రంగుల హేల 65: అభీ నా జావో ఛోడ్ కర్!

[సంచిక మాసపత్రికలో ప్రముఖ రచయిత్రి శ్రీమతి అల్లూరి గౌరీలక్ష్మి గారు అందిస్తున్న కాలమ్ ‘రంగుల హేల’.]

అభీ నా జావో ఛోడ్ కర్!

ఈ మాట మనసులో మనమంతా వివిధ సందర్భాల్లో అనుకుంటాం. ఆ పాట రచయితంత కవితాత్మకంగా మన భావం వెలువరించలేకపోవచ్చు కానీ హృదయస్పందన మాత్రం అదే! మనం పెద్దవాళ్ళమయ్యాక, మన పిల్లలు వాళ్ళ ఇంటి నుంచి మన ఇంటికి వచ్చి తిరిగి వెళ్ళిపోతున్నప్పుడు ‘అప్పుడే వెళ్ళిపోతున్నారేమిటి? ఉన్నట్టే లేదు కదా!’ అనిపిస్తుంది. ప్రేమికులు ఒకరి పట్ల మరొకరు ఆకర్షించబడి అనురాగం పంచుకునే రోజుల్లో వీలు చూసుకుని ఒక ప్రదేశంలో కలుస్తారు. అక్కడ కూర్చుని ఏవేవో చాలా చెప్పాలనుకుని ఏదో ఒకటి మాట్లాడతారు. ఆ మాటల్లో ఒకరి పట్ల ఒకరికున్న ఆపేక్షనీ, ఆరాధననీ పంచుకునే భావాలుంటాయి. మళ్లీ కలిసేవరకూ ఆ తాదాత్మ్యంలోనే ఉంటారు. మిగిలిన లోకసంబంధ విషయాలన్నీ వారికి అప్రస్తుత ప్రసంగాలుగా అనిపిస్తాయి. ఒకరినొకరు మళ్ళీ వీక్షించుకునే క్షణాల కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటారు. అటువంటి మానసిక పరిస్థితుల్లో కలిసి కొంత సమయం గడిపాక విడిపోక తప్పదు. అప్పుడా హృదయాలు ‘అభీ నా జావో ఛోడ్ కర్!’ అంటూ ఇలాగే పాడుకుంటాయి.

ఏడాదికో రెండేళ్లకో మన ఊరు వెళ్ళినప్పుడు మన ఊరి నేలతల్లీ, పైరగాలీ, ఆకుపచ్చ చేలూ, కొబ్బరి తోటలూ, పశువులూ, మేకలూ, బాతులూ, కోళ్ళూ, చేలోవాలే పిట్టలూ, కొంగలూ అన్ని మనల్ని ఓ సారి పరికించి చూసి మౌనంగా పలకరిస్తాయి. కొన్ని రోజులుండి మనం తిరిగి వచ్చేస్తుంటే అవన్నీ మూగగా ఇదే మాటంటాయి ‘మా మనసు నిండలేదు!’ అని.

అమ్మా, నాన్నా వీధిలోకి వచ్చి, మనం కారెక్కుతుంటే దిగులుగా నిలబడ్డప్పుడు, కళ్ళనిండుగా ఉన్న కన్నీళ్లు పలికే పాట ‘మమ్మల్ని వదిలేసి వెళ్ళకు. నువ్వు ఇలా వెళ్లడం మా మనసులకు నచ్చడం లేదు!’ అన్న దుఃఖపు భారం వారిదయితే, ఆ బాధావేదన అచ్చంగా మనదే!

తన ఊరిలో పుట్టి పెరిగిన పిల్లల పట్ల ఊరికెంత ఎంత మమకారమో! పొలిమేర దాటి వస్తుంటే అక్కడ పచ్చని మొక్కల మధ్య నిలబడి ఉన్న మన ఊరి పేరున్న బోర్డు సైతం బెంగగా అనే మాట అదే ‘అప్పుడే వెళ్ళిపోతున్నావా?’

గోదావరి రేవు దాటుతుంటే లయబద్దంగా పడవని తాకుతూ మంద్రంగా పక్కకి తప్పుకునే వాత్సల్య గోదారి, కలకల సవ్వడి చేస్తూ ఇదే మాట అంటుంది ‘నా తనివి తీరలేదు!’ అని. ఇలా రకరకాలుగా మన మనసుకు చుట్టుకున్న బంధాలు ఇలాగే ప్రేమను వర్షించి మనల్ని బాధిస్తాయి. ‘అసలు వచ్చి ఉన్నట్టే లేదు!’ అన్న మాట వారికీ, మనకీ కూడా వర్తిస్తుంది. ఆ మాట తాలూకు బాధ మన గొంతులో లోడెడ్ గన్ లాగా భారమౌతుంది.

చదువుకునే రోజుల్లో ఎవరైనా మిత్రురాలు మన ఇంటికి వస్తే గంటలు గంటలు కబుర్లు చెప్పుకుని, ఆ మాటలు పూర్తికాక “మీ ఇంటి వరకూ వస్తానే!” అంటూ తన వెంట వెళ్లే వాళ్ళం. ఆమె ఇల్లు వచ్చిన తర్వాత కూడా ఇంకా కొన్ని కబుర్లు మిగిలిపోయి “నిన్ను మీ ఇంట్లో వదిలేసి వస్తా!” అంటూ ఆ మిత్రురాలు మన ఇంటికి వచ్చేది. కొంత సేపు ముచ్చట్లయ్యాక “ఇక నేను వెళ్తానే!” అంటూ బయలుదేరేది.మళ్ళీ తనని దింపడానికి మనం బయలుదేరేవాళ్ళం. ఈ అంటువ్యాధి గమనించిన వాళ్ళ పెద్దవాళ్ళు కానీ, మన ఇంట్లో పెద్దవాళ్లు కానీ, ఎవరో ఒకరు గట్టిగా కేకలు వేసేదాకా ఈ సీరియల్ సాగేది. ఆ మాటల్లో ఏ ఊసులుండేవో ? ఎన్ని ఊహలుండేవో ? మనకే తెలియదు. అన్నీ అల్లిబిల్లి ఆలోచనలే! ఇప్పుడొకటి కూడా గుర్తు లేదు.

మన తోబుట్టువులు కానీ, మనతో కలిసి పెరిగిన కజిన్స్ కానీ, బాల్య మిత్రులు కానీ మన ఇంటికి వస్తే వాళ్ళున్న రెండు రోజులూ రెండు నిమిషాల్లా గడిచిపోతాయి. మనం బాల్యంలోకి వెళ్లిపోయి కుందేలు పిల్లల్లా కుప్పిగంతులు వేస్తాం.సీతాకోకచిలుకల్లా అందంగా మారిపోతాం. ఆపు లేకుండా కబుర్లు చెప్పుకుంటూనే ఉంటాం. వాళ్లు తిరిగి వెళ్ళిపోతుంటే ‘అసలు మాట్లాడినట్టే లేదే!’ అనిపించి మనసును ఎవరో మెలిపెట్టినట్టుగా ఉంటుంది. వీళ్ళు ‘ఇంకో రెండు రోజులు ఉంటే బావుండేది కదా!’ అనిపిస్తుంది. వారి పట్ల మన ఆత్మీయత, వారి కోసం మన పనులన్నీ పక్కనపెట్టి,రెండు రోజులు సెలవు పెట్టిన విషయం మన గమనికలోకి రానీయదు. ఇష్టం పెరిగే కొద్దీ అసంపూర్ణతా భావం కూడా పెరుగుతుందేమో! ఎంత పొందినా హృదయపాత్ర ఖాళీగానే ఉండిపోతుంది అది పూర్తిగా నిండదు. అది ఒక భావోద్వేగం! అనుబంధాల బంధనాలు మన హృదయంపై గాఢమైన ప్రభావాన్ని చూపిస్తాయి. కలిసి, విడిపోతున్నప్పుడు ఆ దుఃఖం కెరటాలు కెరటాలుగా ఎగిసిపడుతుంది.

కొందరికి అనేక సబ్జెక్టుల్లో ఆసక్తీ, ప్రేమా ఉంటాయి. అంచేత వారు వివిధ మాస్టర్స్ డిగ్రీలు చేస్తూ, ఒకటి పూర్తికాగానే మరొకటి మొదలుపెడతారు. అలాగే సాహితీ పిపాస గలవారు నిరంతరం సాహిత్య పఠనం చేస్తూనే ఉంటారు. ‘ఇక చాలు, చాలా పుస్తకాలు చదివానులే!’ అని సంతృప్తి పడరు. అలాగే సాహితీ సృజన చేసేవారు సమాజంలోని తోటివారిపై ప్రేమ ఉన్నంతవరకూ, చిగురులు వేసే ఆలోచనలున్నంత వరకూ రచనలు చేస్తూనే ఉంటారు ‘యే దిల్ అభీ భరా నహీ!’ అనుకుంటూ.

కాలం పట్ల ఎవరి అభిప్రాయాలు ఎలా ఉన్నా కాలం పట్టించుకోదు. కాలచక్రం మున్ముందుకు సాగిపోతూనే ఉంటుంది. అంతేకాదు బడికి రానన్న పిల్లాడిని కూడా జబ్బు పట్టుకుని లాక్కుపోయే మాష్టారిలా అది మనల్ని గబగబా నడిపిస్తూనే ఉంటుంది. ఎవరైనా మన దగ్గరకు వచ్చి చెయ్యి పట్టుకుని “నా జావో ఛోడ్ కర్!” అన్నా మనకి వెళ్ళక తప్పదుగా!

అల్లూరి గౌరీ లక్ష్మి

అల్లూరి గౌరీలక్ష్మి కథా, నవలా రచయిత్రిగా చక్కని పేరు సంపాదించారు. ఈమె మంచి కవయిత్రి, ఫెయిర్ కాలమిస్ట్ కూడా. నాలుగు కథా సంపుటాలూ, 4 నవలలూ, 3 కవిత్వ సంకలనాలూ, రెండు కాలమ్స్ బుక్ వెలువరించారు.
APIIC Ltd. లో General Manager గా పనిచేసి పదవీ విరమణ పొందారు.

Tags: సంచిక అభీ నా జావో ఛోడ్ కర్అల్లూరి గౌరీలక్ష్మి రంగుల హేల Abhee Naa Jao Chodkar Abhi Naa Jao Chodkar Alluri Gaurilakshmi alluri gourilakshmi Column rangula hela Sanchika telugu magazine telugu online magazine telugu online magazines telugu sahityam telugu web magazine telugu-online-magazine telugu-webs-magazine

1

కొల్లూరి సోమ శంకర్
March 1, 2026 at 5:04 pm
ఇది ఆర్. హనుమంతరావు గారి వ్యాఖ్య: *’65. అభీ నా జావో ఛోడ్ కర్’.. పదాల ఎంపిక, కూర్పు బాగున్నాయి.. జీవితాన్ని ఒక రంగుల హేలగా వర్ణిస్తూ చెప్పే మీ కాలమ్స్.. అమోఘం, అచింత్యం, అనితరసాధ్యం..
అభీ నా జావో ఛోడ్ కర్.. కె దిల్ అభీ భరా నహీ.*

Log in to Reply
2

కొల్లూరి సోమ శంకర్
March 1, 2026 at 5:04 pm
ఇది వేణు గారి వ్యాఖ్య: అభీ నా జావో ఛోడ్ కర్.. సూపర్ సూపర్ సూపర్. 👌🏻👌🏻👌🏻 ఒకసారి మళ్ళీ చిన్నప్పటి మెమోరీస్ అన్నీ రీకలెక్ట్ చేసుకునేలా రచన చేశారు.. Thank you వేణు, గుంటూరు 🙏🏻*

Log in to Reply
3

కొల్లూరి సోమ శంకర్
March 1, 2026 at 5:04 pm
ఇది రాజేంద్రప్రసాద్ గారి స్పందన:* ‘అభీ నా జావ్ ఛోడ్ కర్’ హిందీ పేరుకీ తెలుగులో మంచి బంధాలు, బంధుత్వాలు, స్నేహాలు, ప్రేమలు గురించి చక్కగా అన్వయించి బహు తియ్యగా చిన్ననాటి సంఘటనలను, జ్ఞాపకాలను మరల కళ్ళముందు ఆవిష్కరించారు. మనసుకు హత్తుకునేలా అందరికీ నచ్చేలా రాయటం మీ ప్రత్యేకత. ధన్యవాదము 👌💐🤝🙏.*

Log in to Reply
4

కొల్లూరి సోమ శంకర్
March 2, 2026 at 11:49 am
ఇది పుట్టి నాగలక్ష్మి గారి వ్యాఖ్య: ఈ మాసపు రంగుల హేలలో శీర్షిక ‘అభీ నా జావో ఛోడ్ కర్!’ ఎన్నెన్ని విషయాలని గుర్తు చేసిందో! మన జన్మభూమి లోని అణువణువూ మనస్సులో తిష్ఠ వేసుకుని వదిలి పోనంటున్నాయి. పిల్లలు, తల్లిదండ్రులు, స్నేహితులేనా! ఊళ్ళోని చెట్టూ చేమా, పొలం పుట్రా, కాలవ గట్టూ, చివరికి ఊరిపేరున్న బోర్డూ మన మీద బెంగేట్టుసుకుంటాయన్న మాట. ఇక గోదారిని వాత్సల్య గోదారనడం మీకే చెల్లింది. మీకేం మీరు వ్రాసి వదిలేశారు. చివరి వరకూ చదివాక మా కళ్ళేగా చమర్చేది. అన్నింటినీ మనం వదిలేసి వెళ్ళినా, అవి మనల్ని వదిలి పోయినా.. తప్పదు, అన్నీ భరించవలసిందే! మన హాబీలలో మునిగి తేలడం, రాయడం, చదవడం, జ్ఞాపకాలలో సేదదీరటం మనకి అలవాటే! మనసులోని సున్నిత భావాలకి సుమ పరిమళాన్ని అద్దడం మీకే చెల్లు.. ఏది ఏమయినా నన్ను వదిలిపోవద్దు అనుకుంటూ అనుకుంటూనే.. ముందుకు పోదాం.. ‘అభీ నా జావో ఛోడ్ కర్!’

Log in to Reply
5

కొల్లూరి సోమ శంకర్
March 6, 2026 at 11:51 am
ఇది షేక్ కాశింబి గారి వ్యాఖ్య:*సూపరో సూపర్.. మనసుని వసపరుచుకునే మాయావిలా మీతో ప్రయాణం చేయించి.. అప్పుడే వదిలేస్తే ఎలా.. ఇంకొంచం సేపు.. మీతోనే ఉండాలనుంది… బాల్యం లోకి లాక్కెళ్లారు.. అభినందనలు..💐*

Log in to Reply
6

కొల్లూరి సోమ శంకర్
March 9, 2026 at 2:18 pm
ఇది ఇందుకూరి దుర్గ గారి స్పందన: *నీ రచన బాగుంది. మనసుకు భారమైన సంగతులు గుర్తు చేసావు😔 *

Log in to Reply
7

కొల్లూరి సోమ శంకర్
March 9, 2026 at 2:18 pm
ఇది సర్వమంగళ గౌరి గారి వ్యాఖ్య: *ఈ రంగుల హేల వ్యాసం చదువుతుంటే అయ్యో అప్పుడే అయిపోయిందా అని.. మనసు పాడుతోంది అభిన జావో చోడ్ కర్ అని
చెప్పుతున్న విషయానికి శీర్షికకి అనుకూలంగా రచన అంతా ప్రతి అక్షరంలోనూ ఆప్యాయత అనురాగమూ, దూరం అవుతున్న బాధ, దగ్గర అయ్యే క్షణం కోసం ఎదురుచూపు అన్ని పలుకుతున్నాయంటే నమ్ముతావా నేస్తం ❤️❤️*

Log in to Reply
8

కొల్లూరి సోమ శంకర్
March 11, 2026 at 9:11 am
ఇది వి. జయవేణి గారి వ్యాఖ్య: గౌరీ గారి రచన మనం చెప్తే ఆమె వ్రాసినట్లుగా వుంటుంది. నేను మా వూరు వెళ్తే అలానే ఉంటుంది. flashback reel తిరుగుతుంది.ఫ్రెండ్స్ ని వాళ్ల ఇంటి దగ్గర దింపే కార్యక్రమం same to same 😊అనుభూతి పొందేట్లుగా ఉంది మేడమ్ గారి వ్యాసం 🙏🏻 – వి. జయవేణి, గుడివాడ.*

Log in to Reply
9

కొల్లూరి సోమ శంకర్
March 11, 2026 at 9:11 am
This is a comment by Mrs. Nirmalajyothi: *All the posts are the realities we see and face at times, so simply, precisely put in lucid style. Thank you very much madam for sharing. My greetings to Gowri Lakshmi madam gariki. My best wishes to you and madam. God has given you great talent. All the best🙏💐- నిర్మలజ్యోతి, తిరుపతి.*

Log in to Reply
10

కొల్లూరి సోమ శంకర్
March 11, 2026 at 4:54 pm
This is a comment by Mrs. Seshamma: *Yes, your monthly column, Rangula hela ,touched the heart. Abhi na javo chodke, is an apt title., nagging.. I would like to say kabhi na javo chodke. శేషమ్మ,కాకినాడ*

Log in to Reply
11

కొల్లూరి సోమ శంకర్
March 25, 2026 at 12:28 pm
ఇది పూర్ణ కామేశ్వరి గారి వ్యాఖ్య: *Ye dil abhi bharaa nahi.. అని అనిపించింది అభీ నా జావో చోడ్ కర్.. చదువుతుంటే..
అలా.. మనసు పొరల్లోని తలుపులన్నీ ఒక్కొక్కటి తెరిచి చూపిస్తున్నట్టుగా.. భావాల అలల్లో తేలిపోతునట్టుగా..
అభినందనలు మేడమ్*

Log in to Reply
12

కొల్లూరి సోమ శంకర్
March 25, 2026 at 12:28 pm
ఇది పి. వెంకటరమణ గారి వ్యాఖ్య:*చాలా చక్కని సృజనాత్మక రచన. భావోద్వేగాలకు అక్షరరూపం ఇవ్వడంలో మీకు మీరే సాటి. ఈ భావోద్వేగాలకు వయస్సుతో నిమిత్తం లేదు. మనసున్న ప్రతివారు వీటిని అనుభవించక తప్పదు. అయితే వృద్ధులు ఇంకా ఎక్కువ భావోద్వేగాలకు లోనవుతుంటారు. ఏమైనా, మనస్సును వుండచుట్టేలా సాహిత్య ప్రయోగం ఉంది. You are Great madam 💗. You are really Great 💯. 💐*

Log in to Reply
13

కొల్లూరి సోమ శంకర్
April 1, 2026 at 8:59 am
ఇది KSL కామేశ్వరిగారి వ్యాఖ్య: *చాలా బావుంది మీ కాలమ్.*

Log in to Reply
14

కొల్లూరి సోమ శంకర్
April 3, 2026 at 11:39 am
ఇది గీతా వాణి గారి స్పందన: *సూపరో సూపర్. గౌరమ్మ తల్లి బాల్యాన్ని గుర్తు చేశావే లవ్ యు రా.*

Log in to Reply
15

కొల్లూరి సోమ శంకర్
April 3, 2026 at 11:39 am
ఇది డా. అమృతలత గారి వ్యాఖ్య: గుండె పొరల్లో.. ఎక్కడెక్కడో దాగి వున్న అనుభూతులన్నీ ఉవ్వెత్తున పైకి ఉబికి వచ్చినట్టూ – మండుటెండల ఉక్కబోతల వేళ – అప్పుడే కురిసిన చిరు జల్లుల్లో .. బీటలు వారిన ఎదలన్నీ తడిసి ముద్దయి సేద తీరినట్టూ – సంచిక పత్రిక-‘రంగుల హేల’ శీర్షికలో-అల్లూరి గౌరీ లక్ష్మి కలం నుండి -‘అభీ నా జావో ఛోడ్ కర్ -‘వ్యాసం పరమాద్భుతంగా జాలువారింది!
అభినందనలు అల్లూరిగారికి , సంచిక పత్రిక సంపాదకులు కస్తూరి మురళీ కృష్ణ గారికి!- డా.అమృతలత, ఆర్మూర్.*

Log in to Reply