జ్ఞాపకాల పందిరి-75

“కొన్ని అనుభవాలు, కొందరి జీవితాలకు జ్ఞాన మార్గాలు కావచ్చు. జీవనశైలిని సరిదిద్దుకునే వినూత్న పోకడలు కావచ్చు. అందుకే, అందరి అనుభవాల జ్ఞాపకాలూ, అందరికి అవసరమే…!!” అంటూ తమ జ్ఞాపకాల పందిరి క్రింద విహరింపజేస్తున్నారు డా. కె. ఎల్. వి. ప్రసాద్.

నా కళ్లజోడెక్కడ..!

వయసు చాలా విచిత్రమైనది. రకరకాల దశలలో రకరకాల మార్పులు మనిషిలో తీసుకు వస్తుంది. వయసును బట్టి ఆలోచనలు, ఆలోచనలను బట్టి పనులు, పనులను బట్టి సమస్యలు, సమస్యలనుబట్టి జీవన గమనం ఇలా ఒకదానితో మరొకటి ముడిపడి వుంటుంది.

శరీరంలోని అంగాలు, అంగవిభాగాలూ వయసును బట్టి వాటి శక్తి సామర్థ్యాలను కోల్పోయి జీవితంలో కొన్ని వింత సమస్యలు మొలకెత్తుతాయి. అవి సాధారణ జీవితానికే ఆటంకాన్ని కలిగించవచ్చు. ఈ పరిస్థితి తమను పెంచి పోషించే పిల్లల మీద ప్రభావం చూపించి, వారి ప్రేమాభిమానాలలో మార్పులు రావచ్చు. విషయం తెలియక పెద్దలమీద సదాభిప్రాయాన్ని కోల్పోయి, పెద్దలంటేనే ఏహ్య భావం కలిగే ప్రమాదం వుంది. సమస్యపై అవగాహన లేక ఓర్పు, సహనం నశించి ఇరుపక్షాలలోనూ ఘర్షణ తత్త్వం ఏర్పడవచ్చు. తద్వారా బంధుత్వాలకూ, రక్త సంబంధాలకూ గండి పడవచ్చు. అలా అని అందరినీ ఈ రూపంలో చూడలేము, అందరికీ వయసు ఇలాంటి సమస్యలు తెస్తుందనీ చెప్పలేము. అయితే ఎక్కువ మందిలో వయసు పెరిగేకొద్దీ రకరకాల మార్పులు, ఆరోగ్య సమస్యలు ఉత్పన్నమయ్యే సమస్యలు మాత్రం లేకపోలేదు.

సమస్యను త్వరగా పసిగట్టగలిగితే త్వరలో ఎలాంటి సమస్యకైనా పరిష్కార మార్గాలు ఈ రోజున మనకు అందుబాటులో వున్నాయి. కానీ సమస్య తీవ్రతరం అయితే తప్ప ఇలాంటి విషయాలలో ఎక్కువమంది అప్రమత్తం కాక విషయాన్ని తీవ్రతరం చేసుకుంటారు. వృద్ధాప్యం వచ్చిన తరువాత, పిల్లల చేత బయటికి గెంటబడటాలు, వృద్ధాశ్రమాలకు నెట్టబడటాలు ఇలాంటి సమస్యల వల్లనే అని చాలామందికి తెలియదు.

వృద్ధాప్యంలో చాలామంది ఎదుర్కొనే సమస్యల్లో అతి ముఖ్యమైంది జ్ఞాపకశక్తికి సంబందించిన అంశం. ఇవి వారికే కాకుండా వారిని సంరక్షించేవారికి కూడా సమస్యలు సృష్టిస్తాయి. తద్వారా లెక్కలేనన్ని అపోహలకు దారితీస్తాయి. జ్ఞాపక శక్తిని కోల్పోడానికి కారణాలు అనేకం. కారణం ఏదైనా జ్ఞాపకశక్తిని కోల్పోవడం వ్యాధి లక్షణమే గాని వ్యాధి మాత్రం కాదు. వ్యాధిని నిర్ధారించగలిగితే వ్యాధికి చికిత్స చేయగలిగితే, వ్యాధి లక్షణం దానంతట అదే సమసిపోతుంది. జ్ఞాపకశక్తిని కోల్పోవడం లేదా మరుపు లేదా మరచిపోవడం అనేది వినడానికి మామూలు మాట అనిపించినా, నానా అపార్థాలకు, కోపతాపాలకు కారణభూతమయ్యే అంశం ఇది.

అన్నం తిన్నా తినలేదు అని చెప్పడం, పాలు తాగినా, తాగలేదని చెప్పడం, స్నానం చేయించినా లేదని చెప్పడం, మందులు ఇచ్చినా, ఇవ్వలేదని చెప్పడం ఇటువంటివన్నీ కావాలని చెప్పే మాటలుకాదు. వయసు పెరిగేకొద్దీ నాడీ వ్యవస్థలో వచ్చే మార్పులే ఇలాంటి సమస్యలకు కారణం. అందుచేత అది అర్థం చేసుకోకుండా ముసలివారిని కసురుకోవడం విసుక్కోవడం వంటివి చేయకూడదు. ఇక్కడ ఎవరికైనా ఓపిక అవసరం.

ఇంతటి తీవ్రమైన సమస్యకాకున్నా నాకెదురైన ఒక సమస్యను మీ ముందు ఉంచే ప్రయత్నం చేస్తాను. 2015లో అనుకుంటాను మొదటిసారి అమెరికా ప్రయాణం అయ్యాము, నేను నా శ్రీమతీను. ఎక్కడా సమస్య రాకుండా మా అబ్బాయి రాహుల్ అన్ని ఏర్పాట్లూ చేసాడు. అంతర్జాతీయ విమానంలో ప్రయాణం చేయడం నాకు మొదటిసారి. అయినా ఏదో ఆందోళన, అవసరంలేని టెన్షన్, కలగలిపి అంతులేని భయం. నా సంగతి తెలిసే మా అబ్బాయి అన్ని ఏర్పాట్లూ చేసాడు. మా ఇద్దరి సీట్లు చూసుకుని, కూర్చున్నతరువాత, ఎయిర్ హోస్టెస్ చెప్పిన జాగ్రత్తలు విన్నాక సీటు బెల్టు పెట్టుకుని కూర్చున్నాం. కొద్దీ నిముషాల్లోనే విమానం పైకెగిరి,ఆ తర్వాత ఒకే స్థాయి ఎత్తులో వేగంలో ముందుకు సాగుతోంది. ఎప్పుడో ఒకప్పుడు తప్ప, మామూలుగా రైల్లోనో బస్సులోనో ప్రయాణం చేస్తున్న అనుభూతిలో ప్రయాణాన్ని ఆనందిస్తున్నాం. అప్పటికి కాస్త దైర్యం వచ్చేసింది. టి.వి. చూస్తూ మధ్యమధ్యలో వాళ్ళు అందిస్తున్న ఆహార పదార్ధాలు తింటూ, శీతల పానీయాలు ఆస్వాదిస్తూ ఇంట్లోనే ఉన్నట్టు ఫీల్ అయిపోతున్నాం. ఈలోపులో లఘుశంక గంట మ్రోగించింది. వాష్ రూమ్‌కి వెళ్ళాలి. అది ఎలావుంటుందో తెలియదు. అడగడానికి మొహమాటం, అందుకే నా శ్రీమతికి సైతం చెప్పకుండా కాస్త ఇబ్బందిగా అటూ ఇటూ కదులుతున్నాను. చాలాసేపటివరకూ మా ఆవిడ నా సమస్యను గుర్తించలేదు. ఆవిడ గుర్తించిన తర్వాత, నా పరిస్థితి అర్థం చేసుకుని ఆవిడ ఒకసారి వాష్ రూమ్‌కి వెళ్లివచ్చి నాకు అన్నీ చెప్పింది. మొత్తం మీద డోర్ కాస్సేపు ఇబ్బంది పెట్టినా మొత్తం మీద కార్యక్రమం విజయవంతం చేసుకుని వచ్చి కూర్చున్నాను.

సాధారణంగా రచయిత కళ్లజోడు స్థానం

తర్వాత మాకు సరఫరా చేసిన అంశాల్లో ఒక పుస్తకం తీసుకుని చదువుదామనుకున్నాను. పుస్తకం తీసుకున్నానుగానీ, తర్వాత వళ్లు ఝల్లుమంది. అనుకోకుండా వళ్లంతా చెమటలు పట్టేస్తున్నాయి. కారణం కళ్ళజోడు కనిపించడం లేదు. అది లేకుంటే గుడ్డివాడితో సమానం! మా బాబు ముందే చెప్పాడు, ఒక అద్దాల సెట్ అదనంగా తెచ్చుకొమ్మని. అది పెద్ద లగేజ్‌లో ఉండిపోయింది.

పైగా అసలు అది పెట్టానో లేదోనని మళ్ళీ అనుమానం. ఇక మొత్తం వెతకసాగాను. సీట్ల మధ్య, సీట్లలో పిచ్చివాడిలా వెతికేస్తున్నాను. అదృష్టావశాత్తు ఎవరి ఎవరి గొడవలో వాళ్ళు వున్నారు, నన్నెవరూ పట్టించుకోవడం లేదు. నా శ్రీమతి సీట్లో కూర్చుని తన ప్రయత్నం తాను చేస్తున్నది. ప్రయోజనం ఏమీ కనిపించలేదు. అద్దాలు వాష్ రూమ్‌లో లోపల పడిపోయాయని నిర్ణయానికి వచ్చేసాను. అక్కడికి వెళ్ళాక బాబుని ఇబ్బంది పెట్టిన వాడిని అవుతానేమో నని ఒకటే ఆలోచన.

బావమరిది సూర్య శేఖర్ దొండపాటితో (య.ఎస్.ఎ)

కూర్చున్నానేగానీ మనసంతా, ఆలోచనంతా కళ్ళజోడు లేకుంటే ఎదురయ్యే పరిణామాల గురించే! మిగతా విషయాలు ఎట్లావున్నా, మొబైల్‌లో ఫేస్‌బుక్ వాట్సప్‌లు చూడకుండా ఎలా? మిత్రులకీ శ్రేయోభిలాషులకు ప్రతి రోజూ శుభోదయం చెప్పడం ఎలా? పుట్టిన రోజున విష్ చేయడం ఎలా? (ఇవన్నీ నాకున్న దుర్గుణాలనుకోండి) మిత్రులతో చాటింగ్ చేయకపోతే ఎలా? అన్నీ ఇలాంటి ప్రశ్నలే ఒకదాని తర్వాత మరోటి వేధించడం మొదలుపెట్టాయి. ఇవేమీ పట్టనట్టు మా ఆవిడ మంచి ఆసక్తిగా టి.వి. పెట్టుకుని ఏదో ప్రోగ్రాం చూస్తున్నది. అలా కాసేపు అయిన తరువాత మా వైపు జ్యూస్ ట్రాలీ (శీతల పానీయాలు అందించే బండి) వచ్చింది. నాకు కావలసింది అడిగి తీసుకున్నాను. అది తాగుతున్నప్పుడు కాస్త జ్యూస్ చుక్కలు చొక్కామీద పడ్డాయి. దానికి, గబుక్కున చేతితో జ్యూస్ చుక్కలు పడ్డచోటికి నా చేతి వేళ్ళు వెళ్లాయి. జ్యూస్ చుక్కల సంగతి దేవుడెరుగుగానీ, చేతి వేళ్ళకి కళ్లజోడు తగిలింది. ఆశ్చర్యం! స్వర్గం కళ్ళముందు మెదిలింది, కళ్ళజోడు దొరికింది. అది ఎక్కడా పోలేదు, నాకు కళ్ళజోడు బాక్స్‌లో పెట్టుకునే అలవాటు లేదు. చొక్కా మొదటి బటన్ దగ్గర తగిలించుకోవడం అలవాటు. అది మర్చిపోయాను. అన్నింటికంటే వింత ఏమంటే, నా శ్రీమతి చూస్తూనే వుంది, కళ్ళజోడు పోయిందన్న ధ్యాసే గాని ఆమె కళ్ళజోడు చొక్కాకు వేళ్ళాడుతున్న విషయం నాకు లానే ఆమె కూడా గుర్తించలేకపోయింది. ఈ సమస్యను ఏమంటారో గానీ అప్పటికి మా ఇద్దరి పరిస్థితి అది.

నల్ల కళ్ళజోడుతో రచయిత

అలా రాకపోకలు ఎమెరిటస్ ఎయిర్‌వేస్‌లో ఆనందంగా జరిగాయి. గుర్తుకు వస్తే నా కళ్ళజోడు ఉదంతం గమ్మత్తుగా అనిపిస్తుంది. ఆ చిన్న టెన్షన్ తప్ప మా మొదటి అమెరికా యాత్ర ఆనందంగా, ఉత్సాహంగా, ఉల్లాసంగా, సరదాగా ముగిసింది.

సహధ్యాయులతో రచయిత

నా జ్ఞాపకాల పందిరిలో ఇది ఒక ముఖ్య అంశంగా మిగిలిపోయింది.

(మళ్ళీ కలుద్దాం)

డా. ప్రసాద్ కె. ఎల్. వి.

వృత్తిరీత్యా వైద్యులు, ప్రవృత్తి రీత్యా రచయిత అయిన డా. కె.ఎల్.వి. ప్రసాద్ పుట్టింది, పెరిగింది తూర్పు గోదావరి జిల్లా దిండి గ్రామం. హైస్కూలు విద్య పాక్షికంగా అప్పటి తాలూకా కేంద్రం రాజోలులో. తదుపరి విద్య నాగార్జున సాగర్ (హిల్ కాలనీ), హైద్రాబాదులలో. వారి అన్నయ్య కె.కె.మీనన్ స్వయంగా నవలా/కథా రచయిత కావడం వల్ల, చిన్న వయస్సులోనే పెద్ద పెద్ద రచయితల సాహిత్యం చదువుకున్నారు. ఇంటర్మీడియట్ నుండే కవితలు రాయడం మొదలుపెట్టారు. 1975 నుండి వ్యాసాలు రాస్తున్నారు. 1983 నుండి కథలు రాస్తున్నారు. ఉద్యోగ రీత్యా హన్మకొండలో స్థిరపడ్డారు. వరంగల్ “సహృదయ సాహిత్య సాంస్కృతిక సంస్థ”కు వరుసగా 15 సంవత్సరాలు అధ్యక్షుడిగా ఉన్నారు. 2011లో కరీంనగర్ జిల్లా ఆసుపత్రిలో సివిల్ సర్జన్‌గా రిటైర్ అయ్యారు. “కె ఎల్వీ కథలు”, “అస్త్రం”, “హగ్ మీ క్విక్”, “విషాద మహనీయం” (స్మృతి గాథ) వంటి పుస్తకాలను వెలువరించారు.

Tags: సంచిక డా. కె. ఎల్. వి. ప్రసాద్ఫీచర్కాలమ్జ్ఞాపకాల పందిరి Column Dr. K.L.V. Prasad Feature Gnapakala Pandiri Sanchika telugu magazine telugu online magazine telugu online magazines telugu sahityam telugu web magazine telugu-online-magazine telugu-webs-magazine

1

డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
September 12, 2021 at 7:14 am
సంచిక సంపాదకవర్గానికి ఇతర సాంకేతిక నిపుణుల కు హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.
—-డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
హన్మకొండ.

Reply
2

డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
September 12, 2021 at 7:27 am
ఔను..మీరన్నది నిజమే..వృద్ధాప్యంలో మరిచిపోవడం, అడిగిందే అడగడం సహజ లక్షణం. మీ అమెరికా ప్రయాణంలో కళ్ళజోడు పెట్టిన ఇబ్బంది గురించి చక్కగా రాశారు. ఇలా కళ్ళజోడు మరిచిపోవడం నాకు చాలా సార్లు జరిగింది. బాగుంది మీ జ్ఞాపకాల పందిరి 75. అభినందనలు.
—-జి.శ్రీ నివాసాచారి
కాజీపేట.

Reply
1. 2.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 12, 2021 at 10:01 am
  ధన్యవాదాలండీ
  
  Reply
3

Sagar
September 12, 2021 at 7:41 am
సర్ మీరు చెపుతుంటే భయం వేస్తుంది. ఎందుకంటే నాకు అలాంటి సమస్యలు ఇప్పుడే మొదలవుతున్నాయి. అన్నీ విషయాలలో నా ఙ్ఞాపకశక్తి అపారం.చిన్న చిన్న విషయాలలో మాత్రం తక్కువ. వృద్ధాప్యంలో వచ్చే విషయాలను సున్నితంగా మీ రచన ద్వారా వివరించినందుకు మీకు ధన్యవాదములు సర్

Reply
4

డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
September 12, 2021 at 8:08 am
100% correct. Naaku ilaa eduraina sanghatanalu kokollalu. Midninght lechi gas regulator off chesana leda ani kuda chusta. Mukhyamgaa nenu vethikevi eye drops, phone, specs and almairah keys. Shyam koppaduthune untaaru. Vastsvanni kallaku kattinattu varnichaaru. Most common problem enthomandi face chestunnaru
——శ్రీమతి లీల
నిజామాబాద్.

Reply
1. 4.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 12, 2021 at 8:09 am
  ధన్యవాదాలండీ.
  
  Reply
5

శ్యామకుమార్
September 12, 2021 at 8:34 am
ఏదైనా సరే అతి చిన్న విష యాన్ని కూడా చాలా చక్కగా వివరించే సామర్థ్యం డాక్టర్ కె ఎల్ వి ప్రసాద్ గారికి వెన్న తో పెట్టిన విద్య కాబట్టి ఇది చదివిన నాకు ఎటువంటి ఆశ్ఛర్యం కలుగ లేదు. మనం రోజు చూసే మరియు జరిగే విషయాలను పరిశీలించి అక్షర రూపం లో పెట్టటం తన కె సాధ్యం . కళ్లద్దాల విషయం లో ఇది అందరికి అప్పుడో ఇప్పుడో జరిగేదే. ఒక సారి నేను అద్దాలు కళ్లకే ఉంచుకుని వెతికిన సందర్భం లేక పోలేదు. కళ్లద్దాలు వెతక టానికి కూడా ఇంకో సెట్ కళ్లద్దాలు అవసరం . ఎందుకంటే అవి కనపడి చావవు, అక్కడే ఉంటాయి కానీ.
అందుకే చాల మంది వాటిని స్టైల్ గా మేడలో వేలా డ తీసుకుంటారు. మనం కూడా అలాగే చెయ్యటం బెటర్. ఈ బాధలు పడలేము కానీ.

Reply
1. 5.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 12, 2021 at 10:02 am
  మిత్రమా
  ధన్యవాదాలు.
  
  Reply
6

Bhujanga rao
September 12, 2021 at 10:32 am
జ్ఞాపకాల పందిరి 75 ఎపిసోడ్ లో మీ అమెరికా ప్రయాణంలో జరుగిన సంఘటనను కళ్ళజోడు కనపడుటలేదు చిన్న విషయాన్ని కూడా చాలా చక్కగా వివరించారు. చాలా విషయాల్లో చాలా సందర్భాలలో ఇలా జరిగే ఆస్కారం ఉంటుంది. వృధాప్యంలో వచ్చే విషయాలను ఈ ఎపిసోడ్ ద్వారా వివరించిన మీకు ధన్యవాదములు సర్.

Reply
1. 6.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 12, 2021 at 11:18 am
  ధన్యవాదాలండీ
  
  Reply
7

డి. వి. శేషాచార్య
September 12, 2021 at 11:09 am
కళ్లజోడు సంగతి అలా ఉండనీయండి. మీ మతి మరపు సంగతే ఆశ్చర్యంగా ఉంది. ఏదో గందరగోళమైన మానసిక పరిస్థితే దీనికి కారణమనిపిస్తోంది. మొదటిసారి వాయు ప్రయాణం కదా!.

Reply
1. 7.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 12, 2021 at 12:37 pm
  కావచ్చు నండీ
  
  Reply
8

డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
September 12, 2021 at 12:35 pm
Spectacles episode is fine forgetfulness is common with most of the people during journey 👌
—-Dr.venkateswarlu
Kazipet.

Reply
1. 8.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 12, 2021 at 12:36 pm
  Thank you Dr.garu.
  
  Reply
9

Rajendra+Prasad
September 12, 2021 at 1:02 pm
Every time you narrate an incident or your experience, I noticed the introduction you present to the context which is very good all the time. I found they carried a great value than the incident some times.
Though the experience you encountered is common among many including young people, it will give an immense relief and peace once the embarrassment is done.
– Rajendra Prasad

Reply
1. 9.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 12, 2021 at 4:48 pm
  Thank you
  Prasad garu.
  
  Reply
10

డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
September 12, 2021 at 2:09 pm
మీ జ్ఞాపకాలూ… పంచుకునే తీరూ… బాగున్నాయి 👏👏👏👍✌️కోరాడ నరసింహారావు
విశాఖపట్నం.

Reply
1. 10.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 12, 2021 at 2:09 pm
  కృతజ్ఞతలు సర్ మీకు.
  
  Reply
11

డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
September 13, 2021 at 7:02 am
మీకు 75 వ ఎపిసోడ్ నిరంతరాయంగా సాగిపోతున్న సందర్భంగా శుభాకాంక్షలు సర్.మీ జ్ఞాపకాలను ఇంత చక్కగా పంచుకొనే మీ జ్ఞాపక శక్తిని చూస్తే నా కెప్పుడూ ఆశ్చర్యంగా ,అపురూపంగా అనిపిస్తుంది.ఈ రోజు మీరు చెప్పిన సంఘటన మాత్రం గొప్ప జ్ఞాపక శక్తి గలవారు కూడా చిన్న చిన్న అంశాలను ఎలా మర్చిపోతారో చెబుతుంటే గమ్మత్తుగా అనిపించింది.రెండో బాల్యంలో వచ్చే ఇబ్బందులను అతి సున్నితంగా చెప్పిన మీ తీరుకి వందనాలు.ఏదైనా చక్కగా కొస మెరుపుతో భలే ముగిస్తారు. మీ మొదటి అమెరికా ప్రయాణం సుఖవంతం అయినందుకు మేమంతా కూడా ఎంతో ఆనందిస్తున్నాము.శుభాభివాదాలు సర్💐💐💐🙏
నాగజ్యోతి శేఖర్
కాకినాడ.

Reply
1. 11.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 13, 2021 at 7:02 am
  అమ్మా
  మీ స్పందన కు ధన్యవాదాలండీ.
  
  Reply
12

డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
September 13, 2021 at 7:06 am
బాగుంది సార్. మీ జ్ఞాపకాల పందిరితో
నా జ్ఞాపకాలను గుర్తు చేశారు 👍👍.
ప్రో.ఎర్ర గట్టు స్వామి
హన్మకొండ.

Reply
1. 12.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 13, 2021 at 7:06 am
  ధన్యోస్మి.
  
  Reply
13

డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
September 13, 2021 at 8:09 am
మీ కళ్ళజోడు చాలా బాగుంది, మీరు మొదట వనప్రస్థాసర్మం లో జరిరిగే విషయాలు నుంచి భలే మలుపు ఇచ్చారు, మీ కళ్ళజోడు కథ తో.
—-డాక్టర్ డి సత్యనారాయణ
హైదరాబాద్.

Reply
1. 13.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 13, 2021 at 8:10 am
  ధన్యోస్మి డాక్టర్.
  
  Reply
14

డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
September 13, 2021 at 10:05 am
డాక్టర్ గారు నమస్కారం
సంఘటన అంశము చిన్నదే అయినప్పటికీ తెలియజేసిన విధానం చక్కగా ఉంది. వివరణాత్మక ఉపోద్ఘాతము ద్వారా నేటి సమాజంలో వయో వృద్ధులలో వయసు రీత్యా సహజంగా సంక్రమించే మానసిక మరియు శారీరక రుగ్మతలను, వాటి ప్రభావంతో వారు అనుసరిస్తున్న ప్రవర్తనను, అవగాహన రాహిత్యంతో వాటిని అర్థం చేసుకోలేని వారి వల్ల ఎదురయ్యే ఛీత్కారాలు మరియు నిర్లక్ష్య భావం వల్ల వీరు అనుభవిస్తున్న మానసిక క్షోభను చక్కగా వివరించారు.

—–డి.కృష్ణారెడ్డి
సికింద్రాబాద్.

Reply
1. 14.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 13, 2021 at 10:06 am
  ధన్యవాదాలండీ.
  
  Reply
15

Sambasiva+Rao+Thota
September 13, 2021 at 12:33 pm
Prasad Garu!
Me kallajodu anubhavam interesting gaa vundi..
Pillini Chankana pettukuni, ooranthaa vedakadam ante ide kaabolu…
Dhanyavaadaalandi 🙏

Reply
1. 15.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 13, 2021 at 6:40 pm
  బాగా చెప్పారు
  ధనవాదాలండీ.
  
  Reply
16

**************@***il.com" class="url" rel="ugc external nofollow">Arunakar Macha
September 13, 2021 at 12:34 pm
మొదటి సారిగా సంచిక తెలుగు సాహిత్య వెబ్ పత్రికలో.. తమరి రచన జ్ఞపకాలపందిరి -75, శీర్షిక నా కళ్ళజోడెక్కడ చదివాను. చాలా బాగుంది. విమాన ప్రయాణంలో మీరు పడ్డ యాతన సహజం. మీరన్నట్టు వయస్సు పెరిగే కొద్దీ మతిమరుపు వస్తుంది. నేనుకూడా కళ్ళజోడు చొక్కాలోపల పైగుండికి తగిలించి మతిమరుపు వల్ల ఎన్నో సార్లు పరిషాన్ ఐనా. “కంటికి కళ్ళజోడు వంటికి నూలుపొగు” ఈ రెండు మరిచిపోతే మన గతేమ్ గాను. ఉదంతం గమ్మత్తుగా ఉంటుంది. ధన్యవాద్ 🙏

అరుణాకర్ మచ్చ, మానుకోట.

Reply
1. 16.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 13, 2021 at 6:39 pm
  ధన్యవాదాలండీ
  మానుకోటలో దంతవైద్యుడిగా
  12 సంవత్సరాలు పనిచేసాను.
  
  Reply
  1. 16.1.1
    
    **************@***il.com" class="url" rel="ugc external nofollow">Arunakar Macha
    September 14, 2021 at 2:37 pm
    Sir, మీరు తెలుసు ప్రభుత్వ హాస్పిటల్ లో చూసాను నాస్వంత ఊరు మానుకోట ప్రభుత్వ జూనియర్ కాలేజీ వీధి. ఆంధ్ర బ్యాంక్ FSCS KORVI పని చేశాను. కృతజ్ఞతలు🙏
    
    Reply
17

డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
September 13, 2021 at 6:37 pm
75 వ సంచిగ ఆసక్తి కరంగా చదివిన. గమ్మతేమిటంటే మీ ప్రొలాగ్ విషయం కంటె ఎక్కువ ఆసక్తికరంగా ఉండటం..
నెత్తిన కంటి అద్ధాలను పెట్టుకొని ఇల్లంతా వెతికీ వెతికీ చిపికి ఎవరి తౌటో ఎక్కడున్నాయ్ ఎక్కడున్నాయ్ అని అందర్నీ పరేషాన్ చేస్తున్నరు ఎక్కడుంటయి మీనెత్తిన అన్నమాట పడటమూ అనుభవమే .అత్యంత అవసరమైన వస్తుశు అతిజాగ్రత్తగా పెట్టుకొని( వెతికినా వెంటనే దొరకనంత జాగ్రత్తగా) చివరికి అతి కష్టం మీద -అతి సునాయాసంగా దొరకినాక- సంతోషం చెప్పేదిగాదు అనుభవించేదే.
అభినందనలు డాక్టరూ గారూ
—రామశాస్త్రి

Reply
1. 17.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 13, 2021 at 6:38 pm
  శాస్త్రి గారు ధన్యవాదాలండీ
  
  Reply
18

మొహమ్మద్+అఫ్సర+వలీషా
September 14, 2021 at 1:11 am
మనకు అత్యంత అవసరమైన వస్తువు ఇంట్లో కనబడక పోతేనే చాలా కంగారు పడతాము.అలాంటిది ఫ్లైట్ లో అంటే గుండె దడే సార్ మరి ఆ సమయంలో మీ పరిస్థితి ఎలాంటిదో మీరు వ్రాసిన తీరుతో అర్థం అయింది. ఆ ఒక్క క్షణం తుఫాను తరువాత వాతావరణం లా ప్రశాంతంగా రిలాక్స్ అవవడం మాకు చాలా హాయిగా అనిపించింది సార్. నిజమే మనిషికి జ్ఞాపక శక్తి ని కోల్పోవటం చాలా బాధాకరం.ఇక్కడ ఆ సంఘటనతో అందరిని అలర్ట్ చేయటం ఎంతో ఎన్నో జ్ఞాపకాలతో ఆసక్తికరంగా మమ్మల్ని చదివించడం ఎంతో సునాయాసంగా 75 ఎపిసోడ్ ల విజయ పతాకాన్ని ఎగురవేస్తూ మీ అమెరికా యానాన్ని సుఖాంతం చేయటం ఆప్తులను పుత్రరత్నాన్ని ఆప్యాయంగా ఆర్తి గా కలవడం చాలా చాలా సంతోషం గా ఉంది సార్. హృదయ పూర్వక శుభాకాంక్షలు శుభాభినందనలు మీకు. ఈ జ్ఞాపకాల పందిరి ప్రయాణం నిర్విరామంగా సాగాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను సార్ 💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐

Reply
19

డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
September 14, 2021 at 6:43 am
మనకు అత్యంత అవసరమైన వస్తువు ఇంట్లో కనబడక పోతేనే చాలా కంగారు పడతాము.అలాంటిది ఫ్లైట్ లో అంటే గుండె దడే సార్ మరి ఆ సమయంలో మీ పరిస్థితి ఎలాంటిదో మీరు వ్రాసిన తీరుతో అర్థం అయింది. ఆ ఒక్క క్షణం తుఫాను తరువాత వాతావరణం లా ప్రశాంతంగా రిలాక్స్ అవవడం మాకు చాలా హాయిగా అనిపించింది సార్. నిజమే మనిషికి జ్ఞాపక శక్తి ని కోల్పోవటం చాలా బాధాకరం.ఇక్కడ ఆ సంఘటనతో అందరిని అలర్ట్ చేయటం ఎంతో ఎన్నో జ్ఞాపకాలతో ఆసక్తికరంగా మమ్మల్ని చదివించడం ఎంతో సునాయాసంగా 75 ఎపిసోడ్ ల విజయ పతాకాన్ని ఎగురవేస్తూ మీ అమెరికా యానాన్ని సుఖాంతం చేయటం ఆప్తులను పుత్రరత్నాన్ని ఆప్యాయంగా ఆర్తి గా కలవడం చాలా చాలా సంతోషం గా ఉంది సార్. హృదయ పూర్వక శుభాకాంక్షలు శుభాభినందనలు మీకు. ఈ జ్ఞాపకాల పందిరి ప్రయాణం నిర్విరామంగా సాగాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను సార్ 💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐🙏💐అఫ్సర వలీషా
ద్వారపూడి.

Reply
1. 19.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 14, 2021 at 6:44 am
  అమ్మా
  చాలా బాగా రాసారు
  ధన్యవాదాలు.
  
  Reply
20

డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
September 14, 2021 at 8:22 am
శుభోదయం సార్ 🙏మీ ఙాపకాలపందిరి నా ఎన్నో అనుభవాలను గుర్తుచేస్తూ ఈసారి మహాధ్భుతంగా అన్పించింది. అందుకే ‘ బిడ్డను చంకనపెట్టుకొని ఊరంతా వెతికినట్టుంది ‘ అన్న సామెత వచ్చిఉంటుంది. వెంటనే స్పందించలేకపోయినా, ఇలాంటివి చదవడం, ఏదోటి రాయడం ఇష్టం కనుక పంపండి సార్ తప్పక. మీరు చెప్పిన దుర్గుణాలు నాలోనూ ఉన్నాయి. అవి మన బలహీనతలు,బలాలు కనుక ఎవరేమన్నా వదులుకోలేం కదా!
——డాక్టర్ విద్యాదేవి. ఆకునూరు
హన్మకొండ.

Reply
1. 20.1
  
  డా కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  September 14, 2021 at 8:23 am
  అమ్మా……
  ధన్యవాదాలు.
  
  Reply
21

ఎన్.వి.ఎన్.చారి
September 15, 2021 at 4:39 am
వయసు సమస్య కాదిది ఉత్సాహానందాందోళన సమస్య
పవిదేశీ యాన సంరంభంలో గలిగే తత్తరపాటు
బిడ్డలో చంకనెత్తుకుని ఊరంతా వెదకడం ఇదే
సర్వసాధారణమే. సందర్భోచిత సమస్యలివి
తరువాత హాస్యొనికి కారణభూతాలవుతాయి
షేక్స్ పియర్ కామెడీ ఆఫ్ ఎర్రర్స్ లాంటివే
మంచి అంశం పరిచయం చేసారు ధన్యతలు

Reply