జ్ఞాపకాల పందిరి-10

జ్ఞాపకాల పందిరి-10

“కొన్ని అనుభవాలు, కొందరి జీవితాలకు జ్ఞాన మార్గాలు కావచ్చు. జీవనశైలిని సరిదిద్దుకునే వినూత్న పోకడలు కావచ్చు. అందుకే, అందరి అనుభవాల జ్ఞాపకాలూ, అందరికి అవసరమే…!!” అంటూ తమ జ్ఞాపకాల పందిరి క్రింద విహరింపజేస్తున్నారు డా. కె. ఎల్. వి. ప్రసాద్.

నాన్నా… మీతోటే వుంటాను!!

జీవితంలో అనుకున్నవన్నీ లిస్టు ప్రకారం జరిగిపోవు. అలా జరగకుండా అనుకున్నవన్నీ జరిగితే అంతకు మించిన జీవితం మరోటి వుండదనుకుంటా! అదే స్వర్గం అనుకోవడంలో తప్పులేదు. అంతకుమించిన జీవితం మనిషికి మరేమీ అక్కరలేదు. అయితే మనిషిది సంతృప్తి లేని బ్రతుకు!

ఎన్ని వున్నా ఇంకా ఏదో కావాలనుకునే అసంతృప్తి జీవితం మనిషిది. ఒకవేళ సమాజంలో అలాంటి మనిషి ఎవరైనా ఉంటే అంతకు మించిన ఆదర్శమూర్తి మనకు వుండరు. ఇలాంటివి ఊహాలోకంలో పంచరంగుల వర్ణ చిత్రంలా కనిపించవచ్చుగానీ, నిజ జీవితంలో బహు అరుదు! అనుకున్నవన్నీ కాకపోయినా, అనుకున్నవి కొన్నైనా జరగాలంటే ఎంతో శ్రమించాలి. మనిషికి ఒక ధ్యేయం అంటూ ఉండాలి. కష్టపడడంతో పాటు ఓర్పు, సహనం పుష్కలంగా ఉండాలి, ముఖ్యంగా తాను చేసే పనిమీద తనకు నమ్మకం ఉండాలి. ఇన్ని చేసినా… అనుకున్నవన్నీ సాధించడం బహు కష్టమైన పనే మరి!

అనుకున్నవన్నీ జరగనప్పుడు, జరగనందుకు బాధపడాలా? బెంగ పెట్టుకోవాలా? అనవసరమైన ఆలోచనలతో క్రుంగి కృశించి పోయి, వున్న జీవితాన్ని పాడుచేసుకోవాలా? లేక అనుకున్న లక్ష్యాల్లో అందిన వాటితో సంతృప్తి పడి, సుఖమయ జీవితానికి పునాదులు వేసుకోవాలా? అని ఆలోచించినప్పుడు, ఒక స్థాయిలో మనిషికి సంతృప్తి అవసరం. దేనికైనా తృప్తి అనేది మనిషికి మానసిక ఆరోగ్యాన్ని, ఆనందాన్ని ఇస్తుంది. ఇందులో ఎలాంటి సందేహమూ లేదు. అయితే ఎక్కడో ఒకచోట తృప్తిపడి అవకాశమున్న భవితను దూరం చేసుకోమని చెప్పడం నా ఉద్దేశం కాదు.

ప్రయత్నం ఎప్పుడూ ఆహ్వానించదగ్గదే, కానీ విఫలమైన ప్రయత్నాల గురించి, ఆలోచిస్తూ మన పరిధిలోవున్న ఆనందాన్నీ, సుఖాన్నీ ఆస్వాదించ లేకపోతే అది పొరపాటు అవుతుంది. జరగనిదాని గురించి వ్యథ చెందుతూ, వున్న జీవితాన్ని ఆనందమయం చేసుకోవడంలో జాగ్రత్త పడక పోవడం ఎక్కువ శాతం అనుసరిస్తున్న పొరపాటు పని. ప్రతి స్థాయిలోను తృప్తిని ఆభరణంగా చేసుకున్నవాడే అనుకున్నవి కొన్నైనా సాధించగలుగుతాడు. ప్రతి వాళ్ళ జీవితంలోనూ కష్టసుఖాలు, గోతులు, గొప్పులు తప్పక ఉంటాయి. వాటిని ఛేదించుకుని నిలకడగా, ధైర్యంగా ముందుకు పోయేవాడు, చక్కని తృప్తికరమైన జీవితాన్ని ఆస్వాదించగలుగుతాడు. ఈ నేపథ్యంలో, నా జీవితంలోనించే ఒక అంశాన్ని తీసుకుని విపులీకరించడం సబబు అని నా భావన. “మీ స్వంత గొడవ మాకెందుకు?” అన్న ప్రశ్న కూడా కొంతమంది మనస్సులో తలెత్తవచ్చు! కానీ… కొందరి అనుభవాలు చాలా మందికి, జీవితం తీర్చిదిద్దుకునే గుణపాఠాలుగా ఉంటాయి. అందుచేత ప్రతి వాళ్ళ జీవితంలోని ఒక్కో అనుభవం కొందరికి, వారి భవిష్యత్ జీవితాన్ని తీర్చిదిద్దుకునే అవకాశం కలగవచ్చు.

నేను అతిసాధారణ దిగువ మధ్యతరగతి కుటుంబం నుండి వచ్చిన వాడిని, చదువే జీవనాధార అంశంగా ఎంచుకుని, కష్టపడి చదువుకుని, ఎన్నో ఆరోగ్యపరమైన అవాంతరాలు అడ్డుపడినా, వాటిని దైర్యంగా ఎదుర్కొని, సామాజికపరంగా, మహోన్నత మనీషి డా. బాబాసాహెబ్ అంబేద్కర్ రాజ్యాంగపరంగా అందించిన అవకాశాలను అందిపుచ్చుకుని మా ఇంట్లోనే మొదటి ‘గజిటెడ్ అధికారి’ని (డెంటల్ సర్జన్) అయినాను.

అదే విధంగా, నా పిల్లలని కూడా అతి సాధారణంగా, అత్యాశలు కోరుకొని పిల్లలుగా పెంచడానికే విశ్వ ప్రయత్నం చేసాను. ఈ సూత్రాన్ని పిల్లలు కూడా అవగాహన చేసుకుని నాకు అన్నివిధాలా సహకరించడం నా అదృష్టం గానే భావిస్తాను.

ఇక అసలు విషయానికొస్తే, మా అమ్మాయి నాకు రెండవ సంతానం. మెహిదీపట్నం సెయింట్ ఆన్స్ డిగ్రీ కళాశాలలో, ‘జెనెటిక్స్’ (జన్యు శాస్త్రం) ప్రధాన అంశంగా డిగ్రీ చేస్తున్న కాలంలో, ఒక రోజున నా దగ్గరికి వచ్చి “డాడీ… నేను పి.జి. చేసిన తర్వాత అమెరికాలో రీసెర్చ్ చేస్తాను” అంది. ఆ మాట విన్న నాకు గుండె ఝల్లుమంది. కారణం అప్పటికే నా కొడుకు ఎం.ఎస్. చేయడానికి అమెరికా వెళ్ళిపోయాడు. అబ్బాయి వెళ్ళడం, నాకు అసలు ఇష్టం లేదని ఆమెకు బాగా తెలుసు. నా పుత్ర రత్నం అమెరికా వెళ్ళడానికి విమానం ఎక్కేముందు, అంటే విమానాశ్రయం లోనికి ప్రవేశించే ముందు బేగంపేటలో నేను వెక్కి… వెక్కి… ఏడ్చిన సన్నివేశం అంత త్వరగా మరచిపోతుందని నేను అనుకోను. అంటే అమ్మాయి మానసికంగా దేనికైనా గట్టిగా సిద్దపడిపోయినట్టుగా నేను గ్రహించాను. ఇద్దరు పిల్లలు నాకు చాలా ఇష్టం. వాళ్లెప్పుడూ నా కనుసన్నల్లోనే ఉండాలనేది నా ప్రగాఢ కోరిక. ఇది స్వార్థము, పిల్లల అభివృద్ధికి ఆటంకం పరిచే ఆలోచనే కావచ్చు, కానీ తండ్రిగా అది నా పేరాశ!

అందుకే… క్షణం సేపు మాటరాక, ఆ తర్వాత –

“అదేంటమ్మా… అన్న అక్కడికి వెళ్లిన బాధ ఇంకా నా మనసు నుండి చెదరనే లేదు, ఇప్పుడు మళ్ళీ… నువ్వు అమెరికా వెళతానంటావా? మరి, నువ్వు కూడా వెళ్ళిపోతే మా పరిస్థితి ఏమిటి?” అన్నాను ఎంత గానో బాధపడుతూ.

“అదేంటి డాడీ… అలా అంటారు? మీ కూతురు పి. హెచ్.డి. చేసి డాక్టర్ అని పిలిపించుకోవడం మీకు ఇష్టం లేదా?” అంది.

“ఎందుకు ఇష్టం వుండదమ్మా? తన కంటే… తన పిల్లలు మరింతగా ప్రయోజకులు కావాలని ప్రతి తండ్రి, ప్రతి తల్లి అనుకుంటారు. అందులో ఎలాంటి సందేహమూ లేదు… కానీ, నా పిల్లలు దూరంగా వెళ్ళిపోడం ఈ తండ్రి భరించగలడని నువ్వు అనుకుంటున్నావా” అన్నాను కాస్త బాధగా.

“అలా… ఎందుకు డాడీ? నా పరిశోధన పూర్తయ్యాక నాకు ఎట్లాగూ నాకు అక్కడే వుద్యోగం వస్తుంది. అప్పుడు మనమందరం ఒకే చోట ఉంటాం, ఎలాంటి ఇబ్బందీ ఉండదు” అని చాలా కూల్‌గా వెళ్లిపోయింది.

నేను కూడా ఆ విషయాన్ని మళ్ళీ… మళ్ళీ… ఎప్పుడూ ప్రస్తావించలేదు. అమ్మాయి కూడా దాని గురించి ఎప్పుడూ చర్చించే ప్రయత్నం చేయలేదు.

పిల్లల మనసులు ఎందుకు ఇలా మారిపోతున్నాయొకదా! అలా అని పిల్లలకు తల్లిదండ్రుల పైన ప్రేమ పోయిందని అనుకునేటట్లు లేదు. అలాగే పిల్లలను నిరాశపరిచి వాళ్ళ బంగారు భవిష్యత్తుకు అడ్డు పెట్టాలని ఏ తల్లిదండ్రులూ అనుకోరు. నా మానసిక సున్నితత్వం నా పిల్లలిద్దరికీ బాగా తెలుసు. అందుచేత కావాలని వాళ్ళు మమ్మల్ని ఇబ్బంది పెడతారని కూడా మేము ఎప్పుడూ అనుకోలేదు. మా పిల్లల మీద నాకు అంత ప్రగాఢ విశ్వాసం.

అమ్మాయి హాస్టల్‌లో హైదరాబాద్‌లో వుండేది. మేము కోనసీమ వాళ్ళమైనప్పటికీ స్థిరపడింది హనంకొండలో (వరంగల్). ఉద్యోగ రీత్యా నేను వరంగల్, కరీంనగర్ జిల్లాలలో పనిచేయడం వల్ల, నా పిల్లలు పుట్టి పెరిగింది వరంగల్ జిల్లాలోనే. ఒక శుభోదయాన, అమ్మాయి ఫోన్ చేసింది.

తాను డిగ్రీ ఫస్టు క్లాస్‌లో పాస్ అయినట్టు చెప్పి, “నేను ఇంటికి వస్తున్నాను” అని, “ఇంటికి వచ్చాక, ఒక శుభవార్త చెబుతాను” అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసింది.

అమ్మాయి శుభవార్త అని చెప్పినప్పటికీ, నా మనసెందుకో కీడు తలంచింది. ఎందుకంటే వయసొచ్చిన పిల్ల ఎవరినైనా ప్రేమించానని చెబుతుందేమోనని తండ్రిగా నా భయం! మరో ప్రక్క నా కూతురు నాకు ముందు చెప్పకుండా ఎలాంటి నిర్ణయాలు తీసుకోదని గట్టి నమ్మకం!

ఇళ్ల రకరకాల ఆలోచనలతో సతమతమౌతున్న నేపథ్యంలో ఫోను చేసిన మర్నాడు ఇంటికి వచ్చిన అమ్మాయి బాగ్ సోఫాలో పడేసి, వెనక నుంచి వచ్చి వాటేసుకుని “డాడీ… నాకు కంగ్రాట్స్ చెప్పండి…” అంది.

“నిన్నే కదమ్మా చెప్పాను… మళ్ళీ చెప్పనా…?” అన్నాను.

“ఇప్పుడు… ఇంకో దాని గురించి” అంది ముందుకు తిరిగి నుదుటిమీద ముద్దు పెట్టుకుంటూ.

“ముందు సంగతేమిటో చెప్పు!” అన్నాను మనసులో ఆందోళన పడుతూ.

“ఎందుకు డాడీ అంత టెన్షన్ పడతారు? నేను మిమ్మల్ని కాదని మీకు ఇష్టం లేని పని ఏమీ చేయనని మీకు తెలుసుకదా!” అంది నవ్వుతూ.

“అమ్మా… ఆ నమ్మకం నాకు వుంది. కానీ ఎలాగైనా ఆడపిల్ల తండ్రిని కదా తల్లీ!” అన్నాను.

“అయ్యో… మీరప్పుడే చాలా దూరం ఆలోచిస్తున్నారు, అలాంటిదేమీ లేదు కానీ, నేను ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాను డాడీ…” అంది నా పక్కన ఇరుక్కుని కూర్చుంటూ.

“ఏంటమ్మా అది?” అది అన్నాను, నా కూతురు కళ్ళల్లోకి ఆదుర్ధాగా చూస్తూ.

“ఏమీ లేదు డాడీ… మీకు ఇంతకుముందు, నేను అమెరికా వెళతానని చెప్పాను కదా!”

“అవును!”

“నేను వెళ్లకూడదని నిర్ణయించుకున్నాను డాడీ!” అంది సీరియస్‌గా.

“అదేంటమ్మా… నా గురించా ఈ నిర్ణయం?” అన్నాను ఆశ్చర్యంగా.

“మీ గురించి కాదు డాడీ… మన గురించి! మీ ఇద్దరినీ వదిలి నేను ఎక్కడికీ పొదలచుకోలేదు. ఉద్యోగం చేసినా, మీరు పెళ్లి చేసి బయటికి పంపినా మీకు అందుబాటులో వుండేలా నా జీవితాన్ని మలుచుకుంటాను. ఇందులో ఇక రెండో ఆలోచన ఉండదు. మీరు నిశ్చింతగా వుండండి” అంది.

“అది కాదమ్మా… నా గురించి నీ భవిష్యత్తు…?” అన్నాను బాధగా.

“లేదు డాడీ… ఇక్కడే వుండి మంచి ఉద్యోగం సంపాదించుకుంటా. ఈ విషయంలో మిమ్మల్ని అసలు నిరాశ పరచను. ఇది నా నిర్ణయం అంతే” అంది.

తరువాత మా అమ్మాయి పి.జి. చేయడం, ఉద్యోగం సంపాదించుకోవడం, పెళ్లి చేసుకోవడం, వరంగల్ ఆకాశవాణికి బదిలీ అయి, నా దగ్గరే వుండే అవకాశం రావడం, అనుకూలుడైన అల్లుడు దొరకడం, తర్వాత మా మధ్యకి మనవరాలు ‘ఆన్షి’ రావడం వరసగా జరిగిపోయాయి.

నా కొడుకు మాకు దూరంగా అమెరికాలో ఉన్నప్పటికీ, ఆ అన్నా చెల్లెళ్లు మా సుఖమయ జీవితానికి అన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకుంటున్నారు. ఈ కరోనా – కల్లోలంలో గృహబందీ అయినప్పటికీ సర్వం తానై చూసుకుంటున్నది నా కూతురు. ఇంతకు మించిన జీవితం నాకు అవసరమా? అదే తృప్తి అంటే! నాకు దగ్గరగా వున్నానన్నదే, నా కూతురి తృప్తి. చెల్లెలు మాకు దగ్గరగా వున్నదన్న తృప్తి నా కొడుకుది.

తృప్తికర జీవితం ఏర్పాటు చేసుకునే సూత్రం మన చేతిలోనే ఉంటుంది. అది అనుభవించే అదృష్టం మనకుండాలి, అంతే…!!

డా. ప్రసాద్ కె. ఎల్. వి.

వృత్తిరీత్యా వైద్యులు, ప్రవృత్తి రీత్యా రచయిత అయిన డా. కె.ఎల్.వి. ప్రసాద్ పుట్టింది, పెరిగింది తూర్పు గోదావరి జిల్లా దిండి గ్రామం. హైస్కూలు విద్య పాక్షికంగా అప్పటి తాలూకా కేంద్రం రాజోలులో. తదుపరి విద్య నాగార్జున సాగర్ (హిల్ కాలనీ), హైద్రాబాదులలో. వారి అన్నయ్య కె.కె.మీనన్ స్వయంగా నవలా/కథా రచయిత కావడం వల్ల, చిన్న వయస్సులోనే పెద్ద పెద్ద రచయితల సాహిత్యం చదువుకున్నారు. ఇంటర్మీడియట్ నుండే కవితలు రాయడం మొదలుపెట్టారు. 1975 నుండి వ్యాసాలు రాస్తున్నారు. 1983 నుండి కథలు రాస్తున్నారు. ఉద్యోగ రీత్యా హన్మకొండలో స్థిరపడ్డారు. వరంగల్ “సహృదయ సాహిత్య సాంస్కృతిక సంస్థ”కు వరుసగా 15 సంవత్సరాలు అధ్యక్షుడిగా ఉన్నారు. 2011లో కరీంనగర్ జిల్లా ఆసుపత్రిలో సివిల్ సర్జన్‌గా రిటైర్ అయ్యారు. “కె ఎల్వీ కథలు”, “అస్త్రం”, “హగ్ మీ క్విక్”, “విషాద మహనీయం” (స్మృతి గాథ) వంటి పుస్తకాలను వెలువరించారు.

Tags: సంచిక డా. కె.ఎల్.వి. ప్రసాద్ఫీచర్కాలమ్జ్ఞాపకాల పందిరి Column Dr. K. L. V. Prasad Feature Gnapakala Pandiri Sanchika telugu magazine telugu online magazine telugu online magazines telugu sahityam telugu web magazine telugu-online-magazine telugu-webs-magazine

51

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 16, 2020 at 10:58 am
[16/06, 10:38] MANJULA M. DR: First of all I should appreciate you for remembering the happenings of your life. I forget the things very easily.
[16/06, 10:39] MANJULA M. DR: Actually Every parent wants children to be with them. But very few will get the chance. In that way you are lucky.
[16/06, 10:42] MANJULA M. DR: I feel there are few similarities in our thinking. Even I didn’t want my children to go out but my husband wanted.
[16/06, 10:45] MANJULA M. DR: I feel being with son and daughter makes a lot of difference. You will not be very comfortable when you are with son because of the presence of daughter in law. But if are with your daughter you will have a wonderful feeling that you are with your mother.

______Dr.M.Manjula.
Taranaka
Hyderabad.

Reply
1. 51.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 16, 2020 at 11:00 am
  Dr.garu
  Thank you somuch
  For your
  Extensive analysis.
  
  Reply
52

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 16, 2020 at 6:50 pm
బాగా చెప్పారు అన్నయ్య గారు… నిహారా కానేటి ఈ తరానికి ప్రతీక… పిల్లల్ని తల్లిదండ్రులను అర్ధం చేసుకొనేలా పెంచడమనేది నేటి సమాజం ఎదుర్కంటున్న ఓ సవాల్.. మీ పెంపకం మాలాంటి వారికి ఆదర్శం🙏🏻.

_____Raju.Gujju
DTO
WARANGAL_U

Reply
1. 52.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 16, 2020 at 6:52 pm
  Brother,
  Thank you
  For your
  Kind words.
  
  Reply
53

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 16, 2020 at 7:21 pm
మీ జ్ఞాపకాల పందిరిబాగా అల్లుకొని పోతున్నది.మీరన్నట్టు మీరుచెప్పిన విషయాలు కొందరికి మార్గదర్శకంగా అయ్యే అవకాశాలున్నాయి .మీపిల్లలు ఆదర్శ సంతానం. ముఖస్తుతి కాదు.నాకనిపించింది చెపుతున్నా.సంతానం గురించిన ఆశలు. ఆశయాలు ఎట్లా ఉన్నా అవి నెరవేరినపుడు కలిగే ఆనందం వేరే. మీ జ్ఞాపకాలపందిరి పచ్చ పచ్చగా కొందరికి నీడనిచ్చేదిగా ఉంది మీరు వేసిన పందిరినకింద మీకుటింబం హాయిగా సేదతీరుతున్నదనిపిస్తున్నది.అభినందనలు డాక్టరుగారూ!

^______నాగిళ్ళ రామ శాస్త్రి
హనంకొండ *

Reply
1. 53.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 16, 2020 at 7:22 pm
  శాస్త్రి గారూ
  మీ ఆత్మీయమైన
  స్పందన కు
  ధన్య వాదాలు.
  
  Reply
54

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 16, 2020 at 9:01 pm
ఆలోచనాత్మకంగా ఉంది. ఏదయినా చదినపుడు అది మన మనసుని కదిలించి గతంలోకి తీసుకపోగలిగితే అంతకన్న పరమార్థం ఏముంది. వ్యక్తిగత అనుభవాలు ఒక్కోసారి ఇతరులకి నిర్ణయ చోదకాలు కావచ్చు. సార్వకాలికం కావచ్చు. అయితే ఆ అనుభవం యదాతథం కావచ్చు కాకపోవచ్చు. దాంతో దగ్గరి సంబంధమున్న అంశానికి సంబంధించిన కదలిక కావచ్చు. ఏమయినా ఎక్కువమందిని కదిలించగల అనుభవాలకు ఎపుడైనా పెద్ద పీటే. అనుభవాలు ఎపుడూ సమయ సందర్భాలతో ఉంటాయి. ఇలాంటి అనుభవాలు వేరువేరు సందర్భాలలో వేర్వేరు రూపాలతో వ్యక్తుల అనుభవంలోకి రావడానికి అవకాశం కల్పిస్తాయి. చేయి తిరిగిన సృజనాత్మక కళాకారులు కాన రచన చాలా హృద్యంగా సాగింది. ధన్యవాదాలు సార్. భక్తవత్సల రెడ్డి
కడప .

Reply
1. 54.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 16, 2020 at 9:03 pm
  ప్రొఫెసర్ రెడ్డి గారూ…
  మీ చక్కని స్పందనకు
  ధన్య వాదాలు.
  
  Reply
55

Bharathi singh
June 16, 2020 at 9:36 pm
ప్రసాద్ జీ ,

మీ అమ్మాయి బాగా అలోచించి తల్లితండ్రులను వదిలి దూరంగ ఉండటం కంటే దగ్గరగా ఉండి స్థిరపడాలని నిర్ణయం తీసుకుంది . దూరపు కొండలు నునుపు అన్న సామెత గుర్తుకొచ్చింది నాకు. మీకు దగ్గరగా జాబ్ చేసుకోవటం , మీకు అనుకూలమైన అల్లుడు రావటం వెంటనే తాత ప్రమోషన్ రావటం ఏది ఏమైనా మీరు ఆశించిన ఫలితం మీకు వొచింది. తన జీవితాన్ని చక్కగా మలచుకుని మీకు మంచి కూతురిగా విశ్రాంతి సమయం లో మంచి ఆనందాన్ని ఇచ్చింది . మీ పిల్లలు మీ కనుసన్నల్లో ఉండాలనే కోరిక నెరవేర్చింది నేను దగ్గరగా లేకపోయినా చెల్లెలు దగ్గరగా ఉండి అన్ని చూసుకుంటుంది అన్న తృప్తి మీ అబ్బాయికి కలిగించింది ,ఇంతకంటే మీకు ఏమి కావాలి ,మీ అంత అదృష్టవంతులు ఎవరు ఉంటారు? మీ జీవితం లో జరిగిన సంఘటనలను గుర్తుచేసుకుంటూ జ్ఞాపకాల పందిరి కింద మమ్ములను విహరింపచేస్తున్నారు , మీకు నా ధన్యవాదములు.

___భారతి సింగ్ (నరసాపూర్ )

Reply
1. 55.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 17, 2020 at 9:37 am
  చాలా
  బాగా రాసారు
  మీ స్పందనకు
  ధన్య వాదాలు.
  
  Reply
56

mannem sarada
June 16, 2020 at 10:10 pm
మీ జ్ఞాపకాలు నా జ్ఞాపకాలని కూడా కదిలించి మనసుని తడి చేశాయి .మా అబ్బాయి వెళ్ళినప్పుడు కూడా నే నిలానే కన్నీరు మున్నీరయ్యాను .మా అమ్మాయే నాకిప్పుడు చేదోడువాదో డ య్యింది .మీ అమ్మాయి మిమ్మల్ని బాగా అర్ధం చేసుకుంది .ఎంతయినా ఆడపిల్ల ఆడాపిల్లే !అమ్మాయికి మీకు అభినందనలు అండీ !

Reply
1. 56.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 17, 2020 at 4:18 pm
  మేడం
  మీ స్పందన కు
  ధన్యవాదాలండీ.
  
  Reply
57

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 17, 2020 at 7:13 am
Wonderful experience that every father would think of and you are sooo lucky to achieve it.Not every parent will get that chance.Really all the credit goes to Nihara very responsible and loving daughter.

______Laxmi Niveditha
Rajahmundry
E.G.Dt.

Reply
1. 57.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 17, 2020 at 7:30 am
  అమ్మా…
  నీ..స్పందనకు
  ధన్య వాదాలు.
  
  Reply
58

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 17, 2020 at 8:07 am
మీ జ్ఞాపకాలు నాయీ జ్ఞాపకాలని గుర్తు చేసి మనసుని తడి చేశాయి. అబ్బాయి వెళ్ళినప్పుడు నేనూ మీలానే కన్నీరు మున్నీరయ్యాను. అమ్మాయి మిమ్మల్ని అర్ధం చేసుకుంది. ఎంతయినా ఆడపిల్లలు అనురాగవల్లులు. మీకు అమ్మాయికి నా అభినందనలు డాక్టర్ గారూ

_____మన్నెమ్ శారద
సీనియర్ రచయిత్రి
హైదారాబాద్.

Reply
1. 58.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 17, 2020 at 8:08 am
  మేడం గారూ
  మీ స్పందన కు
  కృతజ్నతలు.
  
  Reply
59

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 17, 2020 at 10:09 am
Good psychological analysis….enjoy a big contented life…. when we reach/achieve a goal out of hardships….we feel more satiated than from hungry…. congrats!

_____Svln sarma
Poet
Hyderabad

Reply
1. 59.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 17, 2020 at 10:10 am
  శర్మ గారూ
  మీ స్పందనకు
  ధన్య వాదాలు.
  
  Reply
60

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 17, 2020 at 10:47 am
పిల్లలే సర్వస్వంగా భావించి తల్లిదండ్రులు అల్లారుముద్దుగా పెంచుకుంటూ వారి భవిష్యత్తును కలగంటుంటారు…తమకన్నా ఉన్నతస్థాయిలో చూడాలనుకుంటారు…వృద్ధాప్యంలో పిల్లల ఎడబాటు భరించలేనిదే సర్ …కాని మన ప్రేమ వాళ్ళ భవితకు అడ్డుకాకూడదంటే…మేము ఇప్పటినుంచే మానసికంగా సమాయత్తమవ్వాలి…మీ అనుభవం మాకు పాఠమే..థాంక్యూ సర్

_____బి.రమా దేవి
కవయిత్రి/రచయిత్రి.

Reply
1. 60.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 17, 2020 at 10:48 am
  రమా దేవి గారూ
  మీ స్పందన బాగుంది.
  కృతజ్నతలు.
  
  Reply
61

Anwar
June 17, 2020 at 12:14 pm
. చాలా సున్నితమైన భావాలు, సున్నితమైన ఆలోచనలు, సున్నితమైన జీవన విధానం మీది.
గత 30,40 సం.రాలుగా అందరి జీవితం అత్యంత వేగంగా పరుగెత్తుతున్నా , మీరు మాత్రం చాలా జాగ్రత్తగా లిమిటెడ్ స్పీడ్ లోనే ప్రయాణించారు. అదీ మీ వ్యక్తిత్వ గొప్పతనం. పిల్లల మనసెరిగి తల్లితండ్రులు మసలుకుంటున్న ఈ కాలంలో మీ పిల్లలి ముఖ్యంగా అమ్మాయి మిమ్ముల పూర్తిగా అర్ధం చేసుకుని , ఇచ్చిన మాట ప్రకారం తన జీవితాన్ని గొప్పగా మలుచుకొని నిలబడడం మాములు ఆత్మ విశ్వాసం కాదు.
. పాత కాలపు విలువలు గల మంచి కుటుంబం , మమతానుబంధాలు లాంటి సినిమా చూస్తున్నట్టుగా ఉంది మీ జ్ఞాపకాలు చదువుతుంటే.
. కులాసాగా రాస్తున్నారు .
. Happyga చదువుతున్నాము సార్.
. అభినందనలు

Reply
1. 61.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 17, 2020 at 4:21 pm
  అన్వర్,
  మీ స్పందన
  చక్కగా వుంది.
  మీకు ధన్యవాదాలు.
  
  Reply
62

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 18, 2020 at 9:48 am
చాలా బాగుంది తమ్ముడూ మీ అనుభవాల పందిరి..ఈ ఆర్టికల్ చదివాక నాకు పుత్రోత్సాహము తండ్రికి ..పధ్యం గుర్తుకు వచ్చింది.బిడ్డలుగా వారూ,తండ్రిగా మీరూ కృతార్ధులయ్యారు..ఎందరికో ఆదర్శంగా నిలుస్తున్నారు. అభినందనలు;

____పెబ్బిలి హైమవతి.
నవలా రచయిత్రి
విశాఖపట్నం.

Reply
1. 62.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 18, 2020 at 9:50 am
  అక్క గారూ
  మీ సహృదయ
  స్పందనకు
  కృతజ్నతలు.
  
  Reply
63

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 18, 2020 at 11:41 am
GYAAPAKAALA PANDHIRI 10

Kutumba bandhaalu dhrudam ga undatam goppa sangathi. Mee lo kapataalu leni swachha manasu, daani tho paatu konthainaa amaayakatha undhi kanuke edabaatu suchana ku kalla lo neellu tirigaayi.
Pillalu iddhari meedha meeku apaaramaina prema.
Jeevanopaadhi kosam doora praanthaala nivasinche pillalu, entha vayasochhinaa thallithandrulaku vaallu inkaa pillale.
Meeku ammaayi painunna prema ne ammaayi lo mee painunna prema nu pongelaa chesindhi.
Ammayiki ki thandri ga mee meedha unna prema entha goppadhante, daani ni manam viluva katta lemu. Koliche kolamaanaalu levu.
Baaga chadivi sampaadinchataaniki doora praanthalaku velle pillalu ennenno kutumbaallo unnaaru.
Vaalla abhivruddhi kosam dooram pampinche sandarbhaanni athi saadhaaranam ga chudatam màmoolu ayindhi.
Ituvanti paristhithula madhya manaku aanandaanni praanaanni ichhe ammayi prema nu, thaanu kanugonna aacharaneeya parishkaaraanni kuda kanugondhi.
Saafi ga nadachina kathanam.
Kutumba bandhaala saarthakathanu punah smarinchukovalasina kaalam lo viluvaina ghatana cheppaaru.
Abhinandanalu.

____Ganta Ramireddy
Literary critic
Hanamkonda.

Reply
1. 63.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 18, 2020 at 11:42 am
  సర్…
  మీ స్పందన
  అద్భుతం
  మీకు
  కృతజ్నతలు.
  
  Reply
64

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 18, 2020 at 8:03 pm
నమస్కారం సార్… ఎప్పుడు వస్తుందా ఆదివారం అని ఎదురు చూసేలా పాఠకులను తయారు చేయడం రచయిత కలం గొప్పతనం ….మా డాక్టర్ సార్ తన జ్ఞాపకాల పందిరిలో ఈ వారం ఏమి రాస్తాడు, అది ఎప్పుడు చదువాలి, సారుకు ఎప్పుడు అభినందనలు తెలుపాలే అనే ఆతృత శనివారం నుండే కలిగే పరిస్థితిని పాఠకులకు కల్పించారు. అందుకు మీకు ప్రత్యేక కృతజ్ఞతలు. ఈ వారం జ్ఞాపకాల పందిరి – 1౦ లో పలు ఆసక్తికరమైన, జీవిత సత్యాలు వివరించారు. ఆధునిక శాస్త్ర, సాంకేతిక పరిజ్ఞానం అభివృద్ధి చెందుతున్న ఈ కాలంలో ధనార్జనే ద్యేయంగా సమాజంలో ఎంతోమంది జీవిస్తున్నారు. ప్రతి ఒక్కరూ పుత్ర సంతానమే ప్రగతికి లేదా ఉన్నతికి సోపానం కావాలని ఆకాంక్షిస్తున్నారు. ఆడపిల్ల పుడితే వదిలించుకోవాలని చూస్తున్నవారుకుడా లేకపోలేదు. అదృష్టం కొద్దీ మీకు భగవంతుడు కొడుకు మరియు కూతురును ప్రసాదించారు. అందరి తల్లిదండ్రుల మాదిరిగానే మీరు కూడా ఎదిగిన బిడ్డలు జీవితాంతం తోడుండాలని ఆకాంక్షించారు.అది కూతురు రూపంలో నెరవేరింది. అయితే కొడుకు ఉన్నత చదువుల కోసం విదేశాలకు వెళ్ళినా, కూతురు మాత్రం సొంత ఊరిలోనే ఉద్యోగం చేస్తూ ఉండటం, దానికి అల్లుడు కూడా సహకరించడం సంతోషం. అయితే దీనికన్నా ముందు కూతురు ఉన్నత విద్యను అభ్యసించడానికి విదేశాలకు వెళ్తాను అన్నప్పుడు మీరు పడిన ఆవేదన,ఆందోళన ఎంతగానో కలచివేసింది. నిజానికి ఈ వేదన అందరి తల్లిదండ్రుల అందరిదిగా చెప్పవచ్చు. ఏ తల్లిదండ్రులు కూడా తమ బిడ్డలు తమ నుంచి దూరంగా ఉండాలని అనుకోరు. అదే క్రమంలో మీరు కూడా పిల్లలు మీ వద్దనే ఉండాలని ఆశించి కొంత నిరుత్సాహానికి గురయ్యారు. ఆ తర్వాత మీ అమ్మాయి మీ ఆకాంక్షను నెరవేర్చేందుకు మీతోనే ఉండాలని నిర్ణయించుకోవడం కన్నతండ్రి పై ఆమెకున్న మమకారాన్ని చెప్పకనే తెలుసుకోవచ్చు .ఇద్దరు మహోన్నతమైన భావాలు కలిగి తల్లిదండ్రుల పైన ప్రేమ, అభిమానం కలిగిన కొడుకు,కూతురును పొందిన మీరు అదృష్టవంతులు. మీ బాబుకి కూడా ఏమాత్రం ఇబ్బంది కలగకుండా తన చెల్లి దగ్గర ఉండి అమ్మ నాన్నల సుఖ సంతోషాల్లో భాగస్వామ్యమై కలిసి ఉందని భరోసా కలగడంతో తన ఉద్యోగాన్ని సక్రమంగా నిర్వహించుకోవడం తో పాటు ,ఆనందమైన జీవితాన్ని గడపడానికి అవకాశం కలిగింది. ఏదేమైనా మీరు చాలా అదృష్టవంతులు. ఆనందమయ జీవితాన్ని గడిపేందుకు ఒక చక్కని కుటుంబాన్ని, సభ్యులను కలిగి ఉన్నారు. మీకు ఆయురారోగ్యాలు కలిగి సుఖమయమైన జీవితాన్ని గడపాలని ఆ భగవంతున్ని ప్రార్ధిస్తూ ……………….. మీ శ్రేయోభిలాషి డాక్టర్ గడ్డం వెంకన్న
హనంకొండ.

Reply
1. 64.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 18, 2020 at 8:05 pm
  డా.వెంకన్న గారూ
  మీ ప్రేమ పూర్వక
  స్పందనకు
  ధన్యవాదాలండీ.
  
  Reply
65

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 19, 2020 at 11:12 am
అమ్మా నాన్నలకు దూరంగా ఉండొద్దని మీ అమ్మాయి తీసుకున్న నిర్ణయం అభినందనీయం.. ఎందుకంటే కన్నవారికి అంతకంటే సంతృప్తిని ఇచ్చే విషయం వేరే ఏమీ ఉండదు కదా..

____వెంకట్రామ నరసయ్య
ఈనాడు
మహబూబాబాద్.

Reply
1. 65.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 19, 2020 at 11:13 am
  నరసయ్య గారూ
  మీ స్పందనకు
  ధన్యవాదాలు.
  
  Reply
66

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 19, 2020 at 10:33 pm
Really inspiring☺️

____shilpa.ch
HANAMKONDA.

Reply
1. 66.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 19, 2020 at 10:34 pm
  Shilpa,
  Thank you
  For your
  Response.
  
  Reply
67

Shilpa Chidirala
June 19, 2020 at 10:35 pm
Really inspiring writing uncle…..I have seen ur simplicity from my childhood…. really feels proud about u as u r a family friend and supportive to my parents🙏 Hope more writings and make people think positive alwaz…

Reply
1. 67.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 20, 2020 at 10:24 am
  Thanks shilpa
  For your
  Good words.
  
  Reply
68

DR.D B.GANDHI BABU
June 20, 2020 at 8:14 am
కానేటి…కానాటి… తీయని జ్ఞాపకాల
తో రణం…..
అమెరికా వెళ్లిన పుత్రునీ…
వెళ్లదామని అనుకొని
వెలకట్టలేనంత త్యాగం
కాని త్యాగం చేసిన పుత్రికనీ
కాలక్షేపానికి …కరగని ప్రేమకూ
ప్రతీకగా నిలచి …మిమ్ములను తాతని చేసి.. చిలిపిపనులతో మీ తాటతీస్తున్న
మరో తరం ఫిరంగినీ…

మీ పదముల తోరణాలతో
పంచవర్ణ చిత్రాలతో
చక్కని జ్ఞాపకాల రచన
అద్బుతహ…💐💐💐💐💐

Reply
1. 68.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 20, 2020 at 10:26 am
  ధన్య వాదాలు
  డాక్టర్ గారూ…
  
  Reply
69

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 20, 2020 at 7:21 pm
పిల్లల అభిప్రాయాలకు అనుగుణంగా , మారిన నాగరికత కు ప్రోద్బలమిస్తూ వాళ్ళ ఆశయాలను నెరవేర్చక తప్పదు. కానీ మీ కూతురు అర్ధం చేసుకోవడం గొప్ప విషయం. వాళ్ళ పిల్లలు పెరిగాక , మీ కూతురు ఇలా బాధ పడదు. ఎందుకు అంటే.. తరాల అంతరం .. అంతే.. చాలా బాగా చెప్పారు. ధన్యవాదములు అండి.

_____శారద.పువ్వాడ.
రచయిత్రి
హైదారాబాద్.

Reply
1. 69.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 20, 2020 at 7:22 pm
  శారద గారూ
  మీ ఆత్మీయ స్పందనకు
  ధన్య వాదాలు.
  
  Reply
70

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 23, 2020 at 2:37 pm
డాక్టరుగారు ఇన్నిరోజులు నాకు
డౌన్లోడ్ చేయడం రాక మీ జ్ఞాపకాల
పందిరి స్పృశించలేదు. ఈనాడు మా
అమ్మాయి చేతి చలువవల్ల స్పృశిస్తే
ఎంతచల్లగాఉందో.నాకూ సుంత
ఓదార్పు లభించింది.మాఅబ్బాయి
అమెరికా లో హవాయ్ లో ఫిజిషియన్ ,కోడలుఅక్కడేన్యూరాలజీ
ప్రస్తుతం నేను చిన్నమ్మాయిదగ్గర
కరోనా వాక్సిన్ వచ్చాక వేసుకొని
వెళ్ళమంటుంది.మీజీవితచ్ఛాయలు
కొన్ని తొంగిచూసాయి నాలో.
అయితే సరళసుందరం గా మీఅనభవాలు సహజంగా పలికాయి
మీగొంతునుండి.ఒకటిరెండు ముద్రణ
దోషాలవల్ల అర్థం మారుతున్నది.
(తండ్రీకొడుకులఫొటోప్రక్కన)
అత్యాశలు కోరుకోని అనిఉండాలి
కోరుకొని అని టైపాటు
రెండో పేరాలో మొదటివాక్యం రెండో
వాక్యంతో సరిగా కలవడంలేదు
ధన్యవాదాలు

____డా.రంగాచార్య
హనంకొండ.

Reply
1. 70.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 23, 2020 at 2:38 pm
  మీ స్పందనకు
  ధన్యవాదాలు సర్
  
  Reply
71

rajababu
June 25, 2020 at 4:52 pm
Really inspiring memories, credit goes to Nihara. She is very responsible daughter

Reply
72

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
June 26, 2020 at 9:56 am
Doctor gariki namaskaralu…
Doctor garu miru mi ammai gurinchi rasaru chala bhaga anipinchindhi. Mi gnapakala gurinchi chepthuvunte, andulo manchi vishayala gurinchi chepthuvunte endukano na moham lo chinna velugu kanipinchindi. Mi kuthuru prayojakuralai mimmalni anthaa bhagaa chusukuntundi antey inkem Kavali. Mi Kuturu vishayam lo trupthi ga vunnarante, memu kuda “Munni” gurinchi alochisthunnamu.. anandhisthunnamu. Appude aa chinnari paapa antha peddadaipoenda.. anipinchindi. Miru annattugaa kastalanu varnaabharalugaa veskuni jeevisthunte trupthinisthundhi, shukanni istundi.. aina manishi aashaa Jeevi kada..!
Mari pillala vishayam lo meeru iddari pillala thandri aie kudaa oka aada pilla tandri ga aalochincharu. Ee vishayaniki maa vaaru kuda chinnaga navvesharu. Mee pillalu allari cheyakundaa perigaru. Manchi bhataga nadicharu. Maa pillalu allari chesina kuda.. maa maata kaadanakunda perigaru. Maa mugguru pillalu mudu ‘Rathnale’. Pillalni penchadam ,anukulanga teerchi dhidhadam mamulu vishayam kadu.
Pillala pempakam lo thalli, tandri kuda vundali. Kondariki thalli vundi tandri leka,kondariki tandri vundi thalli lekapovachu.. alanti varu pillala pempakam lo orpu sahanam vundali, aa rendu untene edugutarani nenu anukuntunnaanu.
Okasari memu Sangareddi lo vundaga, ma variki Australia lo job istamani rammani okaru pilichaaru,appudu ma variki chinna Aasha kaligindi, kani naku matram gunde jhallumandi. Endukante naaku pillalni bhaga penchali manchi sthayiloki teesukuravalani aasha. Alanti samayam lo ma variki ma pillala vishayam cheppanu.. mi thodu lekunda pillalni paggalu patti nadipinchalenani ardham ayyela cheppanu,ventane ma varu aa korikanu vadileshaaru.
Tallidandrulu pillalni chusi garvapadalane korika sahajame. Pillala pempakam lo kondariki dabbu vundi leka poshinchevaru vunnaru.
Naku oka sanghatana gurtu vastundi.. oka chinna kutumbam lo tallidandrulaku iddaru maga pillalu vundevaru, aa pillalani penchadaniki entho kashtapaddaru kooli pani kuda chesaru. Ippudu aa pillalu doctor luga America lo manchi sthayi lo vunnaru. Kani ippudu aa pillalu okkasari kuda amma nanna nu chudadaniki kuda raledu. Ippatiki aa peddavallu chinna intlo vuntu kooli nali chesukuntu eppatiki aina pillalu vastarani entho Aasha tho jivistunnaru. Alanti tallidandrula rodana varnantharam. Ilanti varu inka vunnaru. Andukane pillalu kannavallanu ardham chesukovadam kuda oka pedda vishesham ga bhaavistunnaanu.
Kanna valla antima roju varaku oka mudha annam petti ammananna ani pilichina Shkanam varninparanidiga vuntundi. Appudu valla moham lo trupti amogham. Idhi ma Nanna vishayam lo swayam ga chusina nenu eppatiki marchipolenu. Ma pillalu kuda maku alanti korika thirchutharani naa Asha.. naa Nammakam.. naa Vishvasam…

____శ్రీమతి లక్ష్మీ రాజం
హైదారాబాద్.

Reply
1. 72.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  June 26, 2020 at 9:57 am
  అమ్మా…
  మీ స్పందనకు
  ధన్యవాదాలు.
  
  Reply

నాన్నా… మీతోటే వుంటాను!!

Related

Related Articles

143 Comments

Bharathi singh

Shilpa Chidirala

DR.D B.GANDHI BABU

rajababu

Leave a Reply Cancel Reply