రంగుల హేల 63: పలకరింపుల పరమహింసలు

[సంచిక మాసపత్రికలో ప్రముఖ రచయిత్రి శ్రీమతి అల్లూరి గౌరీలక్ష్మి గారు అందిస్తున్న కాలమ్ ‘రంగుల హేల’.]

పలకరింపుల పరమహింసలు

మనల్ని బంధువులో, స్నేహితులో, పరిచయస్థులో ఎక్కడైనా అనుకోకుండా కనబడి “ఏవండీ బాగున్నారా? ఎన్నేళ్లయిందో మిమ్మల్ని చూసి!” అన్నప్పుడు ఆనందపడతాం. ఆ ఆత్మీయ పలకరింపుకి మన మనసు పులకరిస్తుంది. హృదయం ఆనంద తరంగితమౌతుంది.ప్రతిగా, “మీరెలా ఉన్నారు? బావున్నారా!” అని చెయ్యి కలుపుతాం. అలా అని పలకరించిన వాళ్ళందర్నీ చూసి ఇదే రీతిలో మనం స్పందిస్తాం అనుకుంటే పొరబాటే!

మనల్ని, మనకు తెలియని వాళ్ళు కూడా పలకరిస్తారు. ఎలాగంటారా? ఏదైనా హాస్పిటల్‌కి వెళ్లి కూర్చుంటాం, ఆరోగ్యం బాగాలేని మనవాళ్ళనెవరినో తీసుకుని. అక్కడ కూర్చున్న పేషంట్లలో ఎవరో ఒకరు దగ్గరికి వచ్చి “ఈ డాక్టర్ బాగా తిక్క మనిషంట. ఒకటికి నాలుగు సార్లు అడిగితే అరుస్తాడంట.” అంటూ అనవసరపు ఇన్ఫర్మేషన్ ఇస్తారు. దాంతో మనకి కాస్త భయం కలుగుతుంది. ఆ డాక్టర్ని ఏమైనా అనుబంధ ప్రశ్నలడగాలంటే బెరుగ్గా ఉంటుంది. ఆయన చెప్పిన పొడిమాటల్ని విని తలాడించి బైటికొస్తాం. తర్వాత బాధపడతాం. మరికొన్ని సందేహాలు అడిగివుంటే మనం తీసుకొచ్చిన పేషెంట్‌కి ఉపయోగపడేది కదా! అని.

అపరిచితులు కూడా మనల్ని పలకరించి ఇబ్బంది పెట్టిన మరొక సంగతి చూద్దాం. ఒక బాగా పేరున్న మ్యారేజ్ బ్యూరోలో కూర్చుంటాం, మనవాళ్లెవరికో సంబంధాల కోసం సాయంగా. అక్కడ బయట కూర్చున్న వాళ్లలో ఎవరో ఒకరు మనల్ని పలకరించి వివరాలడిగి, పక్కకు రమ్మని పిలిచి “ఈ బ్యూరోలవాళ్ళు పెద్ద దొంగలంటండి. అనువైన సంబంధాలు మనకు చెప్పరంట. మంచి మ్యాచ్‌లు వచ్చినప్పుడు బాగా లంచాలు ఇచ్చే వాళ్ళకి సంబంధాలు కుదురుస్తారంట. మనలాంటి వాళ్ళకి ఏవో వంకలు చెప్పి ఆ సంబంధం మనకు అందనివ్వరంట. రాగానే ఫీజు కట్టించుకుని, ఒక కప్పు టీ ఇచ్చి తియ్యని మాటలు చెప్పి పంపిస్తారంట. ఏంటోనండీ! ఈ రోజుల్లో బంధువులూ సంబంధాలు చెప్పి సాయం చెయ్యడం లేదు. డబ్బు తీసుకున్న బ్యూరోల వాళ్ళు కూడా ఇలా మోసం చేస్తే ఎలాగండీ?” అని మన బుర్రలో లేనిపోని అనుమానాలు, సందేహాలు పుట్టించి బ్యూరోల మీద విరక్తి కలిగిస్తారు.

మన కజిన్సో, చిన్నాన్న పెదనాన్న లాంటి రక్తసంబంధీకులో మనం కనపడినప్పుడు “ఎలా ఉన్నావు? కొంచెం చిక్కినట్టున్నావు!” అంటారు ఆప్యాయంగా. మనమైనా దగ్గరివాళ్ళని అలాగే అంటాం ప్రేమకొద్దీ. అది వేరు. అయితే, ఒకోసారి మనం ఏ సర్జరీనో చేయించుకుని డిశ్చార్జ్ అయ్యి ఇంటికొచ్చాక కొంతమంది వచ్చి పరామర్శిస్తారు. “అయ్యయ్యో! ఇలా అయిపోయారేంటండీ! మొహంలో కళంతా పోయింది. కళ్ళు లోపలికి పోయాయి నల్లబడిపోయారు, బరువు తగ్గిపోయారు, అసలు గుర్తుపట్టలేనట్టుగా ఉన్నారు” అంటారొకరు. మన మౌనం చూసి మరొకరు “డాక్టర్ ఎవరు? ఈ డాక్టర్లు ఇంతేనండి! సరిగా తిననివ్వరు. బోలెడు మందులు ఇస్తారు అసిడిటీ వచ్చి ఆకలి చచ్చిపోయేలా! మా ఇంటి దగ్గర ఒక మంచి మల్టీస్పెషాలిటీ హాస్పిటల్ కట్టారు. ఎంత బాగా చేస్తున్నారో! మీరు నాతో ముందుగా ఓ మాట చెప్తే అక్కడ సర్జరీ చేయించే వాళ్ళం కదా! జాగ్రత్త ఆరోగ్యం! మిమ్మల్ని చూస్తే చాలా బలహీనంగా ఉన్నారు. కోలుకోవడానికి ఎన్నాళ్ళు పడుతుందో ఏమిటో! ఓ పని చేయండి రోజు రాగి జావ తాగండి. గుడ్డు తినండి, పాలు తాగండి. రాత్రి నీళ్లలో జీలకర్ర, మెంతులు, సోంపు వేసి నానబెట్టి పొద్దున ఆ నీళ్లు మరిగించి చల్లార్చి తాగండి. పూర్తి ఆరోగ్యం చేకూరుతుంది” అంటారు. ఇంకొకరు “అబ్బే అలా కాదండి. నిమ్మరసంలో తేనె కలుపుకుని తాగండి. ఇంకా వీలైతే నా బొంద తాగండి” ఇలా ఏవేవో చెప్పేసి వెళ్లిపోతుంటారు. ‘అసలు వీళ్ళు ఎందుకు వచ్చార్రా బాబూ! ఉచిత సలహాలూ, అనవసర సూచనలూ విసుగు పుట్టిస్తాయని వీళ్లకు తోచదా!’ అనిపిస్తుంది మనకి.

మనం పిల్లల దగ్గరికి విదేశం వెళ్లి ఓ ఆరు నెలలుండి వచ్చాం అనుకోండి. మన బంధుకోటి, మిత్రకోటి ఇంటికి వచ్చి పలకరిస్తుంటారు. “బాగున్నారా! అక్కడ అంతా బాగుందా! మీ ఆరోగ్యం ఎలా ఉంది? జెట్ లాగ్ పోయిందా?” లాంటి కుశల ప్రశ్నలయ్యాక, “ఆ దేశంలో ముఖ్యమైన ప్రదేశాలు ఏమేమి చూసారు?” అనడిగి మనం చూపించిన ఆ ఫోటోలు చూస్తూ టీ, కాఫీ లాంటిది ఇస్తే తాగి కొంతసేపు కూర్చుంటారు. ఆ తర్వాత “అక్కడ మీరు షాపింగ్ చేసి ఏమైనా కొనుక్కున్నారా?” అంటారు. హ్యాండ్ బాగ్‌లు, మెడలోకి మంచి పూసల దండల్లాంటివి ఏమీ కొనుక్కోలేదంటే పీనాసి వాళ్ళు అనుకుంటారేమో అని చూపిస్తాం. వాటిని పరీక్షించి “ఎంత?” అని వివరాలడుగుతారు. అవి గనక తక్కువ రేటు అనిపిస్తే “అయ్యో! మాకు కూడా తేవలసిందండీ. డబ్బులు ఇచ్చేసేవాళ్ళం కదా!” అని నిష్ఠూరమాడతారు. లేదంటే “అయ్యో! ఇవి అక్కడ నుంచి తెచ్చుకున్నారా! ఇక్కడే మనింటి పక్క ఫాన్సీ షాప్ లోకి వచ్చాయి. నిన్ననే చూసాం. క్వాలిటీ కూడా ఇలాగే ఉన్నాయి. ఇందులో సగం రేటే!” అని పక పకమని నవ్వుతూ మనల్ని గిల్లి ఏడిపిస్తారు, కొత్తగా కాలేజీలో చేరినప్పుడు చేసే ర్యాగింగ్ లాగా! మనం ఇవన్నీ భరించక తప్పదు.

మన పేరెంట్స్‌లో ఎవరైనా ఒకరు కాలం చేసినప్పుడు మనం ఊరికి వెళ్లి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత కొంతమంది స్నేహితులు మనల్ని కలవడానికి వస్తారు. “ఎలా జరిగింది?” అనడుగుతారు. మనం కళ్ళ నీళ్లు పెట్టుకుంటూ జరిగిందంతా చెప్తాం. “మేమూ అదే అనుకున్నాం లెండి అందరం” అంటారు పెద్ద డిటెక్టివ్స్ లాగా! ఆ పై “ఎంత వయస్సు?” అంటూ, అడుగుతారు. మనం “ఎనభై దాటాయి” అని చెప్పాం అనుకోండి. “పర్వాలేదు లెండి పెద్దవయసే కదా! అనారోగ్యం బారినపడి మంచం పట్టకుండా వెళ్లిపోయారు, మీ చేత చేయించుకోకుండా!” అనేస్తారు. అది నిజమే అయినా ఆ క్షణంలో అలాంటి మాటలు బాధనిపిస్తాయి. ‘మనం ఇంత బెంగ పడుతుంటే వెళ్లిపోవడం మంచిదంటారేమిటీ!’ అనిపిస్తుంది. మరి కొంతసేపయ్యాక అక్కడికి వచ్చిన వాళ్ళందరూ వాళ్ళ తల్లిదండ్రులు ఎవరైనా అప్పటికే గతించి ఉంటే, ఆ వివరాలన్నీ ఒకరి తర్వాత ఒకరు చెప్పడం ప్రారంభిస్తారు, అది ఒక డిబేట్‌లా ఫీలవుతూ! అంత సీన్ చెయ్యకుండా, అంత భాష ఉపయోగించకుండా దగ్గరగా వచ్చి వీపు మీద చెయ్యి వేసి మౌనంగా నిమిరితే చాలు కదా, ఆత్మీయుల్ని పోగొట్టుకున్నవారికి మనశ్శాంతి కలుగుతుంది అన్న ఆలోచన రాదెందుకో వీళ్ళందరికీ.

ఒకోసారి ఓ రెండువారాలు ఏ వైరల్ ఫీవరో వచ్చి మనం తీవ్రంగా అనారోగ్యం బారిన పడతాం, కోలుకుంటూ ఉంటాం. అప్పుడు కొంతమంది మిత్రబృందం వస్తారు. వారిలో ఒకావిడ “ఎంత అందంగా ఉండేవారు మీరు? ముద్దుగా జయసుధలా ఉండేవారు! ఇప్పుడు ఆ రంగు, రూపం పోయాయి” అంటుంది (గతంలో ఆవిడ ఆ మాట ఎప్పుడూ అనలేదు. అని ఉంటే నా అమెరికా బ్యాగ్ ఆవిడకి ఇచ్చేసి ఉండేదాన్ని). మిగిలిన వాళ్ళు కూడా ఏవేవో ఉపమానాలు చెప్పి బకెట్ల కొద్దీ జాలి కురిపిస్తారు. ‘మందులు అశ్రద్ధ చెయ్యకుండా వాడుతూ, మంచి ఆహరం బాగా తినండి. రెస్ట్ తీసుకోండి. మీరు మళ్ళీ మామూలుగా అయిపోతారు’ అంటూ ధైర్యం చెప్పడం మానేసి ఇలా విచిత్రమైన కామెంట్స్ చేసేసరికి మనకి ఇంకొంచెం బెంగ వస్తుంది. అద్దం ముందు నిలబడాలంటే భయమేస్తుంది. ఆ తర్వాత వాళ్ళని తలచుకోగానే వాళ్ళు చేసిన కామెంట్స్ గుర్తొచ్చి క్రమంగా ఆ మనుషుల మీద గౌరవం తగ్గి, వారిపట్ల ఒక లాంటి విముఖత, నిరాసక్తత కలుగుతాయి.

పూర్వం రాజులు తమ రాజ్యంలో ఏం జరుగుతోందో స్వయంగా, మారువేషాల్లో తిరిగి తెలుసుకునేవారట. ఇప్పుడు, నాకు కూడా అలా మారువేషంలో తిరగాలని ఉంది. అప్పుడు మనల్నెవరూ గుర్తుపట్టి పలకరించే ప్రమాదం ఉండదు కదా! ఎలా ఉందీ ఆలోచన?!

అల్లూరి గౌరీ లక్ష్మి

అల్లూరి గౌరీలక్ష్మి కథా, నవలా రచయిత్రిగా చక్కని పేరు సంపాదించారు. ఈమె మంచి కవయిత్రి, ఫెయిర్ కాలమిస్ట్ కూడా. నాలుగు కథా సంపుటాలూ, 4 నవలలూ, 3 కవిత్వ సంకలనాలూ, రెండు కాలమ్స్ బుక్ వెలువరించారు.
APIIC Ltd. లో General Manager గా పనిచేసి పదవీ విరమణ పొందారు.

1

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 4, 2026 at 10:02 am
ఇది ప్రొ. సుశీలమ్మ గారి వ్యాఖ్య: *భలేగా రాసారు గౌరీ.*

Reply
2

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 4, 2026 at 10:02 am
ఇది ఆనంద్ గారి వ్యాఖ్య: *మొత్తానికి ఈరోజు పలకరింపు మీద మన అల్లూరివారు బాణం ఎక్కుపెట్టారు. పలకరింపులో అర్థం, అనర్థం, పరమార్థం, నిగూఢార్థం, అంతరార్థం – ఆఖరికిదాని పరమార్థాన్ని గూడా మెత్తగా మిక్సీ పట్టి మరీ చేప్పారు.. మారువేషాలతో పనిలేకుండానే. జీలకర్రా సోంపు వాము ఆరోగ్యసూత్రల నుంచీ మ్యారేజ్ బ్యూరో ఫిట్టింగ్స్ వరకూ ట్రెండ్‌ని అప్‌టుడేట్‌గా ఫాలో అవుతున్నారు. భేష్!*

Reply
3

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 4, 2026 at 10:02 am
ఇది వేణు గారి వ్యాఖ్య: : సూపర్ మేడం.. రియలిస్టిక్ గా ఉంది.. 👌🏻తప్పదు మేడం.. లోకంలో ఒక్కొక్కరు ఒకో తీరుగా వుంటారు.. అందరినీ భరిస్తూ ముందుకు పోవాల్సిందే.. కొన్ని పలకరింపులు పరిమళాన్ని ఇస్తాయి.. కొన్ని చిరాకు తెప్పిస్తాయి.. 😂😒👍🏻 వేణు,గుంటూరు.

Reply
4

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 4, 2026 at 10:02 am
ఇది బిందు గారి వ్యాఖ్య: * బావుంది ఆలోచన – బిందు, కూకట్‍పల్లి

Reply
5

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 4, 2026 at 5:41 pm
ఇది లలితావర్మ గారి వ్యాఖ్య: *నైస్! బావుంది..*

Reply
6

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 4, 2026 at 5:41 pm
ఇది జి. ఎస్. లక్ష్మి గారి వ్యాఖ్య: *మారువేషంలో మా ఇంటికి ఎప్పుడు వస్తారండీ. 😀😀😀 భలే ఉంది.*

Reply
7

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 4, 2026 at 5:42 pm
ఇది నాగలక్ష్మి గారి స్పందన: ‘పలకరింపుల పరమహింసలు’ శీర్షికే సూపర్! మనందరికీ నిత్యం ఎదురయ్యే హింసలే! కానీ మీరు సోదాహరణంగా కొన్ని అంశాలను ఎంపిక చేసుకుని వ్రాశారు. సమయాభావంలా స్పేసాభావం కాబట్టి. ఇవన్నీ చాలామందికి అనుభమయ్యే ఉంటాయి. నాకయితే 100%. ఇవన్నీ రాయాలనే ఆలోచనే ఎలా వస్తుందో మీకు అనుకుంటుంటా అప్పుడప్పుడు. వెరీ వెల్, అభినందనలు గౌరీగారూ.*

Reply
8

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 4, 2026 at 5:42 pm
ఇది ఇందుకూరి దుర్గ గారి వ్యాఖ్య: *నీ వ్యాసం చదివేశా. చాలా బాగుంది. నువ్వు జయసుధ కంటే చాలా బాగుంటావు.😀 ఇందుకూరి దుర్గ, వైజాగ్.*

Reply
9

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 4, 2026 at 5:43 pm
ఇది వారణాసి నాగలక్ష్మి గారి స్పందన: *😄 బావుంది! *

Reply
10

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 4, 2026 at 5:43 pm
ఇది DK చదువుల బాబు గారి వ్యాఖ్య: * లక్ష్మి గారూ అభినందనలు..*

Reply
11

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 4, 2026 at 5:43 pm
ఇది ఆర్. టి. రాజు గారి వ్యాఖ్య: *”పలకరింపుల పరమహింసలు” చదువుతుంటే ఎప్పుడో ఎదురైన సంఘటనే అనిపిస్తుంది. సున్నితం కానీ బాగా అభివ్యక్తీకరించారు లక్ష్మి గారు👌 RT Raju, హైద్రాబాద్.*

Reply
12

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 4, 2026 at 6:03 pm
ఇది వాసు గారి స్పందన: *”వీలైతే నా బొంద తాగండి”.. అన్న దగ్గర నాకు చాలా నవ్వు వచ్చింది అండి. బాగుంది మేడం గారు.
పలకరింపులు ఎంత ప్రమాదం తెచ్చి పెడతాయో తెలుస్తుంది. ఇలాగే ఉన్నారు. ఇంకా ప్రమాదంగా కూడా ఉన్నారు.
పలకరించకుండా ఉండలేం ఇతరులు పలకరిస్తే మాట్లాడకుండా ఉండలేం. మీరన్నట్టు మారువేషంలో తిరిగేయటమే బెస్ట్. 😃😃 Vasu, Telugu Lecturer, Rajamundry

Reply
13

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 5, 2026 at 6:46 pm
This is a comment by Mr. Rajendra: *👌Gouri Lakshmi garu, mee ‘Palakarimpula Paramahimsalu’ chala bavundi. Palakarimpulalo inni paramahimsalu vuntayani mee Rachana chadivina taruvata telisindi. Etuvanti subject meeda kuda rayagalagatum mee pratibhaku nidarshanam. Hearty Congratulations. Thank you very much for sharing 💐🤝🙏.*

Reply
14

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 5, 2026 at 6:47 pm
ఇది గాయత్రి గారి స్పందన: *ఇలాంటి సందర్భాలు అందరికీ ఎదురవుతాయి. అది సానుభూతో ఏదో ఒకటి మాట్లాడాలి అన్నట్టు మాట్లాడుతారో తెలియదు. మంచి టాపిక్ తీసుకున్నారు రచయిత్రి. గాయత్రి, భీమవరం.*

Reply
15

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 5, 2026 at 6:47 pm
ఇది రేణుక గారి స్పందన: కాలమ్ చివరన భలే నవ్వు వచ్చింది. రేణుక, అమలాపురం.*

Reply
16

గోనుగుంట మురళీకృష్ణ
January 6, 2026 at 11:43 am
పలకరింపులు భలే సెటైరికల్ గా చెప్పారు..మీరు చెప్పినవి అన్నీ వాస్తవాలే!….గతంలో ఇలాంటివే పురాణం సీత “ఇల్లాలి ముచ్చట్లు”, మృణాళిని “కోమలి గాంధారం” వంటి శీర్షికలు, . భానుమతి “వరసలు” అనే కథ రాసారు.

Reply
17

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 6, 2026 at 8:26 pm
ఇది రేణుకా అయోలా గారి వ్యాఖ్య: *చదివాను. చాలా బాగుంది.*

Reply
18

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 10, 2026 at 2:25 am
ఇది ముత్యాలముగ్గు సంగీత గారి వ్యాఖ్య: *పలకరింపుల పరమహింసలు భలేగున్నాయి.*

Reply
19

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 10, 2026 at 2:26 am
ఇది శేషమ్మ గారి వ్యాఖ్య: *నిత్యం మనం ఎదుర్కొనే సమస్యలు ఈ పలకరింపులే! చాలా చక్కగా రాశారు. మీ సృజనాత్మకతకు జోహార్లు. మళ్ళీ వచ్చే నెల కాలమ్ కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటాను. శేషమ్మ, కాకినాడ.*

Reply
20

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 17, 2026 at 8:05 am
ఇది ఘంటసాల నిర్మల గారి స్పందన: *చాలా బాగుందండి!*

Reply
21

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 19, 2026 at 12:32 pm
ఇది ముని సురేష్ పిళ్ళై గారి వ్యాఖ్య: *ఆర్టికల్ సూపర్‌గా ఉంది. ముగింపు బాగుంది.. మారువేషం వేసుకోండి.
ఇంకో సంగతి. మీ దగ్గరినుంచి అమెరికా బ్యాగులాంటిది గిఫ్టుగా కొట్టేసే అస్త్రం ఒకటి ఉంది నా దగ్గర. ఎప్పుడైనా మీ దగ్గర మంచి గిఫ్టులు ఉన్నప్పుడు వాడుతాను. 😊 *

Reply
22

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 19, 2026 at 12:34 pm
ఇది ఘంటసాల నిర్మల గారి వ్యాఖ్య: *చాలా బాగుందండి!*

Reply
23

కొల్లూరి సోమ శంకర్
January 19, 2026 at 12:37 pm
ఇది షామీర్ జానకి గారి వ్యాఖ్య: *ఫోన్లు వచ్చిన తరువాత ఇలా పలకరింపుల గోల తగ్గింది. మాట్లాడకుండా ఉండటం వలన మనుషులతో బంధాలు దూరమవుతున్నాయి. అవసరం లేని విషయాలు అడిగే వాళ్ళు కూడా తగులుతూ ఉంటారు. గౌరీ లక్ష్మి గారు ఇందులో ఉన్న మంచి చెడులను బాగా రాసారు. అభినందనలు..*

Reply