జ్ఞాపకాల పందిరి-79

“కొన్ని అనుభవాలు, కొందరి జీవితాలకు జ్ఞాన మార్గాలు కావచ్చు. జీవనశైలిని సరిదిద్దుకునే వినూత్న పోకడలు కావచ్చు. అందుకే, అందరి అనుభవాల జ్ఞాపకాలూ, అందరికి అవసరమే…!!” అంటూ తమ జ్ఞాపకాల పందిరి క్రింద విహరింపజేస్తున్నారు డా. కె. ఎల్. వి. ప్రసాద్.

అలా ఎప్పుడూ ఊహించలేదు..!!

మనిషి ఎదిగే కొద్దీ వివిధ దశలు దాటుకుంటూ ముందుకు సాగిపోతుంటాడు. వయసు పెరగడం అనేది అందరి విషయంలోనూ ఒకేమాదిరిగా ఉంటుంది. కానీ మనిషిలోని దశలూ వాటి స్వరూపము అందరిలో ఒకే మాదిరిగా వుండే అవకాశం లేదు. ఆర్థిక పరిస్థితులు, తల్లిదండ్రుల పెంపకం, చుట్టుపక్కల వాతావరణ ప్రభావం, స్నేహాలు, ఇలా ఎన్నో అంశాలు దీనితో ముడిపడి ఉంటాయి. బాల్యంలో వున్న సమస్యలు, యవ్వనంలో వుండాలని లేదు, యవ్వనంలో వున్నజీవితం వృద్ధాప్యంలో వుండాలని లేదు. ఎవరికైనా ఇది వర్తిస్తుంది.

చదువుసంధ్యలు పూర్తయ్యాక, ఉద్యోగంకోసం వేట, తర్వాత పెళ్లి తంతు ఆ.. తర్వాత పిల్లలు, వాళ్ళ ఎదుగుదల, ఇలా ఇదొక జీవిత చక్రం. ఈ జీవిత చక్ర గమనంలో తరాలు మారిపోతాయి, కాలమూ మారిపోతుంది. ఈ నేపథ్యంలో మన జీవితం ఒక ఆనందమయ జీవితంగా మారడానికి, మలుచుకోవడానికి కాలం కలిసిరావాలి, పరిస్థితులు అనుకూలించాలి, కుటుంబ సహకారం తగినంత అందుబాటులోకి రావాలి. ప్రయత్నం చేయకుండా, కష్టపడకుండా అనుకున్నవి అనుకున్నట్టు జరిగిపోవాలంటే అది జరిగే పనికాదు. కొందరు “అన్నింటికీ.. ఆ దేవుడివున్నాడు” అంటూ తాము ప్రయత్నించకుండానే భారం అంతా దేవుడి నెత్తిమీద పెట్టేస్తారు. మరికొంతమంది “మనదేముందీ అంతా ఆ దేవుడి దయ.. నారు పోసినవాడు నీరు పోయకుండా ఉంటాడా?” అని సామెతల వర్షం కురిపిస్తారు. మన మెదడు స్పందించకుండా, మన శరీరం కదలకుండా, మన జీవితం ఊహాలోకంలో విహరించడం వల్ల ప్రయోజనం ఉండదు.

ముందుచూపు వున్నవాళ్లు సంసార సాగరంలోకి అడుగు పెట్టకముందే, తమ ఆర్థిక పరిస్థితిని బట్టి, అందుబాటులో వున్న వనరులను బట్టి, గ్రహించిన అనుభవ సారంతో ముందస్తు ప్రణాళికలు సిద్ధం చేసుకుంటారు. దీనివల్ల తమను తాము ఉద్ధరించుకోవడమే గాక, కుటుంబ ఉద్ధరణ, పిల్లల భవిష్యత్తు, పిల్లల ఆలోచనా విధానం మెరుగయ్యే అవకాశాలు ఉంటాయి. సమాజంలో చక్కని పౌరులుగా ఎదగడానికి అవకాశాలు కలిసి వస్తాయి. ఇక్కడ పిల్లలు చెప్పిన మాట వినడంలేదు అని, పిల్లలు చదవడం లేదని, పిల్లలలో క్రమశిక్షణ కరువయిందని, పిల్లలు జీవితం పాడు చేసుకున్నారన్న మాటలు వినపడవు. ఎన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకున్నా పరిస్థిలు అనుకూలించకపోతే అది మన దురదృష్టం అనుకోవాలి. అందుచేత పిల్లల విషయంలో, కుటుంబం విషయంలో మంచి జరిగినా, చెడు జరిగినా, అది తల్లిదండ్రుల జీవన విధాన వైఫల్యమే అని చెప్పక తప్పదు. అందువల్ల పిల్లలు ఎదుగుతున్న సమయంలో, తల్లిదండ్రులు వేసే ప్రతి అడుగు, మాటలాడే ప్రతిమాట, చేసే ప్రతి పని, ఆలోచించి చేయాలి. ఎందుకంటే పిల్లల్లో అనుకరణ అప్పటినుంచే ప్రారంభం అవుతుంది.

అందరిలానే నాకూ జీవితం గురించిన కొన్ని కోరికలు ఉండేవి. పెద్దల నుండి వారి జీవిత విధానం నుండి, పుస్తక పఠనం ద్వారా తెలుసుకున్నవి అనేక విషయాలు వున్నాయి. వీటన్నింటినీ మస్తిష్కంలో నిక్షిప్త పరుచుకుని, నా భవిష్యత్తును తీర్చిదిద్దుకోవాలని కలలు కన్నాను. అవి ఎంతవరకూ నెరవేరాయో నేను చెప్పలేను గాని నాకంటూ వున్న అనుభవాలు పాఠకులతో పంచుకుంటే కొంతవరకైనా నేను సాధించిన విజయాలు అవగాహనకు రావచ్చని నా ప్రగాఢ విశ్వాసం.

బాల్యంలో రాహుల్

నా మొదటి సంతానం పుత్రరత్నం. నా వంశోద్ధారకుడన్న మాట. కొడుకు పుడితే ఏమి పేరు పెట్టాలో ముందే అనుకున్నాను. నామకరణం విషయంలో నాకు ఎవరూ అడ్డు రావద్దని ముందే మా ఇంటి ఆశాజీవులకు ముందే చెప్పేసాను. దానికి అనుగుణంగానే నా పుత్ర రత్నానికి నామకరణం చేసేసాను. ‘రాహుల్ కానేటి’ అని పేరు పెట్టాను. రాహుల్ అసలు పేరు, కానేటి మా ఇంటి పేరు. చాలామంది ‘రాహుల్’ అంటే మనదేశ పాలకులు ‘గాంధీ కుటుంబం’కు సమందించిన పేరు అనుకున్నారు. నిజానికి నేను పేరు పెట్టినది ఆ రాహుల్ కాదు. నేను అనుకున్నది మహాపండితుడు, సంస్కృత సాహితీవేత్త శ్రీ రాహుల్ సాంకృత్యాయన్ లోని ‘రాహుల్’. నా కొడుకు అంత మహా పండితుడు కావాలన్న అత్యాశ లేకున్నా తండ్రిగా నా పుత్రుడు గొప్పవాడు కావాలన్న తపన అత్యాశ కాదేమో!

చిన్న మేనమామ జాషువాతో రాహుల్ కానేటి

తల్లి అరుణతో రాహుల్ కానేటి

స్కూల్‌కి వెళ్లాల్సిన వయసు వచ్చాక రాహుల్‌ను విజయవాడలోని ‘బిషప్-అజరయ్య’ స్కూల్‌లో వాళ్ళ తాతగారు గిల్బర్ట్ గారి కోరిక మేరకు ఎల్.కేజీ క్లాసులో చేర్పించాము. రాహుల్ తల్లి కూడా అదే స్కూల్‌లో చదవడం గమనించదగిన విషయం, కలిసొచ్చిన అదృష్టం. ఇది అందరికీ కలిసొచ్చే అదృష్టం కాదేమో! విజయవాడలో చదివిస్తున్నానన్న ఆనందం ఎంతో కాలం నిలవలేదు. ఇంట్లో అందరూ ప్రేమగా చూసుకునేవారు, కానీ గారాబం మోతాదు కాస్త ఎక్కువైంది. డల్‍గా ఉండేవాడు. క్లాసులోనుంచి అందరికంటే ఆఖరున వచ్చేవాడు. టీచర్ తోనే కాదు, ఇంట్లోవాళ్ళు తప్ప ఎవరితోనూ మాట్లాడేవాడు కాదు. ఇది నాకూ నా మనఃస్తత్వానికీ భిన్నంగా తయారయ్యే సూచనలు కనిపించాయి. మా దగ్గరే మానుకోటలో చదివించుకోవాలనే నిర్ణయానికి వచ్చాము. అందుకే ఆ సంవత్సరం అయ్యేవరకూ ఓపికపట్టి, మరు సంవత్సరం నేను పనిచేస్తున్నచోట (మానుకోట/మహబూబాబాద్)ఫాతిమా హైస్కూల్‌లో చేర్చాను. అనుకోకుండా అదే స్కూల్‌లో నా శ్రీమతికి ఉద్యోగం రావడం నాకు మంచిది అయింది (ఆమె బి. ఎస్.సి, బి. ఎడ్). అబ్బాయికి చదువు చెప్పడంలో నేను ఘోరంగా విఫలమయ్యాను. అందుకే ఆ పని వాళ్ళమ్మకే అప్పగించాను. చదువులో మెరుగయ్యాడు గానీ బిడియంలో మార్పు రాలేదు. బంధువులు తప్ప ఇంటికి ఎవరువచ్చినా, మాట్లాడకుండా లోపలికి వెళ్లిపోయేవాడు. బడిలో కూడా ఎవరితోనూ ఎక్కువ మాట్లాడేవాడు కాదు. ఇది పిల్లవాడిలో నాకు పెద్ద లోపంగానే అనిపించింది. క్రమశిక్షణ విషయంలో ఎలా చెబితే అలా చేసేవాడు. ఉదయం నడకలో నేను ఎంత దూరం వెళ్లినా, నాతో సమానంగా నడిచేవాడు. ఎత్తుకోమని అసలు వేధించేవాడు కాదు. ఈలోగా నా శ్రీమతికి స్టేట్ బ్యాంకు ఆఫ్ హైదరాబాద్ లో ఉద్యోగం రావడం, మహాబూబాబాద్ లోనే పోస్టింగ్ రావడం జరిగాయి.

ఫాతిమా స్కూల్ (మహబూబాబాద్) మిత్రుడితో రాహుల్

తండ్రికి బ్రాండ్ అంబాసిడర్ రాహుల్ కానేటి

అలా రాహుల్ నాల్గవ తరగతి వరకూ మహబూబాబాద్ ఫాతిమా హైస్కూల్ లోనే చదివాడు. ఈలోగా నాకు జనగాంకు బదిలీ కావడం, కొద్దినెలల తర్వాత నా శ్రీమతికి వరంగల్ బదిలీ కావడంతో, పిల్లల చదువులు హన్మకొండకు మారాయి. అక్కడ స్నేహితుల సలహా మేరకు, సెయింట్ పీటర్ స్కూల్లో జాయిన్ చేయాలని అనుకున్నాము. కానీ ఆ సంవత్సరం ఆ స్కూల్లో వీలు కానందువల్ల అదే సంస్థకు చెందిన జె.ఎం.జె స్కూల్‌లో జాయిన్ చేశాము. రాహుల్‌లో కొద్దిగా మార్పు కనిపించింది. కొద్దిమంది స్నేహితులను ఏర్పరచుకున్నాడు. ఈ మార్పుకు కొద్దిగా నేను తృప్తిపడ్డాను. మరుసటి సంవత్సరం నారాయణరెడ్డి గారి అద్వర్యం లోని సెయింట్ పీటర్ స్కూల్‌లో అడ్మిషన్ దొరికింది. అక్కడ టీచింగ్ బాగుండడంతో పదవతరగతి వరకూ అక్కడే కొనసాగించాము.

కాలేజీ విద్యార్ధిగా రాహుల్ కానేటి

అది ఎంసెట్‌ల కాలం (ఇప్పుడు కూడా అనుకోండి), అందరూ మెడిసిన్/ఇంజనీరింగ్ కోసం తల్లిదండ్రులు మంచి మంచి కాలేజీల కోసం వెతుక్కుంటున్న తరుణం. అప్పుడు నా స్థాయికి తగ్గట్టుగా విజయవాడ లోని నలందా జూనియర్ కళాశాలలో చేర్చాను. రాహుల్‌కి అక్కడ జీవితం అంటే ఏమిటో తెలిసినట్టు వుంది. ఇరుకు గదుల్లో నిరంతరం చదువులు, తమ పనులు తాము చేసుకోవడం, అప్పుడప్పుడూ తప్ప తల్లిదండ్రులూ – బంధువులు కనిపించక పోవడం, ఒక కొత్త జీవితం అక్కడ ఎదుర్కొనక తప్పలేదు. అక్కడ చాలా విషయాలు తెలుసుకున్నాడు. కానీ నేను గ్రహించలేకపోయాను. రెండు సంవత్సరాల ఇంటర్మీడియెట్ విజయవాడలో గడిపి ఇంటికి వచ్చిన రాహుల్ తాను గడిపిన జీవితం గురించి చెబుతూ తాను ఇన్నాళ్లూ గడిపింది హాస్టల్ జీవితం కాదు అనీ.. అదొక సెంట్రల్ జైలు అన్నాడు. అతను అక్కడ చదువు పేరుతో ఎంత దుర్భర జీవితం గడిపింది అర్థం అయింది. ఆ జీవితం అతనిలో ఎంతో మార్పును తీసుకు వచ్చింది. అంత మాత్రమే కాదు ఎంసెట్‌లో తనకు ఇంజనీరింగ్ సీట్ వరంగల్ జిల్లాలో వస్తేనే చదువుతానని డిక్లేర్ చేసాడు. రాహుల్ అనుకున్నట్టుగానే ఇంటర్మీడియెట్ మంచి మార్కులతో పాస్ కావడం, ఎంసెట్‌లో అవసరమైన రాంక్ రావడం, అప్పటి వరంగల్ జిల్లాలోని క్రీస్తు జ్యోతి ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలో సీట్ రావడంతో జనగాం సోదరమిత్రుడు డా సుగుణాకర్ రాజు సహకారంతో అందులో జాయిన్ చేసాను.

తల్లిదండ్రులతో రాహుల్ కానేటి

కొద్దిరోజులు హన్మకొండ నుండి జనగాం బస్సులో వెళ్ళాడు. తర్వాత వాళ్ళమ్మతో బైక్ కొనిపించుకున్నాడు. కొన్నాళ్ల తర్వాత రాహుల్ కదలికలను గమనించిన నా మిత్రుడు డా. రాజకుమార్ ఫోన్ చేసి “నీ కొడుకు నువ్వు ఊహిస్తున్నట్టు అమాయకుడు కాదు, నువ్వు నిశ్చింతగా వుండు. అతను తప్పక మంచి పౌరుడిగా తయారవుతాడు” అని కితాబు ఇచ్చాడు. ఆయన ఆలా ఎందుకు చెప్పాడో అప్పుడు తెలియలేదు. కానీ నాకు అతడి అసలి మార్పు వ్యక్తిత్వం ఎప్పుడు తెలిసిందంటే, ఇంజనీరింగ్ పూర్తి అయిన తర్వాత ఒక రోజు నా దగ్గరకు వచ్చి “డాడీ.. నేను ఎం.ఎస్. చేయడానికి అమెరికా వెళతాను” అన్నాడు. ఒక్కసారి నా గుండె ఝల్లుమంది. నేను ఎప్పుడూ అలాంటి ఆలోచన చేయలేదు, నా కొడుకు అంతగా సాహసిస్తాడని ఊహించలేదు. అయినా అతడిని నిరుత్సాహ పరచకూడదనే ఉద్దేశంతో “ఆ చదువు మనకి అందుబాటులో ఉంటుందా బాబూ..! అయినా.. దానికి ఏవో పరీక్షలుంటాయి కదా? ముందు వాటి సంగతి చూడు, తర్వాతి విషయాలు ఆలోచిద్దాం” అన్నాను.

వెంటనే “ఆ పరీక్షలన్నీ అయిపోయాయి డాడీ.. నాకు అర్హత లభించింది. అంతేకాదు.. టెక్సాస్ విశ్వవిద్యాలయంలో ఒక కళాశాలలో నాకు సీట్ కూడా ఆఫర్ చేసారు. మీరు అనుమతి ఇస్తే మిగతా పనులు చూసుకుంటాను” అన్నాడు. నేను ఆశ్చర్యపోయాను. అమెరికాలో చదువుకునే అవకాశం వచ్చినందుకు కొడుకును అభినందించాలా? లేక నన్ను వదలి వెళ్లిపోబోతున్నందుకు బాధ పడాలా? అర్థం కాలేదు. వద్దంటే జీవితాంతం నన్ను తిట్టుకుంటాడు, రెక్కలొచ్చిన పక్షి తప్పక అనుకున్న చోటికి ఎగిరి వెళ్లిపోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తుంది. దానిని ఆపే హక్కు తల్లి పక్షికి లేనే లేదు. ఇది కూడా అంతే. నా స్వార్థం కోసం రాహుల్ భవిష్యత్తును అడ్డుకునే హక్కు నాకు లేదు. అందుకే “నీ ఇష్టం బాబూ” అనేశాను. బ్యాంక్‌లో ఎడ్యుకేషన్ లోన్ మంజూరు అయిన తర్వాత మిగతా పనులన్నీ చకచకా పూర్తి అయినాయి. ఇవన్నీ ముందు నాకు తెలియకపోయినా, నాకు తాను అమెరికాకు వెళ్లడం ఇష్టం వుండదు కనుక, తల్లి, చెల్లి అందించిన ప్రోత్సాహంతోనే రాహుల్ ఈ పనికి పూనుకున్నడని అర్థం అయింది. తర్వాత టెక్సాస్ వెళ్లడం, తర్వాత మిన్నియాపోలీస్, ఆ తర్వాత మంచి ఉద్యోగిగా బోస్టన్‌లో స్థిరపడడం జరిగిపోయాయి.

అమెరికాలో రాహుల్

మెకానికల్ ఇంజనీరింగ్‌లో ఎం.ఎస్. చేసిన రాహుల్ ఒక మంచి కంపెనీలో ‘క్వాలిటీ కంట్రోల్ ఇంజనీర్’ గా స్థిరపడి మంచి పేరు సంపాదించుకున్నాడు. ఇదంతా నా కొడుకు గొప్పతనం గురించి గొప్పలు చెప్పడం కోసం రాసిన వ్యాసం కాదు. అందరిలోనూ,తమ లక్షణాలు బాల్యంలోనే బయటపడిపోవు. కొందరిలో అవి అంతర్గతంగా నిభిడీకృతమై, అవసరం వచ్చినప్పుడు బయట పడతాయి. కొందరిలో సాధన ద్వారా మెరుగుపడతాయి. ఇది జీవన సూత్రం అంతే.

కుటుంబంతో రచయిత

మేనకోడలు ఆన్షితో రాహుల్

అలాగని, రాహుల్ జీవితం అంతా సాఫీగా సాగిపోతుందని నేను చెప్పలేను. మనిషి అన్న తర్వాత ఏదో సమస్య అతడి చుట్టూ తిరుగుతూ ఏదో ఇబ్బంది పెట్టక తప్పదు. స్వల్పకాలం పాటు వాటిని ఎదుర్కోక తప్పదు, అనుభవించక తప్పదు. ఆశాజీవిగా సాగిపోవడమే మనిషి జీవిత లక్ష్యం కావాలి. అందులోనే ఆనందాన్ని అనుభవించాలి. నాలాంటి తల్లిదండ్రులకి, రాహుల్ జీవితం ఒక గొప్ప అనుభవం కావాలి.

(మళ్ళీ కలుద్దాం)

డా. ప్రసాద్ కె. ఎల్. వి.

వృత్తిరీత్యా వైద్యులు, ప్రవృత్తి రీత్యా రచయిత అయిన డా. కె.ఎల్.వి. ప్రసాద్ పుట్టింది, పెరిగింది తూర్పు గోదావరి జిల్లా దిండి గ్రామం. హైస్కూలు విద్య పాక్షికంగా అప్పటి తాలూకా కేంద్రం రాజోలులో. తదుపరి విద్య నాగార్జున సాగర్ (హిల్ కాలనీ), హైద్రాబాదులలో. వారి అన్నయ్య కె.కె.మీనన్ స్వయంగా నవలా/కథా రచయిత కావడం వల్ల, చిన్న వయస్సులోనే పెద్ద పెద్ద రచయితల సాహిత్యం చదువుకున్నారు. ఇంటర్మీడియట్ నుండే కవితలు రాయడం మొదలుపెట్టారు. 1975 నుండి వ్యాసాలు రాస్తున్నారు. 1983 నుండి కథలు రాస్తున్నారు. ఉద్యోగ రీత్యా హన్మకొండలో స్థిరపడ్డారు. వరంగల్ “సహృదయ సాహిత్య సాంస్కృతిక సంస్థ”కు వరుసగా 15 సంవత్సరాలు అధ్యక్షుడిగా ఉన్నారు. 2011లో కరీంనగర్ జిల్లా ఆసుపత్రిలో సివిల్ సర్జన్‌గా రిటైర్ అయ్యారు. “కె ఎల్వీ కథలు”, “అస్త్రం”, “హగ్ మీ క్విక్”, “విషాద మహనీయం” (స్మృతి గాథ) వంటి పుస్తకాలను వెలువరించారు.

Tags: సంచిక డా. కె. ఎల్. వి. ప్రసాద్ఫీచర్కాలమ్జ్ఞాపకాల పందిరి Column Dr. K.L.V. Prasad Feature Gnapakala Pandiri Sanchika telugu magazine telugu online magazine telugu online magazines telugu sahityam telugu web magazine telugu-online-magazine telugu-webs-magazine

1

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
October 10, 2021 at 7:15 am
సంచిక సంపాదకవర్గానికి ఇతర సాంకేతిక నిపుణుల కు హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.
—-డాక్టర్ కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
హన్మకొండ.

Reply
2

Sagar
October 10, 2021 at 7:34 am
జీవితంలో మనిషి పరిస్ధితులను బట్టి ఎదుగుతాడనీ స్పష్టంగా చెప్పారు సర్ . మీరన్నట్లు రాహుల్ ఆ నిర్ణయం తీసుకున్నప్పుడు మీ ఇష్టాన్ని ప్రక్కన బెట్టి అతనినీ ప్రోత్సహించడం మీ మంచి నిర్ణయం. మీకు అభినందనలు మరియు ధన్యవాదములు.

Reply
1. 2.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 10, 2021 at 8:10 am
  సాగర్
  నీ స్పందన కు ధన్యవాదాలండీ
  
  Reply
3

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
October 10, 2021 at 8:09 am
మీ జ్ఞాపకాల పందిరి -79 పూర్తిగా చదివాను. చాలా బాగుంది. జీవితం అందరికి వడ్డించిన విస్తరి కాదు. మీ అనుభవాలు ఎందరికో( చదివిన)
మార్గదర్శకం కావాలి.
——రవీంద్ర బాబు
మహబూబాబాద్.

Reply
1. 3.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 10, 2021 at 8:09 am
  రవీ
  నీ స్పందన కు ధన్యవాదాలు
  
  Reply
4

Shyam kumar chagal . MA astrology. Hyd
October 10, 2021 at 10:04 am
కొడుకు గురించి డాక్టర్ కె ఎల్ వి ప్రసాద్ పడిన తపన , తీసుకున్న నిర్ణయాలు ఒక తండ్రిగా నేను అర్థం చేసుకోగలను నేనే కాదు ఒక కొడుకు కి తండ్రి గా ఉన్న వారు ఎవరైనా సరే అర్థం చేసుకోగలరు క్రమశిక్షణ అన్నది పైగా తండ్రి చాలా ఉన్నత స్థానంలో ఉండి చాలా దృఢంగా ఉన్నప్పుడు వారి కొడుకులు యాదృచ్చికంగా మొదట్లో మెత్తటి వారై ఉంటారు. తర్వాత రోజుల్లో వారు తండ్రి అడుగుజాడల్లో నడవడం మొదలవుతుంది. ఇది నేను అనుభవపూర్వకంగా చూసిన విషయం. మనదేశంలో రాహుల్ అన్న నామధేయం ఒక వ్యక్తి లేదా ఒక కుటుంబం వలన దాని యొక్క విశిష్టతను కోల్పోయింది అని చెప్పడం దురదృష్టకరం. అయినప్పటికీ ఒక కవి అన్నట్లుగా పేరులో ఏముంది..
ఏది ఏమైనా మనం పెంచిన విధానం , క్రమశిక్షణ , దిశా నిర్దేశం ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ పిల్లలను చెడు మార్గం లోనికి పోనివ్వక కాపాడుతాయి అని రాహుల్ విషయంలో నిర్ధారణ అవుతోంది. చిన్నప్పుడు తండ్రిని చూస్తే ప్రేమ కంటే ఎక్కువ మగపిల్లలకు భయం ఉంటుంది. అలా ఉండటం కూడా మంచిది. వయసు ఎదిగేకొద్దీ తండ్రి స్నేహితుడు గా మారడం అన్నది ఆవశ్యకత. అదే ఇక్కడ కూడా జరిగింది. సరైన స్కూళ్లలో, కాలేజీల్లో చేర్పించడం వలన సగం పని పూర్తి చేసినట్లే. పిల్లలకు మంచి గమ్యం చూపించడం సరైన దారి ఏదో తెలపటం మాత్రమే కాక కొడుకు కొడుకు ఉన్నత శిఖరాలను అధిగమించి నప్పుడు కలిగే ఆనందం ఆ తండ్రికి అర్థమవుతుంది. నాకు తెలిసినంతవరకు డాక్టర్ కే ఎల్ వి ప్రసాద్ గారు కొడుకు విషయంలో తన అనుభవాలను చాలా తక్కువగా రాశారు. ఎందుకంటే ఇందులో ఎంత వివరించినప్పటికీ కూడా తక్కువే. ఎవరెస్ట్ ఎక్కిన తర్వాత శిఖరం పైన జండా ఎగరవేసినప్పుడు కలిగే అలౌకికమైన , వివరించనలవి కాని తృప్తి ప్రస్తుతం కె ఎల్ వి ప్రసాద్ విషయంలో కనబడుతోంది. రచయిత కు, రాహుల్ కు నా శుభాకాంక్షలు మరియూ రాహుల్ కు ఆశీస్సులు.

Reply
1. 4.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 10, 2021 at 1:48 pm
  మిత్రమా
  నీ స్పందన కు ధన్యవాదాలు.
  
  Reply
5

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
October 10, 2021 at 1:47 pm
చక్కని విషయం … పిల్లలున్న వాళ్ళూ , ముఖ్యంగా పిల్లల పట్ల ఒక ప్రణాళికాబద్ధంగా వాళ్ళ భవిష్యత్తు దిద్దితీర్చాలనుకునే ఆశాజీవులు తెలుసుకోవలసిన విషయాలు బాగాచెప్పారు …
మన వాళ్ళు “ పురుషకారం “ అని ఒకమాట చెప్పారు , అంటే పురుషప్రయత్నమన్న మాట !!! అది లేకుండా ఏ విజయమూ లభించదు … అన్నీ దేవుడే చూసుకుంటాడనుకోవటాన్ని మనపూర్వులు పలాయనవాదంగా భావించారు … అందుకే
“ ఉద్యోగినం పురుషసింహముపైతి లక్ష్మీ ..” అన్నారు .. పురుషునికి ( అంటే మనిషికి ) ఉద్యోగమే ( అంటే ప్రయత్నమే ) సంపదలనిస్తుంది … ఇంతస్పష్టంగాచెప్పారు … పైగా దీనికొక మంచి ఉదాహరణనూ ఇచ్చారు …
సింహమైనా సరే ఒకేచోట కూర్చొని నేరుతెఱచుకుని కూచుంటే ఏ జంతువూ నోట్లోపడదు … వేట అనే ప్రయత్నం చెయ్యాలి అప్పుడే తిండి … మనిషీ అంతే …
మీరన్నట్టు అన్నీ చేసినా అంకెకు రాకపోతే అది దురదృష్టమనుకోవాలి తప్ప సామెతలు చెబుతూ పనికి వెనకాడరాదు …
కొందరు పిల్లల్లో ఎదుగుతున్న క్రమంలో మార్పులు వస్తుంటాయి , దానికి భయపడి పిల్లల్ని హింసించరాదన్నది సత్యం .. ఆ విషయంలో మీ అనుభవమే నిదర్శనం …మనకు పిల్లలమీదున్న ప్రేమవల్ల భయంకలగొచ్చుకాని అదేమీ ఉండదు .. తనని గమనించిన మిత్రుడు డా.రాజకుమార్ గారు బాబు అమయకుడేమీ కాదని మీ అమాయకత్వానికి చుక్కపెట్టాడు…
పిల్లలు , ముఖ్యంగా ఈ కాలపు పిల్లలు ఎక్కువ శాతం తమ తమ భవిష్యత్తు విషయం లో బహు జాగ్రత్తగానే ఉంటున్నారుపేరెంట్స్ పై ఆధారపడకుండానే గమ్యందిశగా సాగుతున్నారు … ఇది కేవలం కాలప్రభావమే కాకుండా ఆశలూ , అవసరాలు కూడా మార్గంచూపిస్తన్నాయి …దానికి రాహులే సాక్ష్యం …
మంచి విషయాలు అందించారు సర్ …
—-జి.గిరిజా మనోహర్ బాబు
హన్మకొండ.

Reply
1. 5.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 10, 2021 at 1:47 pm
  ధన్యవాదాలండీ
  గురువు గారూ.
  
  Reply
6

Dr.Harika
October 10, 2021 at 1:53 pm
Good afternoon sir,
As the saying goes…Dreams don’t work unless you do.
Many people underestimate the level of hard work it takes to achieve that.
As you said, we simply can’t learn certain things until we face them.
Hearty congratulations to brother Rahul.
And as parents, helping your kids focus on turning their dreams into reality is a beautiful thing.
Thank you sir for sharing.

Reply
1. 6.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 10, 2021 at 2:42 pm
  Amma
  Thank you
  For your
  Good words.
  
  Reply
7

Sambasiva+Rao+Thota
October 10, 2021 at 2:26 pm
Prasad Garu!
Mana saadhaarana Kutumba vyavasthala gurinchi chaalaa chakkagaa vivarinchaaru….
Dhanyavaadaalandi 🙏

Reply
1. 7.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 10, 2021 at 2:43 pm
  ధన్యవాదాలండీ
  
  Reply
8

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
October 10, 2021 at 2:40 pm
हरिः ओम्
ప్రసాద్ గారు
తండ్రికి పుత్రోత్సవం పుట్టినపుడుకాదు , పుట్టినవాడు ప్రయోజకుడైనప్పుడే అనే కవి భావం మీ రాహుల్ పట్ల శతప్రతిశతం యథార్థము
మీ సంతోషంలో నాకు భాగమివ్వండి ఆర్య!

ఆచార్య తంగెడ జనార్ధనరావు

Reply
1. 8.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 10, 2021 at 2:40 pm
  మీ స్పందన కు ధన్యవాదాలండీ.
  
  Reply
2. 8.2
  
  Sarasi
  October 10, 2021 at 4:23 pm
  మీ క్రమశిక్షణే మీ పిల్లలకూ వచ్చింది. పిల్లలు ప్రయోజకులైతే తల్లిదండ్రులకు మనశ్శాంతి, ఆనందం జీవితాంతం.
  
  Reply
  1. 8.2.1
    
    డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
    October 10, 2021 at 4:38 pm
    ధన్యవాదాలండీ.
    
    Reply
  2. 8.2.2
    
    డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
    October 10, 2021 at 4:52 pm
    ధన్యవాదాలండీ
    సరసి గారూ.
    
    Reply
9

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
October 10, 2021 at 2:48 pm
Good afternoon sir e roju sanchika lo me puthrothsahamu kanipisthundi parents anni vishayalalo ela vundalo chakkaga vivarincharu 👍👌ayithe entha planningo penchina andaru chala goppavaru avutharani cheppalemu e Visha yam lo meru adrushtavanthulu
——ప్రమోద్. కుసుమ
హైదరాబాద్.

Reply
1. 9.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 10, 2021 at 2:49 pm
  ప్రమోద్
  మీ స్పందనకు ధన్యవాదాలు.
  
  Reply
10

Bhujanga rao
October 10, 2021 at 2:48 pm
ఈ ఎపిసోడ్ ఆసాంతం మీ రాహుల్ బాల్య దశ నుండి ఎదుర్కొన్న పరిస్థితులు,జరిగిన సంఘటనలు చక్కగా వివరించారు. జీవితంలో పరుస్థితులను బట్టి మనిషి ఎదిగాడని స్పష్టంగా చెప్పారు. దేవుడి మీద భారం వేయకుండా పరిస్థితులు మరియు అవసరాలు ఎటు నడిపిస్తే అటువైపు నడుస్తూ అంది వచ్చిన అవకాశాన్ని సద్వినియోగ పర్చుకొని మనదగ్గర ఎంత విజ్ఞానం ఉన్నది ముఖ్యం కాదు,దాన్ని ఎలా ఉపయో గించుకు కుంటున్నామన్నది ముఖ్యం అని భావించి ఉన్న స్థితి నుండి ఉన్నత స్థితికి చేరుకున్న రాహూల్ కు అభినందనలు. అందు చేత పిల్లలు ఎదుగుతున్న సమయములో తల్లి దండ్రులు వేసే ప్రతి అడుగు, ప్రతి మాట, చేసే ప్రతి పని పిల్లల విషయంలో ఆలోచించి వేయాలని ఈ ఎపిసోడ్ ద్వారా మంచి సందేశం ఇచ్చారు ధన్యవాదములు డాక్టర్ గారు.

Reply
11

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
October 10, 2021 at 3:07 pm
Very very nice
—Dr.j.kranthi.

Reply
12

Rajendra+Prasad
October 10, 2021 at 3:30 pm
You are right sir. The circumstances and needs will teach any one to obtain competance. In your son Rahul’s case, we are happy he could settle in his career
– Rajendra Prasad

Reply
1. 12.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 10, 2021 at 4:55 pm
  Thank you
  Prasad garu.
  
  Reply
13

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
October 10, 2021 at 6:16 pm
ఇంతవరకూ రాహుల్ గురించీ ఒక విషయం చెప్పలేదు .ఇప్పుడు మంచి వ్యాసం అందించింది బాగుంది.అయన వివాహం కుటుంబం గురించి చెప్పలేదు, ఫోటో కుడా లేదు .ఇదొక్కటే లోటు. ధన్యవాదాలు
–డాక్టర్ డి.సుజాత
విజయవాడ.

Reply
1. 13.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 10, 2021 at 6:17 pm
  ధన్యోస్మి.
  
  Reply
14

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
October 11, 2021 at 4:55 am
మీ పుత్రోత్సహం ఎంతో ప్రోత్సాహకరంగా ఉంది సర్…బిడ్డల జీవితాల పట్ల ప్రణాళికా బద్దంగా కొనసాగాలి అనే స్పృహ కలిగిన ప్రతి తల్లిదండ్రుల హృదయాలనూ తాకుతుంది సర్ ఈ నాటి మీ జ్ఞాపకం.మీ అంచనాలను మించి విజయాలను అందుకొని మిమ్మల్ని ఆశ్చర్య ఆనందాలలో ముంచిన సోదరులు రాహుల్ గారిని ఎంతైనా అభినందించాలి.మొదటి అడుగు బిడియం గా వేసినట్టు కనబడినా ఎంతో దృఢ లక్ష్యం దిశగా సాగిన విధంగా నిజంగా స్ఫూర్తిదాయకం. బిడ్డల విజయాలను కాంక్షించే ప్రతి తండ్రి అంతరంగాన్ని ఆవిష్కరించిన ఇంత మంచి జ్ఞాపకాన్ని మాకు పంచి బిడ్డల పట్ల వహించాల్సిన దృక్పథం ను తెలియ చేసినందుకు ధన్యవాదాలు సర్.మీకు వారు చేరువలో లేని బాధ తీర్చలేనిది అయినా….ఎందరో చేరలేని ఉన్నత శిఖరాల్ని రాహుల్ గారు అధిరోహించినందుకు మీరు గర్వించి తీరాలని మనవి చేస్తూ ధన్యవాదాలు సర్💐💐💐🙏
—-డి.నాగజ్యోతి శేఖర్
కాకినాడ.

Reply
1. 14.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 11, 2021 at 4:56 am
  అమ్మా
  మీ స్పందనకు ధన్యవాదాలు.
  
  Reply
15

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
October 11, 2021 at 5:58 am
జ్ఞాపకాల పందిరి 79 లో మీ పుత్రుడు రాహుల్ కానేటి నామకరణం నుంచి అమెరికాలో చదువు వరకు చక్కగా వివరించారు. కొందరు పిల్లల్లో ఎదుగుతున్న కొద్దీ వ్యక్తిత్వంలో పరిణితి వస్తుంది. అమెరికాలో చదువులు మరియు ఉద్యోగాలు నేటిరోజుల్లో సర్వసాధారణం అయ్యింది. కాలంతో పాటుగా తల్లిదండ్రులు మారాల్సిన పరిస్థితి వచ్చింది.
–జి.శ్రీనివాసాచారి
కాజీపేట.

Reply
1. 15.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 11, 2021 at 5:59 am
  ధన్యోస్మి ధన్యవాదాలండీ
  
  Reply
16

డి. వి. శేషాచార్య
October 11, 2021 at 7:12 am
పిల్లల పెంపకం వారి చదువుసంధ్యలు మొదలైన విషయాలు చాలా చక్కగా వివరించారు.

Reply
1. 16.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 17, 2021 at 6:34 am
  ధన్యవాదాలు మిత్రమా.
  
  Reply
17

శ్యామ్ కుమార్
October 13, 2021 at 9:07 am
పుత్రోత్సాహము తండ్రికి పుత్రుడు జన్మించినపుడె పుట్టదు జనులా పుత్రుని కనుగొని పొగడగ పుత్రోత్సాహంబు నాడు పొందుర సుమతీ

Reply
1. 17.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 17, 2021 at 6:32 am
  ధన్యోస్మి.
  
  Reply
18

డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
October 13, 2021 at 4:32 pm
శుభోదయం సార్ 🙏 రాహుల్ కు ముందుగా అభినందనలు, శుభాశీస్సులతో..💐🙌 జీవితం అన్నాక ఒడిదుడుకులు తప్పవు కదా! ఏమైతేనేం రాహుల్ ఒక మంచి స్థాయికి ఎదిగినందుకు సంతోషం. 😊
మా ఏకైక సంతానం శృతి ( మా ఇద్దరికీ పూర్తిగా వ్యతిరేక ఆలోచనలతో) పెరిగింది. మేమిరువురం యూనియన్ లీడర్స్ గా అందరితో ఎంతో సోషల్ గా ఉంటాం. తనేమో చాల లిమిటెడ్ గా వ్యవహరిస్తుంది. బి.టెక్.వరకు వరంగల్ లోనే చదివింది.8 వ.తరగతి వరకు యావరేజ్ గా చదివేది. వాళ్ల నాన నా బిడ్డ పదవతరగతి వరకు చదివితే చాలని ఎప్పుడూ అంటుండేవారు. అటు ఇటుగా అందరం విద్యావంతులమైన మా కుటుంబాల్లో ఇదేంటి అని నేనెప్పుడూ దిగులపడుతూ అప్పుడప్పుడూ మందలిస్తూ ఉండేదాన్ని. సడెన్ గా ఓ రోజు నేను ఎం.బిఏ.కు అప్లై చేసాను కౌన్స్లింగ్ ఉంది పేరెంట్స్ తో హైదరాబాద్ లో మీరు రావాలంటే ఇద్దరం ఆశ్చర్యపోయాం. పోయాం. ఇక్ ఫై బిజినెస్ స్కూల్ ( IBS) లో అలా ఎం.బిఏ. పూర్తిచేసి క్యాంపస్ సెలక్షన్స్ లో టిసిఎస్ లో జాబ్ పొంది గత 4 సంవత్సరాలుగా చేస్తుంది. హైదరాబాద్ లోనే కనుక ఎవరికి చూడాలనిపించినా కలుసుకునేవారం. ఏడాదిక్రితం తన క్లాస్ మెట్ శ్రీకాంత్ తో వివాహం చేయాలంటే ఒప్పుకున్నాం. కానీ మా ఇద్దరిబాధ పెళ్ళయాక అది అమెరిక పోవాలి. వారి భవిష్యత్ దృష్ట్యా వద్దనలేం, దూరంగా ఉండలేం. ఓ కంట కన్నీరు, ఓ కంట పన్నీరులా ఉంది మా పరిస్థితి. రాహుల్ దూరంగా ఉన్నా నిహార మీతో ఉంటున్నందుకు సంతోషం. ఒక సోదరిగా నా సోదంతా ఆవేదనగా పంచుకునే అవకాశం మీ ఙాపకాలపందిరితో కల్పించినందుకు సదా కృతఙురాలిని. ‘బాధలు పంచుకుంటే తగ్గుతాయి, సంతోషాలు పంచుకుంటే పెరుగుతాయంటారు ‘.అందుకే మీకు చెప్పుకున్నాను. ధన్యవాదాలతో 🙏
–డాక్టర్ విద్యాదేవి
హన్మకొండ.

Reply
1. 18.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 13, 2021 at 4:33 pm
  అమ్మా
  మీ స్పందనకు ధన్యవాదాలు.
  
  Reply
19

మొహమ్మద్+అఫ్సర+వలీషా
October 17, 2021 at 2:46 am
ఒక తండ్రిగా మీ బాధ్యత ను ఎంతో చక్కగా నిర్వర్తించారు.మీ పెంపకంలో పెరిగిన రాహుల్ చక్కని వ్యక్తిత్వాన్ని కనబరిచారు.ఏ తల్లి దండ్రులకైనా పిల్లలు కళ్ళెదుట ఉంటే ఆ సంతోషం చెప్పనలవి కానిది, కానీ పిల్లల సంతోషాలకు విలువ ఇచ్చినప్పుడే తల్లి దండ్రులకు గౌరవం దక్కేది , మీరు ఆ విషయం లో నూటికి నూరుశాతం మనసును రాయి చేసుకుని న్యాయం చేశారు సార్ యూ ఆర్ యే గ్రేట్ ఫాదర్ 👏👏👏👏👏👏👏👏👏చక్కని వ్యాసాన్ని చాలా కష్టం గా వ్రాశారు సార్ మీ మనసును చిక్క బెట్టుకుని అందరికీ ఆదర్శం గా. హృదయపూర్వక శుభాభినందనలు సార్ మీకు💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐.మీ ప్రతి జ్ఞాపకం మాకు ఒక గొప్ప సందేశం. 🙏🙏🙏🙏🙏

మొహమ్మద్. అఫ్సర వలీషా
ద్వారపూడి (తూ గో జి)

Reply
1. 19.1
  
  డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్
  October 17, 2021 at 6:32 am
  అమ్మా
  ధన్యవాదాలు మీకు.
  
  Reply