జ్ఞాపకాల పందిరి-13 Gnapakala Pandiri 13 | సంచిక - తెలుగు సాహిత్య వేదిక

జ్ఞాపకాల పందిరి-13

“కొన్ని అనుభవాలు, కొందరి జీవితాలకు జ్ఞాన మార్గాలు కావచ్చు. జీవనశైలిని సరిదిద్దుకునే వినూత్న పోకడలు కావచ్చు. అందుకే, అందరి అనుభవాల జ్ఞాపకాలూ, అందరికి అవసరమే…!!” అంటూ తమ జ్ఞాపకాల పందిరి క్రింద విహరింపజేస్తున్నారు డా. కె. ఎల్. వి. ప్రసాద్.

అలా కాకుంటే…

కొన్ని జీవితాలు ఎలావుండేవో! ఊహించలేని సందర్భాలవి. అలా కావడం వల్ల జరిగిన విషయాలు కూడా ఆశ్చర్యాన్ని కలిగిస్తాయి. మంచి జరిగితే గతం గుర్తుకు రాదు! జరగకూడనిది ఏమైనా జరిగితే అలా వుంటేనే బావుండేది అనిపిస్తుంది.

జీవితంలో కొన్ని సంఘటనలు తలరాతనే మార్చేస్తాయి. ఊహించని విధంగా, అనేక మార్పులు చోటు చేసుకుంటాయి. ఆ మార్పులు మంచివైతే భవిష్యత్తును మహత్తర దశకు చేర్చేది కావచ్చు, లేదా అధఃపాతాళానికి దించేది కావచ్చు. సాధారణంగా మంచి జరిగినప్పుడే పదే పదే గుర్తు చేసుకోవాలని అనిపిస్తుంది. ఇది సాధారరణ మనిషి యొక్క మనస్తత్వం. అలంటి సంఘటనలు ఎందరి జీవితాల్లోనో చోటుచేసుకుంటాయి. ఆ అనుభవాలు తెలుసుకుంటే, అవి కొందరి జీవితాలకైనా స్ఫూర్తినివ్వక మానవు. ఇబ్బందులు కలిగినప్పుడు, వాటినే తలచుకుంటూ, నిరాశాజనకంగా బ్రతకడం, మనిషిని మరింత కృంగదీస్తుందే తప్ప, ఎలాంటి మేలు చేయదు.

బాల్యంలో నేను

తల్లిదండ్రులు తాతయ్య, వెంకమ్మగార్లు

ఇలాంటి అనుభవాలు కొన్ని తెలుసుకొని ఉండడం నేటి యువతకు అవసరమే అనిపిస్తుంది. పాఠ్య గ్రంధాలు తప్ప సాధారణ గ్రంథాలు ఉదాహరణకి సాంఘిక నవలలు, కథల పుస్తకాలు, మహానుభావుల జీవిత చరిత్రలు, జీవితాన్ని కాచి వడబోసిన పెద్దల జీవిత అనుభవాలు మొదలైనవి చదవక పోవడంవల్ల, తల్లిదండ్రులు చదివించక పోవడం వల్ల జీవితం గురించిన మంచి చెడులు తెలుసుకునే అవకాశం లేకుండా పోతున్నది. దీనివల్ల వైవాహిక జీవితానికి, సామాజిక జీవితానికీ అర్థం తెలియక, అవగాహన చేసుకోలేక, లేత వయసులోనే తొందరపాటు నిర్ణయాలు తీసుకుని, బంగరు భవిష్యత్తును కాలదన్నుకుంటున్నారు. ఇది చాలా దురదృష్టకరమైన విషయం. పిల్లలే కాదు, తల్లిదండ్రులు కూడా బాధ్యతాయుతంగా ఆలోచించవలసిన విషయం ఇది.

నా బాల్యం చాలా క్లిష్ట దశలనుండి బయటపడింది. బాల్యాన్ని సరిగా అనుభవించలేని దౌర్భాగ్య స్థితి నాది. ఏ చిన్నపిల్లాడు అనుభవించకూడని వ్యథ నాది. దాని గురించి ఆలోచించుకుంటూ కూర్చుంటే, ఈ రోజున నా జీవితం ఇలా వున్నత స్థాయిలో ఉండేవాడిని కాదు! ఎందుచేతనంటే నేను ఆర్థికంగా ఉన్నత స్థాయినుండి వచ్చినవాడిని కాదు! ఉన్నత విలువలు వున్న దిగువ మధ్యతరగతి నుండి వచ్చినవాడిని. కష్టాల కడలిని దాటి నేను ఒక స్థాయికి చేరుకొనేవాడిని కాదేమో! నా ఈ విషాద ప్రయాణం వెనుక ఎందరివో ఆపన్న హస్తాలు వున్నాయి. ప్రత్యక్షంగా కొందరు, పరోక్షంగా కొందరు నా అభ్యున్నతికి అండగా నిలిచారు. అందులో కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులు, శ్రేయోభిలాషులు ఉన్నారు!

అది 1967 అనుకుంటాను, స్వగ్రామం దిండిలో (తూర్పు గోదావరి) అయిదవ తరగతి పూర్తి చేసి, మా అప్పటి తాలూకా కేంద్రం అయిన ‘రాజోలు’ కు, హైస్కూల్‌లో చేరడానికి ప్రవేశ పరీక్ష రాయడానికి వెళ్లాను. నిజానికి మా నాయన ప్రాథమిక పాఠశాల ప్రధానోపాధ్యాయుడికి (చిట్టెయ్య మాష్టారు) చెప్పి ఐదో తరగతి ఫెయిల్ చేయించారు. ఉన్నత చదువుల కోసం మిగతా పిల్లలు వేరోచోటికి వెళ్లిపోవడం వల్ల నాకు ఆ సన్మానం ప్రాప్తించింది. భవిష్యత్తులో జరిగే నష్టాలను వాళ్ళు ఊహించలేదు. ఇకపోతే, ఆరో తరగతి ప్రవేశ పరీక్ష కోసం పెద్దన్నయ్య అనుచరుడు, మాకు దూరం చుట్టం నల్లి ప్రసాద్ గారు సైకిల్ మీద తీసుకెళ్లారు. ఈ ప్రవేశ పరీక్షను ‘ఇన్ టు ఫస్ట్ ఫామ్’ పరీక్ష అనేవారు.

ప్రవేశపరీక్ష గట్టెక్కి అర్హత సంపాదించాను. అప్పుడు మా స్కూల్ కోర్టుల దగ్గర ఉండేది. ఇప్పుడూ అక్కడే వుంది కానీ పూర్తిగా గర్ల్స్ స్కూల్ అయింది. అక్కడ రెండవ తెలుగు స్థానంలో సంస్కృతం తీసుకుని ఎనిమిదవ తరగతి వరకు చదివాను. సంస్కృతం సబ్జెక్టు తీసుకున్నవాళ్లంతా, ఆడపిల్లల ఏ -సెక్షన్‌లో ఉండేవాళ్ళం. నాటి మిత్రులు విన్నకోట లక్ష్మీపతి (రాజోలు కోర్టులో అడ్వకేట్), జి. బ్రహ్మానంద శర్మ(విశాఖ) ఇంకా నాకు టచ్ లోనే వున్నారు. వెంపరాల గోపాలకృష్ణ (హైకోర్టు లాయరు) మాత్రం కాలం చేసారు. ఎనిమిదవ తరగతి నా జీవిత మార్గాన్ని పూర్తిగా మార్చివేసింది. అంతులేని అయోమయంలో పడేసింది, ఊహించని మార్పును తీసుకు వచ్చింది. అదెలాగంటే…

నేను చదువు నిమిత్తం నా స్వగ్రామం వదిలి రాజోలు వెళ్లాను. సాంఘిక సంక్షేమ వసతి గృహంలో ఉండేవాడిని. అప్పుడు ఈ వసతి గృహాలు ప్రైవేట్ వ్యక్తులు నిర్వహించేవారు. అయితే ఒక నిబద్ధత ప్రకారం, క్రమశిక్షణతో నడిపేవారు. పిల్లలు కూడా అలాగే పట్టుదలతో చదివేవారు. నేను ఆశ్రయం పొందిన వసతి గృహాన్ని స్వర్గీయ గొల్ల చంద్రయ్య గారు నడిపేవారు. వారు నిష్కల్మషమైన స్వతంత్ర సమరయోధులు. అంత మాత్రమే కాదు, ప్రముఖ కవి, ‘పాలేరు’ నాటకం రచయిత, పద్మవిభూషణ్ బోయి భీమన్న గారికి ఈయన మామగారు.

గొల్ల చంద్రయ్య గారి హాస్టల్, రాజోలు

హాస్టల్‌లో వుండి చదువుకుంటున్న సమయంలో ఎనిమిదవ తరగతిలో నాకు అనారోగ్యం ఏర్పడింది. కుడికాలు తొడభాగం వాచి, నొప్పిపెట్టేది, జ్వరం వచ్చేది. వ్యాధి తీవ్రతను పసిగట్టే వైద్యసదుపాయాలు అప్పట్లో రాజోలులో లేవు. డా. మల్లికార్జున రావు గారు అనే ఎం.బి.బి.ఎస్. డాక్టరు ఒకాయన ఉండేవారు. మాకు తెలిసిన ఒక ఆర్. ఎం. పి,డాక్టరు గారు ఆయన దగ్గరకు తీసుకువెళ్లారు. ఆయనకున్న పరిజ్ఞానంతో నామీద రకరకాల ప్రయోగాలు చేసి, చివరికి సర్జరీ కూడా చేసి, ఇక తనవల్ల కాక, ఆఖరికి చేతులెత్తేశారు డాక్టర్ గారు. వేరే పెద్ద డాక్టర్‌కు చూపించమన్నారు.

అన్నయ్యతో నేను చిన్నప్పుడు

అప్పటికి కొద్దిసంవత్సరాల క్రితమే మా అన్నయ్య కె. కె. మీనన్ (ప్రముఖ నవల-కథా రచయిత) హైద్రాబాద్‌లో ఉద్యోగంలో చేరాడు. ఏ.జి.ఆఫీసులో పనిచేసేవాడు. కూబ్దిగూడలో నివాసం ఉండేవాడు. నా విషయం తెలుసు కున్న అన్నయ్య, వెంటనే నన్ను హైదరాబాద్ తీసుకురమ్మని ఫోన్ చేసారు. అప్పటికింకా మా అన్నయ్యకు పిల్లలు లేరు. చిన్నన్నయ్య నన్ను వెంటబెట్టుకుని ముందు విజయవాడ తీసుకువెళ్లాడు. అక్కడ మా పెద్దన్నయ్య కానేటి కృష్ణమూర్తి (టికెట్ కలెక్టర్-రైల్వే) పనిచేసేవారు. ఆయన,నా విషయం విని చాలా బాధపడి కొత్తగా మొదటిసారి హైదరాబాద్ వెళుతున్న మాకు దైర్యం చెప్పి, అవసరమైతే సహాయం చేయమని నాంపల్లి రైల్వే స్టేషన్ మాష్టరుకు ఉత్తరం రాసిచ్చారు. మమ్మలిని రైల్ ఎక్కించి వీడ్కోలు పలికారు. మేము ఎక్కిన రైలు ఏదో గుర్తులేదుగానీ, విజయవాడనుండి నాంపల్లి వెళ్లేసరికి తెల్లవారి బాగా వెలుగు వచ్చేసింది. భయం.. భయంగానే రైలు దిగాము. ప్లాట్‌ఫామ్ మీదికి దిగి చూసేసరికి అన్నయ్య మీనన్, వదిన శిరోరత్నం, మావైపు వేగంగా రావడం చూసి,హమ్మయ్య.. బ్రతుకు జీవుడా అనుకున్నాం. పొట్టి గూడు రిక్షాల్లో అందరం చేరుకున్నాం.

కూబ్దిగూడలో అన్నయ్య ఉంటున్న పోర్షన్ చాలా చిన్నది. నాకు గుర్తు వున్నంతవరకు దానికి అద్దె నెలకు 40/-. రెండు గదుల్లో, ఒకటి డ్రాయింగ్ రూమ్ కం -బెడ్రూం, రెండవది వంటగది కం అటాచ్డ్ బాత్. అన్నయ్యతో పాటు ఇంకా జేసురత్నం కుటుంబం, విజయానందం, సామ్యూల్ గారి కుటుంబం, రంగయ్య, షన్నో దేవి, నారాయణమ్మ, తదితరులు నివాసం ఉండేవారు. అంతా ఒక కుటుంబం మాదిరిగా ఉండేవారు. కిష్టయ్య, యాదయ్యల ఇళ్ళు అవి.

వీలు చూసుకుని అన్నయ్య రిక్షాలో ఉస్మానియా ఆసుపత్రికి తీసుకు వెళ్ళాడు. నిజాము కట్టించిన అంత గొప్ప భవనం నేను చూస్తానని ఎన్నడూ అనుకోలేదు. అప్పటికి ఇంకా కుక్కగొడుగుల్లాంటి నేటి కార్పొరేట్ ఆసుపత్రులు లేవు. పక్క రాష్ట్రాలకు కూడా ఉస్మానియా, గాంధీ ఆసుపత్రులే దిక్కు! అందుచేత జనం కిటకిటలాడుతుండేవారు. నేను వెళ్ళవలసిన ఆర్థోపెడిక్ ఔట్ పేషేంట్ విభాగం కూడా జనంతో క్రిక్కిరిసి వుంది. అన్నయ్య నా పేరుమీద ఓపీ చిట్టీ తీసుకుని లోపలికి పంపించాడు.

నా వంతు వచ్చాక నా పేరు పిలిచారు. భయంగానే లోపలికి వెళ్లాను. లోపల రోగులకంటే డాక్టర్లే ఎక్కువమంది వున్నారు. అసలు పెద్ద డాక్టర్లు కాక, పి.జి.లు, హౌస్ సర్జన్లు వున్నారు. వీళ్ళు పరీక్షించిన మీదటే పెద్దవాళ్లకు చూపించి వ్యాధి నిర్ధారణ నిర్ణయం తీసుకుంటారు. ఈ ఆర్థోపెడిక్ విభాగం అధిపతిగా డా. ధర్మరాయ్ ఉండేవారు. ఈయన ఒక ఆంగ్లేయుడు మాదిరిగా ఎప్పుడూ నోట్లో సిగార్/పైప్ పెట్టుకునిఉండేవారు.

ఆయనకు అసిస్టెంట్లుగా డా.మధుసూదన్ రెడ్డి, డా.సి.ఎస్.రెడ్డి, డా.గోవర్ధన రెడ్డి గార్లు ఉండేవారు. అడ్మిషన్లు పూర్తిగా ధర్మరాయ్ గారి ఆధిపత్యంలోనే ఉండేవి. అందుచేత ఆయన ఆడింది ఆట, పాడింది పాటలా ఉండేది. అంటే హాస్పిటల్‌లో అడ్మిషన్ కావాలంటే ఇంటికి వెళ్లి సమర్పించుకోవలసిందే! ప్రభుత్వ ఆసుపత్రుల్లో ఈ కల్చర్ అప్పటినుండీ వుంది. నా సమస్య మందులతో పరిష్కారం అయ్యేది కాదని, శస్త్ర చికిత్స తప్పనిసరని మొదటి రోజే తేలిపోయింది. కొందరు ఆసుపత్రి పెద్దల సలహా మేరకు అన్నయ్య, డా. ధర్మరాయ్ ఇంటికివెళ్ళి రెండు వందలు సమర్పించుకున్నాక నాకు ఆర్థోపెడిక్ వార్డులో అడ్మిషన్ సులభమైంది. అప్పట్లో ఒక సాధారణ ఉద్యోగి రెండువందలు లంచం ఇవ్వడం చిన్నవిషయం కాదు!

అన్నయ్య కూతురు డా.అపర్ణ.కానేటి

అలా మూడుసార్లు సర్జరీ జరగడం, డిశ్చార్జ్ చేసినప్పుడల్లా, అన్నయ్య వెళ్లి సమర్పించుకోవడం, ఇలా షుమారు మూడు సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి. బాధ వల్ల నేను ఏడవడం, నన్ను చూసి మా అన్నయ్య ఏడవడం మామూలు అయింది. డా. సి.ఎస్.రెడ్డి గారు ప్రొఫెసర్ అయిన తరువాత నన్ను చాలా బాగా చూసుకునేవారు. అందుచేతనే, అన్నయ్య రాసిన ఒక నవల డాక్టర్ గారికి అంకితం చేసి కొంతవరకూ డాక్టర్ రెడ్డి గారి ఋణం తీర్చుకున్నారు అన్నయ్య. ఎన్నో ఇబ్బందులను అధిగమించి మొత్తం మీద ఇంటికి చేరుకున్నాను. అప్పట్లో అన్నయ్య మాసాబ్ ట్యాంక్ దగ్గర అద్దెకు వుండేవారు. 1970 జనవరి అనుకుంటా, అన్నయ్యకు ప్రథమ సంతానం ఆడపిల్ల పుట్టడం (డా. అపర్ణ, ఐ -స్పెషలిస్ట్), నా జబ్బు తగ్గిపోవడం జరిగాయి. ఇప్పుడు ప్రథమ కర్తవ్యం ఆగిపోయిన చదువు మీద పడింది.

అన్నయ్య, కుటుంబ సభ్యుల సలహా మేరకు ‘ఉస్మానియా మెట్రిక్యులేషన్’ చదవాలని నిర్ణయం చేసారు. నాకు కూడా అదేమంచి మార్గం అనిపించింది కానీ, ఇన్ని సంవత్సరాల గేప్ తర్వాత చదవగలనా? అన్న సంశయం కూడా రాకపోలేదు. తప్పదు కష్టపడాలి, మనం చేయదగ్గ ప్రయత్నం చేయాలి, లేకుంటే భవిష్యత్తు లేదు! అందుకని చదవడానికి నిర్ణయం తీసుకున్నాను. పట్టుదల పెంచుకున్నాను. అన్నయ్య, చింతలబస్తీ దగ్గర, ఆనందనగర్‌లో వున్న ‘గుడ్ షెపర్డ్ ట్యుటోరియల్ కాలేజీ’ యాజమాన్యంతో మాట్లాడి అందులో చేర్చారు. రోజూ మాసాబ్ ట్యాంక్ నుండి ఆనంద్ నగర్ వరకు హాయిగా నడిచివెళ్లి వస్తుండేవాడిని. కొద్దిరోజులకు గాడిలో పడ్డాను. నాకే మంచి మార్కులు వచ్చేవి. అలా 1971లో పరీక్షా రాసి ద్వితీయ శ్రేణిలో ఉత్తీర్ణుడినైనను. అప్పుడు నాగార్జున సాగర్లో వున్న పెద్దక్క ఆహ్వానంతో అక్కడికెళ్లి, హిల్ కాలనీలో వున్న ప్రభుత్వ జూనియర్ కళాశాలలో ఇంటర్‌లో ప్రవేశం పొందాను. 1972-74లో ఇంటర్మీడియెట్ పూర్తిచేశాను. మళ్ళీ అన్నయ్య సలహా మేరకు హైదరాబాద్ పయనం అయ్యాను. అప్పుడే కొత్తగా ప్రారంభమైన ఆర్ట్స్ & డిగ్రీ కళాశాలలో అడ్మిషన్ పొంది బి.ఎస్.సి.లో జాయిన్ అయ్యాను.

మెట్రిక్యులేషన్ బ్యాచ్

ఇక్కడినుండి జీవితంలో కొత్త అధ్యాయం ప్రారంభం అయిందని నాకు అనిపిస్తుంది. ఇక్కడ చదివిన మండలి బుద్ధ ప్రసాద్ (ఆర్ట్స్ గ్రూప్) తర్వాత ఉమ్మడి రాష్ట్రంలో మంత్రిగా పనిచేసారు. నా సహాధ్యాయి డా. సత్యవోలు సుందర శాయి రేడియోలోనూ, దూరదర్శన్ లోను ప్రోగ్రాం ఎగ్జిక్యూయివ్‌గా పనిచేసారు. నేను ఆకాశవాణి లోనూ, దూరదర్శన్ లోను 1975 నుండి పాల్గొనే అవకాశం కల్పించింది శాయి గారే! ఇంకొక మిత్రుడు కృష్ణమోహన్ బ్యాంకు ఆఫీసర్‌గా పని చేసి రిటైర్ అయినాడు. మా స్నేహం ఇప్పటికీ కొనసాగుతూనే వుంది. రోజూ పలకరించుకుంటుంటాం.

చింతలబస్తీలో నెలకొల్పిన డిగ్రీ కళాశాలలో పేరున్న సీనియర్లు పని చేసారు. ప్రొఫెసర్ గంగప్ప (తెలుగు), డా. కోటేశ్వర రావ్ (ఆంగ్లం), డా. భవానీ శంకరం (బోటనీ) మొదలైనవారు. అయితే పూర్తి విద్యా సంవత్సరం పూర్తి కాకుండానే నాకు బి.డి.ఎస్ (దంతవైద్యం కోర్సు)లో అడ్మిషన్ దొరకడం, మధ్యలోనే కాలేజీ విడిచి వెళ్లిపోవడం జరిగింది.

నా జీవితానికి ఇది పెద్ద టర్నింగ్ పాయింట్ అని చెప్పాలి. ఆశాజనకమైన భవిష్యత్ సూచికలు అంకురించడం మొదలయింది. సరికొత్త జీవితం మొదలయింది. ఈ వృత్తి విద్యతో పాటు రచనా వ్యాసంగం కూడా ఎంతో పట్టుదలగా మెరుగుపెట్టుకోవడం జరిగింది. వ్యాసాలు రాయడం, యువవాణిలో రేడియో కార్యక్రమాలు ఊపందుకున్నాయి. 1980లో బి.డి.ఎస్. పాస్ కావడం, హౌస్ సర్జన్సీ తర్వాత, 1982లో ఆరునెలల పాటు బెల్లంపల్లిలోని సింగరేణి కాలరీస్ ఏరియా ఆసుపత్రిలో, ఆ తర్వాత రాష్ట్ర ప్రభుత్వ వైద్య రంగంలో చేరి వివిధ స్థాయిల్లో దంత వైద్య విభాగాల్లో పని చేసి, 2011లో సివిల్ సర్జన్‌గా, కరీంనగర్ జిల్లా ఆసుపత్రిలో పదవీ విరమణ చేయడం జరిగింది. వైద్యుడిగానే కాక, సాహిత్యకారుడిగా కూడా మంచి పేరు తెచ్చుకోవడం జరిగింది.

ఆనాడు అలా జరిగి ఉండకపోతే, నేను ఏమయ్యి వుండేవాడినో ఆలోచిస్తే భయం పుడుతుంది. బహుశ.. ఏ సీనియర్ అసిస్టెంట్‌గా రిటైర్ అయ్యేవాడినేమో! సమస్య వల్ల కృంగిపోయి ఉంటే ఏమయ్యేవాడినో…!

అందుచేత జీవితంలో ఎన్ని బాధలు వ్యథలు ఎదురైనా, మనిషి ఆశాజీవిగా తాను చేయదగ్గ కృషి చేయాలి గాని, క్రుంగి కృశించిపోకూడదు, ఇది నాకు జీవితం నేర్పిన గొప్ప పాఠం. ఇలా నాకు గొప్ప పునర్జన్మ ఇచ్చిన వాడు ఖచ్చితంగా మా పెద్దన్నయ్య, స్వర్గీయ కె.కె.మీనన్ మాత్రమే అని చెప్పగలను!! ‘అంతయు మన మేలుకొరకే’ అన్న నానుడి ఈ నేపథ్యంలో పుట్టిందేనేమో!

(మళ్ళీ కలుద్దాం)

డా. ప్రసాద్ కె. ఎల్. వి.

వృత్తిరీత్యా వైద్యులు, ప్రవృత్తి రీత్యా రచయిత అయిన డా. కె.ఎల్.వి. ప్రసాద్ పుట్టింది, పెరిగింది తూర్పు గోదావరి జిల్లా దిండి గ్రామం. హైస్కూలు విద్య పాక్షికంగా అప్పటి తాలూకా కేంద్రం రాజోలులో. తదుపరి విద్య నాగార్జున సాగర్ (హిల్ కాలనీ), హైద్రాబాదులలో. వారి అన్నయ్య కె.కె.మీనన్ స్వయంగా నవలా/కథా రచయిత కావడం వల్ల, చిన్న వయస్సులోనే పెద్ద పెద్ద రచయితల సాహిత్యం చదువుకున్నారు. ఇంటర్మీడియట్ నుండే కవితలు రాయడం మొదలుపెట్టారు. 1975 నుండి వ్యాసాలు రాస్తున్నారు. 1983 నుండి కథలు రాస్తున్నారు. ఉద్యోగ రీత్యా హన్మకొండలో స్థిరపడ్డారు. వరంగల్ “సహృదయ సాహిత్య సాంస్కృతిక సంస్థ”కు వరుసగా 15 సంవత్సరాలు అధ్యక్షుడిగా ఉన్నారు. 2011లో కరీంనగర్ జిల్లా ఆసుపత్రిలో సివిల్ సర్జన్‌గా రిటైర్ అయ్యారు. “కె ఎల్వీ కథలు”, “అస్త్రం”, “హగ్ మీ క్విక్”, “విషాద మహనీయం” (స్మృతి గాథ) వంటి పుస్తకాలను వెలువరించారు.

Tags: సంచిక డా. కె.ఎల్.వి. ప్రసాద్ఫీచర్కాలమ్జ్ఞాపకాల పందిరి Column Dr. K. L. V. Prasad Feature Gnapakala Pandiri Sanchika telugu magazine telugu online magazine telugu online magazines telugu sahityam telugu web magazine telugu-online-magazine telugu-webs-magazine

1

sagar
July 5, 2020 at 7:27 am
అంతా మన మంచికే అన్న సామెత మీ విషయంలో ఖచ్చితంగా చెప్పుకోవాల్సిందే సర్ . కానీ పరిస్దితుల వల్ల మీ పట్టుదలకూడ అందులో ముఖ్యపాత్ర పోషించింది. మీ పెద్దన్నయ్య ఆరోజు అనారోగ్య సమస్యను గట్టెక్కించడం కోసం చేసిన సహాయం ఎంతో ముఖ్యమైనది. ఈరోజుల్లో అయితే ఎవడికోసం చేస్తాడు? తమ్ముడే కదా? అని విదిలించి పారేసేవారు. కానీ 43 సంవత్సరాల తరువాత కూడ మీరు ఆ విషయాన్ని గుర్తు చేసుకోవడం మీ కృతఙ్ఙతను తెలియచేస్తుంది. మంచి అనుభవాలతో ఆదివారం నిద్రలేపుతున్న మీకు కృతఙ్ఞతాభివందనములు సర్ .

Reply
1. 1.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 8:22 am
  సాగర్
  మీ సహృదయ
  స్పందనకు
  ధన్యవాదాలు.
  
  Reply
2

Rajendra Prasad
July 5, 2020 at 7:40 am
ప్రసాద్ గారు!
దేవుడు కష్టాల పయనంలో నడిపించి, మీకు బలమిచ్చాడు అనుకుంటా! మధ్య తరగతి కుటుంబంలో ఉన్న ఆప్యా యతలు , భాద్యతలు అన్నయ్య మీనన్ గారి లో కనిపించాయి. లం చ గొండి అధికారులే కాకుండా మానవత్వ మున్న వాళ్ళుకూడా ఉంటారని చిన్నతనం మీకు నేర్పించి, మీ జీవితానికి మంచి పునాది వేసింది. ఈ సంఘటనలన్నీ మీలో పట్టుదల పెంచి, ఒక మంచి వైద్య అధికారిగా మంచి పేరు తెచ్చింది. అనుభవాలు, మీలో ఉన్న సహజ సాహిత్య టాలెంట్ కు పదును పెట్టి ఉంటాయి.
ఈనాటి యువతకు మీరు వ్రాసిన ఈ స్మృతి ఎంతో స్పూర్తి నిస్తుంది.
రాజేంద్ర ప్రసాద్ శ్రేయోభిలాషి

Reply
1. 2.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 8:24 am
  ప్రసాద్ గారూ
  మీ ప్రేమ పూర్వక స్పందనకు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
3

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 7:45 am
సహృదయ
సంపాదక మండలికి
ఇతర సంచిక..సిబ్బందికి
ధన్యవాదాలు

Reply
4

NVNChary
July 5, 2020 at 7:47 am
కష్టేఫలీ అన్నది నానుడి కంచె దాటితేనే చేనులోకి ప్రవేశిస్తాం . అందుకే క్షీర సాగరమథనం .జీవితమనే మథనంలోనూ కష్టాలహాలాహలం పుడుతుంది భయపడక కొనసాగించి అమృతంపొందవచ్చు.
బాలారిష్టాలకు అధైర్యపడక ముందుకు సాగాలన్న
స్పూర్తినిస్తుంది అభినందనలతో
డా.ఎన్.వి.ఎన్.చారి

Reply
1. 4.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 8:26 am
  చారి గారూ
  మీ సందేశాత్మక
  స్పందనకు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
5

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 7:58 am
మీ జ్ఞాపకాలు చిన్నప్పుడు పడిన కష్టాలు, అనుభవాలు ముందుకు పోవడానికి మార్గగాములవుతవి అనడానికి నిదర్శనం

. ____డా.శ్రీరంగ స్వామి
హనంకొండ.

Reply
1. 5.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 7:58 am
  మిత్రమా
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
6

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 8:07 am
బాగుంది

__రావులపాటి సీతారామా రావు
హైదారాబాద్.

Reply
1. 6.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 8:08 am
  ధన్యవాదాలు
  సర్
  
  Reply
7

Jayapal Reddy Challa
July 5, 2020 at 8:41 am
Aneka baadhalatho Aneka malupulu tirigina mee jeevitham chaalaa katinangaa Saaginaa sukhanthamaindi.appudu alaa kaakapothe emayyedi ane sandeham chaalaa mandiki vastundi…..venakki tirigi choosukunnappudalla bhayamestundi…..inspiring memories….

Reply
1. 7.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 9:10 am
  Thank you somuch
  Jayapal Reddy garu.
  
  Reply
8

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 9:08 am
కష్టాల కొర్చి పందిరి వేసుకున్నారు.
అందమైన పందిట్లో
పదిలంగా కూచుని
మీ రు వినిపిస్తున్న
అరుదైన జ్ఞాపకాల
అలల సవ్వడిని
ఈ తరం ఆస్వాదించడం
మాత్రమే కాదు
అందులోని అనుభవాల సారాన్ని
గ్రహించాలని

___అనీ ల్ ప్రసాద్
ఆకాశవాణి
వరంగల్.

Reply
1. 8.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 9:09 am
  అనీ ల్ గారూ
  మీ స్పందన కు
  ధన్య వాదాలు
  
  Reply
9

మొహమ్మద్ అఫ్సర వలీషా
July 5, 2020 at 9:48 am
చిన్న నాటి జ్ఞాపకాలు ఎప్పుడూ చెరిగి పోవు. బాధలైనా సంతోషాలైనా అప్పుడప్పుడు మనసును తట్టి లేపుతుంటాయి.చిన్న నాటి నుండి జీవితాన్ని ఒక ఛాలెంజ్ గా తీసుకుని బాధల ముళ్ళు అడ్డు తొలగించుకుంటూ ఉన్నత చదువులు చదివి దానికి వారధిగా నిలిచిన మీ అన్నయ్యల ఇంకా హితుల ఉపకారాలను ఏనాటికీ మరువక మాకొక స్ఫూర్తి పూరిత ఆదర్శ దాయక అనుభూతిని కలిగించారు.గాఢంగా అల్లుకు పోయిన మీ మధురమైన జ్ఞాపకాల పందిరిలో. కష్టేఫలే అన్న నానుడి మీ నుండి నేర్పించిన మీకు హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు అభినందనలు సార్. మీ జ్ఞాపకాల పొదరింట దాగిన మరో స్ఫూర్తి కోసం ఎదురు చూస్తుంటాం సార్ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

మొహమ్మద్. అఫ్సర వలీషా
ద్వారపూడి (తూ గో జి)

Reply
1. 9.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 11:25 am
  అమ్మా..అఫ్సరా
  మీ స్పందన కు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
10

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 9:49 am
Good morning doctorgaru.
God will be harsh for a while but would be kind always. Past memories are always very sweet. It is destined that you should become a doctor, God will certainly come in some form or the other n turn the life.
🙏

_____Surya narayana rao
Hyderabad

Reply
1. 10.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 9:50 am
  Thank you somuch
  For your good words sir.
  
  Reply
11

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 9:58 am
పట్టుదల….కృషి…. ఫలితాన్ని అందుకోవడానికి సోపానాలని….మీ అనుభవాలు ఋజువు చేస్తున్నాయి….(బ్రతుకు పూలబాట కాదు….అది పరవశించి పాడుకునే పాట కాదు…./శోకాల మరుగున దాగి సుఖమున్నదిలే…..)ఆ సుఖాన్ని అందుకొన్నారు….👌👏

___ఎస్.వి.ఎల్.ఎన్.శర్మ
హైదారాబాద్.

Reply
1. 11.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 9:59 am
  శర్మ గారూ
  మీ స్పందనకు
  ధన్య వాదాలు
  
  Reply
12

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 10:02 am
Bagundi…sir

___పద్మజ.జగదీ శ్వర్
హైదారాబాద్.

Reply
1. 12.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 10:03 am
  థాంక్స్
  పద్మజ.
  
  Reply
13

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 10:17 am
అద్భుతం మైన మలుపులు ఆరోజుల్లో ఇంట్లో పెద్ద పిల్లలు కుటుంబ బాధ్యతలు ఎలా స్వీకరించే వారో తెలుపుతుంది మీ అన్నయ్య విషయం లో మీ జ్ఞాపకం, లంచాలు ఆ రోజుల్లో నిర్భయంగా తీసుకునే వారు ఇప్పుడు కోంచం భయం అన్న ఉన్నది

__బ్రహ్మ చారి(నిధి)
హనంకొండ

Reply
1. 13.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 10:18 am
  నిధి గారూ
  మీ స్పందనకు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
14

రమాదేవి బాలబోయిన..మృదువిరి
July 5, 2020 at 11:07 am
కష్టాలకడలి నుండి విజయాల దారిలో మీ పయనం…ఆదర్శనీయం సర్

Reply
1. 14.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 12:27 pm
  అమ్మా
  ధన్య వాదాలు
  
  Reply
15

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 11:23 am
చాలా బావుంది ప్రసాద్ గారు. కంగ్రాట్స్

___కాటూరు రవీంద్ర త్రివిక్రం
విజయవాడ

Reply
1. 15.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 11:24 am
  సర్
  మీకు
  కృతజ్నతలు
  
  Reply
16

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 11:34 am
సార్.. మీ బాధలకు చలించాను.మీ పట్టుదలకు తల వంచాను

____నలిమెల భాస్కర్
రచయిత
కరీంనగర్

Reply
1. 16.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 11:35 am
  భాస్కర్ జి
  మీ స్పందనకు
  ధన్యవాదాలు.
  
  Reply
17

Sambasiva Rao Thota
July 5, 2020 at 12:00 pm
ప్రసాద్ గారూ !
అతి సూక్ష్మమైన జ్ఞాపకాలను సైతం గుర్తుకు తెచ్చుకుని వ్రాయడం ఎంత కష్టమో నేనర్ధం చేసుకోగలను !!
కాని వాటికి తగ్గట్లు పాత ఫోటోలను సైతం మాకు చూపించే మీ ప్రయత్నం నిజంగా అభినందనీయం !!
యూ ఆర్ గ్రేట్ సర్ !!!
👏👌🙏💐💐💐

Reply
1. 17.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 12:11 pm
  సాంబశివరావు గారూ
  మీ ప్రేమ పూర్వక
  స్పందనకు
  ధన్య వాదాలు
  
  Reply
18

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 12:05 pm
మీ బాల్యంలో ఎన్నో ఒడిదుడుకులు ఎదుర్కున్నా, మీరు మీ అన్నయ్య, అక్కయ్య మరియు శ్రేయోభిలాషుల సహకారంతో జీవితంలో డాక్టరై, సాహితీవేత్తగా ఎదగడం, మీ జీవితం స్ఫూర్తిదాయకం..గజవెళ్ళి శ్రీనివాసాచారి

Reply
1. 18.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 12:06 pm
  చారి గారూ
  మీ స్పందనకు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
19

Kusuma Ramesh
July 5, 2020 at 12:17 pm
అలా కాకుంటే…… మీ గురించి మీరు తెలిపిన విషయ లు బాగున్నాయి. ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో కొన్ని సంఘటనలు వారి జీవిత న్ని మార్పు చేస్తాయి. మీరు నాకు పరిచయం కావడమే, నా జీవితంలో వచ్చిన అతి పెద్ద మలుపు. నాకు ఏ లా0టి బంధువు లు లేరు. గురువుగా నాకు చాలా స్ఫూర్తి ని ఇచ్చారు. మీ ప్రోత్సాహం న్ని, మీ సహాయాన్ని నా జీవితంలో marchi poonu sir.

Reply
1. 19.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 12:30 pm
  రమేశ్
  నీ స్పందన కు
  కృతజ్నతలు.
  
  Reply
20

Sarasi
July 5, 2020 at 12:23 pm
అన్న గార్లు తమ్ముళ్ళ పట్ల శ్రద్ధ చూపించి పైకి తీసుకురావడం ఇప్పుడు ఎక్కడా కనబడదు. ఆయన సహృదయులు కాబట్టి మీకు జరిగింది. ఆడవారు వెనక సహకరించకపోతే అది సాధ్యం కాదు. మీ అదృష్టం అది. రాసుండాలి సారూ రాసి పెట్టి వుండాలి. 😃😃

Reply
1. 20.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 12:29 pm
  సరసి గారూ
  మీ సహృదయ
  స్పందనకు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
21

Padmaja
July 5, 2020 at 1:20 pm
ఎన్ని ఉడు దుడుకులుఎదురైన..ఓర్పుతో ముందుకు వెళ్లాలి అని..Realy మీరు గ్రేట్ యాడ్ లక్కీ సర్ ..మీకు మీ ఫ్యామిలీ సపోర్ట్ దొరికింది స్పెషలి బ్రదర్స్ ది..

Reply
1. 21.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 1:50 pm
  థాంక్ష్
  పద్మజ
  
  Reply
22

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 2:18 pm
Apadalo adukunna annayya mee kastani phalitamga ippudu meeru. Three years gap tho mee life ane bandiki kick kotti start chesaru malli venakaki thirigi chudaledu. Ekkada bandi agaledu. Still going on smoothly sir

____శ్రీ హరి.కె
ఆకాశవాణి
వరంగల్

Reply
1. 22.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 2:28 pm
  శ్రీ హరి గారు
  మీకు
  ధన్య వాదాలు
  
  Reply
23

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 2:26 pm
జ్ఞాపకాల పందిరి-13 https://sanchika.com/gnapakala-pandiri-13/ Balyam lo meeku dabbu lekapoyina manchi viluvalu nerpina peddalu undatam valla meeru kooda man of values ga edigaaru. Samajam lo criminals tayaru ayyavaariki sariayina pempakam lekapovadame. Thank God you had very good value based guidance.

____పద్మ.పొన్నాడ
నరసాపురం

Reply
1. 23.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 2:27 pm
  పద్మ గారూ
  మీ స్పందన కు
  ధన్య వాదాలు మేడం.
  
  Reply
24

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 2:45 pm
Very nice 👍
If u have come out without any problem/difficult u should not narrated this story.Always if anyone undergone troubles they will definitely come out with flying colours
But the excellent part of other side is how u able to retain the photos of those days where no camera 📷 for comman man no digital to store
Now how the old memories can be recollected with these
👏👏🙏🙏👍👍

____G V Prasada rao
Hyderabad

Reply
1. 24.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 2:46 pm
  Thank you
  Somuch sir
  
  Reply
25

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 7:06 pm
చిన్న నాటి జ్ఞాపకాలు, కష్టాల కడలి, కుటుంబ వ్యవస్థ, స్నేహితులు, మీరు తిరిగిన ప్రదేసాలు, విధ్యాబోధన చేసిన మాస్టర్, ఎవరినీ మీరు మరువ లేదు. అది మీ గొప్పతనం. ముఖ్యంగా పెద్దన్న నిస్వార్ధ ప్రేమ, అనురాగం, ఆప్యాయత చాలా చక్కగా చెప్పారు. మీ ఈ ఉన్నత మైన స్థితికి అన్నే కారణం అని చాలా బాగా చెప్పారు. గుడ్ షెపర్డ్ స్కూల్ గురించి చెప్పి నా చిన్నతనం ని గుర్తుచేశారు. అమ్మ అక్కడ సైన్స్ టీచర్ గా కొన్ని రోజులు చేశారు. మీకు ధన్యవాదాలు.

___ప్రొ.పి.రవికుమార్
నిట్..వరంగల్(హనంకొండ)

Reply
1. 25.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 7:07 pm
  బ్రదర్
  మీ స్పందన కు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
26

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 8:37 pm
ఈ కథ మీ జీవితం లో బాల్యం మరియు కౌమార దశలను తెలిపేటట్లుగా ఉంది. డా. ధరమ్ రాయి గారి గురించి మీరు నాతో ఒక సారి ప్రస్థావన చేసారు.

__డా.డి.సత్యనారాయణ
హైదారాబాద్

Reply
1. 26.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 8:38 pm
  డా.గారూ
  మీ స్పందనకు
  ధన్య వాదాలు
  
  Reply
27

BILLA.JANIBASHA
July 5, 2020 at 9:44 pm
డా. ధర్మరాయ్ గారికి ఆ రోజుల్లో నే లంచం గా200 చప్పునా పలుమార్లు ఇచ్చిన కె.కె మీనన్న్ గారిలాంటి అన్న దొరకడం మీ అదృష్టం సర్….కానీ పవిత్రమైన వైద్య,ఇతర ప్రభుత్వ వృత్తుల్లో ఉంటు ప్రజల వద్ద నుంచి లంచాలు తినే వారిని గురించి విన్నప్పుడు చాలా కోపం వస్తుంది సర్.

బాల్యంలో మిమ్మల్ని ఎంతగానో భాధించిన ఆరోగ్య సమస్య నుంచి కోలుకుని జీవితంలో ఉన్నతమైన స్ధాయికి మీరు ఎదిగిన వైనం నేటి యువతరానికి ఎంతో స్పూర్తి కలిగించే అంశం సర్.
మీ జ్ఞాపకాలకు గుర్తులుగా నిలుస్తున్నా మీ చిత్రాలు (ఫోటోలు)చాలా బాగున్నాయి సర్.

Reply
1. 27.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 2:04 pm
  జానీ భాషా
  మీ స్పందన కు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
28

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 9:49 pm
డా. ధర్మరాయ్ గారికి ఆ రోజుల్లో నే లంచం గా200 చప్పునా పలుమార్లు ఇచ్చిన కె.కె మీనన్న్ గారిలాంటి అన్న దొరకడం మీ అదృష్టం సర్….కానీ పవిత్రమైన వైద్య,ఇతర ప్రభుత్వ వృత్తుల్లో ఉంటు ప్రజల వద్ద నుంచి లంచాలు తినే వారిని గురించి విన్నప్పుడు చాలా కోపం వస్తుంది సర్.

బాల్యంలో మిమ్మల్ని ఎంతగానో భాధించిన ఆరోగ్య సమస్య నుంచి కోలుకుని జీవితంలో ఉన్నతమైన స్ధాయికి మీరు ఎదిగిన వైనం నేటి యువతరానికి ఎంతో స్పూర్తి కలిగించే అంశం సర్.
మీ జ్ఞాపకాలకు గుర్తులుగా నిలుస్తున్నా మీ చిత్రాలు (ఫోటోలు)చాలా బాగున్నాయి సర్.

____జానీ భాష
కడప.

Reply
1. 28.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 9:49 pm
  బాబూ
  మీ స్పందన కు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
29

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 5, 2020 at 9:55 pm
మీ జీవితం ఒక కధ కాదు కాదు ఒక నవల రాయదగినంత ఉత్కంఠగా, అనేక మలుపులతో ఉంది.ఎంత చిన్న వయస్సులో సమస్యలతో సమరం మొదలుపెట్టారో చదువుతుంటే…మాకెదురౌతున్న కష్టాలు చాలా చిన్నవిగా అనిపిస్తున్నాయి.మా పోరాటమూ చాలా చిన్నదిగా అనిపిస్తున్నది.మీలోని ధైర్యమే మీ జీవితాన్ని ముందుండి నడిపించింది…మీకులా పట్టుదల కలవారికి సహకరించేలా మానవ వనరుల్ని సమీకరించింది.ఇది వరకు సంచికలన్నీ ఆలోచనల్ని రేకెత్తిస్తే…ఈ జ్ఞాపకసంచిక మాత్రం ఉత్తేజ స్ఫూర్తిని నింపుతూనే…కళ్ళను కూడా తడిపింది.మీ జీవిత గమనానికే సాష్టాంగ ప్రమాణం చేస్తుంది నా హృదయం. గ్రేట్ అచీవ్మెంట్ సర్…గ్రేట్ insprirable లైఫ్…i litterally selute to you… thats it🙏🙏🙏💐💐 ___నాగ జ్యోతి.దొండ పాటి.
కాకినాడ.

Reply
1. 29.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 5, 2020 at 9:56 pm
  అమ్మా
  మీ సహృదయ
  స్పందనకు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
30

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 6, 2020 at 4:53 am
Every event from childhood you are bringing back and recollected as sweet memories..everything happens for good..The hope and efforts..grateful to annayas they supported in need .appreciated..👏💐💐

____Dr.Jhansi Nirmala
Hyderabad

Reply
1. 30.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 4:54 am
  Amma
  Thank you
  For your
  Good words.
  
  Reply
31

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 6, 2020 at 4:58 am
Bhagundi uncle
Your life history 👌👌

____Neelima.oguri
USA

Reply
1. 31.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 4:59 am
  అమ్మా
  మీ స్పందనకు
  కృతజ్నతలు
  
  Reply
32

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 6, 2020 at 5:12 am
మీ కుటుంబం గురించిన మీ ఏకాగ్రత మీ ప్రతి అక్షరంలో కనిపిస్తుంది. సమాజం పట్ల బాధ్యత ఉన్న కుటుంబం మీది. మీ జీవితం స్ఫూర్తి దాయకం

____తంగెళ్ల శ్రీదేవి రెడ్డి.
హైదారాబాద్.

Reply
1. 32.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 5:13 am
  శ్రీదేవి రెడ్డి గారూ
  మీ స్పందన కు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
33

G.Girijamanoharababu
July 6, 2020 at 6:17 am
“ అలా కాకుంటే “… అంటూ ప్రారంభించిన ఈనాటి జ్ఞాపకాల పందిరి చాలా సందేహాలకు సమాధానం చెప్పింది ..
కాలం చాలా కఠినమైందేమో అనిపించే కొన్ని క్షణాలు ప్రతి వ్యక్తిజీవితంలో ఎక్కడో ఒక సందర్భంలో తటస్థపడటం తప్పదు .. అప్పుడే కాలపు కాట్లను అధిగమించే మానసికస్థితి ఉంటే దాన్ని జయించవచ్చు .. కాని ఆ సందర్భం లో మీది చిన్న వయసు కదా !! అది సాధ్యంకాలేదు , అంతేగాక కుటుంబ స్థితిగతుల్లోని ఇబ్బందులు కూడా సహకరించక పోవడం కూడా దాన్ని తట్టుకుని నిలవడం కష్టమే ..
ఇక్కడే మలుపు తిరిగిన తీరు మీ జీవితాన్ని మరోమార్గానికి మళ్ళించింది .. అన్నయ్య పూనిక , ఆ వయసులోనైనా నిరాశ నిస్పృహలకు లోని మీ పట్టుదల జీవితాన్ని “ అలా కాకుండా “ .. నిలబెట్టింది .. అదొక విజయమే .. ఆ విజయయతీరాలకు చేర్చడంలో కాలం దెబ్బల్ని తట్టుకొని నిలవాలన్న మీ అన్నయ్య , అక్కయ్యల లక్ష్య శుద్ధి కూడా ప్రధాన పాత్ర వహించింది … డాక్టర్ గారి కక్కుర్తి కి ఆ రోజుల్లో 200 / రూ.లు సమర్పించుకున్న వారి గుండెనిబ్బరం అసాధారణం … మీ పైన కేవలం సోదర ప్రేమ మాత్రమేగాక ఒక జీవితానికి ఏడుగడ కావాలన్న తపన , కర్తవ్యం లో బాధ్యత తీర్చుకోవాలన్న నైతిక విలువ వారి లో ఉన్నాయి కనుకనే ఆ కష్టాల్ని అధిగమించగలిగారు .. జీవితాన్ని పునశ్చరణ చేసుకున్నప్పుడు ఈ ప్రశ్న ఉదయించింది కాని , చిన్న తనం లో కష్టాలు వచ్చినప్పుడే ఈ ఆలోచన ఉత్పన్నమై ఉంటే మానసికంగా చితికిపోయి అనేక ప్రమాదాలను ఎదుర్కొనే అవకాశం ఉండేది ..
అప్పుడు దాన్ని ఎలా ఎదుర్కోవాలో అని మాత్రమే ఆలోచించారు కాబట్టే విజయపథం లో మీ ప్రయాణం సాగింది .. అదే మీకు కష్టాల్ని ఎదుర్కొని నిలువగలిగే పాఠంనేర్పింది ..
మరో చిన్న విషయం .. లంచం ప్రసక్తి .. దానికి కాలం తో సంబంధం లేదేమో !! శ్రీనాథమహాకవి వంటి వాడే ఒకచోట
“ లంచంబిత్తురు దూతికాతతికి “ అని స్పష్టంగా చెప్పాడు .. అంటే ఇది ఎవర్ గ్రీన్ సబ్జెక్ట్ అన్నమాట మనిషి లోని అత్యాశ , మానసిక బలహీనతలు పోయేంతవరకూ ఇది తప్పదు , అవి పోవు , అందుకే ఇదీ పోదేమో !! విరజాజి రామిరెడ్జి అనే ఒక కవిమిత్రుడు రాసిన “ నా పేరు లంచగొండి – దమ్ములుంటే పట్టుకోండి !! “ అనే వ్యంగ్య కవిత గుర్తొచ్చింది .. మీ జ్ఞాపకాలు మాలోనూ జ్ఞపకాల వెల్లువలను పారిస్తున్నాయి .. అభినందనలు డాక్టర్ గారూ !!!

Reply
1. 33.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 11:44 am
  గురువు గారూ
  మీ స్పందనకు
  ధన్య వాదాలు
  
  Reply
34

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 6, 2020 at 6:18 am
మీరు వ్రాసినది బాగా లేక పోవడం ఉండదు
ఈ బాల్యం గురించి చాల హృద్యమంగా
వివరించారు .
మీకు పునర్జన్మ నిచ్చిన మీ పెద్దన్నయ్య అభినందనీయులు .మీరు చాల అదృష్టవంతులు .

_____డా.రవీందర్ రావు
హోమియో ఫిజీశియన్
రాజమండ్రి.

Reply
1. 34.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 6:19 am
  రవి…
  నీ స్పందనకు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
35

కుందావజ్ఝల
July 6, 2020 at 7:06 am
చిన్నతనానికి సంబందించిన స్మ్రుతులెప్పుడూ ఆనందాన్ని,సంతోషాన్ని సంతుప్తినిస్తాయను కుంటాం.కానీ అది అందరి విషయంలో నిజం కాదు.ఆకతాయి తనం,లేమి,అనారోగ్యం,నిరాదరణ,ఇట్లా ఎన్నో రకాల అంశాలు బాల్యంపై ప్రభావం చూపుతాయి.కలిసిరాని కాలంలోనైనా కుటుంబ సభ్యుల మధ్య అవగాహన ఉండి నా వాళ్ళు అనే తత్వం తో ఆదరించే వాళ్ళుంటే ఎన్ని కష్ఠాలైనా ఎదుర్కోవచ్చు. ఈ విషయంలో మీరు అదృష్ఠవంతులు. పొందిన ఆదరణకు జీవితాంతం కృతజ్ఞతగా ఉండడం,ఇది అసలైన మంచి లక్షణం.(చేసింది కుటుంబ సభ్యులే కదా అని వదిలెయ్యకుండా).జీవితంలో జరిగిన చెడును పదే పదే గుర్తు చేసుకోకుండా ఉండడం(ముఖ్యంగా అందుకు కారకులైన వాళ్ళను) సరికాదనుకుంటాన్నేను.మనసు ప్రశాంతంగా ఉండాలంటే ప్రతికూల మనస్త్వత్వం ఉండకూడదు. మీ అనుభవాలు ఎన్నో విషయాలను గుర్తు చేసినయ్ . కొంచెం ఎక్కువైంది కదా! అయినా చెప్పాలనిపించింది.
మీ కుందావజ్ఝల.

Reply
1. 35.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 11:45 am
  మూర్తి గారూ
  మీ స్పందనకు
  ధన్య వాదాలు
  
  Reply
36

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 6, 2020 at 7:35 am
Sir, I have gone through entire your biography. Really I felt very happy that your life evolution is earth to sky. I have impressed your childhood days some incidents like using cycle and episode of traveling to Hyd etc., .
I like your style of writing.
It is a great biography of Dr. K L V Prasadgaru, I feel proud that you are a friend of mine.
Thank you sir
With
warm regards

____KJ Srinivas
Officer_SBI
Hyderabad

Reply
1. 36.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 7:37 am
  శ్రీనివాస్ గారూ
  మీ స్పందన కు
  ధన్యవాదాలండీ
  
  Reply
37

Eluzai
July 6, 2020 at 8:09 am
చిన్నతనంనుంచే మీరు పట్టుదలకు మారుపేరని అర్థమవుతుంది. మీకున్న సంకల్ప బలం స్ఫూర్తి కలిగిస్తుంది. చిన్ననాటి విషయాలు ఇంత సూక్ష్మంగా జ్ఞాపకంలో దాచుకోవడం గొప్ప విషయం.

అక్షరాలు మీ భావనలకు ప్రాణం పోస్తున్నాయో లేక మీ భావనలు అక్షరాలకు ఊపిరిలూదుతున్నాయో గానీ మీ పందిరినీడ సేదదీర్చుతుంది.

అభినందనలతో

ఎలూజయ్

Reply
1. 37.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 11:46 am
  సొదరా
  మీ స్పందన కు
  కృతజ్నతలు
  
  Reply
38

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 6, 2020 at 8:16 am
కష్టాలను అనుభవించే.. ఉన్నతస్థితికి వచ్చినవారు .. తమ మూలాలను.. తమ ఉన్నతికి కారణమైనవారిని నిర్ధాక్షి న్యంగా మరిచిపోతున్న నేటి సమాజంలో
మీరు మీ ఉన్నతికి కారణమైన వారిని.. వారి చేయుతను గుర్తుచేసుకుంటు రాసిన కథనం మీ వ్యక్తిత్వానికి ప్రతిబింబం

____వెంకట్రామ నరసయ్య
మహబూబాబాద్.

Reply
1. 38.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 8:17 am
  మిత్రమా
  మీ స్పందనకు
  ధన్య వాదాలు
  
  Reply
39

ఈత కోట సుబ్బారావు నెల్లూరు
July 6, 2020 at 8:47 am
అభినందనలు సార్
స్ఫూర్తిదాయంగా ఉంది సార్

Reply
1. 39.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 11:47 am
  సుబ్బారావు గారూ
  మీ స్పందన కు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
40

Sam sundar.. Hyderabad
July 6, 2020 at 11:01 am
చదువుతున్నంత సేపు కళ్ళ ముందు జరిగినట్టే ఉంది…జీవితం లో ఎన్నో మలుపులు… సవాళ్లు అన్ని అధిగమిస్తే నే పురోగతి…..అప్పట్లో కూడా లంచగొండితనం ఉందని తెలిసింది….వైద్యం దొరకక పడ్డ ఇబ్బందులు …ఎవరికైనా చాలా కష్ట కాలం…కుక్క గొడుగులు అన్న పదం మనసులోని కోపాన్ని సూచిస్తుంది….Life is a puzzle (unsolved)….

Reply
1. 40.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 11:48 am
  శ్యాం
  నీ స్పందన కు
  థాంక్ష్
  
  Reply
41

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 6, 2020 at 11:29 am
మీచిన్నతనంలో మీరనుభవించిన
శారీరక రుగ్మత కారణంగా వైద్యులు
కావాలన్నకోరిక మీలో బలంగా నాటు
కున్నఫలితమే సవిల్ సర్జన్ ఫలితం
సోదరబంధము ,సహాయానుబంధము మరువని మీకృత్ఞతావిష్కరణము ప్రశంసనీయం

_____వి.రంగా చార్య
హనంకొండ

Reply
1. 41.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 11:49 am
  సర్
  మీ స్పందన కు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
42

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 6, 2020 at 11:41 am
సార్ నమస్తే!జ్ఞాపకాల పందిరి-13 చదివాను.జీవితంలో ప్రతి మనిషి అనుభవించేలా అన్ని రకాలైన ఆటుపోటులను మీరు ఎదుర్కొన్నారు.
ప్రతి ఒక్కరూ మీరు రాసిన ఈ వ్యాసం చివరి పేరా చదువుకొని దాన్ని స్ఫూర్తిగా తీసుకొని అందుకు అనుగుణంగా నడుచుకోగలిగితే భేష్ అనిపించుకొంటాడు.🙏🙏🙏

____బొందల నాగేశ్వర రావు
చెన్నై.

Reply
1. 42.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 11:42 am
  రావు గారూ
  మీ స్పందనకు
  ధన్యవాదాలు
  
  Reply
43

Jhansi koppisetty
July 6, 2020 at 5:13 pm
Very inspiring life story Sir👌👌👌
Every episode of yours is message oriented….

Reply
1. 43.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 6:15 pm
  Thank you
  Jhansi garu
  
  Reply
44

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 6, 2020 at 6:12 pm
We both are of the same age. You are retired 2 years earlier than me as you were in state government service. In 1967 I have completed my SSLC and by 1971 finished my degree. Not only economic conditions but health issues also spoil our career. Your experiences reveal how your education is hampered. you faced many difficulties in your childhood and last 3 years of studies because of your health problems. Going to Hyderabad for treatment turned your life. Because of your strong will and hardwork you could complete matriculation which was known as a tuff exam. From there you have escalated to new heights and became a doctor. Your marriage with the girl of your choice is another achievement. Above all your humble behaviour towards the persons who have helped you and still expressing your gratitude whenever possible is great

___ch.s.n.murthy
Hyderabad

Reply
1. 44.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 6:14 pm
  Murthy garu,
  Thank you somuch
  For your
  Good words
  
  Reply
45

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 6, 2020 at 7:23 pm
శుభ సాయంత్రం డాక్టరు గారు
మీ జ్ఞాపకాల పందిరి చదివాక నాకు స్పురించిన అంశాలు.
1.ఎన్ని అవాంతరాలు, అననుకూల పరిస్థితులు, అడ్డంకులు వచ్చినా లక్ష్యం నిర్దేశించుకుని పట్టుదలతో శ్రమిస్తే,కృషిచేస్తే లక్ష్యాన్ని చేరుకోగలమనడాని మీరు నిదర్శనం… కారణం… చదువులో అదీ క్రూష్యల్ టైం(ఇంటర్మీడియట్ లో) నాలుగేండ్లు అవాంతర మేర్పడినా…BDS లో సీటు సంపాదించటం సామాన్యమైన విషయం కాదు.
2.అన్నాతమ్మళ్ళ మధ్య ప్రమానురాగాలకు ఆత్మీయ తలకు సోదరులు నిదర్శనం. ముఖ్యంగా రక్తం పంచుకొని పుట్టిన తమ్ముఢి పట్ల అన్న ఎలా బాధ్యతతో ఉండాలో.. ఎలా ప్రేమను కలిగి ఉండాలో ఎలా ఆదుకోవాలో..అనడానికి నిలువెత్తు నిదర్శనం డా.మీనన్ గారు…
3 అన్నీ మనమంచికే జరుగుతాయని…కష్టాలొచ్చినప్పుడు కుంగి పోకుండా మొక్కవోని ధైర్యంతో ఉండి లక్ష్యసాధనే ధ్యేయంగా సాగిపోవాలని మీ అనుభవం నేర్పుతుంది…..
మీ.రంగారావు

Reply
1. 45.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 7:24 pm
  రంగారావు గారూ
  మీ స్పందనకు
  కృతజ్నతలు సర్.
  
  Reply
46

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 6, 2020 at 8:47 pm
.. *నమస్కారం*
..అలా జరగాలని రాసుంది.
కాదు..కాదు రాసుకున్నారు.
పెద్దోడి బాధ్యత ప్రతీ ఇంట కనిపిస్తుంది.మీ ఇంట్లో కూడా.
సమాజరీతి లో ముఖ్యంగా ప్రభుత్వాసుపత్రుల్లోనాటికీ,నేటికీ మార్పు రాలేదు.మీ వరకు వేరు మళ్ళీ.
చదివిన ప్రతీ వ్యక్తి బాధ్యతను/తనను తాను తడుముకున్నట్లుంది.

____Dr.Mallikharjun
Hyderabad

Reply
1. 46.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 8:48 pm
  Thank you sir
  For your
  Good words.
  
  Reply
47

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 6, 2020 at 8:52 pm
[06/07, 20:20] Rameswaram: Since yesterday I am unable to express my feelings in few words. Thousands of Namaskars to you sir. You remembered Your’s brothers love and sacrifice. Your values and gratitude is very great sir. My brother was also sacrified his live for family
[06/07, 20:22] Rameswaram: Development otherwise I would have become a peon of Government school of my village Korvi
[06/07, 20:28] Rameswaram: That generation love,effect ion, concern, sacrifice was great sir.That was reason and impact on us to work honestly and service orientation sir. It is my feeling. I will speak to sir.
With high regards
Prof. G.Rameshwaram

Reply
1. 47.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 8:53 pm
  Thank you sir
  For your
  Good words.
  
  Reply
48

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 6, 2020 at 10:33 pm
Chala Chala bagundi sir. Me memory ki hats off sir prathi sanchika oka manchi msg isthundu photos kuda bagunnayi Sir basha saralanga vundi chaduvuthunte interesting ga rasaru sir menon garu really great sir 👍👌😊

____pramod.kusuma
Hyderabad.

Reply
1. 48.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 6, 2020 at 10:44 pm
  Pramod
  Thank you
  For your good words.
  
  Reply
49

గుండెబోయిన శ్రీనివాస్
July 7, 2020 at 6:52 am
వ్యాసం చదువుతున్న కొద్దీ ఏదో తెలియని వేదన వెంటాడుతూ వచ్చింది సార్.

Reply
50

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
July 7, 2020 at 7:28 am
చాలా ఆర్ద్రంగా ఉంది మీ జీవిత కథనం. నేను మొదట్లోనే ఊహించినట్లు, మీది ప్రధానంగా కథనశైలి…

___గంగిశెట్టి లక్ష్మి నారాయణ
సాహితీ సిరికోన

Reply
1. 50.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  July 7, 2020 at 7:29 am
  సర్..
  మీ స్పందన కు
  ధన్య వాదాలు
  
  Reply