థిక సంబంధ వ్యాపార లాభాలు ముఖ్యంకానీ దేశ ప్రజల రక్షణ, వారి సుఖజీవనం కాదు. ధనిక దేశాల అధ్యక్షులకు ఛాలెంజ్ విసిరే చిన్న దేశాల వెనక అందుకు సపోర్ట్ గా నిలబడే పెద్ద దేశాలుంటాయి, గ్రూపులుంటాయి. రాజకీయ తమాషాలు అనేకం జరుగుతూ ఉంటాయి. మీడియా వాళ్లకి కాళ్లతో, చేతులతో చేసినా పూర్తికాని పని. వాళ్లు వార్తల్ని వేడివేడి మిర్చి బజ్జీలుగా వేయించి వడ్డిస్తుంటారు మనకి. అన్నీ ఒకే రుచితో ఉండకుండా కొంచెం వెరైటీ స్టఫ్ పెట్టడం కోసం ప్రింట్ అండ్ ఎలక్ట్రానిక్ మీడియా పోటీపడుతుంటాయి. నేడు ప్రపంచంలో ఎక్కడో ఒక చోట ఏళ్ల తరబడి యుద్ధం జరుగుతూ ఉండడం చూస్తున్నాం. యుద్ధంలో ప్రాణాలు పోగొట్టుకునేదీ, క్షతగాత్రులు అయ్యేదీ వివిధ దేశాల సైనికులే కదా! వారందరి వెనక ఎన్నో కుటుంబాలుంటాయి. అవసరంలేని యుద్దాలు చెయ్యడం అంటే వారందరి జీవితాలతో చెలగాటం ఆడినట్టే! అవి వారిలో ఎందరికి గుండె కోతను మిగులుస్తాయో!

మానవుడు శాస్త్ర సాంకేతిక విజ్ఞానాన్ని అందిపుచ్చుకున్నా తనకున్న ఆదిమానవుని తాలూకు అనాగరిక రాక్షస ప్రవృత్తిని వదులుకోలేక జంతువులా ప్రవర్తిస్తూ ఉంటాడు. అణు విజ్ఞానాన్ని అభివృద్ధి చేసుకుని ఇతర గ్రహాల పైకి వెళ్లి చూసొచ్చి చందమామ లాంటి గ్రహాలపై తనకి అవసరమైనవి ఏమైనా ఉన్నాయేమో అని వెతుక్కుంటూ తిరిగాడు. ప్రపంచ ప్రజల క్షేమం కోసం, విశాలహితం దృష్ట్యా అణు విజ్ఞానాన్ని ఉపయోగించుకోవాలి కానీ మారణాయుధాలు తయారు చేసి విధ్వంసం వైపు పయనించడం శోచనీయం. చిన్నాచితకా దేశాల్ని లొంగ తీసుకోవడం కోసం యుద్ధానికి కాలు దువ్వడం విలయం సృష్టించడం ఏం ప్రగతి? ఏ మనిషి అయినా చిరకాలం జీవించలేడు, భూమిని వదిలి వెళ్లాల్సిందే! ఈ భూమి మన సొంతం కాదు. ఈ ధరిత్రిని తర్వాత తరానికి వీలయినంత ప్రశాంతంగా నివాసయోగ్యంగా అప్పచెప్పి వెళ్లాల్సిన బాధ్యత మనదే! ఆ మాత్రం పరిణతి 80 ఏళ్లకీ రాకపోతే ఆ వ్యక్తి మనిషి ఎలా అవుతాడు ? ప్రపంచంలో నిత్యం జరిగే యుద్ధ వార్తలు, జలసంధుల దిగ్బంధనాలు వంటివి వింటుంటే మనకి ఊపిరి సలపనట్టుగా ఉంటుంది. తీరి కూర్చుని కాలక్షేపానికి చేసే ఈ యుద్ధాలు మనిషి ఎందుకు చేస్తున్నాడో చేసే వాళ్లకైనా తెలుస్తోందా అన్నది అనుమానమే! శాంతి చర్చలు జరుగుతాయి అంటారు, యుద్ధం ఆగుతుంది అంటారు, లేదు లేదు ఆగదు. ప్రస్తుతానికి యుద్ధాన్ని డీప్ ఫ్రిజ్‌లో పెట్టామంటారు! అంతా గందరగోళం!

రాజకీయాల తర్వాత మనకి నచ్చే వినోదం సినిమాలు! ఇప్పుడు సినిమాల్లో కథ, మాటలు, పాటల మీద ఆశ లేదు. తలా తోకా లేని కథలు, దిగజారిన పోకిరీ పాటలు, హీరోయిన్ అసభ్యకర డాన్సులూ కామన్ అయ్యాయి. మితిమీరిన హింసతో రక్తాన్ని ఏరులుగా పారిస్తూ, జుగుప్సాకర చుంబనాలతో సినిమా ఆడించుకుని నిర్మాతలు హిట్ అంటూ జబ్బలు చరుచుకుంటున్నారు. మనం సినిమా పిచ్చి వదులుకోలేని వాళ్ళం కనుక ఓటీటీలో పరభాషా చిత్రాలు చూసి నలుగురికి చెప్పి సంతోష పడుతుంటాం. పాన్ ఇండియా పేరు చెప్పి రెండు చేతిరుమాళ్ళు హీరోయిన్‌కి బట్టలుగా ఇచ్చి కోట్లు గడిస్తున్నారు చందాలు వేసుకుని సినిమా తీసిన ప్రొడ్యూసర్లు.

గర్ల్స్ హాస్టల్లో అమ్మాయిల రూముల్లో అబ్బాయిలుండే హీనాతిహీనమైన కథలతో సినిమాలు తీసి అవార్డులు కూడా తెచ్చుకుంటున్నారు నిర్మాతలు. ఆ సినిమా విడుదల మొదటిరోజు వేలరూపాయల టిక్కెట్లు కొని ఎగబడి యువత చూడడం బాధాకరం. కాలేజీలో చదువుకునే యువతీ యువకులు ఒకరి పట్ల మరొకరు ఆకర్షితులు కావడం సహజం. దాన్ని దాటి వాళ్ళు మిగిలిన స్టూడెంట్స్ ఎదురుగా పరిధి దాటి ప్రవర్తించడం, అమ్మాయిలు అనుచితమైన డ్రెస్సులతో కాలేజీలకు వెళ్లడం చూస్తున్నాం. బయట ట్రెండ్ అలా ఉందని సినిమా వాళ్ళూ , సినిమాలు చూసి ఇలా తయారయ్యారని బయటి వాళ్ళూ అనడం పాత చింతకాయే! మరోపక్క ఆడపిల్లలకి కనీస రక్షణ లేని భయానక పరిస్థితులు నిత్యం వార్తలుగా చదువుతున్నాం. మనమంతా ఎటు పరిగెడుతున్నామో అర్థం కావడం లేదు. ఈ పరిస్థితుల్లో మా ఆడపిల్లలు సేఫ్ అని మనమూ, మన ఫీజులు మనకి వస్తున్నాయి అంటూ కాలేజీ యాజమాన్యాలూ, జనాన్ని థియేటర్లకి రప్పించాం లాభాలు వచ్చాయి అనుకుంటూ సినిమా వాళ్ళూ హాయిగా నిద్రపోతూ ఎలా బాధ్యతా రహితంగా ఉంటున్నామో! తలచుకుంటేనే మన తలవంగిపోతున్నది.

పాతికేళ్ల క్రితం హిట్ ఐన సినిమా సిల్వర్ జూబ్లీ ఫంక్షన్‌లో అప్పటి హీరోయిన్ (పెళ్ళై ఇద్దరు పిల్లల తల్లై) ఆ సినిమాలోని హీరో మీద సగం శరీరం పడేసి ఫోటోలకు ఫోజులిస్తూ ఉంటుంది.అది ప్రేక్షకుల ఆనందం కోసమా? తెలీదు. యూట్యూబ్ ఓపెన్ చెయ్యగానే అడక్కుండానే ఇలాంటి అనేక సంబరాలు దర్శనమిస్తుంటాయి.

సినీ తారల వ్యక్తిగత జీవితాల్లోకి తొంగి చూసి చిలవల ఫలవలు కల్పించి ఎక్కడివో ఫోటోలు తీసుకొచ్చి వీడియోలు చేయడం, తద్వారా వారిని అగౌరవపరచడం, జనం సోమరుల్లా కూర్చుని తమ జీవితాల్లోని గుంతల్ని మరిచిపోయి స్మార్ట్ ఫోన్లలో వాటిని చూస్తూ ఆనందించడం ఒక వ్యసనంగా మారిపోయింది.

హిందీ సినిమా ఎంటర్టైన్మెంట్ టాక్ షోల పేరుతో మరో అభాగ్యం మనల్ని చుట్టుకుంది. టైతో సహా ఆపాదమస్తకం నిండైన దుస్తులతో యాంకర్లుంటారు. చిన్నపిల్లలు టవల్ చుట్టుకున్నట్టుగా పెద్ద పెద్ద హీరోయిన్లు మోకాళ్ళపైకి ఏవో గుడ్డలు చుట్టుకుని అనాచ్చాదిత భుజాలను చూపిస్తూ ఆ షోలకు వస్తుంటారు. నాలుగు గంటలు జిమ్ములో పడేసి నలగ్గొట్టిన శరీరాలవడం వల్ల మొహంలో అలసట కనబడుతూనే ఉంటుంది. ప్లాస్టిక్ సర్జరీ చేయించుకున్న ముక్కులు, పెదాలతో, డైట్ కంట్రోల్ వల్ల నీరసించిన మొహంలో పళ్ళు ఎత్తుగా కనబడుతూ వాళ్లెలా అందంగా ఉన్నామనుకుంటున్నారో ఆ దేవదేవుడికే తెలియాలి. ఇదంతా ఓ వేలంవెర్రి కాకపోతే ఏమిటి? సినిమాల్లో ఎలాగూ పాత్ర డిమాండ్ చేసిందంటూ సరైన బట్టలు ఇవ్వడు నిర్మాత. ఇక్కడ కూడా ఎందుకో ఈ బీదరికం! ఆ షోలకి వాళ్ళు చక్కగా నిండుగా బట్టలు వేసుకొని అందంగా తయారైతే చూ సే అదృష్టం మనకే లేదనుకోవాలి.

ఇంకా ఇలాంటి షోలలో యువ హీరోలు కాలిపొడుగునా అడ్డంగా చింపుకున్న జీన్ పాంట్స్ వేసుకుంటారు, డెబ్భైఏళ్ళ పాత హీరోయిన్లతో సహా! యాభై ఐదేళ్ల విశ్రాంత హీరోయిన్ మిడ్డీ వేసుకుని వస్తే ఆమెను మరో పాత హీరో బేబీ అంటూ సంబోధిస్తూ ఉంటాడు. ఆరడుగుల పుల్లకాళ్ళ స్టార్ హీరోయిన్ బికినీ లాంటి డ్రెస్ వేసుకునొచ్చి కాలు మీద కాలు వేసుకుని ఇబ్బందిగా కూర్చుంటుంది. అంత ఖర్మ ఎందుకో? ఆవిడకి సౌకర్యంగా ఉండే దుస్తులు వేసుకుని వచ్చినంత మాత్రాన ఆమె మార్కెట్ పడిపోదు కదా! వీళ్ళు వీక్షకులకు ఆనందం ఇస్తున్నామనుకుంటారా? TRP రేటింగ్ పెంచుకుంటున్నామన్న భ్రమలో ఛానెల్స్ ఉంటాయి. చూసేవాళ్ళ అభిరుచి పట్ల చులకనభావం కాకపోతే మరేమిటిది? ఇక తెలుగు ఛానెల్స్‌లో హాస్యపు స్కిట్ల గురించి ఒక్క మాటలో రాయాలంటే కళ్ళూ, చెవులూ, నోరూ మూసుకోవడం మంచిది.

ఇలా రాజకీయపరంగా, సినిమాలపరంగా, టీవీ, స్మార్ట్ ఫోన్స్ పరంగా అన్నివైపులా నిరాశాజనకంగా ప్రవర్తిస్తూ ఎటు వెళుతున్నాం? మనం!!

అల్లూరి గౌరీ లక్ష్మి

అల్లూరి గౌరీలక్ష్మి కథా, నవలా రచయిత్రిగా చక్కని పేరు సంపాదించారు. ఈమె మంచి కవయిత్రి, ఫెయిర్ కాలమిస్ట్ కూడా. నాలుగు కథా సంపుటాలూ, 4 నవలలూ, 3 కవిత్వ సంకలనాలూ, రెండు కాలమ్స్ బుక్ వెలువరించారు.
APIIC Ltd. లో General Manager గా పనిచేసి పదవీ విరమణ పొందారు.

1

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 1, 2026 at 10:57 am
ఇది పొనుగోటి కృష్ణారెడ్డి గారి వ్యాఖ్య: ఎక్స్‌లెంట్!.

Reply
2

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 1, 2026 at 10:57 am
ఇది డా. కె.ఎల్.వి. ప్రసాద్ గారి వ్యాఖ్య:*సమాజాన్ని క్రాస్ సెక్షన్ చేసి చూపించారు. తీసుకున్న పాయింట్స్ చర్చించదగ్గవి.మీకు హృదయ పూర్వక అభినందనలు.*

Reply
3

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 1, 2026 at 12:06 pm
ఇది వేణుగారి వ్యాఖ్య: *నిజమే మేడం.. ఎటు వెళుతున్నామో ఎవరికీ అర్ధం కావడం లేదు. 😒 ప్రస్తుత దయనీయమైన పరిస్థితుల గురించి ఉతికి పడేసారు..
సూపర్ 👌🏻👏🏻👏🏻
ఇది మీ ఆవేదనే కాదు మీ లాంటి ఆలోచనలున్న మాలాంటి వాళ్లది కూడా. ‘ట్రంప్’ మొత్తం “కంపు” చేసాడు.. ఈ సినిమా జనాలు ఎప్పుడు మారతారో.. కలి యుగం అంతం ఐయిపోయి మళ్ళీ సృష్టి జరగలేమో మేడం.. 😒 వేణు, గుంటూరు.*

Reply
4

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 1, 2026 at 12:06 pm
ఇది హనుమంతరావు గారి వ్యాఖ్య: *🙏👍🙏అది ఇది ఏమని.. అన్ని రంగాలు భ్రష్టు పట్టాయి.. మీ అద్భుతమైన సామాజిక దర్శనానికి, విశ్లేషణకు దర్పణం ఈ రచన..*

Reply
5

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 2, 2026 at 10:42 am
ఇది అత్తలూరి విజయలక్ష్మి గారి వ్యాఖ్య: *గౌరీ నీ రంగుల హేల ఎడాపెడ వాయించేసావుగా. Super గా ఉంది. ఆ మధ్య ఒక సినిమా చూసాను. Hero హీరోయిన్ ని public గా hug, కిస్ లు. వాళ్ళు చాలా common అన్నట్టు ఉండడం.*

Reply
6

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 2, 2026 at 10:42 am
ఇది ఇందుకూరి కనకదుర్గ గారి వ్యాఖ్య: *చాలా బాగా వ్రాశావు.నూటికి నూరు పాళ్ళు నిజం.ఏమీ మార్చలేని స్థితి.నిట్టూర్చడం తప్ప 😔 *

Reply
7

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 2, 2026 at 10:43 am
ఇది లలిత గారి స్పందన: *చాలా బావుంది. అవార్డ్స్ ఫంక్షన్ లో ఎంత దరిద్రంగా బట్టలు వేసుకుంటారో. అన్నీ ఇంగ్లీషు వాళ్ళని ఇమిటేట్ చేస్తారు. కథలు మాత్రం వాళ్ల కథల్లా ఉండవు. టీవీ షోస్ గురించి కూడా రాయండి. సీరియల్స్, టీవీ షోస్ అసలు ప్రకటనల్లో కూడా చూడలేకుండా ఉన్నాం. చాలా ధైర్యంగా రాసారు. 👏👏👏*

Reply
8

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 2, 2026 at 10:43 am
ఇది జి.ఎస్. లక్ష్మి గారి స్పందన: బలే బలే వేసారు దెబ్బలు. అన్నీ అక్షర సత్యాలే. 👏👏*

Reply
9

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 2, 2026 at 10:43 am
ఇది లలితావర్మగారి వ్యాఖ్య:* వావ్ గౌరీ సంచికలో చించేశావుగా ! నిజం ఎటు వెళ్తున్నాం? నేటి తరం భవిష్యత్తు ఎలా ఉంటుంది? సమాధానం లేని ప్రశ్నలు.*

Reply
10

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 2, 2026 at 10:44 am
ఇది జానకి దామరాజుగారి వ్యాఖ్య: *చాలా బాగా చెప్పారుగా. ఇంక ఎవరూ మిగల్లేదు. 👌👍*

Reply
11

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 2, 2026 at 10:44 am
ఇది ముత్యాలముగ్గు సంగీత గారి స్పందన: ‘ఎటు వెళుతున్నాం మనం’ భలేవుంది ఘాటుగా కొంచెం బాధగా వుంది. నిజాలు అలాగే ఉంటాయి మరి.*

Reply
12

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 2, 2026 at 10:44 am
This is a comment by Mr. Balabhadrapatruni Madusudhan: *Very good analysis. Keep it up Ma’am 👍*

Reply
13

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 2, 2026 at 8:07 pm
ఇది అన్నపూర్ణగారి స్పందన: *👌మా మాట నీ చేతి నుండి వ్రాతగా వచ్చింది చాలాబాగా అర్థం అయ్యేలా చెప్పావు 👏👏 అన్నపూర్ణ, రాజమండ్రి.*

Reply
14

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 2, 2026 at 8:07 pm
This is a comment by Mr. TVR Murty: *Good analysis, as a 1960s born. But times change and with time, everything changes. We have to adopt/adjust to the changing times. Gen Z to Gen Alfa are born in a new age dominated by digital and social media revolutions. Their bringing up, thinking and attitudes are totally different. We born in 50s and 60s may not like the changes but have to accept the fact of generational changes.*

Reply
15

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 2, 2026 at 8:08 pm
ఇది వారణాసి నాగలక్ష్మిగారి స్పందన: *గౌరీ, మీ రంగుల హేల ఇప్పుడే చదివాను, చాలా బాగుంది! అన్ని రంగాలూ కవర్ చేశారు.*

Reply
16

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 2, 2026 at 8:08 pm
ఇది లక్ష్మీ మధుకర్ గారి వ్యాఖ్య: *బావుంది అండీ.*

Reply
17

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 2, 2026 at 8:08 pm
ఇది రఘురామ శర్మగారి వ్యాఖ్య: *వ్యాసం, అద్భుతంగా, ఆలోచనను రేకెత్తించేదిగా వుంది. మీ ప్రతిభకు, మీరు పడిన శ్రమకు నా జోహార్లు.*

Reply
18

Chimakurthy
June 3, 2026 at 3:25 am
మీ వ్యాసం సహేతుకంగా ఉంది.
రాజకీయాలు, సినిమాలు, ఈ రెండు ఒకే వృత్తంలో తిరుగుతుంటాయి. అనేక ప్రశ్నలున్నాయి కాని సమాధానాలు కానరావు. రాజకీయాలు, సినిమాలు రెంటిలో బలమైన మార్పులు రావాలి. ప్రస్తుతం ఎన్నికలలో ఖర్చు అంతు చిక్కనంతుంది. దాన్ని తగ్గించటానికి బలమైన చట్టాలు రావాలి. విద్యావంతులు, స్త్రీలు రాజకీయాల్లోకి రావాలి. అభ్యర్థులకు కనీస చదువు డిగ్రీ ఉండాలని నిబంధన రావాలి.

సినిమాల విషయంలో, నిర్మాతల ఆలోచనా విధానం మారాలంటే, Censorship లో కఠిన నియమాలు రావాలి.

Reply
19

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 3, 2026 at 3:40 pm
ఇది కన్నెగంటి అనసూయ గారి స్పందన: *బాగా రాశావోయ్. అదీ ఇదీ అని లేదు.. ఎంచుకున్న రంగాన్ని ఎత్తెత్తి కొట్టావ్. కామెంట్స్ కూడా చదివా.*

Reply
20

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 3, 2026 at 3:40 pm
ఇది బిందు గారి వ్యాఖ్య: *ఎక్స్‌లెంట్. ప్రెజెంట్ పొజీషన్‌ ఎలా ఉందో కళ్ళకు కట్టినట్టు ఉంది. ఎటు వెళ్తున్నామో, మనకే తెలియడం లేదు. మనం నిత్యం చూస్తున్నవే. బిందు, USA*

Reply
21

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 3, 2026 at 3:41 pm
ఇది షేక్ కాశింబి గారి వ్యాఖ్య: *వాహ్.. వాహ్.. ఒక్క మాటలో..చెప్పాలంటే..అన్ని రంగాలకి సంబంధించిన నగ్న సత్యాలివి.అవునన్నా, కాదన్నా.. నిత్యం కళ్ళ ముందు జరుగుతున్న దారుణాలు..మీరు రాయడానికి, మేము చదవడానికి ఎంత గిలగిల లాడినా.. ఈ యథార్ధాల్ని అంగీకరించక తప్పదు.. ఈ దుర్భర పరిస్థితుల్ని మార్చడానికి మీ ప్రయత్నంలో మేమూ భాగస్థులమే 💐💐*

Reply
22

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 3, 2026 at 3:41 pm
ఇది పుట్టి నాగలక్ష్మిగారి వ్యాఖ్య: *’ఎటు వెళుతున్నాం?మనం!!’ చదువుతుంటే శ్రీశ్రీ కవిత “కాదేదీ కవిత కనర్హం” గుర్తొచ్చింది. రాజకీయాలు, వారి ప్రహసనాలు, వారసులు లేని రాజకీయ నాయకులు ,సినిమాలు, సినిమా ఫంక్షన్‌లు, వెర్రిచేష్టల యూట్యూబ్ వీడియోలు, యుద్ధాలు, యుద్ధపరిణామాలు, చివరికి నేటి యువతరం, నాటి తారల విపరీత పోకడలు ఇంకా అనేక చిత్ర విచిత్ర పోకడల ఆధునిక సమాజాన్ని కళ్ళముందు నిలిపారు. వావ్!నిజంగా కాదేదీ రంగుల హేల కాలమ్ కనర్హం అనిపించారు. ఇలా వ్రాసిన మీ ధైర్యానికి అభినందనలు గౌరీలక్ష్మి గారూ!*

Reply
23

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 3, 2026 at 3:41 pm
ఇది వీణా మునిపల్లె గారి స్పందన: *👏👏👏👏 చాలా చక్కగా చెప్పారు గౌరీ లక్ష్మి గారూ సూటిగా.. ఘాటుగా!!*

Reply
24

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 3, 2026 at 3:42 pm
ఇది జ్యోతిర్లత గారి వ్యాఖ్య: ఇప్పటి సమాజ పోకడలను ఎండ గడుతూ చక్కటి రచన చేశారు. ఎటు వెళ్తున్నామో తెలియని దశలో మనని మనం కాపాడుకుంటూ గమ్యం చేరటం ఒక పెద్ద ఛాలెంజ్. 👌👏👏

Reply
25

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 3, 2026 at 3:42 pm
ఇది షామీర్ జానకి గారి స్పందన: *చాలా బాగుంది గౌరీ… సమకాలీన సమస్య చక్కగా రాసారు…👌👌👏👏*

Reply
26

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 7, 2026 at 6:04 pm
ఇది మల్లిక్ గారి వ్యాఖ్య: * సూపర్! మీరే రాయగలరు ఇలాంటివి.*

Reply
27

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 7, 2026 at 6:05 pm
ఇది మధుపత్ర శైలజ గారి స్పందన: *రంగుల హేల లో, గౌరీ లక్ష్మిగారు వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయాలు చాలా కరెక్ట్‌గా ఉన్నాయ్. ఇవి ఆయా రంగాల వారికి చేరాలి. బాగా రాశారు మేడమ్.*

Reply
28

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 7, 2026 at 6:05 pm
ఇది పి.వి. రమణ గారి స్పందన: *చాలా బాగా రాశారు. అభినందనలు. ఈనాటి రాజకీయ ఆర్ధిక పరిస్థితులకు అద్దం పట్టేలా ఉఃది.‌🌹🌺🌸🌷💞💕*

Reply
29

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 7, 2026 at 6:05 pm
ఇది రాజేంద్ర గారి స్పందన: * మీ ‘ఎటు వెళ్తున్నాం? మనం!!’ చాలా బాగుంది. ప్రస్తుత రాజకీయ, సామాజిక పరిస్థితులను కళ్ళకు కట్టినట్లుగా అనలైజ్ చేశారు. అగ్ర దేశాధినేతల, మన దేశాధినేతల, రాజకీయ ప్రముఖుల, సినీ ప్రముఖుల వైఖరిని ధైర్యంగా దుయ్యబట్టారు. మీ రచనలన్నిటిలో సామాజిక స్పృహతో సమాజానికి ఉపయోగపడే విధముగా ఒక మెసేజ్ వుంటుంది, మీకు హృదయ పూర్వక ధన్యవాదాలు. మీరు భవిష్యత్తులో మరిన్ని మంచి రచనలు చేయాలని మనస్పూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను.💐👍🙏 *

Reply
30

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 8, 2026 at 2:08 pm
ఇది ప్రొ. సిహెచ్ సుశీలమ్మగారి స్పందన *బాగానే పెట్టారుగా చాకిరేవు! ఇంటర్నేషనల్ నుంచి నేషనల్ పాలిటిక్స్, మూవీస్, టాక్ షోస్ etc.*

Reply
31

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 10, 2026 at 11:27 am
ఇది శేషమ్మగారి స్పందన: *ప్రపంచం అల్లకల్లోలంగా ఉంది. ఎప్పట్లాగే చాలా బాగా రాసారు. అభినందనలు. శేషమ్మ, కాకినాడ.*

Reply
32

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 12, 2026 at 9:24 am
ఇది ఇందిరా విశ్వనాథ్ గారి స్పందన: * ఈనెల కాలమ్ ప్రస్తుత పరిస్థితికి అద్దం పట్టింది. నిజంగానే మనం ఎటు వెళ్తున్నామో తెలియడం లేదు. మంచి కాలమ్ రాసినందుకు అభినందనలు.*

Reply
33

కొల్లూరి సోమ శంకర్
June 29, 2026 at 7:20 am
ఇది గోళ్ళ నారాయణ రావుగారి వ్యాఖ్య: *ఈ నెల కాలమ్ లో ప్రస్తుత సమాజ పోకడ మీద మన అభిమాన రచయిత్రి ఆవేదన, ఆక్రోసం వివరంగా లైటర్ వైన్ లో స్పష్టం చేశారు. ‘కంకర రోడ్డు మీద ఒంటెద్దు బండి లాగినట్లు’ ‘గొర్రెలు అప్పుడప్పుడు కసాయిలను మార్చినట్టుగా’ ఇలాంటి గుళికలు ఆమె హాస్య చతురతకు అద్దం పట్టాయి. మేక తినని ఆకు లేదు రచయిత్రి స్పృశించని విషయం లేదు అన్నట్లుగా ఈ వ్యాసంలో అంతర్జాతీయ యుద్ధాలను అంతర్జాతీయ సంస్థల లు నివారించలేకపోతున్నాయని విచారపడుతూ మీడియా సంస్థలు మాత్రం విషాదాన్ని వేడి వేడి మిర్చి బజ్జీలుగా తయారు చేస్తున్నాయని వారికి చురుక్కుమని చురక అంటించారు. ఆమె పరిశీలన, ప్రకటనలు ప్రశంసనీయం. రచయిత్రి సినిమాల గురించి రాస్తూ చేతి రుమాళ్ళు హీరోయిన్ కి బట్టలుగా ఇచ్చి కోట్లు సంపాదించడం, మితిమీరిన హింస, జుగుప్స, కలిగించే సీన్లను ఏకి పారేశారు. సినిమాలు యువతను పాడు చేస్తున్నానని తీర్పు చెబుతూ,అది వేలం వెర్రి అని నిర్ణయించారు. హీరో హీరోయిన్ల బట్టలు, టాక్ షో లలో ఉన్నప్పుడు వాళ్లు వేసే వెగటు పుట్టించే వేషాలను చాకిరేవు పెట్టారు. హాస్యం అనబడే అపహస్యాన్ని భరించలేక కళ్ళు, చెవులు, నోరు మూసుకోవాలి అంటూ కలం ఝళిపించారు. ఇలా సంక్షిప్త సుందరంగా రాజకీయాలు సినిమాలు, టీవీ, స్మార్ట్ ఫోన్ల విధ్వంసానికి విచారిస్తూ ఎటు వెళ్తున్నాం మనం! అన్న ప్రశ్నకు మనల్ని జవాబు చెప్పమని జవాబుదారిగా చేశారు. మహాఘటికురాలు అల్లూరి గౌరీలక్ష్మి గారికి అభినందనా భివాదములు! – గోళ్ళ నారాయణ రావు, విజయవాడ.*

Reply