వూదారంగు సముద్రం-3

[శ్రీ సలీం వ్రాసిన ‘వూదారంగు సముద్రం’ అనే నవలికని ధారావాహికగా అందిస్తున్నాము.]

[తనకు వినబడిన శబ్దం అతనికి వినబడిందా అని శంకరన్‌ని అడుగుతుంది అధీర. లేదంటాడు. ఏం శబ్దం అని అతను అడిగితే, గుండె కొట్టుకుంటున్నట్టున శబ్దం అంటుంది. అలాంటిదేదీ తనకు వినిపించలేదంటాడు. సముద్ర ప్రయాణాలకి సంబంధించి తనకి ఉన్నంత అనుభవం అతనికి లేనందున దాన్ని ప్రత్యేకంగా గుర్తించలేకపోతున్నాడని గ్రహిస్తుంది. సంభాషణకి అతని కుటుంబ వివరాలపైకి మళ్ళిస్తుంది. భార్య చనిపోయాకా, మరో పెళ్ళి ఎందుకు చేసుకోలేదని అడిగితే, సెల్వీ లాంటి స్త్రీని వెతకడంలో కాలం గడిచిపోయిందని చెప్తాడు. ఈ మధ్యనే ఒకావిడ పరిచయమైందనీ, కానీ అడగాలంటే, ఒప్పుకోదేమోనన్న భయం వేస్తోందని చెప్తాడు. కాసేపాగి, మీరు పెళ్ళెందుకు చేసుకోలేదని అధీరని అడుగుతాడు. అవసరమనిపించలేదని, భర్త.. పిల్లల కోసం తను సమయం కేటాయించలేనని చెబుతుంది. కొద్దిసేపటికి శంకరన్ వెళ్ళిపోతాడు. ఆమె అక్కడే కాసేపు నిల్చుంటుంది. పదిగంటల వరకూ చూసినా, కాంతి పుంజం కనబడదు, శబ్దం వినబడదు. తన గదికి వెళ్ళి మంచం మీద వాలుతుంది. కానీ ఆ వూదా రంగు కాంతి పుంజం, ఆ శబ్దం గురించిన ఆలోచనలు ఆమెను వీడవు. మర్నాడు ఎలాగయినా ఆ రహస్యాన్ని ఛేదించాలనుకుంటుంది. ఉదయంర్ శంకరన్ దగ్గరకు వెళ్ళి క్రితం రోజు రాత్రి సోనార్స్ గ్రహించిన శబ్దాల్లో, కొత్తగానో, వింతగానో అనిపించినవి ఏవైనా ఉంటే చెప్పమని అడుగుతుంది. దాదాపు ఆరు వందల కిలోమీటర్ల దూరం నుంచి చాలా బలహీనమైన గుండె చప్పుడు లాంటి శబ్దం రికార్డయిందని చెప్తాడు. కొన్ని జీవులని చూసి శంకరన్ కొత్త జీవులని పొరబడితే, అవి పాతవేనని, తనకు తెల్సుననీ చెప్తుంది అధీర. ఆ రాత్రి మళ్ళీ డెక్ మీదకు వెళ్ళి నిల్చున్నప్పుడు శంకరన్ కూడా వెళ్తాడు. ఆ శబ్దం గురించి మాట్లడుకుంటారు. అంతలో ఏదో ఆలోచన తట్టి, కెప్టెన్ గదిలోకి వెళ్ళి తాము ప్రయాణించిన రూట్ మ్యాప్‌ని పరిశీలిస్తుంది. ఆ శబ్దం వినబడిన స్పాట్ నుంచి ఓడ దాదాపు 24 గంటలు ప్రయాణించింది. క్రితం రాత్రి ఎనిమిదిన్నరికి షిప్ ఏ ప్రాంతంలో ఉందో అక్కడికి వెనక్కి తిప్పమంటుంది అధీర. – ఇక చదవండి.]

ఓడ దిశను మార్చుకుని తూర్పు దిశ వైపుకు ప్రయాణించసాగింది.

మరునాడు రాత్రి తొమ్మిది గంటలకు ఓడ చేరుకున్న చోట మల్టీ బీమ్ సోనార్స్‌ ఆ వింత శబ్దాన్ని గ్రహించాయి. దాని సోర్స్‌ దాదాపు ఆరు వందల కిలోమీటర్ల దూరంలో దక్షిణ దిశగా ఉందని తెల్సుకుని మరో ఇరవై ఎనిమిది గంటలు ప్రయాణించి, అక్కడికి చేరుకున్నారు.

ఇపుడా శబ్దం చాలా స్పష్టంగా, పెద్దగా విన్పిస్తోంది. అచ్చం మనిషి గుండె చప్పుడులా.. లయబద్ధంగా.. పది నిమిషాలకోసారి విన్పిస్తోంది. పదిహేను నిమిషాల కోసారి కాంతి పుంజం కొన్ని మీటర్ల దూరంలోనే వింతగా వెలుగులు చిమ్ముతూ కన్పిస్తోంది.. వూదా రంగు వెల్తురు.. కాంతి పుంజం వెలువడినపుడల్లా  దాని చుట్టుపక్కల నీళ్ళు కొన్ని క్షణాలసేపు వూదా రంగుని పులుముకుని.. సముద్రం వూదారంగు సముద్రంలా కన్పిస్తోంది.

మల్టీ బీమ్ సోనార్స్‌ పంపిన పింగ్స్‌ సాయంతో ఆ వెల్తురు ఆరువేల నాలుగు వందల డెబ్భయి ఆరు మీటర్ల లోతులో సముద్రం అడుగున ఉన్న గుండ్రటి పెద్ద బంతిలాంటి సోర్స్‌ నుంచి వస్తుందని నిర్థారించుకున్నారు. స్పార్కిల్‌ రోబోట్‌ నాలుగు వేల ఐదు వందల మీటర్ల లోతు వరకే చేరుకోగలదు.

“ఏం చేద్దాం?” అని అడిగింది అసిమా ఛటర్జీ. అధీర కొన్ని క్షణాలు ఆలోచించి, “మనం సబ్‌మెరైన్‌లో వెళ్ళి, దాన్ని పైకి తీసుకుని వద్దాం” అంది.

స్పార్కిల్‌ చేరుకోలేని లోతుల్లో ఉన్న జీవజాతుల్ని, జియోలాజికల్‌ నిర్మాణాల్ని హై రిజల్యూషన్‌ కెమెరాలతో ఫోటోలు, వీడియోలు తీయడానికి, అవసరమైతే శాంపుల్స్‌‌ని సేకరించడానికి డీప్‌ సీ ఎక్స్‌ప్లోరేషన్‌ సబ్‌మెర్సిబుల్‌ టినోసాని ఓడలో అందుబాటులో ఉంచారు. అందులో ఇద్దరు ప్రొఫెషనల్‌ సబ్‌మెరైనర్స్‌ కాకుండా ముగ్గురు ప్రయాణించవచ్చు. సబ్‌మెర్సిబుల్‌ కూడా సబ్‌మెరైన్‌ లాంటిదే. ఎటొచ్చీ సబ్‌మెర్సిబుల్‌ని వాడాలంటే దానికి సపోర్ట్‌ కోసం ఓ ఓడ అవసరం. సబ్‌మెరైన్‌లు ఓడ సహాయం లేకుండానే నీళ్ళ లోతుల్లోకి ప్రయాణించగలవు.

“అసిమా.. శంకరన్‌.. మీరిద్దరూ నాతో రండి” అంది అధీర.

సబ్‌మెర్సిబుల్‌ టినోసా లోకి అధీరతో పాటు మిగతా ఇద్దరూ ప్రవేశించాక, వర్తులాకారంలో ఉన్న ద్వారాన్ని జాగ్రత్తగా మూసేసి, క్రేన్‌ సహాయంతో కిందికి నీళ్ళలోకి దింపారు. సబ్‌మెర్సిబుల్‌ని నడిపే హెమ్స్ మ్యాన్‌ దాన్ని ముందుకు కొంత దూరం పోనిచ్చాక నీళ్ళలోకి దిగే ప్రక్రియని మొదలెట్టాడు.

సముద్రంలో రెండొందల మీటర్ల లోతుని మిడ్‌నైట్‌ జోన్‌ అంటారు. అక్కడికి సూర్యకాంతి ప్రసరించదు. అంతా అంధకారమే అలుముకుని ఉంటుంది. అందుకే డీప్‌ సీ ఎక్స్‌ప్లోరేషన్‌ కోసం సబ్‌మెర్సిబుల్‌ నీళ్ళలోకి ప్రవేశించడానికి పగలుకి రాత్రికి తేడా ఉండదు. అధీర వాళ్ళు ప్రయాణిస్తున్న సబ్‌మెర్సిబుల్‌ నీళ్ళలోకి దిగడం మొదలెట్టేటప్పడికి సమయం రాత్రి పదకొండు గంటల పన్నెండు నిమిషాలైంది. దానికి అమర్చబడిఉన్న శక్తివంతమైన స్పెషలైజ్డ్‌ లైట్ల వల్ల కొన్ని మీటర్ల దూరం వరకు వెల్తురు ప్రసరిస్తోంది.

సబ్‌మెర్సిబుల్‌ లోతుకి ప్రయాణించే కొలదీ ఆ వింత వస్తువు చేస్తున్న గుండె చప్పుడు లాంటి శబ్దం మరింత స్పష్టంగా విన్పించసాగింది.

“మనిషి గుండె కొట్టుకుంటున్న శబ్దం లాంటిదే ప్రతి పదినిమిషాలకు చేస్తుందంటే అది కూడా మనకు తెలియని ఏదో జంతువై ఉంటుంది మేడం” అన్నాడు శంకరన్‌.

“అది లివింగ్‌ ఆర్‌ నాన్‌లివింగ్‌ అనేది మన చేతికి దొరికాకే నిర్థారించగలం” అంది అధీర.

“మరి దాన్నుంచి వస్తున్న శబ్దాన్ని ఎలా ఎక్స్‌ప్లెయిన్‌ చేస్తారు?”

“అటువంటి శబ్దం ఏదైనా పరికరం నుంచికూడా వస్తూ ఉండొచ్చు. సెల్‌ బ్యాటరీతో పని చేసే పరికరం. అది ఫిక్సెడ్‌ ఇంటర్వెల్స్‌లో వాయిలెట్‌ లైట్‌ని ఎమిట్‌ చేసేలా తయారుచేసి ఉండొచ్చు” అంది అధీర.

“సముద్ర తలంలో ఏర్పడే కొన్ని కెమికల్‌ రియాక్షన్స్‌ వల్ల కూడా రకరకాల రంగుల్లో కాంతి వెలువడే అవకాశం ఉంది” అంది అసిమా ఛటర్జీ.

“కెమికల్‌ రియాక్షన్స్‌ వల్ల శబ్దం కూడా పుడ్తుందా? అది కూడా పీరియాడిక్‌‌గా వెలువడే శబ్దం” అన్నాడు శంకరన్‌.

అసిమాకు ఏం సమాధానం చెప్పాలో తోచలేదు. కొన్ని కెమికల్స్‌ కలయిక వల్ల శబ్దం ఏర్పడవచ్చు. కానీ పీరియాడికల్‌గా విన్పించే శబ్దం మాత్రం అసంభవం.

అధీర తన చేతుల్ని అబ్జర్వేషన్‌ డోమ్ మీద ఆనించి నిలబడింది. చేతులకు చల్లటి స్పర్శ తగుల్తోంది. చిక్కటి అంధకారం డోమ్ చుట్టూతా వ్యాపించి ఉంది. కాంతి లేదు. కదలిక లేదు. కంటికి సముద్ర జీవాలేమీ కన్పించడం లేదు. కానీ కొన్ని వేల స్పీషీస్‌కి చెందిన జీవరాశులు ఆ చీకట్లో తిరుగాడుతూ ఉంటాయని ఆమెకు తెలుసు. కంటికి కన్పించనంత మాత్రాన లేనట్టు కాదు. మనిషికి తెలియనంత మాత్రాన వాటి ఉనికే లేనట్టు కాదు. అలా మానవ మేధకు అందని, అర్థం కాని ఎన్ని రహస్య జీవులో సముద్ర గర్భం నిండా.. బహుశా వూదారంగు కాంతి పుంజాన్ని వెదజల్లుతున్న జీవి కూడా ప్రపంచానికి ఇప్పటివరకు తెలియని అటువంటి అన్‌నోన్‌ స్పీషీస్‌ కావొచ్చు.

“డిసెంట్‌ వెలాసిటీ స్థిరంగా ఉంది మేడం. సెకన్‌కి ఒకటి పాయింట్‌ మూడు మీటర్లు” అన్నాడు పైలట్‌.

లోతుకి దిగే కొద్దీ పీడనం పెరగసాగింది. టైటానియం మరియు ఉక్కుతో నిర్మించబడిన సబ్‌మెర్సిబుల్‌ ఆ పీడనాన్ని తట్టుకుంటూ దిగువకు ప్రయాణిస్తోంది.

కొన్ని గంటల ప్రయాణం తర్వాత పైలట్‌ తల తిప్పి అధీర వైపు చూస్తూ, “మనం టార్గెట్‌కి దగ్గర  వుతున్నాం  మేడం” అన్నాడు.

“సోనార్స్‌ రీడింగ్‌ ఏమిటి?” అని అడిగింది.

“ఉపరితలంలో ఉన్న ట్రెంచ్‌ శబ్దాన్ని, పదినిమిషాలకోసారి విన్పిస్తున్న హార్ట్‌ బీట్‌ శబ్దాల్ని సోనార్‌లు గ్రహిస్తున్నాయి. మన టార్గెట్‌ నాలుగు వందల మీటర్ల దూరంలో ఉంది” అన్నాడు పైలట్‌.

మరికొన్ని క్షణాల విరామం తర్వాత పైలట్‌ గొంతులో ఉత్సాహం తొణకిసలాడింది. “రెండు వందల మీటర్ల దూరంలో ఏదో గుండ్రటి వస్తువు ఉన్నట్టు సోనార్స్‌ గ్రహించాయి మేడం.”

అధీర గుండె వేగంగా కొట్టుకోసాగింది. వూదారంగు కాంతి పుంజాన్ని వెదజల్లుతూ, గుండె కొట్టుకునే శబ్దం లాంటిది చేస్తూ తన దృష్టిని  ఆకర్షించిన వింత జీవిని లేదా పదార్థాన్ని మరికొద్ది నిమిషాల్లో తను చూడబోతోంది.

అధీర గట్టిగా శ్వాస తీసుకుని వదుల్తూ. “విజువల్స్‌ చూపించండి” అంది.

“ప్రయత్నిస్తున్నాను మేడం” అన్నాడు పైలట్‌. వెంటనే స్క్రీన్‌ మీద మొదట సెడిమెంట్‌ కన్పించింది. దానికి సమీపంగా బంగారు రంగుతో గ్లోబ్‌ ఆకారంలో ఉన్న వస్తువేదో కన్పించింది. దాని సగభాగం సిల్ట్‌‌తో కప్పబడి ఉంది.

“దానికి వీలైనంత సమీపంగా పోనివ్వండి” అంది అధీర.

సబ్‌మెర్సిబుల్‌ టినోసా ఆ వింత పదార్థానికి రెండు మీటర్ల ఎడంగా నిలబడింది. లైట్లకాంతిలో ఇప్పుడా పదార్థం చాలా స్పష్టంగా కన్పిస్తోంది. గుండ్రంగా బాస్కెట్‌ బాల్‌ అంత సైజులో బంగారపు రంగులోమెరిసిపోతోంది. దాన్నుంచి అన్ని వైపులకు వూదా రంగు  కాంతి ప్రసరిస్తోంది. కానీ ఇప్పుడా కాంతి మీటరు దూరాన్ని మించి ప్రసరించడం లేదు.

“గోల్డెన్‌ గ్లోబ్‌లా కన్పిస్తోంది చూశారా మేడం” దాని వైపు సంభ్రమంగా చూస్తూ అన్నాడు శంకరన్‌.

“కానీ దాని పై పొర సాలిడ్‌లా అన్పించడం లేదు. జెల్లీలా ఉంది” అంది అసిమా.

“జెల్లీలా కాదు మేడం.. పూసలు పూసలుగా మారిన నెయ్యి ముద్దలా ఉంది. దాని గ్రాన్యులార్‌ స్ట్రక్చర్‌ని గమనించారా?” అన్నాడు శంకరన్‌.

“అది శ్వాస తీసుకుంటున్నట్టు లేదూ” అంది అధీర.

“దాన్నుంచి వెలువడుతున్న వూదారంగు కాంతిని గమనించారా? బయోఫోటాన్‌ ఎమిషన్‌.. కానీ ఇక్కడున్న ఇంతటి ఒత్తిడిలో అదెలా సాధ్యపడిందో అర్థం కావడం లేదు. ఇంపాజిబుల్‌” అంది అసిమా.

“మనకు తెల్సిన ఆర్గానిజమ్స్ విషయంలో అయితే అది ఇంపాజిబుల్‌. కానీ ఇది మనకు తెలియని కొత్త ఆర్గానిజమ్” అంది అధీర.

ఈసారి ముగ్గురూ దాన్ని మరింత శ్రద్ధగా గమనించసాగారు. పదినిమిషాలకోసారి అది కొద్దిగా సంకోచించి మళ్ళా వ్యాకోచిస్తోంది.

“అసలది లివింగ్‌ ఆర్గానిజమే అంటారా?” అని అడిగింది అసిమా.

“రిథమిక్‌గా సంకోచ వ్యాకోచాలు ఉన్నాయి కాబట్టి లివింగ్‌ ఆర్గానిజమ్ అనే అనిపిస్తోంది” అంది అధీర.

“దీన్ని సేకరించాలంటే డెలికేట్‌ బయోలాజికల్‌ శాంపిల్స్‌ని కలెక్ట్‌ చేయడానికి వాడే సాఫ్ట్‌ రోబోటిక్‌ గ్రిప్పర్స్‌ వాడాలి మేడం” అంది అసిమా.

“యస్‌. నేను కూడా అదే అనుకుంటున్నాను” అంది అధీర.

సాఫ్ట్‌ గ్రిప్పర్స్‌ ఉన్న రోబోటిక్‌ హ్యాండ్‌ని ఉపయోగించి గోల్డెన్‌ గ్లోబ్‌లా కన్పిస్తున్న దాన్ని సేకరించి, సబ్‌మెర్సిబుల్‌లో ఉన్న బయోకంటైన్‌మెంట్‌ క్యాప్సూల్‌లో భద్రపరిచారు. క్యాప్సూల్‌లోకి తీసుకోగానే దాన్ని గ్రహించినట్టు గోల్డెన్‌ గ్లోబ్‌ సంకోచించి మళ్ళా వ్యాకోచించింది. దాన్నుంచి వెలువడుతున్న వూదారంగు కాంతి కంటెయిన్‌మెంట్‌ లోపలంతా వ్యాపించింది. అప్పటివరకు గుక్కపట్టి ఏడుస్తున్న పిల్లాడిని తల్లి ఎత్తుకోగానే ఏడుపు టక్కున ఆపేసినట్టు, గోల్డెన్‌ గ్లోబ్‌ నుంచి పదినిమిషాలకోసారి వెలువుడుతున్న హార్ట్‌బీట్‌ శబ్దం అనూహ్యంగా ఆగిపోయింది.

అధీర, అసిమా కలిసి గోల్డెన్‌ గ్లోబ్‌ ద్రవ్యరాశిని ప్రత్యేకమైన పరికరంతో కొలిచే ప్రయత్నం చేశారు. అది జీరోపాయింట్‌ జీరో జీరో వన్‌ కేజీ చూపించడంతో ఇద్దరూ ఆశ్చర్యపోయారు.

“దీని పరిమాణం చూస్తే బాస్కెట్‌బాల్‌ అంత ఉంది. మరి మాస్‌రీడింగ్‌ అంత తక్కువ ఎలా వచ్చింది?” అంటూ అధీర మరోసారి మాస్‌ని కొలిచింది. మళ్ళా జీరో పాయింట్‌ జీరో జీరో వన్‌ వచ్చింది.

“సంథింగ్‌ రాంగ్‌. ఈ పరికరం సరిగ్గా పని చేయడం లేదేమో” అసిమాతో అంది. అసిమాకు మాట పెగలడం లేదు. నిప్పుకోడి పెట్టే గుడ్డు పరిమాణం ఆరు అంగుళాల వ్యాసంతో ఉంటుంది. బంగారపు గుడ్డులా కన్పిస్తున్న ఈ వింత పదార్థం పరిమాణం దానికి రెండింతలుంది. అంటే దాని చుట్టుకొలత దాదాపు 38 అంగుళాలు వుండొచ్చు.  గోళం యొక్క ఘనపరిమాణం లెక్కించడానికి సూత్రం 4/3 పై ఆర్‌ క్యూబ్‌. అలా లెక్కిస్తే దీని వాల్యూమ్ 905 క్యూబిక్‌ అంగుళాలు ఉండాలి. మరి అంత వాల్యుమ్ ఉన్న పదార్థానికి మాస్‌ జీరో పాయింట్‌ జీరో జీరోవన్‌ ఉండటం ఏమిటి? అసంభవం.

“మేడం.. మాస్‌ ఎందుకు కొలుస్తున్నారు? ఆ మెషీన్‌ తప్పు చూపిస్తుందేమో.  వేయింగ్‌ మెషీన్‌ ఉంటే దాన్తో బరువు కనుక్కోండి” అన్నాడు శంకరన్‌.

“నీళ్ళ అడుగున వేయింగ్‌ మిషన్లు పని చేయవు. బరువు అనేది గ్రావిటేషన్‌ మీద ఆధారపడి ఉంటుంది కదా. నీళ్ళ మధ్యలో ప్రెషర్‌తో పాటు బయోన్సీ వల్ల వేయింగ్‌ మిషన్లు సరి అయిన రీడింగ్‌ని చూపించవు” అంది అసిమా.

“మాస్‌ జీరో పాయింట్‌ జీరో జీరో వన్‌ అంటే బరువు ఒక గ్రామనికదా అర్థం. అదెలా సాధ్యం మేడం? బంగారపు గోళంలా ఉన్న ఈ పదార్థాం బరువు ఒక్క గ్రామేనా?” అన్నాడు శంకరన్‌.

అధీర సమాధానం చెప్పలేదు. ఏం చెప్పాలో తెలియక మిన్నకుండిపోయింది. ఒకవేళ ఈ పదార్థం యొక్క ద్రవ్యరాశి నిజంగానే జీరోపాయింట్‌ జీరో జీరో వన్‌ అయితే అది దేన్ని సూచిస్తుంది? అది ఏ కణ జాలంతో ఏర్పడిందో ఆ కణాల ద్రవ్యరాశి కూడా జీరోకి దగ్గరగా ఉండి ఉండాలి. అంటే ఎటువంటి కణాలతో ఇది ఏర్పడి ఉంటుందో? బహుశా ఫోటాన్‌ కణాలతోనా? ఆమె ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయింది.

“మేడం.. ఇదేమైనా ఏలియన్‌ పక్షి పెట్టిన ఎగ్‌ ఏమో? లేదా ఏలియన్‌ గ్రహం నుంచి జారిపడిన పదార్థం కావొచ్చు” అన్నాడు శంకరన్‌.

ఒకవేళ ఇందులో జీవం ఉంటే అది ఏ స్పీషీస్‌కి చెందినదై ఉంటుంది? ఇప్పటివరకు మానవాళికి తెల్సిన స్పీషీస్‌కి చెందినదా? పరిణామక్రమంలో మార్పులకు లోనైన స్పీషీసా? మనకు తెలియని స్పీషీసా? అదే నిజమైతే ఇప్పుడు ఏ దశలో ఉంది? ఎగ్‌ దశలో ఉంటే పెద్దయ్యాక ఏ రూపం సంతరించుకుంటుంది? మానవజాతికి ప్రమాదకరమైన స్పీషీస్‌ అయితే దీన్ని సముద్ర గర్భంలోనే వదిలేస్తే మంచిది కదా. దీన్ని  ఓడపైకి చేర్చడం తను చేస్తున్న తప్పా? భవిష్యత్తులో ఏం జరగబోతోంది? ఏ ఉపద్రవం రాబోతోంది? దానికి కారణం తనే కాబోతోందా?

సబ్‌మెర్సిబుల్‌ నీళ్ళ పైకి తేలేవరకు అధీర పరిపరివిధాలుగా ఆలోచిస్తూనే ఉంది.

క్రేన్‌తో సబ్‌మెర్సిబుల్‌ని ఓడ డెక్‌ మీదికి చేర్చారు.

హైపర్‌బారిక్‌ బయో కంటైన్‌మెంట్‌ క్యాప్సూల్‌లో ఉన్న గోల్డెన్‌ ఎగ్‌ని జాగ్రత్తగా తీసుకెళ్ళి, ల్యాబొరేటరీలో పెట్టించింది.

కొత్త ప్రదేశాన్ని అది గుర్తించిందనడానికి నిదర్శనంగా గోల్డెన్‌ ఎగ్‌ సంకోచించి, మళ్ళా యథాస్థితికి వ్యాకోచించింది. వెంటనే ల్యాబొరేటరీ అంతా కొన్ని క్షణాల సేపు వూదారంగు కాంతితో నిండిపోయింది.

(ఇంకా ఉంది)

సలీం సయ్యద్

సలీం కేంద్ర సాహిత్య అకాడెమీ అవార్డు పొందిన కథా, నవలా రచయిత. మానవత్వం ఉట్టిపడే రచనలకు పెట్టింది పేరు. “రూపాయి చెట్టు”, “ఒంటరి శరీరం”, “రాణీగారి కథలు”, “నీటిపుట్ట” వీరి కథా సంపుటులు. “కాలుతున్న పూలతోట”, “అనూహ్య పెళ్ళి”, “గుర్రపు డెక్క”, “వెండి మేఘం” వంటివి వీరి నవలలు.